Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η στράτα του Ψηλορείτη

Είσαι ο πιο ψηλός απ’ όλους τους ανθρώπους, μα κι ο πιο ταπεινός συνάμα· εσύ, η πέτρα, τ’ αγέρι και μια μυρωδιά από θυμίαμα

minoasmagazine

Η στράτα του Ψηλορείτη

  • A-
  • A+

Ούτε μιαν ώρα δρόμος τα Λιβάδια από το Ρέθεμνος και το Μεγάλο Κάστρο. Οποια αφετηρία κι αν επιλέξει κανείς, η διαδρομή έχει κοινά χαρακτηριστικά: κλειστές στροφές και ανηφόρα. Σφηνωμένο το χωριό στη ρίζα του Ψηλορείτη, στα ορεινά του Μυλοποτάμου, εμφανίζεται με αξιοσημείωτο πληθυσμό από τις πρώτες βενετσιάνικες απογραφές.

Ανέκαθεν πρόσφεραν οι κάτοικοί του άσυλο στους κατατρεγμένους, κόντρα στις βουλές του Ενετού διοικητή ή του Οθωμανού πασά. Χαΐνηδες και φυγάδες βρήκανε στα Λιβάδια πατρίδα, φτιάξανε σπιτικό, ριζώσανε απάνω στα χαράκια. Εμεινε η φιλοξενία βαριά κληρονομιά ώς τα σήμερα, υποχρέωση ιερή, αλλά και χαρά μεγάλη.

Ανηφορικός κι ο δρόμος που οδηγεί μέσα απ’ το χωριό στους πρόποδες της κορυφογραμμής του Ψηλορείτη. Σταματά σ’ ένα υψίπεδο, στο λάκκο του Μυγερού, λέμε οι ντόπιοι, στα 1.500 μέτρα. Κι από κει ξεκινά η στράτα τ’ αοριού. Μονοπάτι με μεγάλη κλίση, αλλά ευκολοπορπάτητο κι ακίνδυνο, χωρίς γκρεμούς.

Λαξευμένο από τεχνίτες μέχρι ψηλά, σε βγάζει ίσα στην κορυφογραμμή. Εκεί σμίγει με άλλο μονοπάτι, σώπατο σχεδόν, που σ’ οδηγεί κορφή-κορφή στον Τίμιο Σταυρό, στην οροφή της Κρήτης, στα 2.456 μ. υψόμετρο. Ενα πηγάδι με νερό καθάριο από το χιόνι δροσίζει τον αναβάτη λίγα μέτρα από την εκκλησία του Σταυρού, τη χτισμένη σαν μιτάτο.

Εχει μια δική του ενέργεια ο Ψηλορείτης. Τη νιώθεις μόλις ανέβεις στα μασκάλια του. Τη βλέπεις στα σφεντάμια και στις αίγες του, στους ανθρώπους, στη μουσική και στον χορό τους. Ακόμα και στο σχηματισμό του όγκου του.

Σε δέχεται ζεστά, σε προσκαλεί να τόνε περπατήσεις, δε σ’ αποδιώχνει και δε σε τρομοκρατεί η θωριά του. Φιλόξενος, σαν τους βοσκούς που θρέφει από αιώνες. Γεννήτορας θεών και θεανθρώπων, σου χαρίζεται και σου προσφέρεται. Και σ’ αποθεώνει μόλις πατήσεις την κορφή του· σε ανεβάζει πιο πάνω κι απ’ τα σύννεφα, ανοίγει η ψυχή σου και χωρά όλη την πλάση. Είσαι ο πιο ψηλός απ’ όλους τους ανθρώπους, μα κι ο πιο ταπεινός συνάμα· εσύ, η πέτρα, τ’ αγέρι και μια μυρωδιά από θυμίαμα.

Κάθε χρονιά, μια μέρα του Αυγούστου, μαζεύεται στο λάκκο του Μυγερού πλήθος μεγάλο. Μόλις γλυκοχαράξει, οι πιο αποφασισμένοι τραβάνε τον ανήφορο της στράτας για να βγούνε στην κορφή, στον Τίμιο Σταυρό. Νερό, παπούτσια βολικά και μέτρα προστασίας απ’ τον ήλιο - τα απολύτως απαραίτητα.

Τρεις ώρες ποδαρόδρομο και τα ‘χουν καταφέρει. Οσοι το επιθυμούν, θα λειτουργηθούνε και θα μεταλάβουνε. Και στην επιστροφή, του κόσμου τα καλά: κρέας αντικριστό, προσφορά από τους Λιβαδιώτες κτηνοτρόφους, σπονδή θαρρείς στον πατέρα Ψηλορείτη, άφθονο φαγητό και περιποίηση. Τα μέλη του πολιτιστικού συλλόγου φροντίζουν για τα πάντα, αφιλοκερδώς και με μεράκι.

Φέτος η μάζωξη είναι προγραμματισμένη για την επομένη της Παναγίας, την Κυριακή στις 16 τ’ Αυγούστου, από τα άγρια χαράματα ώσπου να δύσει ο ήλιος. Ο Ψηλορείτης και τα κοπέλια του θα χαρούμε να σας δούμε.

 

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η βουτιά
Αναχαράζω μέσα στο καταχείμωνο στιγμές και περιστατικά του περασμένου θέρους. Σαν αντανακλαστική άμυνα του νου, θαρρείς, μήπως και βγάλει αλώβητος τον εγκλεισμό στην πολιτεία. Αδημονεί να βρεθεί ξανά σε...
Η βουτιά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το πέταγμα του γερακιού
Θέαμα μαγικό και αξεπέραστο το πέταγμα του γερακιού. Να το θωρείς ν’ απλώνει τα φτερά του και να καβαλικεύει τα ρεύματα τ’ αγέρα. Μα σαν χορεύει αντικριστούς χορούς με το ζευγάρι του, θαρρείς δεν είναι πια...
Το πέταγμα του γερακιού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χειμωνιάτικη λιακάδα
Ευλογημένος ο χειμώνας με τα νερά και με τα κρύα του, ευλογημένες κι οι απρόσμενες και λαμπερές λιακάδες του. Να ξεπροβάλλει ο ήλιος ξέσκεπος απ’ το χάραμα της μέρας και να τραβά ανεμπόδιστος την ανηφοριά του...
Χειμωνιάτικη λιακάδα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σμήνος από ακρίδες
Οχι, η φύση δεν εκδικείται· ούτε αυτή ούτε κανένα πλάσμα της δεν έχει την παθογένεια του ρεβανσισμού, αυτό είναι ανθρώπινο κουσούρι. Η φύση προσαρμόζεται· όλες οι αντιδράσεις κι οι μεταβολές των φαινομένων της...
Σμήνος από ακρίδες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τοπίο ζωγραφισμένο με τσάι
Ο πωλητής των βοτάνων με βλέπει να κοιτώ προβληματισμένη το καλάθι. «Δεν ξέρω τι να πάρω», του λέω. «Από τι πάσχεις;», με ρωτά με ενδιαφέρον. «Αυτή τη στιγμή από τίποτα». «Από τίποτα;». «Από τίποτα». Γελάει,...
Τοπίο ζωγραφισμένο με τσάι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Παραδοσιακό Εργαστήρι
Μεγάλωσα σαν παιδί μέσα σε δυο κόσμους, που φαντάζανε τότε στα μάτια μου τόσο διαφορετικοί κι αταίριαστοι κι όμως με κάνανε κι οι δυο να νιώθω την ίδια οικειότητα. Με καταγωγή από ένα τραχύ κρητικό χωριό,...
Παραδοσιακό Εργαστήρι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας