Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Κομματική τηλεμαχία και πολιτική λεξιπενία»

«Κομματική τηλεμαχία και πολιτική λεξιπενία»

  • A-
  • A+

Οσοι κατορθώσαμε να αντέξουμε την οπτικοακουστική «βάνδαλη και λεξιπένητη τηλεμαχία» των πολιτικών αρχηγών την πρώτη φορά αλλά και των δύο ξεχωριστά τη δεύτερη, έχουμε πλέον πεισθεί για την έλλειψη του πολιτικού λόγου και την αντικατάστασή του από την κομματική ιδεοπάθεια.

Σ’ αυτές τις τηλεμαχίες παρακολουθήσαμε την αντιφατική παρουσία προσώπων, λόγων και προτάσεων οι οποίες χρονικά και τοπικά παρουσιάζονται μεταλλασσόμενες ανάλογα με την προσωπική, συντεχνιακή και κομματική αναγκαιότητα, χωρίς να φοβούνται για τη νέμεσιν από την ύβριν που προκαλούν.

Δυστυχώς θεωρούμεθα οι πολίτες «μη έλλογα άτομα» έχοντας χάσει τον ρόλο και τη λειτουργία που μας αναλογεί, αφού τα κόμματα ως μόνα υποκατάστατα της κοινωνικής πραγματικότητας αρνούνται να δεχτούν την όποια διαφορετική προσέγγιση των πεπραγμένων τους ως να μην είναι τα κύτταρα της δημοκρατικής αναφοράς της κοινωνίας.

Τελικά τα υπαρξιακά ερωτήματα για τον ρόλο των πολιτών και την κοινωνική τους παρουσία θα απαντηθούν μόνο μέσα από τις προσδοκώμενες δυνατότητες που παρέχει η εκάστοτε εκλογική διαδικασία μέσω της ψήφου.

Ομως δεν μπορεί στην εποχή της μετανεωτερικής τεχνοκρατίας της επικοινωνίας και πληροφορίας να μην μπορούμε οι πολίτες και οι συλλογικότητες να αντιδράσουμε, αφού όλοι κατανοούμε την «κομματοκρατία ως κλεπτοκρατία» ελπίδων και προσδοκιών νέων αλλά και παλαιότερων γενεών.

Σίγουρα υπάρχουν λύσεις και τρόποι αντιμετώπισης όλων όσα συμβαίνουν γύρω μας, κυρίως με την πολιτική «κομματοκρατία», όπου μεταλλάσσονται πρόσωπα και σχηματισμοί, ως να μην υπόκεινται σε ιδεολογικές και ηθικές περιοριστικές αναφορές.

Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να αντιδράσουμε απέναντι στις συντεχνιακές «κομματοκρατίες», αδειανές από ιδεολογίες και προγραμματικές στρατηγικές, με νέες συλλογικότητες οι οποίες θα οριοθετήσουν και θα περιχαρακώσουν τα πλαίσια της κοινωνικής τους αναφοράς ως πολιτικοί οργανισμοί.

Φυσικά δεν αναζητούμε συμπληρωματικούς κομματικούς μηχανισμούς με νεωτερικά ιδεολογήματα που θα μας παρέχουν πολιτική κάλυψη, αλλά κοινωνικές συλλογικότητες αμεσοδημοκρατικής αναφοράς και λειτουργίας που θα μπορούν να ενσωματώνουν τις διαφορετικότητες και να τις μεταλλάσσουν σε δημιουργικές κοινωνικές δράσεις.

Κάτι τέτοιο μπορεί να προκύψει όταν η «διανόηση» και η «λαϊκή» σοφία πορευτούν μαζί χωρίς οριοθετήσεις και κατατάξεις οι οποίες λειτουργούν ως μορφές «διάκρισης» εις βάρος φυσικά των «αδυνάτων».

Μια τέτοια προσπάθεια μπορεί με μεθοδολογικά τεχνολογικά εργαλεία να διαμορφώσει δομικές συλλογικότητες πανελλαδικής εμβέλειας, οι οποίες θα εμβολίσουν τις παραδοσιακές «κομματοκρατίες» και θα τις αποκόψουν από τον ομφάλιο λώρο της λαϊκής πλειοψηφίας.

Σίγουρα χρειάζεται αγώνας για να πεισθούν πρώτα οι νέοι που είναι τεχνολογικά ενήμεροι και στη συνέχεια οι ίδιοι να γίνουν μεταδότες της νέας αμεσοδημοκρατικής πολιτικής αναφοράς, ως το μέσο και εργαλείο που θα κατακτήσει την εξουσία και θα τη χρησιμοποιήσει προς το συμφέρον των λαϊκών πλειοψηφιών.

Σ’ αυτό το εγχείρημα η «διανόηση» δεν πρέπει να λείπει ούτε να κρύβεται πίσω από τα συντεχνιακά ή προσωπικά οφέλη που διαχρονικά εξαργυρώνει προσφέροντας τις υπηρεσίες της στις εκάστοτε «κομματοκρατίες», ανεξαρτήτως της ηθικής και ιδεολογικής τους καθαρότητας.

Είναι κρίσιμες οι περιστάσεις για την πατρίδα όπου η κοινωνικοοικονομική κρίση ακόμα δεν έχει φανεί στο πραγματικό της μέγεθος, γι’ αυτό πρέπει να δράσουμε άμεσα, πριν ο χρόνος και οι συνθήκες στην ευρύτερη γεωπολιτική περιοχή μας διαμορφώσουν μη αναστρέψιμες καταστάσεις.

*αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

ΑΠΟΨΕΙΣ
H σύγχρονη πολιτική μορφή ζωής σε αδιέξοδο
Δεν είναι υπερβολή να ισχυριστεί κανείς ότι η εγγενής αυτή αντινομία του καπιταλιστικού συστήματος ανάμεσα στην ελευθερία και τη δικαιοσύνη προσδιορίζει και τις ιστορικές τύχες της ελληνικής πολιτικής...
H σύγχρονη πολιτική μορφή ζωής σε αδιέξοδο
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Να αντιμιλάτε στην ΕΡΤ»
«Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της σύγχρονης αλυσσοδεμένης κοινωνίας, που δεν εκφράζει παρά την επιθυμία της να υπνώττει. Το θέαμα είναι ο φρουρός αυτού του ύπνου», λέει ο Γκι Ντεμπόρ. Πέρα από την αξία του...
«Να αντιμιλάτε στην ΕΡΤ»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Μεγάλη του Γένους Χολή
Ελάχιστα πράγματα συζητιούνται για τα κανάλια τοπικής εμβέλειας, αλλά και για τα κανάλια β΄ διαλογής εθνικής ή τοπικής εμβέλειας που κατακλύζουν, χρόνια τώρα, τις δημόσιες συχνότητες, σε κάθε γωνιά της χώρας....
Η Μεγάλη του Γένους Χολή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο νέος αγνώριστος γείτονας
Χάσαμε τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε αλλιώς, να δημιουργούμε σημασίες, αφού το εθνικό σπορ είναι πλέον η ατομιστική κριτικομανία και η εξιδανίκευση της απομυθοποίησης. Πλειοψηφία, κράτος, εκκλησία, κόμματα,...
Ο νέος αγνώριστος γείτονας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γνωμικών διαχρονική σοφία
Τι είναι αυτό που εμποδίζει τη σημερινή αντιπολίτευση να αναλογιστεί και τις δικές της ευθύνες, να παραδειγματιστεί από τις τόσες, ιστορικά καταγεγραμμένες, συμφορές που βίωσε η χώρα, λόγω διχόνοιας και...
Γνωμικών διαχρονική σοφία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο κύκλος!
Ο ετήσιος κύκλος γέννησης-θανάτου των θεών ήταν καθαρτήριος και σωτήριος. Ολα τα δεινά, όλες οι συμφορές, όλες οι κρίσεις ακυρώνονταν με τον μηδενισμό του ιστορικού χρόνου που έκλεινε με τον θάνατο του Θεού...
Ο κύκλος!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας