Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Είναι τόσα πολλά αυτά που μας ενώνουν»...
ΕUROKINISSI / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

«Είναι τόσα πολλά αυτά που μας ενώνουν»...

  • A-
  • A+

«Μας ενώνουν τόσα πολλά σ' αυτή την κυβέρνηση κι έχουμε τόσες πολλές ευθύνες απέναντι στη χώρα (α) να μη βρίσκεται η Ελλάδα με σκυμμένο το κεφάλι στην Ευρώπη, (β) να επιστρέψει η εργασία στη χώρα και (γ) να καθαρίσει το κύκλωμα της διαφθοράς και της διαπλοκής, που δεν είναι μείζον το θέμα της παραδρομής λόγου του κ. Μουζάλα»

(Σωκράτης Φάμελλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ)...

Πρόκειται για το οριστικό διαζύγιο του ΣΥΡΙΖΑ με την «Αριστερά» (έστω και σαν γενική, αόριστη, ασαφή και υπερβατική έννοια) και τη λακωνική αναγόρευση του (νεομνημονιακού) εθνολαϊκισμού σε επίσημη κρατική ιδεολογία.

Ας υποθέσουμε, χάριν διαλόγου, ότι πράγματι οι προθέσεις της κυβέρνησης είναι ειλικρινείς στους τρεις μείζονες στόχους που έχει θέσει (ισότιμη θέση της Ελλάδας στην Ε.Ε., εργασιακή ανοικοδόμηση, καταπολέμηση μικρό- και μεγαλοπαρασιτισμού). Προκύπτουν τότε αμείλικτα κάποια ερωτήματα a priori αξιακών αρχών για την Αριστερά και τη Δεξιά ως διακριτών ιδεολογικών αξόνων πολιτικής δράσης και κοινωνικής συμπεριφοράς.

Πρώτον, το σύνδρομο του «ραγιαδισμού» («εμείς διαπραγματευόμαστε και πονάμε για τα επώδυνα μέτρα που ψηφίζουμε») είναι άκρως υποτιμητικό και αυτομαστιγωτικό για τη θέση της Ελλάδας στο σύγχρονο κόσμο.

Η αντίληψη «μπορεί να υποδουλωνόμαστε στον εχθρό υλικά, θεσμικά και νομικά, αλλά η ψυχή μας παραμένει αδούλωτη» είναι προσβλητική για τον homo politicus σαν αυτόνομο υποκείμενο (ελεύθερης και υπεύθυνης) δράσης μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

Πρόκληση για την Αριστερά του 21ου αιώνα (υπό τη συγκυρία της πολύπλευρης καπιταλιστικής κρίσης) είναι τα κινηματικά, από τα κάτω, ανοίγματα στο (ταξικά ανταγωνιστικό) διεθνές περιβάλλον και όχι το βολικό περιχαράκωμα στο κουκούλι μιας «αδικαίωτης» εθνικής αφήγησης, η διατήρηση μιας ψευδαίσθησης αγνότητας και «ιδεολογικής καθαρότητας» μέσω της κατασκευής φανταστικών «φίλων» και «εχθρών».

Δεύτερον, στην ανάπτυξη, την απασχόληση και την ευημερία στοχεύουν όλες οι ιδεολογίες (σοσιαλιστική, φιλελεύθερη, φασιστική), η ριζική διαφορά βρίσκεται στα μέσα, τον τρόπο και το σκοπό της εργασίας.

Είναι άλλο πράγμα η απασχόληση με όρους αυτοδιαχείρισης - εργατικού ελέγχου (κομμουνιστική θεώρηση), άλλο η ταξική ουδετερότητα/συναίνεση μεταξύ μισθωτής εργασίας και κεφαλαίου (σοσιαλδημοκρατική θέση), άλλο η μείωση του εργατικού κόστους για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης (νεοφιλελεύθερη οπτική) κι άλλο η κοινωφελής υποχρεωτική παροχή υπηρεσιών στο κράτος-πατερούλη (φασιστική, ολοκληρωτική αντίληψη κάθε απόχρωσης).

Το να επιστρέψει γενικά κι αόριστα η εργασία στη χώρα το θέτει ως προγραμματικό στόχο μέχρι και το ΔΝΤ, το διακύβευμα είναι με ποιους όρους, προϋποθέσεις, με πόσο βαθμό παρέμβασης εκ μέρους της κοινωνίας των πολιτών, με ποιες προοπτικές (μεσο- και μακροπρόθεσμης) βιωσιμότητας θα καταστεί αυτό βιοτική και βιωμένη καθημερινότητα.

Είναι τραγελαφικό ο ΣΥΡΙΖΑ της αυτοδιαχείρισης και της δημοσιοϋπαλληλίας να μοιράζεται πλέον κοινές αξίες ως προς την εργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ. των ιδιωτικών επενδύσεων και της μείωσης των φορολογικών συντελεστών στους επιχειρηματίες.

Τρίτον, η σύγκρουση με τη διαπλοκή και τη διαφθορά (πεδίο στο οποίο πράγματι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φαίνεται να έχει ειλικρινείς προθέσεις, σε αντίθεση με την προκλητική ανοχή και  συγκάλυψη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του χρεοκοπημένου δικομματισμού) δεν είναι επίσης αξιακά ουδέτερη.

Η σύγκρουση με τον μικρο- και μεγαλοπαρασιτισμό προϋποθέτει μια (αναπόφευκτα ταξικά μεροληπτική) κοσμοαντίληψη για τη σχέση κόμματος-κράτους, ιδιωτικής-δημόσιας σφαίρας, για τον (συγκεντρωτικό ή πλουραλιστικό) ρόλο των media, για τη θέση των τραπεζών σε ένα κεντρικά σχεδιασμένο κοινωνικοοικονομικό μοντέλο ή, αντίθετα, στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς, για την άμεση φορολογία ως μέσο αναδιανομής πλούτου ή ως εργαλείο προσέλκυσης επενδύσεων κτλ.

Κατόπιν τούτων, συγχωρέστε μου τον αφορισμό (γιατί υπάρχουν και αρκετοί αξιόλογοι άνθρωποι που παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ, τόσο στην κεντρική πολιτική σκηνή όσο και σε επίπεδο νεολαίας). Η μόνη συγκολλητική ουσία που δένει με πανίσχυρο αρμό την ανίερη συμμαχία, την παρά φύσει συνύπαρξη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. είναι η παραμονή στην εξουσία με κάθε κόστος.

Ακόμα και αν αυτό το τίμημα αποτελέσει μια άσβεστη κηλίδα στην ιστορική διαδρομή της «κυβερνώσας ριζοσπαστικής Αριστεράς».

Ακόμα κι αν αυτή η αδιανόητη συμπόρευση οδηγήσει νομοτελειακά τη μικροαστική κοινή γνώμη στην επικίνδυνη, απολιτική υπεραπλούστευση ότι «όλοι ίδιοι είναι» ή ότι «δεν υπάρχει πλέον Δεξιά κι Αριστερά»...

Εξάλλου, το δίλημμα Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο διαστρέβλωσε και μουτζούρωσε τα (ήδη θολά) σημεία αναφοράς της (συγκρουσιακής) θεώρησης των κοινωνικών σχέσεων μεταξύ Δεξιάς κι Αριστεράς. Η έννοια «έθνος» στη μνημονιακή αφήγηση «ταξικοποιήθηκε» μέσω της νεωτερικής-«εκσυγχρονιστικής» μεταμφίεσης της προνεωτερικής «κάστας», της διάκρισης μεταξύ των οραματικών ελίτ και του καθυστερημένου λαού.

Αντίστροφα, στο (αριστεροδεξιό) αντιμνημονιακό λεξιλόγιο, η «πάλη των τάξεων» εθνικοποιήθηκε, προσλαμβάνοντας τη μορφή της ανειρήνευτης σύγκρουσης μεταξύ των φτωχών πλην τίμιων Ελλήνων και των ανάλγητων Ευρωπαίων κεφαλαιοκρατών.

ΥΓ. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ο πολύ αξιόλογος κ. Μουζάλας να μην είναι μια ακόμα (στην ιστορία του νεοελληνικού κρατικού μορφώματος) «παράπλευρη απώλεια» για τη διασφάλιση της κυβερνητικής συνοχής, να μην είναι το επόμενο θύμα στο βωμό της αχόρταγης (σε βάθος αιώνων) «εθνικής συνείδησης»...

* Δικηγόρος, ΜΔΕ Ιστορίας, Φιλοσοφίας & Κοινωνιολογίας του Δικαίου (ΑΠΘ)

  

ΑΠΟΨΕΙΣ
Tα πολλαπλά πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ
Τι συμβαίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ, δύο χρόνια μετά την εκλογική επιτυχία του; Υποστηρίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ενιαία ταυτότητα ούτε ομοιογενή φυσιογνωμία, αλλά έχει αποκτήσει πολλαπλά πρόσωπα, τα οποία...
Tα πολλαπλά πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η θεωρία της «αριστερής παρένθεσης»
Η θεωρία της «αριστερής παρένθεσης» επιτελεί ταυτόχρονα δύο λειτουργίες. Στο επίπεδο της προπαγάνδας και της επικοινωνιακής στρατηγικής, είναι ίσως το κεντρικό τέχνασμα που χρησιμοποιείται προκειμένου να...
Η θεωρία της «αριστερής παρένθεσης»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στον αστερισμό των συνεπειών και των κληροδοτημάτων
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και τα «σημάδια» -που λέγαν οι παλαιοί-, το πέρασμα από την κυβερνητική εξουσία του πολυμορφικού σχήματος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. οσονούπω τελειώνει. Τελειώνει δε -όπως συνήθως συμβαίνει...
Στον αστερισμό των συνεπειών και των κληροδοτημάτων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι διαπλεκόμενοι
Αν κρίνουμε από τη ρητορική της κυβέρνησης, η «για πρώτη φορά Αριστερά» δεν δέχεται μόνο τα πυρά των απανταχού νεοφιλελεύθερων, αλλά έχει μπει και στο στόχαστρο εσωτερικών εχθρών που φέρουν το όνομα...
Οι διαπλεκόμενοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ρόλος των συνδικάτων με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ.
Ο ρόλος του εργατικού κινήματος, των συνδικάτων, των κοινωνικών κινημάτων και ευρύτερα του λαϊκού μαζικού κινήματος στις νέες συνθήκες δεν είναι να αποδεχτεί και να υιοθετήσει τις κυβερνητικές προγραμματικές...
Ο ρόλος των συνδικάτων με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ.
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Προοδευτική Συμμαχία και οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ
Η διαδικασία ανασυγκρότησης του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ στην πλάτη του ΣΥΡΙΖΑ, «κόμματος εν κινήσει» –ρητορικό σχήμα που υποδηλώνει ένα κόμμα διατεθειμένο να προσαρμοστεί στα «εφικτά» (πραγματισμός) και ως εκ...
Η Προοδευτική Συμμαχία και οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας