Αθήνα, 31°C
Αθήνα
Ελαφρές νεφώσεις
31°C
31.2° 28.6°
2 BF
47%
Θεσσαλονίκη
Ελαφρές νεφώσεις
29°C
29.6° 28.0°
1 BF
58%
Πάτρα
Αίθριος καιρός
28°C
29.0° 27.7°
3 BF
65%
Ιωάννινα
Ελαφρές νεφώσεις
25°C
24.9° 24.9°
1 BF
65%
Αλεξανδρούπολη
Ελαφρές νεφώσεις
26°C
25.9° 25.9°
0 BF
61%
Βέροια
Σποραδικές νεφώσεις
27°C
27.3° 26.0°
2 BF
76%
Κοζάνη
Αραιές νεφώσεις
22°C
22.4° 22.4°
2 BF
56%
Αγρίνιο
Αίθριος καιρός
23°C
22.9° 22.9°
2 BF
57%
Ηράκλειο
Αίθριος καιρός
28°C
28.6° 26.5°
2 BF
68%
Μυτιλήνη
Αίθριος καιρός
28°C
28.8° 27.9°
2 BF
70%
Ερμούπολη
Αραιές νεφώσεις
29°C
29.4° 28.8°
5 BF
54%
Σκόπελος
Ελαφρές νεφώσεις
28°C
27.7° 26.2°
1 BF
65%
Κεφαλονιά
Αίθριος καιρός
27°C
26.9° 26.9°
1 BF
74%
Λάρισα
Ελαφρές νεφώσεις
28°C
27.9° 26.8°
0 BF
51%
Λαμία
Σποραδικές νεφώσεις
29°C
28.8° 27.5°
1 BF
58%
Ρόδος
Αίθριος καιρός
29°C
29.8° 28.7°
4 BF
55%
Χαλκίδα
Ελαφρές νεφώσεις
29°C
30.4° 28.0°
2 BF
44%
Καβάλα
Ελαφρές νεφώσεις
23°C
23.3° 23.3°
0 BF
88%
Κατερίνη
Αίθριος καιρός
28°C
29.7° 28.1°
2 BF
80%
Καστοριά
Αυξημένες νεφώσεις
25°C
24.8° 24.8°
2 BF
52%
ΜΕΝΟΥ
Τρίτη, 23 Ιουλίου, 2024
Συμβούλιο της Ευρώπης
Συμβούλιο της Ευρώπης | © Colicaranica | Dreamstime.com

Ο Ευρωστρατός και τα Τυχερά Παίγνια του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Τα πολεμικά παίγνια είναι μια συνήθης πρακτική που εφαρμόζεται στους προηγμένους στρατούς του κόσμου για να αναλύσουν, μέσω της προσομοίωσης, την απειλή και αντίστοιχα τους τρόπους της αντιμετώπισής της, προσδιορίζοντας και τα απαιτούμενα μέσα προς τούτο. Έχει αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα αυτό δεν ισχύει, καθότι οι σχετικές αποφάσεις στρατιωτικών προμηθειών λαμβάνονται με περισσότερο πολιτικά παρά επιχειρησιακά κριτήρια, συνήθως στα πρωθυπουργικά γραφεία, ή στον καναπέ του Υπουργού Άμυνας υπό την σκιά σιδερένιων ομπρελών Made In USA or Israel.  Στη συνέχεια η στρατιωτική ηγεσία φροντίζει να «ενδύσει» τις πολιτικές αποφάσεις με προφάσεις επιχειρησιακής αναγκαιότητας, εφευρίσκοντας και άτυπες θεσμικά, διαδικασίες νομιμοποίησής τους.

Στο άμεσο μέλλον τη λύση για την  υποστήριξη των πολιτικών αυτών αποφάσεων από την στρατιωτική ηγεσία και τη διατήρηση της αξιοπρέπειάς της, θα δώσουν, η υιοθέτηση και η εφαρμογή του  Ευρωπαϊκού νόμου για τη στήριξη της παραγωγής πυρομαχικών (ASAP) με κύριο προορισμό την Ουκρανία, η πράξη για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας μέσω κοινών προμηθειών, η ευρωπαϊκή βιομηχανική στρατηγική στον τομέα της άμυνας και ο σχετικός κανονισμός που προτείνεται από την Επιτροπή για την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων της ευρωπαϊκής βιομηχανικής στρατηγικής στον τομέα της άμυνας (EDIS).

Έτσι η Στρατιωτική Ηγεσία θα θέτει τις προτεραιότητες της Εθνικής Στρατιωτικής Στρατηγικής, στηριγμένη στην αναθεωρημένη, βάσει των Ευρωπαϊκών κατευθύνσεων, Πολιτική Εθνικής Άμυνας, που θα θεωρεί την Νατοϊκή Τουρκία ως σύμμαχο. Ενώ η απορρέουσα υποβάθμιση  της δυνατότητας  υλοποίησης των αντικειμενικών σκοπών του σημερινού «Γενικού Σχεδίου Άμυνας της Χώρας» που αφορά στην Τουρκία, λόγω της απομείωσης στρατιωτικού μέσων και υλικών, αλλά και προσωπικού, θα δικαιολογείται πλέον από την ανάγκη αντιμετώπισης της Ρωσίας και του Ιράν μεσοπρόθεσμα και της Κίνας μακροπρόθεσμα.

Ο Ευρωστρατός και το Ταμείο Άμυνας

Για όλα τα μεσο-υψηλόβαθμα Νατοϊκά στελέχη η δημιουργία ενός αυτοδύναμου Ευρωπαϊκού στρατού είναι ένα σύντομο ανέκδοτο. Για τον λόγο αυτό η «Ευρωπαϊκή άμυνα», όπως τελευταία διαδίδεται από επίσημα στόματα Ευρωπαίων και Αμερικάνων, αλλά και όπως παρουσιάστηκε στο Debate της Eurovision μεταξύ των  έξι υποψηφίων για την προεδρία της Επιτροπής  στις 23 του Μάη, περιορίζεται στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας και συγκεκριμένα στην αύξηση και τον συντονισμό της παραγωγής όπλων, με το ΝΑΤΟ να συνεχίσει να παίζει θεσμικά τον ρόλο του παρόχου ασφάλειας της Ευρώπης.

Σαν συνέπεια των Ευρωπαϊκών κατευθύνσεων που θα προσδιορίσουν και τα κονδύλια που θα  διατεθούν από το πολυδιαφημισμένο «Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας του Κυριάκου»,  θα είναι η παραγωγή στρατιωτικού υλικού, που την μερίδα του λέοντος θα έχουν κυρίως οι βιομηχανίες της Γερμανίας και της Γαλλίας, με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές να λειτουργούν σε ρόλο υποκατασκευαστή. Επισημαίνεται ότι η Ευρώπη δε διαθέτει επαρκείς πρώτες ύλες και τεχνογνωσία για να υποστηρίξει πλήρως το εν λόγω εγχείρημα, με αποτέλεσμα η παραγωγή αυτή να απαιτεί συνεργασίες εκτός Ευρώπης, κυρίως Αμερικάνικες. Η κατάληξη θα είναι οι Ευρωπαϊκή Αμυντική Βιομηχανία να αποτελεί τον υποκατασκευαστή των αντίστοιχων Αμερικάνικων, με ότι αυτό σημαίνει στην επιλογή των τελικών προϊόντων (πχ πυρηνικά)  και επακόλουθα τη διαμόρφωση της Στρατιωτικής Στρατηγικής χρησιμοποίησής τους.

Σαν συνέπεια των παραπάνω, το μέλλον για την Ελλάδα θα είναι δυστοπικό καθότι, αν και οι αμυντικές της δαπάνες της ξεπερνούν το 2% του ΑΕΠ παραμένοντας  ένας πολύ καλός καταναλωτής εξοπλιστικών συστημάτων, είναι ταυτόχρονα και ένας ανύπαρκτος παραγωγός. Αυτό σημαίνει όχι μόνο μεγαλύτερη φτωχοποίηση του λαού, ο οποίος θα συνεχίζει να διαθέτει το υστέρημά του εξυπηρετώντας ξενόφερτα εξοπλιστικά προγράμματα που δεν τον αφορούν, αλλά θα δεχθεί και την επίθεση  της συνοδεύουσας Αμερικανοευρωπαϊκής στρατιωτικής  κουλτούρας , που θέλει λαούς πειθήνια όργανα των αποφάσεών της.

Η νέα Πολιτική Εθνικής Άμυνας και Στρατιωτική Στρατηγική

Η μετονομασία της πρώην αντιπάλου σε σύμμαχο, είναι απαραίτητη και αποδεκτή από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, καθότι ακόμα και  στο νεοφιλελεύθερο όραμά της για την οικονομία της Ελλάδας, αυτή δεν αντέχει να διατηρεί στρατό ικανό να αντιμετωπίσει  ταυτόχρονα την Τουρκία, την Ρωσία και το Ιράν, ούτε με την «βοήθεια» των «φίλων» της. Ο «μπαμπούλας» των δύο τελευταίων δύναται να αντικαταστήσει την απαραίτητη για τους σκοπούς της κυβέρνησης, τρομοκράτηση του Ελληνικού λαού από τον πρώτο, ακόμα και αν αυτός συνεχίζει να συμπεριφέρεται με τρόπο που σε άλλες εποχές θα θεωρούνταν «προκλητικά θερμός». Όσο για τον προσδιορισμό της  ΑΟΖ και  της υφαλοκρηπίδας, τη λύση δεν θα τη δώσει η Χάγη, αλλά οι Ελληνικές, Τουρκικές, Αμερικάνικες, Γαλλικές, Ιταλικές και Νορβηγικές εταιρείες, τη απουσία του Ελληνικού λαού.

Σε συνέχεια της προσπάθειας του Βαγγέλη Βενιζέλου που ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας εκπόνησε μια Πολιτική Εθνικής Άμυνας, η οποία υποβάθμιζε την απειλή από την Τουρκία έτσι ώστε, σε περίοδο μνημονίων, να υποβαθμιστούν και οι ανάγκες των αντίστοιχων στρατιωτικών προμηθειών, ο Δένδιας  προχώρησε το θέμα περαιτέρω προωθώντας το μήνυμα της «μετονομασίας» της Τουρκίας σε «καρντάση». Έτσι, κατά τις ομιλίες του στις 31 του Μάη στην τελετή επαναπατρισμού των λειψάνων εννέα Ελλήνων Οπλιτών από την Κυπριακή Δημοκρατία στη Ελευσίνα, που έπεσαν κατά την Ελληνική επιχείρηση εναντίον της Τουρκικής εισβολής το 1974, αλλά και στις 23 του ίδιου μήνα  στην τελετή μνήμης της δολοφονίας του Σμηναγού  Κώστα Ηλιάκη στην Κάρπαθο, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας απέφυγε εσκεμμένα να αναφέρει ονομαστικά την Τουρκία. Ίσως να θεωρεί ότι οι υπηρετούντες το καθήκον τους πεσόντες, σκοτώθηκαν σε μάχη εναντίον εξωγήινων, η ακόμα θα ήταν προτιμότερο γι’αυτόν, ο θάνατός τους να είχε σχέση με την Ρωσία σε υποστήριξη  της νέας Πολιτικής Εθνικής Άμυνας που θα εκπονήσει σε αντικατάσταση αυτής του Βενιζέλου. Η παραπάνω άποψή μου θα μπορούσε να θεωρηθεί ύβρις απέναντι στην μνήμη των νεκρών, αν ο ίδιος ο Υπουργός στις 23 του Μάη, κατά το γεύμα που παρατέθηκε από τον Δήμαρχο Καρπάθου (ο οποίος παρεμπίπτοντος στην ομιλία τους μαζί με τον ΑΓΕΑ και τον αδελφό του Ηλιάκη έδωσαν τη σωστή διάσταση στο τραγικό γεγονός), μετά την  τελετή, εμπρός στον έκπληκτο αδελφό του Ηλιάκη, Φίλιππο, δεν χαριεντιζόταν  με άλλους βουλευτές και παράγοντες της ΝΔ κερνώντας τσίπουρα, βγάζοντας φωτογραφίες, προκαλώντας σχόλια από τους προσκεκλημένους κληρικούς, που τον «τρόλαραν» ρωτώντας τον αν η συγκέντρωση αυτή είχε σχέση με προεκλογική κοινοβουλευτική συγκέντρωση της ΝΔ και τέλος δηλώνοντας ο ίδιος «πέρασα πολύ καλά» (Σ.Σ. στο μνημόσυνο του Σμηναγού Κώστα Ηλιάκη).

Ο κυβερνητικός επιχειρησιακός τζόγος

Δεν εκπλήσσει η συμπεριφορά αυτή από τους κοινοβουλευτικούς της ΝΔ και τους παρατρεχάμενούς τους, η νομιμοποίηση της οποίας προέρχεται από το 41% των ψηφοφόρων της, έτσι όπως απέδειξε  η επευφημία τους προς τον Κώστα Καραμανλή τον 3ο, που μάλιστα την επικαλέστηκε, καταχειροκροτούμενος,  μετά την ιστορική ομιλία του περί αποποίησης των ευθυνών του, ενώπιον του κοινοβουλίου, κατά την παρουσίαση του πορίσματος της Επιτροπής για τα Τέμπη.   

Απαλλαγμένη πλέον η Στρατιωτική Ηγεσία από την ανάγκη εκτέλεσης  προσομοίωσης και  Πολεμικών Παιγνίων, μια και αυτά θα λαμβάνουν χώρα σε άλλα Νατο-ευρωπαϊκά κέντρα με αντικείμενο κάποιους άλλους «εχθρούς»,  αυτή θα έχει τη δυνατότητα να  επικεντρωθεί σε άλλα «παίγνια» υποστήριξης του επικοινωνιακού εξωραϊσμού της κυβέρνησης που θεωρεί όχι μόνο τους ένστολους των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας  αλλά και το ευρύτερο περιβάλλοντός τους  ως προνομιακή ομάδα επιρροής της. Το σήμα το είχε δώσει ο προκάτοχος του Δένδια, Νίκος Παναγιωτόπουλος απευθυνόμενος στον διοικητή των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη, αντιστράτηγο Κρίστοφερ Καβόλυ, όταν τον Νοέμβρη του 2019 του υποσχέθηκε, πως «οι άνδρες μας μάτωσαν δίπλα σε Αμερικανούς στρατιώτες στους πολέμους στους οποίους συμμετείχαμε και αυτό θα γίνει επίσης και στο μέλλον»!

Προέκταση αυτής της φράσης ήταν  οι Αμερικανοελληνική και  Γαλλοελληνική στρατιωτικές συμφωνίες «συνδρομής», με την πρώτη να οδηγεί μια Ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, για την αποδέσμευση των αντίστοιχων Αμερικάνικων από την προστασία των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της ARAMCO και τη δεύτερη να εστιάζει στην Ελληνική συνδρομή προς τη Γαλλία στην περιοχή του Σαχέλ.

Αν και όπως αποδεικνύεται και από τα «Τέμπη» την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ενδιαφέρει αν το «ένστολο υποκείμενο» επιστρέψει ζωντανό ή νεκρό από τις αποστολές αυτές, ευτυχώς για τον Παναγιωτόπουλο και τους Έλληνες στρατιωτικούς το δεύτερο σχετικό «τζογάρισμα» «βγήκε»,  ματαιώνοντας  τη σχετική αποστολή, ένεκα της εκδίωξης του Γαλλικού στρατού από την περιοχή του Σαχέλ, προς απογοήτευση του Μακρόν, ο οποίος πλέον έχει στρέψει το φιλοπόλεμο βλέμμα του στην Ουκρανία, στην προσπάθειά του να βελτιώσει και τα χαμηλά ποσοστά δημοφιλίας του .

Η προεκλογική άφιξη της φρεγάτας « Ύδρα», με ευτυχώς το πλήρωμά της άθικτο, προχθές στη Σαλαμίνα μετά από τρίμηνη παραμονή στην Ερυθρά θάλασσα, προστατεύοντας τα συμφέροντα των Ελλήνων πλοιοκτητών, σε συμφωνία με την προάσπιση των συμφερόντων από τα Ελληνικά Patriot και κάποιων Ελλήνων μετόχων της ARAMCO, εντάσσεται στις επιλογές και στην επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης Μητσοτάκη.  Αντίστοιχη προεκλογική πριν τις εκλογές του περασμένου Ιούνη, σε ειδησεογραφικά «prime hour»,  ήταν η άφιξη στην Ελευσίνα του C-130 που προέρχονταν από την Αεροπορική Βάση Wadi Seidna του Σουδάν. Η αναίτια επικίνδυνη εκείνη αποστολή, αφορούσε στη μεταφορά 39 πολιτών εκ των οποίων 20 από Ελλάδα  και 19 αλλοδαπών, καθώς και 6 δεσποζόμενων σκύλων. Ευτυχή κατάληξη όμως δεν είχε η  αποστολή των 19 στρατιωτικών  τον περασμένο Σεπτέμβρη στη Λιβύη που πραγματοποιήθηκε βεβιασμένα και με ερασιτεχνικό τρόπο, όπως δραματικά αποδείχθηκε, καθότι  είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο των πέντε και των τραυματισμό των υπολοίπων.

Τα παραπάνω δείγματα πληροφορούν  την κυβέρνηση Μητσοτάκη σχετικά με την ανοχή του λαού στην επιχειρούμενη πρόσδεση της στο Ευρωνατοϊκό άρμα και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εξυπηρετεί, όχι μόνο σε ότι αφορά στο οικονομικό της σχέδιο για την φτωχοποίηση και την υποτέλεια του Ελληνικού λαού από ξένα συμφέροντα, αλλά ακόμα και εάν στην περίπτωση ενεργού στρατιωτικής εμπλοκής της Ελλάδας για την εξυπηρέτηση αυτών των συμφερόντων, η τελική έκβαση της αποστολής θετική ή αρνητική, με θύματα ή όχι, θα την επηρεάσει ή όχι, καθώς και πώς θα την επικοινωνήσει προς όφελός της με την βοήθεια των προσφιλών της ΜΜΕ. Στην περίπτωση που υπάρχουν θύματα  αυτή θα επικοινωνηθεί από την κυβέρνηση μέσω ενός ηρωικού αφηγήματος, και μιας κινηματογραφικής τελετής, που θα διεγείρει το θυμικό της Ελληνίδας και του Έλληνα σε συνέχεια μιας ρητορικής περί «Εθνικής /Ευρωπαϊκής συσπείρωσης ενάντια στο κακό», δίνοντας αβάντα και στους προθύμους άλλων κομμάτων για συστράτευση.

Μέχρι πρόσφατα η Ελλάδα λειτουργούσε σαν σύνδεσμος μεταξύ των πολιτισμών της Δύσης και της Ανατολής, ακόμα και επί πρωθυπουργίας Κώστα Καραμανλή του 2ου. Πλέον η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε την βίαιη θέση της χώρας μας, στην χαρακτηριζόμενη από αυτή «σωστή πλευρά της ιστορίας» επιστρέφοντας εκεί που βρισκόταν 80 χρόνια πριν, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε ρόλο Παναγιώτη Κανελλόπουλου, που,  ως πρωθυπουργός το 1945, υποδεχόμενος στην Αθήνα τον Αμερικανό στρατηγό Βαν Φλιτ και παρουσιάζοντας το Ελληνικό τιμητικό άγημα είπε: «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας».

(*) Υποπτέραρχος (Ι) ε.α.

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ο Ευρωστρατός και τα Τυχερά Παίγνια του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας