Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο κόσμος δεν τρελάθηκε, ούτε ανέπτυξε μαζοχιστικές τάσεις

Την επομένη των εκλογών, ο ισπανικός Τύπος μιλούσε για «θρίμαβο του Ραχόι»

AP PHOTO/ ALVARO BARRIENTOS

Ο κόσμος δεν τρελάθηκε, ούτε ανέπτυξε μαζοχιστικές τάσεις

  • A-
  • A+

Για πρώτη φορά μετά το τέλος της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο ζήσαμε την επανάληψη των βουλευτικών εκλογών στην Ισπανία.

Τα αποτελέσματα στις 20 Δεκεμβρίου έβγαζαν νικήτρια τη Δεξιά χωρίς πλειοψηφία κι ένα σοσιαλιστικό κόμμα σε πλήρη φάση πασοκοποίησης, το οποίο έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα σε δυο μορφές αυτοκτονίας: μεγάλο συνασπισμό με τη Δεξιά που επέβαλε ακραία λιτότητα ή συμφωνία με την ανερχόμενη αριστερά του Podemos που απειλούσε να καταλάβει τον ζωτικό του χώρο.

Η ηγεσία του PSOE δεν ήταν διατεθειμένη για θυσίες και η ακυβερνησία οδήγησε στην πρωτοφανή επανάληψη των εκλογών. Ηταν άλλο ένα σύμπτωμα της κρίσης του πολιτεύματος που προέκυψε από την «ειρηνική» μεταπολίτευση του 1978 και το οποίο βασίστηκε σε ένα σύμφωνο σιωπής, στην παραμονή των πολιτικών και οικονομικών ελίτ στην εξουσία και στη συνέχιση ενός κρατικού μηχανισμού ο οποίος ποτέ δεν πέρασε από κάθαρση.

H όξυνση των εθνικών διεκδικήσεων στην Καταλονία και η απαξίωση της μοναρχίας είναι τα άλλα στοιχεία τα οποία αντανακλούν αυτή την κρίση του πολιτεύματος, τέσσερις δεκαετίες μετά τον θάνατο του δικτάτορα.

Το αποτέλεσμα της 26ης Ιουνίου παρουσιάζει δυο μεγάλες αλλαγές. Η πρώτη είναι ότι η Δεξιά του Μαριάνο Ραχόι -η εκτελέστρια των πολιτικών της τρόικας που έριξε όλο το βάρος της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων και των λαϊκών τάξεων, αυτή που συσσωρεύει το ένα σκάνδαλο διαφθοράς πίσω από το άλλο (ο ταμίας του Λαϊκού Κόμματος βρίσκεται στη φυλακή κατηγορούμενος για ξέπλυμα χρήματος)- βγήκε ενισχυμένη: κέρδισε άλλες 700.000 ψήφους από τον Δεκέμβριο μέχρι σήμερα.

Ομως όχι. Ο κόσμος δεν τρελάθηκε ούτε ανέπτυξε μαζοχιστικές τάσεις. Αυτό που συνέβη είναι ότι το Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) του Μαριάνο Ραχόι συγκέντρωσε τη συντηρητική ψήφο, αρπάζοντάς την από τα νέα κόμματα που είχαν βγει από τα σπλάχνα του με την ώθηση τομέων του οικονομικού κεφαλαίου, οι οποίοι αναζητούσαν εναλλακτικές διά παν ενδεχόμενο.

Το πιο εύγλωττο παράδειγμα είναι εκείνο του Ciudadanos, το οποίο έχασε 400.000 ψηφοφόρους. Το συντηρητικό εκλογικό σώμα δεν ήταν διατεθειμένο να ρισκάρει με άλλους πειραματισμούς, οπότε το Λαϊκό Κόμμα έγινε η χρήσιμη ψήφος που θα έβαζε φρένο στην άνοδο του Podemos, το οποίο η Δεξιά παρουσίαζε ως τη σατανική απειλή των «κομμουνιστών» στην τσαβική εκδοχή τους.

Κι έτσι φτάνουμε στη δεύτερη μεγάλη αλλαγή που εκδηλώθηκε στις 26 Ιουνίου: το τραύμα του Podemos.

Το κόμμα του Πάμπλο Ιγκλέσιας ξεκίνησε την καμπάνια με την προσδοκία να ξεπεράσει το PSOE και να αποτελέσει τη βασική επιλογή για την Αριστερά και κατέληξε να χάσει πάνω από ένα εκατομμύριο ψήφους.

Οι δημοσκοπήσεις δημιούργησαν μια οπτική απάτη, αλλά στο τέλος επικράτησε το κήρυγμα του φόβου.

Επιπλέον, ο Ιγκλέσιας ξεκίνησε τη δική του «κωλοτούμπα» προτού ακόμα κερδίσει: έχοντας για οδηγό τους δημοσκοπικούς υπολογισμούς, επέλεξε τη μετατόπιση προς το «Κέντρο», εμφανιζόμενος ως μια «μετριοπαθής» και σοσιαλδημοκρατική επιλογή η οποία πρότεινε κυβέρνηση συνεργασίας με το PSOE είτε με πρωθυπουργό τον Ιγκλέσιας είτε χωρίς αυτόν.

Το Podemos κατέβηκε στις εκλογές σε συνεργασία με την Izquierda Unida (Ενωμένη Αριστερά), την εκλογική μετεξέλιξη του παλιού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ωστόσο ορισμένες μαθηματικές πράξεις δεν βγαίνουν.

Και το αποτέλεσμα ήταν ότι ο σοσιαλδημοκράτης ψηφοφόρος προτίμησε το PSOE, ενώ εκείνος που ήθελε αλλαγή επέλεξε την αποχή, η οποία αυξήθηκε κατά 1,2 εκατομμύρια ψηφοφόρους.

Η διαρροή των ψήφων δεν στάθηκε δυνατό να σταματήσει ούτε καν στις μεγάλες πόλεις όπως η Μαδρίτη και η Βαρκελώνη, όπου κυβερνά το Podemos σε συνεργασία με τοπικά σχήματα σε επίπεδο δήμου.

Η δήμαρχος Αντα Κολάου αυτή τη φορά είχε πιο ενεργή συμμετοχή στην καμπάνια σε σχέση με τον Δεκέμβριο, ωστόσο το Podemos έχασε 12.000 ψήφους στη Βαρκελώνη.

Τα χειρότερα νέα για το Podemos είναι ότι τα καλύτερα εκλογικά του αποτελέσματα παρουσιάζονται ακριβώς εκεί όπου αυτή η μετριοπαθής πολιτική έχει τη λιγότερη απήχηση: στην Καταλονία και στη Χώρα των Βάσκων.

Ο Ιγκλέσιας είχε ήδη ξεκαθαρίσει ότι το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία, το οποίο εκατομμύρια Καταλανοί διεκδίκησαν στους δρόμους, δεν αποτελούσε πια κόκκινη γραμμή για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Για την ακρίβεια, το Podemos κατοχυρώνει τις ψήφους του στα χωριά της περιφέρειας που διεκδικούν το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση. Αλλη μια καυτή πατάτα, πόσο μάλλον αν μετά το Brexit η Σκοτία και η Βόρεια Ιρλανδία ξαναθέσουν το ζήτημα στο τραπέζι.

Το συμπέρασμα είναι ότι συνεχίζουμε όπως ήμασταν πριν: με την κόρη του βασιλιά στο εδώλιο του κατηγορουμένου, με τη δημοκρατική διεκδίκηση στην Καταλονία «στο κόκκινο» και με την προοπτική μιας μειοψηφικής κυβέρνησης της Δεξιάς (με την ανοχή του PSOE), η οποία θα πρέπει να επιβάλει περικοπές στον προϋπολογισμό ύψους 10 δισ. ευρώ εάν δεν θέλει το Βερολίνο, η Φρανκφούρτη και οι Βρυξέλλες να αρχίσουν να χάνουν την υπομονή τους, αφού συνέλθουν από την τρομάρα που πήραν με το Brexit.

*Δημοσιογράφος στην καταλανική εφημερίδα Diari Ara

(Μετάφραση: Κορίνα Βασιλοπούλου)

  

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα παράδοξα των ισπανικών εκλογών και το μεγάλο ερώτημα
Με το Podemos σε κατάσταση σοκ, το PSOE να αποδέχεται τον ρόλο του στην αντιπολίτευση και το Ciudadanos να αναγνωρίζει ότι ένα μέρος του εκλογικού του σώματος επέστρεψε στο ΡΡ, βρισκόμαστε, εν ολίγοις, μπροστά...
Τα παράδοξα των ισπανικών εκλογών και το μεγάλο ερώτημα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ισπανική εμπλοκή
Παρά το αδιέξοδο που διαπιστώθηκε για ακόμα μία φορά στις διαπραγματεύσεις Σοσιαλιστών - Podemos, η μετεκλογική συνεργασία τους προβάλλει ως υποχρεωτικός μονόδρομος και για τις δύο πλευρές.
Ισπανική εμπλοκή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο Πέδρο Σάντσεθ μόνος του απέναντι στις «τρεις Δεξιές» και την απειλή της αποχής
Για τρίτη φορά από τον Δεκέμβριο του 2015 ο ηγέτης των Σοσιαλιστών Πέδρο Σάντσεθ δίνει ακόμη έναν εκλογικό αγώνα για την πολιτική επιβίωσή του.
Ο Πέδρο Σάντσεθ μόνος του απέναντι στις «τρεις Δεξιές» και την απειλή της αποχής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γιατί η Τερέζα Μέι κάνει εκλογές
Η Βρετανίδα πρωθυπουργός βλέπει τους Εργατικούς διαιρεμένους και αποδυναμωμένους ύστερα από το στρατηγικό λάθος της υποστήριξης της παραμονής στην αμαρτωλή Ε.Ε. και θέλει να αρπάξει την ευκαιρία να καταστεί...
Γιατί η Τερέζα Μέι κάνει εκλογές
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δεξιά δημαγωγία και μετανάστευση
Προλετάριοι όλων των χωρών απομονωθείτε. Ενα κείμενο του συνιδρυτή του Faktencheck:HELLAS, Σεμπάστιαν Γκέρχαρντ, ο οποίος ανήκει στη συντακτική ομάδα του FCE και είναι διευθύνων σύμβουλος του Lunapark21. Τι...
Δεξιά δημαγωγία και μετανάστευση
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Τα ευτράπελα και η Αριστερά
Τι εννοούσε ο Ελληνας πρωθυπουργός, πριν από τις εκλογές στην Ισπανία, ευχόμενος στον Πάμπλο Ιγκλέσιας να συναντηθούν; «Σε περιμένουμε», του μήνυσε, εμείς οι αριστεροί ώστε να κάνουμε το μέτωπο της νότιας...
Τα ευτράπελα και η Αριστερά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας