Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γλυκά φρουτάκια της φυλαρχίας - Banana Republic

Γλυκά φρουτάκια της φυλαρχίας - Banana Republic

  • A-
  • A+

Το πρόσφατο Banana Republic δείχνει το μέγεθος της ύβρεως. Ο εμπνευστής θα έπρεπε να κοιτάξει στα μάτια τους Ελληνες και να πει: «Εχουμε το copyright! Θέλουμε τώρα και την Μπανανία».

Σε πρώτο επίπεδο, το «Εκλογές» δείχνει φούρια κομματικής συσπείρωσης συσκοτίζοντας την τετελεσμένη απώλεια κυριαρχίας. Ομως, η Μπανανία ήταν εδώ από το 2008-2009 και, επισήμως, από το 2010 με την έλευση του ΔΝΤ. Επιπροσθέτως, το «Εκλογές» ξεχνά το έτερο κυνικό: «Ψηφίστε όποια κυβέρνηση θέλετε∙ όμως, θα ακολουθήσετε την πολιτική που εμείς θέλουμε!». Μ’ αυτά και με τούτα, ξανά, η μακαριότητα της παλαιάς πολιτικής επιθυμεί να αφήσει τους Ελληνες μετέωρους στον διπλό βρόχο: αν αντισταθούμε στα μέτρα θα καταστραφούμε∙ αν υλοποιήσουμε τα μέτρα θα καταστραφούμε.

Από την άλλη, ο καθ’ υπερβολήν μιντιακός κάματος που «αποκωδικοποιεί» τούτη την ατζέντα -«Πάμε εκλογές!»-, δημιουργεί ασπίδα στο εγχώριο παλαιό πολιτικό σύστημα. Το εξαγνίζει∙ το αποκαθαίρει. Σχηματίζει κρούστα που αφανίζει ιστορία, διεθνή πολιτική οικονομία, την ένταση του βιωμένου πόνου∙ που εμποδίζει τη θέασή του, ακόμα ακόμα, την αναστοχαστική χρήση του.

Από την πλευρά του, το ΔΝΤ ύστερα από δεκαετίες παταγωδών αποτυχιών με δισεκατομμύρια θύματα, κάνει ό,τι έκανε πάντα: σκονάκια «θεραπευτικών». Στην ελληνική κρίση, το ΔΝΤ βρήκε τη χρυσή ευκαιρία για δράση εντός της Ε.Ε. με στήριξη του Βερολίνου.

Ομως, στη ρίζα του ελληνικού προβλήματος παραμένει η παλαιά ελληνική πολιτική τάξη και οι κληρονόμοι της. Με βεμπεριανή αναλογία, εννοώ το «πνεύμα Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ»: μια ξιπασμένη, κληρονομική ελίτ που λάτρεψε το χρέος, επιτομή της οποίας είναι, δυστυχώς, η ηγετική ομάδα της Ν.Δ. Χωρίς να παράγει πολιτική, η τάξη αυτή δίχως ίχνος ντροπής έσπευσε να ενοχοποιήσει τους πάντες – πλην του εαυτού της. Είναι η ίδια τάξη νεο-φυλάρχων που παρέδωσαν την ανικανότητά τους μαζί με τη χώρα στον πρώτο πλειοδότη: στην τρόικα.

Πώς συμβαίνει κάθε φορά που οι στόχοι αποτυγχάνουν, ΔΝΤ/δανειστές να καταλογίζουν τελετουργικά στις πολιτικές ελίτ μεταρρυθμιστική απροθυμία, ολιγωρία και αστοχίες στην υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει; Πώς φτάσαμε εδώ; - Μα, γιατί είμαστε Συβαρίτες και κακομαθημένοι… Κράτος-παρίας, PIGS, Μπανανία.

Οι περισσότεροι της γενιάς μου είχαμε απολαύσει μια δροσάτη-καλοκαιρινή εικόνα Μπανανίας με την παρωδία του Γούντι Αλεν «Bananas» των ’70s, όπου ο καμποτίνος και καψούρης Νεοϋορκέζος Φίλντιν Μέλις για να κλέψει την καρδιά της ακτιβίστριας Νάνσι, βρέθηκε στη Λ. Αμερική, μπλέχτηκε με πράκτορες, δικτάτορες, αντάρτες, έγινε πρόεδρος της χώρας και... στο φινάλε, πήρε το κορίτσι.

Ομως, σοβαρά τώρα, η πρόδρομη «Μπανανία» ήταν αυτή των φυλάρχων των νεωτερικών αιώνων του δυτικού ιμπεριαλισμού που έπαιρναν καθρεφτάκια από εμπορο-διπλωμάτες και άρπαγες παραχωρώντας στους τελευταίους κυριαρχία και πλούτο προκειμένου να διατηρήσουν -ιδιοτελώς πώς- τη φυλαρχία της φατρίας τους. Το χειρότερο όλων ήταν ότι οι φύλαρχοι σερβίροντας οικονομικο-πολιτικό οξιντενταλισμό στους λαούς τους –το δόγμα για αδιαμφισβήτητη υπεροχή της Δύσης, ένα δυτικότροπο ανάλογο εκσυγχρονιστικό «άγιο δισκοπότηρο» όπως αυτό του ΔΝΤ– στην πράξη πουλούσαν πόνο και, τέλος, μετέτρεπαν τους φτωχούς σε σκλάβους. Και το πετύχαιναν.

Τον Νοέμβριο 2013 ο Economist εξηγούσε τον όρο «banana republic» στον 20ό αιώνα, φωτογραφίζοντας τη Λατινική Αμερική, με την Ονδούρα να πληροί καλύτερα το περιεχόμενο: απώλεια εθνικής κυριαρχίας συν φιλοαμερικανική κυβέρνηση. Το άρθρο δεν μιλούσε για Συναινέσεις της Ουάσινγκτον των ’80s-’90s, για Chicago Boys, ούτε για τον ρόλο του ΔΝΤ στη φτωχοποίηση των «ποντικαραίων, λίγδηδων Ισπάνικς» του Νότου.

Ομως, δεν απέκρυπτε τον ρόλο των αμερικανικών εταιρειών όπως της United Fruit Company –της Chiquita σήμερα– ή της Cuyamel Fruit Company (που προμήθευε όπλα στην Ονδούρα για την ανατροπή της κυβέρνησης προκειμένου να εγκαταστήσει φιλοαμερικανική δικτατορία) και τον ρόλο της CIA στην προάσπιση –με αρπαγή πλούτου είτε με τη NAFTA αργότερα– των συμφερόντων των ΗΠΑ και του πλούσιου Βορρά.

Κατ’ αναλογίαν της σχέσης ΗΠΑ και της προβληματικής Λατινικής Αμερικής (ύστερα από τη δράση του Ταμείου στη δεύτερη), σήμερα η παρουσία του ΔΝΤ στην Ε.Ε. τείνει να παγιώσει μια παρόμοια ανισομερή σχέση μεταξύ του ευρωπαϊκού Βορρά και του ευρωπαϊκού Νότου προς όφελος των τραπεζών και των εταιρειών του Βορρά, καταλείποντας μια βελκουλέσκεια βαλκανίλα στα πάλαι τιγράκια του Club Med και με τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP) να βρίσκεται στο κατόπι. Ποιος τα βλέπει;

Η πολιτική ελίτ που λοιδορεί την «Μπανανία», ας μην επιχαίρει. Είναι αυτή που την εγκαθίδρυσε, είναι η ίδια με αυτήν του «λαού των διεφθαρμένων»∙ είναι η τάξη που δεν καλλιέργησε πολιτικά συναισθήματα πάρεξ αντικοινωνική φιλαυτία που –όπως του ΔΝΤ και λοιπών μανδαρίνων– περιβάλλεται την ήρεμη γαλήνη του δήθεν politically correct και της «ακαδημαϊκής άποψης»∙ είναι η τάξη που σιχαίνεται τους Πολίτες. Οσο για το ΔΝΤ;

Θα παραλλάξω τη ρήση του Τόμας Πέιν: σπλαχνίζεται το φτέρωμα (το χρέος), αλλά δεν βλέπει το πουλί που πεθαίνει (την ελληνική κοινωνία).

Ελλάδα; Ποια Ελλάδα; Ceteris paribus: δεν υπάρχουν στο τοπίο ούτε διεθνείς αστάθειες ούτε πρόσφυγες ούτε πεινασμένα παιδιά και φτωχοί ούτε φασίστες. Το ΔΝΤ τσεκάρει τα σκονάκια των προαπαιτουμένων και εκβιάζει. Το λάφυρο; Ο ευρωπαϊκός Νότος και το πρεκαριάτο του. Μερικοί βιάζονται να δώσουν… Γλυκά φρουτάκια της φυλαρχίας.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Τουρκία κινείται ξεκάθαρα εκτός κανόνων του Διεθνούς Δικαίου
Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ είχε θετικό πρόσημο. Δύσκολο να το αντιληφθούν αυτό όσοι δεν γνωρίζουν τις έννοιες της εθνικής στρατηγικής και συναίνεσης, που είχαν ως επάγγελμα τον «αντιαμερικανισμό» για...
Η Τουρκία κινείται ξεκάθαρα εκτός κανόνων του Διεθνούς Δικαίου
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΔΝΤ: πεπραγμένα και πρακτέα… όλα με σιγαστήρα
Υστερα από κραυγαλέες αποτυχίες των «προγραμμάτων προσαρμογής» στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική στις δεκαετίες 1980 και 1990, το ΔΝΤ από τα αζήτητα βρέθηκε στo colpo grosso της Ευρώπης. Αυτό,...
ΔΝΤ: πεπραγμένα και πρακτέα… όλα με σιγαστήρα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα «βουβάλια», το «βατράχι» και το Grexit
Οι ΗΠΑ και η Γερμανία δίνουν μάχη επιβίωσης πάνω στη «γηραιά ήπειρο» και η Ελλάδα μοιάζει να βρίσκεται στη μέση. Οπως, όμως, επισημαίνει και η λαϊκή ρήση, «όταν στον βάλτο χτυπιούνται τα βουβάλια, την...
Τα «βουβάλια», το «βατράχι» και το Grexit
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εγκλημα υποκινούμενο από το μίσος
Η Ευρώπη πίστεψε εκείνους που καλλιέργησαν το στερεότυπο «όλοι οι Ελληνες είναι τεμπέληδες και καλοπερασάκηδες». Τώρα οι εταίροι μας, αν θελήσουν να αλλάξουν το αδιέξοδο σχέδιό τους για την Ελλάδα, θα πρέπει...
Εγκλημα υποκινούμενο από το μίσος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το σταυρόλεξο της αποκλιμάκωσης
Το 1987 και το 1996 η κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο ήταν μια παραφωνία σε ένα σχετικά σταθεροποιημένο γεωπολιτικό τοπίο. Σήμερα η ένταση είναι μία από τις πτυχές ενός περιφερειακού αναθεωρητισμού της...
Το σταυρόλεξο της αποκλιμάκωσης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γερμανική επιδιαιτησία
Μετά το ψυχόδραμα της διαπραγμάτευσης του Ταμείου Ανάκαμψης, το Βερολίνο καλείται να παίξει μεσολαβητικό-επιδιαιτητικό ρόλο στις εντάσεις που προκαλεί η Τουρκία του Ερντογάν από τη Λιβύη μέχρι το Καστελόριζο.
Γερμανική επιδιαιτησία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας