Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λαδοκρασάδες και βουτυρομπιράδες

Ο φυσικός μας χώρος τα Βαλκάνια κι εμείς λαδοκρασάδες...

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Λαδοκρασάδες και βουτυρομπιράδες

  • A-
  • A+

Τι σημαίνει ότι ανήκουμε στη Δύση; Αλήθεια, τι έχει μείνει ζωντανό από το τρίπτυχο της Γαλλικής Επανάστασης, ελευθερία-ισότητα-αδελφοσύνη; Ακόμα και η έμμεση δημοκρατία έχει προ πολλού εκπέσει σε ολιγαρχική δημοκρατία. Εκτός και αν το «ανήκομεν εις την Δύσιν», την Εσπερία, σημαίνει την επιθυμία μας να εξισωθούμε με αυτό που είναι η Δύση.

Ο νεωτερικός εξατομικευμένος δυτικός άνθρωπος, ο homo economicus, είναι μια μηχανή παραγωγής ατομικών επιθυμιών και ικανοποίησής τους με εμπορεύματα.  

Το νόημα της ελευθερίας γι’ αυτό το ανθρωπολογικό τέρας είναι η ελευθερία ικανοποίησης των επιθυμιών (αναγκών) του.

Επειδή όμως πάντα αυτό που έχεις είναι λιγότερο από αυτό που θα ήταν καλύτερο να έχεις και προσδιορίζεται από αυτό που οι άλλοι έχουν, όση ποσότητα επιθυμιών και να ικανοποιήσεις θα είσαι πάντα ανικανοποίητος.

Η απόλαυση θα είναι πάντα εφήμερη.

Το νόημα της ισότητας και της αδελφοσύνης γι’ αυτόν τον ορθολογικό ατομιστή είναι ότι είσαι ευτυχής όταν κερδίζεις δέκα ευρώ παραπάνω από τον γείτονά σου.

Αυτό το μοντέλο του εξατομικευμένου καταναλωτικού ζώου προώθησαν, κυρίως μετά τη Mεταπολίτευση, στην Ελλάδα οι κυρίαρχες ελίτ και ενστερνίστηκαν οι «από κάτω», οι κυριαρχούμενοι.

Το μοντέλο μάλιστα αυτό δεν αναδείχτηκε ως αποτέλεσμα μιας ακμαίας καπιταλιστικής ανάπτυξης της χώρας, αλλά με δανεικά, μέσω της παρασιτικής πρόσδεσης της χώρας στο διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο.

Eτσι, ενώ μέχρι τη δεκαετία του 1970 οι αγρότες παππούδες και πατεράδες μας για να παράξουν έπρεπε με κόπο να σκάψουν και να σπείρουν, στα ένδοξα αναπτυξιακά χρόνια της Μεταπολίτευσης έμαθαν ότι για να καταναλώνουν δεν χρειάζεται να παράγουν, αλλά να αξιοποιούν το διαφθορείο των αγροτικών επιδοτήσεων και τις πιστωτικές κάρτες.

Μέσα σε λίγα χρόνια καταστράφηκε η ενδογενής αγροτική παραγωγή, που εξασφάλιζε μια ορισμένη διατροφική αυτάρκεια, εγκαταλείφθηκαν οι ντόπιες καλλιέργειες, αφανίστηκαν τα τσελιγκάτα με το 1,5 εκατ. κεφάλια ζώων κτλ.

Χάθηκαν οι μάστοροι και η μαστορική τέχνη. Οι συνέπειες αυτής της βίαιης και σχεδιασμένης εκδυτικοποίησης της χώρας, η ύβρις τού ανήκουμε στην Εσπερία, είναι η σημερινή μνημονιακή καταστροφή.

Η Ελλάδα ήταν και είναι μια χώρα των συνόρων που ιστορικά, πολιτισμικά, γεωγραφικά, αλλά και από την άποψη του οικονομικού της μεγέθους αιώνες τώρα ανήκει στον χώρο της Μεσογείου και των Βαλκανίων.

Ημασταν πάντα λαδοκρασάδες.

Η προσπάθεια βίαιης εκδυτικοποίησής της με την ένταξή της στις χώρες των βουτυρομπιράδων και κυρίως στη θνησιγενή ζώνη του ευρώ την οδήγησε, στις συνθήκες του διεθνοποιημένου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, να μετατραπεί σε χώρα καταναλώτρια των πλεονασμάτων του αναπτυγμένου δυτικοευρωπαϊκού Βορρά, μέσω της χρηματοδότησής της με φτηνό χρήμα.

Η στρατηγική αυτή επιλογή των ντόπιων και των ευρωπαϊκών ελίτ, που πλήρως την αποδέχτηκαν οι «από κάτω», γιατί την εξέλαβαν ως εισιτήριο για τον καταναλωτικό παράδεισο, γρήγορα μας οδήγησε να γίνουμε ο αδύναμος κρίκος μιας ομοσπονδοποιημένης και ομογενοποιημένης Ευρώπης, ενώ ο φυσικός μας χώρος είναι η Μεσόγειος και τα Βαλκάνια.

Με δεδομένο δε το χάσμα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας που μας χωρίζει από τις χώρες του Βορρά δεν αργήσαμε να οδηγηθούμε σε καταστροφή των παραγωγικών δομών της χώρας και στην κρίση χρέους.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητο από τώρα να τεθούν οι βάσεις για μια στρατηγική απεμπλοκή της χώρας, όχι κατ’ ανάγκη εδώ και τώρα, από το «κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι», κυρίως από τη ζώνη του ευρώ, και να αναζητηθεί ο τρόπος επανένταξής μας στο πραγματικό μας σπίτι που είναι η Μεσόγειος, τα Βαλκάνια, ο Καύκασος και η Κασπία.

Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, που θα στηρίζεται σε ένα εκτεταμένο δίκτυο μικρομεσαίων συνεταιριστικών και κοινοτικών μονάδων, που είναι ριζωμένες στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, και η ανάπτυξη συνεργατικών δικτύων και ροών με τις Μεσογειακές και Βαλκανικές χώρες.

Πρόκειται για ένα μοντέλο ευημερίας χωρίς ανάπτυξη, στηριγμένο στην άμεση δημοκρατία και στην επέκταση των κοινών αγαθών, πέρα από τον καταναλωτισμό, με λιτή ζωή, χωρίς κοινωνικές ανισότητες.

Σε μια δεκαετία το ευρώ θα είναι ευρωμάρκο, εργαλείο των γερμανικών ελίτ και των δορυφόρων τους στον ανταγωνισμό με την Κίνα και ταυτόχρονα υποσύνολο του διεθνούς χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού. Σε αυτό το τοπίο οι χώρες της Μεσογείου και των Βαλκανίων αν δεν ενισχύσουν τους δεσμούς τους και δεν κάνουν βήματα προς την ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότησή τους και την ισότιμη διαπεριφερειακή συνεργασία, θα είναι στο διηνεκές χώρες χαμηλού κόστους και διαρκούς λιτότητας.

Ενα εργαλείο δηλαδή για να αντιμετωπίσουν οι ευρωπαϊκές ελίτ την ανάδυση στην παγκόσμια σκηνή των χωρών χαμηλού κόστους και ιδιαίτερα της Κίνας. Εξ ου και η επιμονή των δανειστών για την κινεζοποίηση των εργασιακών σχέσεων στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, κινεζοποίηση την οποία έχουν επιβάλει εδώ και μια εικοσαετία στα Βαλκάνια και στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.

* καθηγητής Οικονομικών στο ΤΕΙ Ηπείρου, συγγραφέας

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η πραγματικότητα, άλλη απ’ ό,τι μας δείχνουν
Η δημοκρατία είχε σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη – στον βαθμό που στηρίζει καλύτερα αναγκαίες πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Αλλά η βαθιά συσχέτιση εκδημοκρατισμού και οικονομικής ανάπτυξης...
Η πραγματικότητα, άλλη απ’ ό,τι μας δείχνουν
ΑΠΟΨΕΙΣ
2019, έτος σημαντικών επετείων
Στην αρχή κάθε χρονιάς σημειώνουμε ποιες επετείους θα τιμήσουμε με την παρέλευση στρογγυλού αριθμού ετών κατά προτίμηση. Εχουμε λοιπόν και λέμε για το 2019: 100 χρόνια από την έναρξη της καταστροφικής...
2019, έτος σημαντικών επετείων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για την ενότητα της ανταγωνιστικής Αριστεράς
Το βασικότερο πρόβλημα για τις κατώτερες τάξεις, τον κόσμο της εργασίας, της επισφάλειας και της ανεργίας, είναι η πλήρης έκλειψη της ελπίδας πως η ζωή μπορεί να βελτιωθεί και πως κάτι μπορούμε να κάνουμε γι’...
Για την ενότητα της ανταγωνιστικής Αριστεράς
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ήχος της πείνας, οι ωτοασπίδες και η Αριστερά
Αντικρίζοντας προϊόντα και ταμπέλες προέλευσης, συνειδητοποιεί κανείς και τις μεθοδεύσεις που έθεσαν την ελληνική παραγωγή στο περιθώριο.Τι γίνεται όμως με την Αριστερά και την Κεντροαριστερά; Τίποτα. Καμία...
Ο ήχος της πείνας, οι ωτοασπίδες και η Αριστερά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η επέλαση της Ακροδεξιάς
Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω απ’ την Ευρώπη (και όχι μόνο). Είναι το φάντασμα της Ακροδεξιάς. Μετά την «απομάγευση» της Αριστεράς δεν θα βρεθούν πολλοί να υποστηρίξουν με την ίδια θέρμη κάποιον άλλο εξ ουρανού...
Η επέλαση της Ακροδεξιάς
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα φαντάσματα στην μπροστινή αυλή της Ευρώπης
Η ευρωπαϊκή αντίληψη της «αειφόρου ανάπτυξης» ή της «βιωσιμότητας» δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στη μακρά ιστορία της οικολογικής λεηλασίας και της βαθιάς κοινωνικής ανισότητας στην οποία στηρίζεται η κατανάλωση...
Τα φαντάσματα στην μπροστινή αυλή της Ευρώπης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας