Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αντι-ΣΥΡΙΖΑ λογική και παράκρουση
ΕUROKINISSI/ ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΚΚΑΣ

Αντι-ΣΥΡΙΖΑ λογική και παράκρουση

  • A-
  • A+

Ποια είναι σήμερα, συνοπτικά, η κεντρική πολιτική της κυβέρνησης;

  • α) Ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος
  • β) Γρήγορη ολοκλήρωση της αξιολόγησης (ασφαλιστικό, φορολογικό κ.λπ.)
  • γ) Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους
  • δ) Ενίσχυση της οικονομίας μέσω επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων με στόχο την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

«Κοινός παρονομαστής», η δίκαιη κατανομή βαρών και η προστασία των πιο αδύναμων κοινωνικά ομάδων.

Φανταζόμαστε ότι στη γενική αυτή κατεύθυνση δεν διαφωνεί ούτε η αντιπολίτευση (Ν.Δ., Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ποτάμι και Λεβέντης). Αρα υπάρχει ένας ευρύτερος ευρωπαϊκός «κοινός» τόπος.

Επί μέρους διαφορές, πολιτικές αποκλίσεις επί των μέτρων, κριτικές ακόμα και υπερβολικές ενστάσεις επί των χειρισμών κ.λπ., προφανώς υπάρχουν. Ούτε εξαλείφονται επίσης οι ιδεολογικοπολιτικές ταυτότητες των κομμάτων ή ο πολιτικός άξονας Αριστερά - Κέντρο - Δεξιά, με όλες μάλιστα τις αποχρώσεις τους.

Κρισιμότατη παράμετρος είναι ότι η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς αυστηρής ευρωπαϊκής επιτήρησης, με δεσμεύσεις, όπου τα υπαρκτά όρια ιδεολογικοπολιτικών διαφοροποιήσεων, επί των εφαρμοζόμενων πολιτικών, δεν είναι «ευρύχωρα».

Οποια ευρωπαϊκή πολιτική δύναμη κι αν είναι κυβέρνηση αυτή την εποχή, είναι αναγκαστικά δεσμευμένη με ένα «μνημόνιο», είτε ανήκει στη Δεξιά είτε στην Αριστερά. Η διαφορά βρίσκεται στον τρόπο εφαρμογής και στα μέσα που χρησιμοποιούνται, κάτι που προφανώς δεν είναι ασήμαντο.

Ολα αυτά δικαιολογούν την πολιτική αντιπαράθεση των διαφορετικών ιδεολογικοπολιτικών οπτικών μεταξύ των κομμάτων, στο περιορισμένο πάντως πλαίσιο της εφαρμογής ενός προγράμματος έκτακτης ανάγκης.

Εκείνο όμως που δεν δικαιολογείται είναι η «δαιμονοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ με βάση τα υφιστάμενα πολιτικά δεδομένα, που οδηγεί ένα πολιτικό και μιντιακό προσωπικό σε καταστάσεις… παράκρουσης και μόνο στην αναφορά του ΣΥΡΙΖΑ! Σε προφανή μάλιστα αντίθεση με τη «νηφαλιότητα» της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, που καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ στο ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό κόμμα, αλλά και τη στάση άλλων συντηρητικών ακόμα ευρωπαϊκών δυνάμεων.

Είναι παράλογο να καταγγέλλεται (ιδεοληπτικά) ο ΣΥΡΙΖΑ λ.χ. ως εθνικό-λαϊκίστικο κόμμα όταν ακολουθεί τη συγκεκριμένη στάση που έχει στο προσφυγικό ζήτημα και επιχειρεί να υλοποιήσει συγκεκριμένες πολιτικές στο ασφαλιστικό, το αγροτικό και το φορολογικό, που δεν δείχνουν πάντως υποχώρηση στον λαϊκισμό! Αλλοι, δυστυχώς, ευκαιριακά το κάνουν… Ενοχλεί προφανώς ο «λαϊκός λόγος» που εξακολουθεί να διατυπώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα…

Τούτων δοθέντων, υπάρχει ένα ερώτημα: Γιατί αυτή η συστηματική «δαιμονοποίηση» και «καταστροφολογία» από τις ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης;

Μια πρώτη απάντηση θα ήταν ενδεχομένως το «κομματικό κίνητρο» της άμεσης ανατροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Πλην όμως, αυτό σχεδόν καμία πολιτική δύναμη δεν το θέλει.

Ουδείς επιδιώκει αυτή τη στιγμή να πάρει την «καυτή πατάτα» της διακυβέρνησης στα χέρια του. Ο δε Μητσοτάκης ούτε σε οικουμενική κυβέρνηση συμμετέχει. Για οικουμενική κυβέρνηση ενδιαφέρεται μόνο η Δημοκρατική Συμπαράταξη, ο κ. Λεβέντης και το Ποτάμι, υπό τον απαράβατο όρο, όμως, της συμμετοχής και της Ν.Δ.

Μια δεύτερη απάντηση θα ήταν ενδεχομένως, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ «δαιμονοποίησε» τις προηγούμενες κυβερνήσεις ως «μνημονιακές» κ.λπ., έτσι και η σημερινή ευρωπαϊκή αντιπολίτευση «δαιμονοποιεί» τον ΣΥΡΙΖΑ ως φορέα καταστροφικής πολιτικής, παρότι εφαρμόζει τελικά μία συμφωνημένη ευρωπαϊκή πολιτική, που την έχουν και οι ίδιοι ψηφίσει στη Βουλή, για να παραμείνει η χώρα σε ευρωπαϊκή τροχιά. Είναι άραγε σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική επιλογή αυτή; Ή «καπρίτσιο»…

Μια τρίτη απάντηση θα ήταν ενδεχομένως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με τη «στάση και τα ψέματά του» πριν και μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 «κατέστρεψε» τη χώρα. Ομως, μια «στάθμιση» του βάρους συμμετοχής Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ από τη μία και από την άλλη του ΣΥΡΙΖΑ στη χρεοκοπία της χώρας και τις ευθύνες, νομίζουμε δεν συμφέρει αυτούς που την επικαλούνται…

Ειδική κατηγορία «δαιμονοποίησης» του ΣΥΡΙΖΑ (θα κάνει τη χώρα… Βόρεια Κορέα, Βενεζουέλα κ.λπ.) αποτελούν κάποια ΜΜΕ, που έχουν σαν αφετηρία επιχειρηματικά συμφέροντα του χώρου, που επενδύονται με «ιδεοληψίες» και «εμμονές» αρθρογράφων και αναλυτών, πολύ μεγαλύτερες εκείνων που καθ’ υπόθεση έχει ο ΣΥΡΙΖΑ και τις οποίες, εν πάση περιπτώσει, η κυβερνητική πρακτική εξαερώνει καθημερινά.

Επ’ ευκαιρία, ενθυμούμεθα εκείνους που στη μεταπολίτευση με εμβριθείς αναλύσεις εξηγούσαν γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι «εθνοσοσιαλιστικό» κόμμα, ότι ο Ανδρέας ήταν «πράκτορας των Αμερικάνων», ή… αρχηγός της «17 Νοέμβρη» κ.λπ. Μερικοί μάλιστα άνηκαν και στον «προοδευτικό» χώρο…

Υπ’ αυτή την έννοια, δεν μας παραξενεύει καθόλου που το «εισιτήριο» για την είσοδο στον υπό διαμόρφωση «κεντροαριστερό» χώρο έχει δύο προαπαιτούμενα: «Αντίσταση» στον ΣΥΡΙΖΑ πάση θυσία και μετά βαΐων και κλάδων αποδοχή του «μεταρρυθμιστή» κ. Μητσοτάκη, λες και οι «μεταρρυθμίσεις» είναι όλες ίδιες…

Η αντι-ΣΥΡΙΖΑ λογική που καλλιεργούν ορισμένοι κύκλοι και με τα χαρακτηριστικά που της δίνουν δεν στηρίζεται σε πραγματικά πολιτικά δεδομένα.

Η επανάληψη, με άλλο «μανδύα», της θεωρίας «των δύο άκρων», όταν μάλιστα το «ένα άκρο» είναι κυβέρνηση της χώρας, κινούμενη σ’ ένα απολύτως ευρωπαϊκό πολιτικό πλαίσιο, θέτει ερωτήματα για τις «σκοπιμότητες» της «δαιμονοποίησης» του ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς σε μια δημοκρατική και ανοιχτή κοινωνία λογικό είναι να συγκρούονται συμφέροντα πολιτικά, οικονομικά και επιχειρηματικά.

Η επίλυσή τους, όμως, δεν μπορεί να έχει άλλο μέσο από την οργανωμένη θεσμικά δημοκρατία και όχι την υπονόμευσή της, μέσα από τη συγκρότηση μιας «εικονικής πραγματικότητας», για την επίλυση της «σύγκρουσης συμφερόντων»…

ΑΠΟΨΕΙΣ
Πώς ψηφίζουν οι νέοι
Πολιτικοί επιστήμονες και αναλυτές υπογραμμίζουν συχνά την ξεχωριστή σχέση των νεότερων ηλικιακά ψηφοφόρων με τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ο τελευταίος...
Πώς ψηφίζουν οι νέοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μήπως το πρόβλημα είναι η λύση του;
Ολα τα κόμματα πιστεύουν πως όταν κερδίζουν, δίκαια κερδίζουν· και όταν χάνουν, άδικα χάνουν. Αυτό επιτάσσει η επικοινωνιακή πολιτική.
Μήπως το πρόβλημα είναι η λύση του;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μνήμη
Η «ανασυγκρότηση» της κοινωνικής πείρας και της μνήμης της μαζικής κοινωνικής και πολιτικής δράσης του άμεσου παρελθόντος (20ετία) είναι απαραίτητη προκειμένου να «συναντηθεί» με την «επαναστατική θεωρία»,...
Μνήμη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ταυτότητα της «Μεγάλης Δεξιάς»
Τα «Αποσπάσματα του Ακροδεξιού Λόγου», που εκφωνούν οι Γεωργιάδης, Βορίδης, Μπογδάνος και τα διάφορα πουλέν της Δεξιάς διακυβέρνησης, δεν συνιστούν περιθωριακές γραφικότητες του δημόσιου λόγου της Ν.Δ. Ανήκουν...
Η ταυτότητα της «Μεγάλης Δεξιάς»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι ρωγμές του συστήματος
Αν η αντιμετώπιση της επαπειλούμενης (εκ νέου) εκλογής της Αριστεράς στην κυβέρνηση αποδείχτηκε ικανό κίνητρο για την εν λόγω ανασυσπείρωση, πόσο επαρκές μπορεί να είναι το κίνητρο της αντιμετώπισης της...
Οι ρωγμές του συστήματος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Νεανικοί έρωτες
Σεπτέμβριος 2015. Οι νέοι ερωτεύονται τον ΣΥΡΙΖΑ. Στο exit poll της ημέρας καταγράφει ποσοστό 41,5% στους κάτω των 24 ετών και κερδίζει προβάδισμα 25...
Νεανικοί έρωτες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας