Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εκλογές;

Eγιναν τρεις εκλογικές αναμετρήσεις τους τελευταίους εννέα μήνες

Εκλογές;

  • A-
  • A+

Η χώρα έχει ορισμένα οντολογικά και υπαρξιακά προβλήματα τα οποία δεν ορίζονται από το ποιο κόμμα ή κόμματα θα εκλεγούν και ποια θα σχηματίσουν κυβέρνηση. Τρία είναι τα οντολογικά και υπαρξιακά προβλήματα της χώρας: το οικονομικό, το μεταναστευτικό και το κοινωνικό φαντασιακό. Το τρίτο στην ουσία είναι το καίριο.

Η χώρα μετά την κρίση του 2009 δεν βρήκε ποτέ τον βηματισμό της πέρα από τις πρακτικές και τις αντιλήψεις που είχαν πάρει έναν μόνιμο χαρακτήρα του συνεχούς μετασχηματισμού κάτω από την πίεση της Ε.Ε. και της παγκοσμιοποίησης. Στην πραγματικότητα υπήρχε μια μόνιμη συζήτηση για το τι συμβαίνει, με ποιο σχέδιο πρέπει να πορευτούμε στο μέλλον, ποιες ήταν οι νέες προτεραιότητες και ανάγκες.

Η συζήτηση γινόταν χωρίς δομή, αρχή και τέλος και μόνον όταν φτάναμε σε εκλογικές αναμετρήσεις. Επειτα από αυτές, η συζήτηση έπαυε.

Εν αντιθέσει με όσα λέγονται και προβάλλονται, δεν βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις με «εταίρους» ή με θεσμούς, αλλά σε μια διαρκή διαβούλευση και διαπραγμάτευση με τον εαυτό μας. Αυτό δεν έχει πάρει μια επίσημη μορφή διαλόγου με όρους και συγκεκριμένους συνομιλητές. Εχει προχωρήσει ad hoc και πέρα από πλατείες και λαϊκές συνελεύσεις, πέρα από κομματικά συνέδρια και πολιτικές συναλλαγές (θεμιτές και αθέμιτες) έχει εμπεδωθεί ως μια συνεχής πρακτική: εκλογές.

Εχουμε καθιερώσει πλέον μια άτυπη άμεση δημοκρατία, με τον Δήμο να βρίσκεται σε διαρκή ετοιμότητα να πάρει αποφάσεις, αλλάζοντας ηγεσίες μήπως και αυτή τη φορά τα αποτελέσματα λύσουν τον γόρδιο δεσμό της χώρας και του καθενός μας ξεχωριστά.

Οι συχνές εκλογές δηλώνουν είτε πως κανείς δεν μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα είτε κανείς δεν θέλει να το κάνει διαισθανόμενος το μέγεθος της ευθύνης και τις επιπτώσεις της αποτυχίας. Και μέχρι τώρα η διαβούλευση με τον εαυτό μας έχει αποτύχει και η συνέπεια είναι να έχει αποτύχει και κάθε προσπάθεια διακυβέρνησης.

Τα κόμματα που κυβέρνησαν είτε έχουν υποστεί μεγάλες απώλειες, άλλα έχουν εξαφανιστεί και οι προοπτικές των αποτελεσμάτων της 20ής Σεπτεμβρίου είναι και πως το πρόσφατο κυβερνών κόμμα θα υποστεί επίσης σοβαρές απώλειες.

Η πτώχευση της χώρας το 2010 είχε ως συνέπεια –όπως παρατηρήθηκε και σε άλλες χώρες με παρόμοια προβλήματα– τον κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων και την ανάδυση νέων κομμάτων μέσα από τον παραμερισμό αποτυχημένων ηγεσιών. Στην Ελλάδα, παρόλο που αυτή η εξέλιξη είναι υπαρκτή, νέα πολιτικά κόμματα και νέοι πολιτικοί δεν φάνηκαν να αλλάζουν το πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας. Η μεγάλη ενίσχυση ενός μικρού συνασπισμού κομμάτων διαμαρτυρίας και αντικαθεστωτικής ιδεολογίας καταγράφηκε ως η μεγάλη πολιτική αλλαγή.

Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας είχε και έχει τρεις τρόπους να «λυθεί». Ο πρώτος, η πιστή εφαρμογή των συμφωνιών με τους εταίρους. Ο δεύτερος, η άρνηση κάθε συμφωνίας και η ανεύρεση δική μας λύσης έξω από το πλαίσιο του ευρώ. Η τρίτη εκδοχή ήταν να πετύχουμε μια επωφελή συμφωνία σε ένα διαφορετικό πλαίσιο αντίληψης του οικονομικού γίγνεσθαι της Ε.Ε.

Στην πραγματικότητα τίποτα από τα τρία δεν επετεύχθησαν και ο λόγος ήταν κυρίως η αδυναμία μας να τα βρούμε με τον εαυτό μας, μεταξύ μας. Η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης επί μία πενταετία και εμείς είναι αδύνατον να συμφωνήσουμε στο μοντέλο παραγωγής και οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας. Είμαστε μάλλον σε περιδίνηση της πολιτικής πράξης με συνεχείς αναδιατάξεις των δυνάμεων που διαγκωνίζονται για την εξουσία αλλά με κενά ταμεία και την παραγωγική μηχανή να βρίσκεται στο ρελαντί, λίγο πριν το μοτέρ σβήσει.

Eγιναν τρεις εκλογικές αναμετρήσεις τους τελευταίους εννέα μήνες. Χρησιμοποιώντας αυστηρά κριτήρια βιωσιμότητας της ελληνικής οικονομίας δεν έπρεπε να γίνει καμία από αυτές. Η πολιτική όμως «H αριστερά προ των θυρών της εξουσίας για πρώτη φορά» επέτασσε αυτές τις εξελίξεις.

Το αποτέλεσμα τον εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου δεν πρόκειται να εξασφαλίσει καμία πολιτική σταθερότητα και καμία μακρόβια κυβέρνηση αν δεν γίνουν αποδεκτά τρία προαπαιτούμενα. Τη σύγκλιση των κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού σε μια κοινά αποδεκτή οικονομική φιλοσοφία για την ελληνική μεταμνημονιακή εποχή. Η επαμφοτερίζουσα στάση όλων των κομμάτων γύρω από το ποια οικονομία θέλουμε, δίχως καμία διάθεση πρακτικής εφαρμογής των νεφελωδών εξαγγελιών τους θα οδηγήσει αναπόδραστα στην έξοδο από το ευρώ.

Τη σύγκλιση σε μια φιλοσοφία για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Δίχως αυτή τη σύγκλιση η οικονομία και η πολιτική συγκρότηση της ελληνικής κοινωνίας θα είναι αδύνατη. Τέλος, τα ελληνικά κόμματα τα οποία θα συστήσουν ένα κυβερνητικό συνασπισμό πρέπει να συμφωνήσουν σε μια κοινή στάση στο μέγα θέμα του μεταναστευτικού-προσφυγικού ζητήματος το οποίο θα οδηγηθεί σε πολύ πιο δύσβατα μονοπάτια από αυτά που αντιμετωπίζουμε τώρα.

Αν η πολιτική είναι επιστήμη ή τέχνη τέθηκε ως φιλοσοφικό ζητούμενο από τον Πλάτωνα. Στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου καλούμαστε πολίτες και κόμματα να αποφανθούμε ακόμη μία φορά πάνω σε αυτό το θέμα αλλά με πιο εμφατικό και ριψοκίνδυνο τρόπο. Πραγματιστικά να φορέσουμε το σωστό παπούτσι για τον δρόμο που θα πάρουμε. Ποιος θα είναι αυτός;

*συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το μέλλον πέρα από το 2019
Η στρατηγική για την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως συνέχιση μιας αναπτυξιακής διαδικασίας που έχει ήδη ξεκινήσει. Πρέπει να έχει στόχο την ανατροπή των σημερινών...
Το μέλλον πέρα από το 2019
ΑΠΟΨΕΙΣ
Καρέκλες και όπλα
Η κλασική φιλελεύθερη ιδεολογία περί κοινοβουλευτισμού συγκροτεί μια αναπαράσταση της κοινοβουλευτικής πρακτικής, σύμφωνα με την οποία το εκάστοτε κυβερνών κόμμα παραμένει στην εξουσία στον βαθμό που είναι...
Καρέκλες και όπλα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στις 25 του Μάη...
Στις 25 του Μάη η ΚΝΕ και το ΚΚΕ θα συνεχίσουν τις προσπάθειες για να δυναμώσει η γραμμή της αντεπίθεσης, για παραπέρα ισχυροποίηση του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, για την κοινή πάλη με το ταξικό εργατικό...
Στις 25 του Μάη...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η θεωρία της «αριστερής παρένθεσης»
Η θεωρία της «αριστερής παρένθεσης» επιτελεί ταυτόχρονα δύο λειτουργίες. Στο επίπεδο της προπαγάνδας και της επικοινωνιακής στρατηγικής, είναι ίσως το κεντρικό τέχνασμα που χρησιμοποιείται προκειμένου να...
Η θεωρία της «αριστερής παρένθεσης»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γιατί είχαν αυταπάτες;
Μήπως μερικές φορές στον λόγο της Αριστεράς εμφιλοχωρεί μια δυσανεξία στην κριτική και μια τάση προς την αλαζονεία που τρέφεται από την πεποίθηση ότι μόνο οι αριστεροί έχουν πρόσβαση στην πραγματικότητα ενώ...
Γιατί είχαν αυταπάτες;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μετάλλαξη στους οργανισμούς: η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ
Είναι γεγονός ότι ο ραγδαίος ρυθμός με τον οποίο εκφυλίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προκαλέσει σοκ σε πάρα πολλούς που υπήρξαν μέλη του, αλλά και σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα που τον στήριξαν με την ελπίδα ότι θα...
Η μετάλλαξη στους οργανισμούς: η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας