Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο εθνολαϊκισμός δεν έχει (κομματική) πατρίδα
PHASMA/Α.ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ

Ο εθνολαϊκισμός δεν έχει (κομματική) πατρίδα

  • A-
  • A+

Οταν ο Πάνος Καμμένος έκανε πως μαζεύει τα μπογαλάκια του για να εγκαταλείψει την κυβέρνηση επειδή ο Γιάννης Μουζάλας εκστόμισε τη λέξη «Μακεδονία» αντί ΠΓΔΜ, στο μυαλό μου ήρθαν κάποια αποστάγματα λαϊκής σοφίας που αρμόζουν στον ΣΥΡΙΖΑ: «όπως έστρωσες θα κοιμηθείς», «ήθελές τα κι έπαθές τα» και «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες». Τελικά, οι προβλέψεις των ψύχραιμων επιβεβαιώθηκαν.

Αν και μέχρι στιγμής πολλά εικάζονται, ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛΛ. μάλλον το πήρε πίσω και η κυβέρνηση θα συνεχίσει κουτσά στραβά τον δρόμο της. Φυσικά, δεν αποκλείεται να αληθεύει και η εκδοχή που θέλει τον Πάνο Καμμένο να προβληματίζεται για μια ενδεχόμενη έξοδο, με απώτερο στόχο να ανακόψει τον δημοσκοπικό κατήφορο του κόμματός του, αλλά κι αυτό θα δείξει. Νομίζω όμως ότι το εν λόγω θλιβερό επεισόδιο έχει να μας πει επίσης μερικά πράγματα, διόλου κολακευτικά, και για τη στάση της αντιπολίτευσης.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και τελικά η εκλογική του επικράτηση, δημιούργησε δύο στρατόπεδα -αυτό φάνηκε καθαρά στο δημοψήφισμα- που προτείνουν τη δική τους ανάγνωση της κρίσης.

Πιο συγκεκριμένα, η αντιπολίτευση, ή ακριβέστερα το στρατόπεδο του «Ναι», συνδυάζει την αφήγηση, δηλαδή πώς και γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, με μια παρεπόμενη αποτίμηση που καταλογίζει στον ΣΥΡΙΖΑ λάθη και ελαττώματα, σε αντιδιαστολή προς τη δική του αυτοπροσωπογραφία, όπου απεικονίζονται μια σειρά από προφανείς αρετές.

Υπενθυμίζω επίσης ότι ο καταγγελτικός λόγος της αντιπολίτευσης εστιάζει την κριτική του σε δύο σημεία κυρίως: την άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να δεχτεί μεταρρυθμίσεις και την τάση του να καταφεύγει στον εθνολαϊκισμό, κινητοποιώντας κάποια βαθιά ριζωμένα και ολέθρια «πατριωτικά» στερεότυπα.

Το αν έχουν δίκιο ή άδικο, ας το βάλουμε στην άκρη. Εκείνο που εμένα με αιφνιδίασε ήταν η ταχύτητα και η ευκολία με την οποία διάφοροι πολιτικοί, και όχι μόνο, αποπνέοντες μέχρι πρόσφατα ρεαλισμό και σοβαρότητα, εκσυγχρονιστικό ευρωπαϊσμό, ορθολογισμό και απέχθεια για τους τριτοκοσμικούς εθνικισμούς, έσπευσαν να συνταχθούν με τον Καμμένο στην υπόθεση Μουζάλα, απαιτώντας κι αυτοί την παραίτησή του. (Τιμητική εξαίρεση το Ποτάμι, και μπράβο τους).

Πράγμα επιεικώς παράδοξο, αν σκεφτεί κανείς ότι ένα από τα αμαρτήματα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και η συμπόρευση με τους «ακροδεξιούς ΑΝ.ΕΛΛ.», σύμφωνα με την ορολογία της αντιπολίτευσης. Αλλά το κακό δεν σταματάει εδώ.

Οι αυτάρεσκοι μεταρρυθμιστές που φιλοδοξούν να βάλουν οριστικό τέλος στη βαλκανική μας υπανάπτυξη δεν δίστασαν να βοηθήσουν τον Καμμένο να ξεθάψει το διαβόητο «θέμα του ονόματος» του ακατονόμαστου κρατιδίου, μια παλιά και πονεμένη ιστορία, η οποία ήταν η πρώτη και ακριβής, όπως έδειξαν τα πράγματα, ένδειξη ότι κάποια βίδα είχε λασκάρει στο νεοελληνικό κεφάλι μας.

Εχω την αίσθηση ότι το θλιβερό τούτο ολίσθημα οφείλεται σε δύο διακριτούς λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την εξουσία. Πιο συγκεκριμένα, η αντίδραση της Νέας Δημοκρατίες ανάγεται στην άσκηση της αντιπολίτευσης, η οποία ως γνωστόν, παντού και πάντα, εκμεταλλεύεται οποιοδήποτε στραβοπάτημα της κυβέρνησης για να της κάνει τη ζωή δύσκολη.

Το τι σκέφτεται κατά μόνας ο Κυριάκος Μητσοτάκης για το Μακεδονικό δεν το γνωρίζω. Θα έλεγα ότι ενέδωσε στον πειρασμό να χτυπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, αν πάρουμε στα σοβαρά το υπό κατασκευή νέο image της Ν.Δ., ήτοι υπευθυνότητα, ψυχραιμία και όχι λαϊκισμοί, μάλλον πυροβόλησε το πόδι του. Οσο για τη στάση του Ανδρέα Λοβέρδου, ίσως εξηγείται από το στερητικό σύνδρομο του πριγκιπόπουλου που γεννήθηκε για να ζήσει σε παλάτια και σήμερα στεγάζεται σε διαμέρισμα 60 τετραγωνικών, κάπου στην Κυψέλη.

Ο δεύτερος λόγος λειτούργησε πιο έμμεσα και κατά τη γνώμη μου είναι ιδιαίτερα ανησυχητικός. Εδώ και καιρό καλλιεργείται ένα κλίμα αντιπαλότητας με τον ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο δεν αρκείται στις σκληρές επικρίσεις, πολλές από τις οποίες εγώ τουλάχιστον τις βρίσκω απόλυτα δικαιολογημένες, αλλά εφαρμόζοντας μια μανιχαϊστική λογική θέλει να περάσει το μήνυμα ότι όλοι όσοι τα βάζουν μαζί του για οποιονδήποτε λόγο είναι ευπρόσδεκτοι στον στρατό των αγγέλων.

Οποιος θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ αυτονόητα κακό, επόμενο είναι να θεωρήσει τους αντιπάλους του, ακόμα και τους μακεδονομάχους, αυτονόητα καλούς, ή έστω χρήσιμους.

Η τακτική αυτή έχει μια ειρωνική διάσταση: για να απαλλαγούν από τον ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιούν την ίδια ακριβώς συνταγή που χρησιμοποίησε εκείνος για να απαλλαγεί απ’ αυτούς.

Δηλαδή, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε όσους δεν ήθελαν τα μνημόνια, επειδή φρόντισε να μη θέσει ποτέ το ερώτημα τι ακριβώς τους ενοχλεί και τι συγκεκριμένο προτείνουν, έτσι και σήμερα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ δεν δίστασαν να κλέψουν τα εθνολαϊκιστικά ρούχα του ΣΥΡΙΖΑ για να κερδίσουν τους λεγόμενους «πατριώτες».

Και στις δύο περιπτώσεις η διάσταση της πολιτικής αφαιρέθηκε για να προκύψει ένα σύνολο πολυσυλλεκτικό και ταυτόχρονα ομοιογενοποιημένο γύρω από μια σκόπιμα ασαφή απόρριψη με στόχο την κατάκτηση της εξουσίας.

Δεν νομίζω ότι τους απασχολεί τι θα συμβεί μετά. Παρά το γεγονός ότι το παράδειγμα ή μάλλον το πάθημα του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να τους είχε διδάξει τι τους περιμένει: κωλοτούμπα, σύγχυση και στο βάθος ανυποληψία.

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ας αρχίσουν οι χοροί
Mε ενθουσιασμό υποδέχτηκαν πρώην καθεστωτικά (νυν φιλοκυβερνητικά) και αριστερίζοντα ΜΜΕ την είδηση για την απόφαση διαφορετικού εορτασμού της 25ης Μαρτίου, καθώς ο σχεδιασμός του υπ. Εθνικής Αμυνας και της...
Ας αρχίσουν οι χοροί
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η έννοια της επιτυχίας στην πολιτική
Στην πολιτική όμως αλήθεια σημαίνει την ορθότερη ανάγνωση της πραγματικότητας με κριτήρια που δηλώνονται εκ των προτέρων. Κι αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι η αλήθεια μιας ιδεολογικής στάσης μπορεί να...
Η έννοια της επιτυχίας στην πολιτική
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ριζοσπαστική και κοινότοπη σκέψη
Το επίθετο «ριζοσπαστικός» υποδηλώνει την πράξη ή την πρόθεση να απορρίψουμε το κοινότοπο, δηλαδή κάτι που δεχόμαστε παθητικά ως προφανές.
Ριζοσπαστική και κοινότοπη σκέψη
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία: αναγέννηση του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ;
Ολες οι ώς τώρα διαδικασίες περί διεύρυνσης και ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ συνοψίζονται αρκετά πειστικά στη σύνθεση του πρόσφατα ιδρυθέντος Πολιτικού Συμβουλίου, που καλείται να παίξει καταλυτικό ρόλο στην...
ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία: αναγέννηση του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πασοκοποιείται ο ΣΥΡΙΖΑ;
Ενα από τα θέματα που μας απασχολούν εδώ και καιρό και θα μας απασχολήσουν ακόμα περισσότερο στο μέλλον είναι οι ενδεχόμενες «αλλαγές» στην πολιτική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ. Και όπως συμβαίνει συνήθως σε...
Πασοκοποιείται ο ΣΥΡΙΖΑ;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αναγκαιότητα του μετασχηματισμού
Ολοι όσοι συμφωνούμε και με όσους θα συναντηθούμε στην πορεία είναι υποχρέωσή μας να βάλουμε φρένο στον κατήφορο που έχει πάρει η χώρα, να σχεδιάσουμε ένα καλύτερο αύριο. Μια παραγωγική σύγχρονη Ελλάδα, της...
Η αναγκαιότητα του μετασχηματισμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας