Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Υπόγειο με θέα ρετιρέ

Η Χριστίνα Μαξούρη μας περιμένει κάθε Δευτέρα σ’ ένα ευρύχωρο υπόγειο με θέα ρετιρέ

Υπόγειο με θέα ρετιρέ

  • A-
  • A+

Πόσο μαγευτικά μπορούν να γίνουν τα βράδια της Δευτέρας, όταν σε περιμένει μια δροσερή κοπελιά για να σου τραγουδήσει a cappella, με τη χαρισματική φωνή της, υπέροχα τραγούδια και να σου απαγγείλει στίχους σπουδαίων ποιητών! Εκεί, σε μια γειτονιά της Κυψέλης, με τις άλλοτε λαχταριστές πολυκατοικίες, που ένα διαμέρισμά τους, με θέρμανση και ζεστό νερό, ήταν το όνειρο των άρτι αφιχθέντων από την ελληνική περιφέρεια.

Διαμερίσματα που αγκάλιαζαν το όνειρο για μια καλύτερη και πιο άνετη ζωή. Πολυκατοικίες-μάρτυρες των ταξικών διαφορών, που ξεκινούσαν από το ρετιρέ και κατρακυλούσαν στο γεμάτο… πετρελαϊκές μυρωδιές από τον καυστήρα υπόγειο.

Τώρα, αυτές οι πολυκατοικίες, οι περισσότερες, έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου, με κοινόχρηστους-χώρους θύματα της οικονομικής κρίσης, με άδειους καυστήρες, και με κενά κρικάκια στις σκάλες της εισόδου, που κάποτε συγκρατούσαν τις επίχρυσες ράβδους που με τη σειρά τους κρατούσαν ακίνητο το κόκκινο (κατά προτίμηση) χαλί-διάδρομο.

Εκεί, λοιπόν, στην ασφυκτική οδό Κύπρου, ανασαίνει η τέχνη, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων – ΚΕΤ. Κάθε Δευτέρα (έως τις 28 Δεκεμβρίου) η Χριστίνα Μαξούρη, χωμένη σε «δανεικά παπούτσια», μας περιμένει για να μας δείξει με καμάρι το δικό της στολισμένο υπόγειο, με δύο πάγκους όπου έχει ακουμπήσει τη συντροφιά της για τη «χειροποίητη συναυλία» της - το κλαρίνο, το φαλτσαριστό μπαγλαμαδάκι της, το μεταλλόφωνο…

Εχει κρεμάσει παιδικές φωτογραφίες της, στη βάση του ενός πάγκου βρίσκονται τακτικά βαλμένα τα βιβλία της και πιο δίπλα μια ομπρέλα με φοινικοακτίνες περιμένει το άνοιγμά της από τους «αλιείς μαργαριταριών».

«Ασ’ το χεράκι σου» μας τραγουδάει καθώς μας υποδέχεται. Και αφηνόμαστε στην υπέροχη ερμηνεία της παλιών και νέων μελωδιών, που κάθε τόσο τη σταματάει, παίρνει ένα από τα αγαπημένα της βιβλία και διαβάζει Χατζιδάκι, Ελύτη, Περεσιάδη, Σέξπιρ. Και αμέσως πάλι τραγούδι.

Φωνάζει τους δύο φίλους της, τον Φώτη Σιώτα και τη Σοφία Ευκλείδου, με το βιολί του ο ένας, με το τσέλο της η άλλη, για μια μικρή μελωδική κουβέντα μεταξύ τους, σαν να βάζουν τρικλοποδιά στο a cappella, και μετά πάλι μόνη της.

Είναι πολλές στιγμές που θες να τραγουδήσεις κι εσύ, αλλά κουνάς μόνο τα χείλη για να μη σκεπαστεί ούτε για μια στιγμή η κελαρυστή φωνή της Χριστίνας. Είναι πράγματι συγκλονιστική στο τραγούδι του Γκαετάνο Βελόσο «Cucurrucucu Paloma».

Θες να την αγκαλιάσεις όταν τινάζει το φουστανάκι της επειδή είχε καθίσει για λίγο κάτω να παίξει το μεταλλόφωνο, θες να της χαϊδέψεις το κεφάλι όταν βγάζει φωνούλες απελπισίας το μπαγλαμαδάκι της. Κάνει λάθη και τα προσπερνά με παιδιάστικη ανεμελιά, κάνει το σωστό και ντρέπεται για το χειροκρότημα. Γιατί πίσω από το αθώο, νεανικό πρόσωπο, με το ντροπαλό χαμόγελο και τα εκφραστικά μάτια, κρύβεται μία απόλυτα συνεπής και επαγγελματίας καλλιτέχνις.

Είναι η αριστούχος απόφοιτος της ανώτερης σχολής δραματικής τέχνης «Νέο Ελληνικό Θέατρο» του Γιώργου Αρμένη. Είναι η Χριστίνα Μαξούρη που μας περιμένει κάθε Δευτέρα. Και είναι απαραίτητη η κράτηση θέσης γιατί ο χώρος είναι ευρύχωρα μικρός σ’ ένα υπόγειο με θέα ρετιρέ.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Μία ακόμη «μελέτη θανάτου»;
Κατάμεστη αίθουσα, διαρκής εγρήγορση του «κοινού» με περισσότερους νέους και νέες που επευφημούσαν κατά τη θεατρική ροή του έργου με τη συνδρομή δύο και μόνο ηθοποιών, του πανεπιστημιακού δασκάλου...
Μία ακόμη «μελέτη θανάτου»;
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Αζάντ με λένε», «Σους, μπρε»
Το Bookia, αυτός ο ιστότοπος πολιτισμού, που όρμηξε μέσα στην κρίση για να υπηρετήσει και να προστατέψει το βιβλίο, οργάνωσε την εκδήλωση και χάρισε μια ξεχωριστή εμπειρία στους διαβάτες-επισκέπτες της Εκθεσης...
«Αζάντ με λένε», «Σους, μπρε»
«Ο χορός και ο εμφύλιος»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χορεύοντας με τις μνήμες του εμφυλίου
Ενα βιβλίο με υποδέχτηκε στο γραφείο μου σίγουρο πως η παρουσία του θα με συγκινήσει. «Ο χορός και ο εμφύλιος», του Γιώργου Σταματόπουλου.
Χορεύοντας με τις μνήμες του εμφυλίου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σκηνή
Σκηνή. Γράφω περισσότερο από σαράντα χρόνια στις εφημερίδες. «Κάνω σκηνή» στη σκηνή, γράφω, θυμώνω. Δεν έχω οδηγηθεί στο έγκλημα. Σωφρονίζω. Φρονηματίζομαι. Φρονώ πολλά. Κρύβω τα περισσότερα. Πολλοί φίλοι,...
Σκηνή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι μπορεί να κάνει η Ιστορία;
Δύο ποιητές, δύο λαοί που πάλευαν να ορθοποδήσουν. Καταγράφουν τους φόβους, τις αγωνίες των ανθρώπων, αποτιμούν τα ιστορικά γεγονότα χαράζοντας την Ιστορία. Τι μας μαθαίνει η Ιστορία; Οπως λέει και ο Patrick...
Τι μπορεί να κάνει η Ιστορία;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Il Candelato...
Εμαθα τον θάνατο του Λουκά Θεοχαρόπουλου, παλιού στελέχους του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών και δοκιμιογράφου σε διάφορα περιοδικά λόγου και τέχνης, από την ποιήτρια Φλώρα Ορφανουδάκη. Σκέφτομαι τώρα πόσο οι...
Il Candelato...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας