• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    18°C 17.2°C / 17.8°C
    2 BF
    82%
  • Θεσσαλονίκη
    Αραιές νεφώσεις
    16°C 15.6°C / 15.6°C
    2 BF
    82%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    21°C 21.0°C / 21.0°C
    3 BF
    75%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.9°C / 10.9°C
    2 BF
    100%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    15°C 14.9°C / 14.9°C
    4 BF
    82%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 13.0°C / 15.0°C
    1 BF
    93%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 9.4°C / 9.4°C
    2 BF
    96%
  • Αγρίνιο
    Αραιές νεφώσεις
    21°C 15.6°C / 20.6°C
    4 BF
    91%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 23.8°C / 23.8°C
    5 BF
    46%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    18°C 17.9°C / 17.9°C
    5 BF
    71%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    20°C 20.4°C / 20.4°C
    4 BF
    68%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    18°C 17.7°C / 17.7°C
    5 BF
    79%
  • Κεφαλονιά
    Αραιές νεφώσεις
    20°C 19.6°C / 19.6°C
    5 BF
    85%
  • Λάρισα
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    15°C 14.9°C / 16.5°C
    3 BF
    82%
  • Λαμία
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    16°C 16.5°C / 16.5°C
    2 BF
    94%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    20°C 15.8°C / 19.8°C
    2 BF
    88%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    18°C 17.4°C / 18.0°C
    4 BF
    85%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    15°C 15.2°C / 15.2°C
    2 BF
    83%
  • Κατερίνη
    Αραιές νεφώσεις
    15°C 13.7°C / 15.7°C
    2 BF
    91%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 9.8°C / 9.8°C
    3 BF
    92%
ICONPRESS/ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΧΟΣ

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμέτωπος με τις ευθύνες του

  • A-
  • A+

Το τελευταίο διάστημα η χώρα καρκινοβατεί και πάλι στο χείλος του γκρεμού. Ο κίνδυνος του Grexit δεν έχει αποφευχθεί, η υπέρβαση της οικονομικής κρίσης φαντάζει μακρινό όνειρο και τα σύννεφα του προσφυγικού προβλήματος πυκνώνουν διαρκώς δημιουργώντας ένα εφιαλτικό περιβάλλον.

Και αντί να υπάρξει εθνική συσπείρωση, με δεδομένη μάλιστα και τη συναινετική υπογραφή της νέας συμφωνίας, οι πολιτικές δυνάμεις περί άλλα τυρβάζουν, εγκλωβισμένες ακόμα στο κλίμα διχασμού που έχει καλλιεργηθεί καθ’όλη την περίοδο της κρίσης.

Το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό και σε αυτό έχουν όλοι τις ευθύνες τους, παρότι προσπαθούν μάταια να τις απεκδυθούν. Ας επιχειρήσουμε να τις δούμε συγκεκριμένα, ξεκινώντας σήμερα από την κυβερνητική πλειοψηφία στην οποία εκ των πραγμάτων πέφτει και το μεγαλύτερο βάρος για την αλλαγή αυτού του κλίματος.

Είναι γνωστό κατ’ αρχάς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε την άνοδό του στην εξουσία όχι σε μια σύγχρονη εκδοχή της διάκρισης Αριστερά-Δεξιά, όπως όφειλε, αλλά σε μια τυφλή και θολή αντιμνημονιακή υστερία, που τον έφερε κοντά με λούμπεν ακροδεξιές ή και φασίζουσες πολιτικές δυνάμεις και τον ενέπλεξε σε μια σειρά ακραία διχαστικών πολιτικών συμπεριφορών.

Ειδικότερα είναι γνωστό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με την προτροπή ή έστω την ανοχή της ηγεσίας του –η οποία ποτέ δεν είπε ένα «mea culpa» γι αυτό…– προκάλεσε ή υποδαύλισε αποκρουστικές και αντιδημοκρατικές μορφές πολιτικής αντιπαράθεσης, αφενός μεν συναγελαζόμενος συχνά με τα κατακάθια της πολιτικής μας πραγματικότητας στο αλήστου μνήμης «κίνημα των αγανακτισμένων», –με σύνθημα, θυμίζουμε, το «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή…»– αφετέρου δε πρωτοστατώντας σε εκδηλώσεις που είτε φίμωναν είτε εξευτέλιζαν τους αντιπάλους του, με γιαουρτώματα και βαθύτατα προσβλητικές εκφράσεις («γερμανοτσολιάδες» κ.τ.τ.).

Παράλληλα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δίστασε να υπονομεύσει το Σύνταγμα και τους θεσμούς, είτε υποτάσσοντάς τους στη λογική ενός απροκάλυπτου «συνταγματικού λαϊκισμού», σύμφωνα με τον οποίο ό,τι δεν αρέσει στον λαό είναι «αντισυνταγματικό», είτε ρίχνοντάς τους αδίστακτα στη δίνη μικροκομματικών σκοπιμοτήτων (πχ. εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και δημοψήφισμα).

Αλλά και μετά τη θεαματική στροφή του (η οποία κράτησε ευτυχώς τη χώρα στην ευρωζώνη) και παρότι ως κυβέρνηση πληρώνει καθημερινά τις συνέπειες της τότε πολιτικής του, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει πλήρως ότι πρέπει να αλλάξει τάχιστα σελίδα, να πάψει να αναπαράγει την καταγγελτική και μαξιμαλιστική λογική του κόμματος διαμαρτυρίας και να μετασχηματιστεί επιτέλους σε μια σοβαρή και υπεύθυνη κυβερνητική δύναμη της Αριστεράς.

Και αυτό αφορά ιδίως δύο τομείς:

Πρώτον, την άσκηση του κυβερνητικού έργου το οποίο χωλαίνει εμφανώς στους περισσότερους τομείς διότι ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να λειτουργεί με την «τακτική του σκαντζόχοιρου». Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι προσπαθεί να στελεχώσει έναν ολόκληρο κρατικό μηχανισμό –στον οποίο μάλιστα αύξησε αντί να μειώσει δραστικά, όπως όφειλε, τις καθαρά πολιτικές θέσεις– στραγγίζοντας κυριολεκτικά ένα κομματικό δυναμικό που αντιστοιχεί το πολύ σε ένα 1,5-2% του εκλογικού σώματος (δηλαδή σε ό,τι απέμεινε από το αρχικό 3-4%, μετά την αποχώρηση της ΛΑ.Ε. και απογοητευμένων).

Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: να χρησιμοποιούνται παντού φίλοι και συγγενείς και να αγνοείται επιδεικτικά ένα εξαιρετικά αξιόλογο και σχολάζον σήμερα δυναμικό της χώρας, με εγνωσμένη πείρα και δοκιμασμένη εντιμότητα.

Δεύτερον, την εν γένει πολιτική του συμπεριφορά, η οποία κάθε άλλο παρά υπηρετεί την επιτακτικά αναγκαία σήμερα πολιτική συνδιαλλαγή. Μετά τις τελευταίες εκλογές (με τις οποίες ορθά ζήτησε έγκριση για την αλλαγή πορείας), ο ΣΥΡΙΖΑ επανέλαβε το τραγικό λάθος της συμπόρευσης με την (αρχολίπαρη και πολωτική) λούμπεν Ακροδεξιά του Καμμένου και δεν εκμεταλλεύτηκε την μοναδική ευκαιρία να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό, αφενός μεν ηγεμονεύοντας πολιτικά σε έναν νέο προοδευτικό συνασπισμό εξουσίας (με ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι), αφετέρου δε διασφαλίζοντας και την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας σε ορισμένες κρίσιμες επιλογές, προκειμένου να σηματοδοτήσει το πέρασμα της χώρας στη μεταμνημονιακή εποχή.

Τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά: ισχνή και προβληματική πολιτική νομιμοποίηση, φορτισμένο και διαρκώς συγκρουσιακό πολιτικό κλίμα, διαρκής αναζωπύρωση παλαιών εστιών έντασης –με υπαινιγμούς ή/και ανοιχτές απειλές δικαστικών διώξεων– υποβάθμιση των Ανεξάρτητων Αρχών και, τέλος, σπασμωδικές και πολωτικές κινήσεις εντυπωσιασμού –και όχι ουσίας– για την καταπολέμηση της διαπλοκής (με έκδηλη ιδίως την προσπάθεια ελέγχου και όχι πλουραλιστικής αναβάθμισης του τηλεοπτικού τοπίου).

Αν σε όλα αυτά προστεθεί και ένας άνευ αντίστοιχου αντικρίσματος, πλην οξύς και πολωτικός υπερτονισμός των ιδεολογικών διαφορών, έχουμε την πλήρη εικόνα ενός κόμματος το οποίο ναι μεν έχει κάνει πολλές υπερβάσεις, για τα δικά του δεδομένα, πλην όμως καθυστερεί απελπιστικά σε σχέση με τις σημερινές απαιτήσεις της χώρας.

Αρα δυοίν θάτερον: είτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα επαναλάβει αυτό που έκανε η πραγματικά πρώτη φορά Αριστερά (δηλαδή το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου) το 1993, επιταχύνοντας ιλιγγιωδώς προκειμένου να συγχρονιστεί με τις προκλήσεις των καιρών, είτε θα έχει την τύχη του ύστερου και μεταλλαγμένου ΠΑΣΟΚ, η θεαματική πτώση του οποίου θα έπρεπε ήδη να θυμίζει στον πρωθυπουργό το γνωστό «ουκ εά με καθεύδειν»…

*καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

  

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μην ελπίζετε, κ. Σαμαρά. Νικητής θα είναι η χώρα
Το ταξικό μίσος που διαπερνά τον λόγο του πρώην πρωθυπουργού είναι πριν απ’ όλα μίσος για την πολιτική δυναμική, τον πολιτικό προσανατολισμό και τη δυνατότητα καθοριστικής παρέμβασης της Αριστεράς στις...
Μην ελπίζετε, κ. Σαμαρά. Νικητής θα είναι η χώρα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ζωή εν τάφω για την ελληνική οικονομία
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ ΣΤΗΝ «ΕΦ.ΣΥΝ.»: Όσους τακτικούς υπολογισμούς και αν κάνει η κυβέρνηση, δεν υπάρχει η δυνατότητα μακροχρόνιας πολιτικής σταθερότητας. Είναι πιθανό το 2018 και 2019 να δοθεί και πάλι η...
Η ζωή εν τάφω για την ελληνική οικονομία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το ταξικό μετά
Η χώρα, έστω και βραδυφλεγώς, οδεύει προς την οικονομική κανονικότητα, δηλαδή προς τη σχετική απαλλαγή από την οικονομική επιτροπεία και την ξενοφοβία. Σχετική, γιατί μια μικρή χώρα περιορισμένων παραγωγικών...
Το ταξικό μετά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κρίση πανικού
Το παρόν άρθρο αποτελεί προδημοσίευση από το βιβλίο: «Αριστερά και στίβος». Διάλεξα, κι αυτή τη φορά χωρίς αμοιβή, το θέμα: Οι φόβοι της «κρίσης» πώς επιβάλλονται; Συνοπτικά: προφανώς και η «κρίση», εκτός από...
Κρίση πανικού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι κρίσεις ως ευκαιρίες
Ηταν κάποτε μια φτωχή χώρα που έζησε λιτά επί αιώνες. Κάποια περίοδο όμως, γοητευμένη από την εύκολη κατανάλωση και τη διαφθορά, δημιούργησε τεράστια χρέη. Ατυχώς, την ίδια περίοδο, λόγω γεωπολιτικής θέσης,...
Οι κρίσεις ως ευκαιρίες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Διαχρονική ιδιοπροσωπία και εθνική απαίτηση
Αυτό που είναι πλήρως ακατανόητο είναι η παντελής άγνοια του κινδύνου στην οποία βρίσκεται η χώρα και η πλήρης άρνησή μας να συνειδητοποιήσουμε ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται απλά σε πόλεμο, αλλά κινδυνεύει να...
Διαχρονική ιδιοπροσωπία και εθνική απαίτηση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας