Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Την έσφαξα γιατί την αγαπούσα!

Ο Κακογιάννης μετρίασε επαινούμενος το τραγικό ύψος της αφήγησης βασιζόμενος στη ναΐφ υποκριτική του Φούντα, στην ηλικία της Μερκούρη και στην ινδοαζτέκικη μουσική του Χατζιδάκι

Την έσφαξα γιατί την αγαπούσα!

  • A-
  • A+

«Φύγε, Στέλλα, κρατάω μαχαίρι». Αυτή είναι η διασημότερη φράση του ελληνικού κινηματογράφου. Φορτίζει με αφόρητο πάθος την τελευταία σεκάνς του φιλμ, το οποίο ισχυρίζεται βασίμως ότι εάν βιώνουμε μια παγκόσμια νεύρωση, αυτή δεν είναι η θρησκεία αλλά ο έρωτας, βεβαιότητα που απορρίπτει τόσο ο Φρόιντ όσο και ο κ. Λαφαζάνης.

Και όσον αφορά τον δεύτερο ως ήρωας πλέον και ηγέτης των πολύ αριστερών αμφισβητεί τη θεωρία μας τεμαχίζοντας διαμιάς την αποχαλινωμένη Στέλλα -επειδή την αγαπούσε- με όρους πολιτικούς. Ανατρέπει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκοντας τη φθορά των ευρωπαϊκών συμφωνιών και των συμφώνων του αλφαβήτου.

Και ως γνωστόν ο Κακογιάννης μετρίασε επαινούμενος το τραγικό ύψος της αφήγησης βασιζόμενος στη ναΐφ υποκριτική του Φούντα, στην ηλικία της Μερκούρη και στην ινδοαζτέκικη μουσική του Χατζιδάκι. Συνέθεσε τα πιο φίνα οφ Μπροντγουέι κομμάτια του, φιλοδοξώντας να μυήσει στη λαϊκή μουσική την Κοκκινιά, τα Πετράλωνα και τα Σεπόλια.

Και ακολουθώντας -οι πολύ αριστεροί- την αυτή αισθητική γραμμή των περιορισμένων τεχνικών μέσων και δημιουργικών δεξιοτήτων, που διά της απλότητας συγκινούν τις λαϊκές τάξεις, επιλέγει ρήτορες και πολιτικούς σχεδιαστές ασυνάρτητων ισχυρισμών αντιφατικών στοχεύσεων και οργανωμένων ανοησιών, ούτως ώστε διά των κ. Λεωτσάκου ή Πετράκου να ανεβάσουν μια πολιτική όπερα-μπούφα της αποδοχής του 4%.

Οι θιασώτες της «Iskra» εν τούτοις και οπαδοί του σοσιαλιστικού ρεαλισμού -λόγω άγνοιας άλλου- εκπληρώνουν το ιστορικό τους καθήκον σε βαθμό κακουργήματος, κάπου στη Βαϊκάλη. Στον «41ο» της Μοσφίλμ η Ιζόλδη Ιζβίτσκαγια -ενσαρκώνει το πνεύμα της επανάστασης- επιλέγει ως ιερό σφάγιο έναν αξιωματικό του τσάρου αντικείμενο του σκοτεινού πόθου της και τον εκτελεί αυτόν τον «41ο» αντί της τεσσαρακονταετούς ηρωίδας του Κακογιάννη.

Αλλά του κ. Λεωτσάκου επιτρέποντος (αγνοούσε μέχρι πρότινος τη χρήση της γενικής και για τούτο τη μεταχειρίζεται πλέον κατά κόρον για την αποκατάσταση των παραλείψεων) πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση υπήρξε η Γαλλική. Οταν ο Αντρέι Βάιντα παρέταξε τις καρμανιόλες στα σινεμά μιλώντας για τους Ιακωβίνους ως προσομοίωση των σταλινικών, εισέπραξε την οργή των εφημερίδων του Γιαρουζέλσκι «Εθνος» και «Νέα».

Παρ’ όλα αυτά ο Σαιν-Ζιστ, από τους μεγαλόσχημους του 1789, αγωνιζόταν υπέρ των λαϊκών δικαιωμάτων διά της αυτοθυσίας των άλλων. Διαβάζουμε Ροΐδη. Κακόβουλο, μνησίκακο και ασφαλώς οπαδό τους 3ου κατάπτυστου μνημονίου.

«Πάντες, έλεγε (ο Σαιν-Ζιστ) θέλομεν την δημοκρατίαν, αλλ’ ουδείς στέργει να ζει ενάρετος και πτωχός. Πρόκειται ήδη να συνηθίσωμεν εις την αρετήν άνδρας εγωϊστάς εις το ίδιον μόνον συμφέρον αφορώντας και εις την ελευθερίαν λαον ταπεινωμένον και διεφθαρμένον υπό της δουλείας. Ενί λόγω εκ των συντριμμάτων της πάλαι κακίας να κατασκευάσωμεν δημοκρατίαν βάσιν έχουσαν την αρετήν».

«Την δημοκρατίαν δε ταύτην ενόμιζε κατορθωτήν διά δρακοντείων νόμων, επί μακρόν έτι υποστηριζομένων υπό της λαιμητόμου νυχθημερόν εργαζομένης, πέραν δε της αιματώδους ταύτης λίμνης διέβλεπε τον χρυσούν αιώνα».

«Ινα δε καταστήση “ενάρετον” και ευαίσθητον τον γαλλικόν λαόν, ενώπιον ουδενός εγκλήματος οπισθοδρομεί~ πέμπει αγεληδόν εις την σφαγήν και αυτούς τους φίλους και συνενόχους και στωϊκώς ανακράζει: «Τα πάντα είναι θεμιτά, όταν αφορώσιν εις το κοινόν καλόν. Ας γίνωμεν αχάριστοι, ίνα σώσωμεν την πατρίδα»» (Ροΐδη άπαντα, 1ος τόμος, «Μελέτη περί Σαιν-Ζουστ», εκδ. ΕΡΜΗΣ).

Βαθύς γνώστης της αιματόβρεχτης ιστορίας ο συγγραφέας της Πάπισσας προτίμησε χάριν των αναγνωστών να αφηγηθεί την «ιστορία ενός τυφεκισμού» «την ψυχολογία συριανού συζύγου» την ζωή ενός αλόγου, μιας γάτας κ.λπ.

Οσο για μας, κλείνουμε το μεταφυσικό σημείωμά μας επιστρέφοντας στην όπερα-μπούφα της Στέλλας και των πολύ αριστερών που ευθύνονται για τον διχασμό της Αριστεράς και της επικεφαλής τους αριστερής χωρίστρας.

 

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν τριτώνει το κακό
Τα γραπτά που δημοσιεύονται ακριβώς πριν να κλείσουν οι κάλπες κινδυνεύουν να πάνε αδιάβαστα, επειδή το κοινό ενδιαφέρεται διακαώς για τα αποτελέσματα των εκλογών και μόνο. Για τούτο μετατρέψαμε τη...
Οταν τριτώνει το κακό
ΑΠΟΨΕΙΣ
Mαγκιά
Και ενώ, σύμφωνα με τα θρυλούμενα, το γενετικό υλικό της μαγκιάς είναι η αξιοπρέπεια, η ανιδιοτέλεια, η ειλικρίνεια και άλλες αρετές, ανησυχούμε δικαιολογημένα μήπως οι γονείς του μάγκα πρέπει να αναζητηθούν...
Mαγκιά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χούλιο Αγκίτα, πρόδρομος της Νέας Αριστεράς
Μεγαλωμένος πολιτικά μέσα στον ευρωκομμουνισμό, «παιδί» της θρυλικής Πασιονάρια και του Καρίγιο, ο Χούλιο Αγκίτα διακρινόταν για την ευρύτητα του πνεύματός του και της μόρφωσής του, παραπέμποντας συχνά στις...
Χούλιο Αγκίτα, πρόδρομος της Νέας Αριστεράς
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ανάγκη αντικατάστασης των πολιτικών που επιδεινώνουν τη κρίση
Αυτή την περίοδο, παρά την επικοινωνιακή μονομέρεια στήριξης της Ν.Δ., πολλαπλά κέντρα συστημικών δυνάμεων, «επιτρέπουν» αρθρογραφίες -όχι τυχαία- που σχετίζονται με την ανάγκη «συναινέσεων» που θα γίνουν...
Η ανάγκη αντικατάστασης των πολιτικών που επιδεινώνουν τη κρίση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η πανδημία. Η Αριστερά. Το «Αλλιώς»
Θα αποβεί τελικά η πανδημία του κορονοϊού ένα συμβάν-ορόσημο της ανθρώπινης ιστορίας; Ενας επιταχυντής της κίνησης της «προόδου», μετασχηματιστής των κοινωνικών και διανθρώπινων σχέσεων, υβριδοποιώντας...
Η πανδημία. Η Αριστερά. Το «Αλλιώς»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αμηχανία της Αριστεράς
«Οι άνθρωποι φτιάχνουν τη δική τους ιστορία, αλλά όχι με τη δική τους ελεύθερη βούληση∙ όχι υπό συνθήκες που έχουν επιλέξει οι ίδιοι, αλλά υπό τις δεδομένες και κληρονομημένες συνθήκες που έχουν να...
Η αμηχανία της Αριστεράς

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας