• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    30°C 28.1°C / 30.7°C
    3 BF
    42%
  • Θεσσαλονίκη
    Σποραδικές νεφώσεις
    29°C 26.6°C / 30.1°C
    3 BF
    59%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    31°C 28.0°C / 31.0°C
    0 BF
    36%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    21°C 20.9°C / 20.9°C
    1 BF
    83%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 28.9°C / 29.6°C
    3 BF
    45%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    27°C 25.0°C / 27.0°C
    2 BF
    55%
  • Κοζάνη
    Αραιές νεφώσεις
    21°C 21.4°C / 23.4°C
    1 BF
    60%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    26°C 26.3°C / 26.3°C
    2 BF
    48%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 24.9°C / 26.5°C
    3 BF
    66%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.7°C / 25.9°C
    3 BF
    65%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.8°C / 28.4°C
    5 BF
    54%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    29°C 26.8°C / 28.7°C
    2 BF
    51%
  • Κεφαλονιά
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    31°C 30.9°C / 30.9°C
    2 BF
    42%
  • Λάρισα
    Σποραδικές νεφώσεις
    28°C 27.9°C / 29.0°C
    2 BF
    51%
  • Λαμία
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 27.5°C / 29.4°C
    1 BF
    42%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    27°C 27.1°C / 27.8°C
    3 BF
    67%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 28.4°C / 30.0°C
    2 BF
    36%
  • Καβάλα
    Σποραδικές νεφώσεις
    30°C 28.3°C / 29.9°C
    3 BF
    48%
  • Κατερίνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    28°C 26.7°C / 28.7°C
    2 BF
    64%
  • Καστοριά
    Αραιές νεφώσεις
    24°C 23.5°C / 23.5°C
    2 BF
    67%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κατάρρευση της Αριστεράς

  • A-
  • A+

Θα ξεκινήσω λίγο λαϊκιστικά. Θα μιλήσω, δηλαδή, όχι για προγράμματα και στρατηγικές, αλλά για στάσεις και νοοτροπίες. Στάσεις και νοοτροπίες σημαινόντων (!) στελεχών της Αριστεράς, που, κατά τη γνώμη μου, σε συνδυασμό με τα προγραμματικά και τα στρατηγικά, βρίσκονται στην καρδιά της διαρκούς περιφρόνησης που εισπράττουν οι κομματικοί της φορείς από τα κοινωνικά στρώματα, τα οποία κανονικά θα έπρεπε να εκπροσωπούν.

Χαρακτηριστικά, στις 16 Ιουλίου, στην «Αυγή», φέρελπι, ανώτερο και φρέσκο ηλικιακά, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ισχυρίζεται το εξής καταπληκτικό:

«Εκτός όμως από τους ευάλωτους, ο πληθωρισμός χτυπάει ιδιαίτερα μια συγκεκριμένη γενιά: τους 30ρηδες και 40ρηδες που είχαν καταφέρει να ορθοποδήσουν τα τελευταία χρόνια βγαίνοντας από το τούνελ της ανασφάλειας».

Οι 30ρηδες και οι 40ρηδες, λοιπόν, είχαν καταφέρει να ορθοποδήσουν, βγαίνοντας από το τούνελ της ανασφάλειας! Δουλεύοντας πλήρως και πληρωνόμενοι μερικώς, με τα δώρα να τα παίρνουν και αμέσως μετά να τα καταθέτουν στον λογαριασμό του αφεντικού, με τις απλήρωτες υπερωρίες να παραμένουν η βασική συνθήκη και με μια ανασφάλεια που όχι μόνο δεν άρθηκε, αλλά τους μαυρίζει τη ζωή ως μόνιμη κατάσταση.

Η ουσία, στο σημείο αυτό, δεν είναι να αμφισβητήσει κάποιος την εκτιθέμενη αναλυτική δεινότητα. Αυτό που μετράει πολύ περισσότερο είναι η ολική έλλειψη ενσυναίσθησης. Σε μια κοινωνία, όπου το 80% όσων ζουν από τη δουλειά τους και μόνο πένονται πρωτοφανώς, τα στελέχη ισχυρίζονται πως τα πράγματα πήγαιναν μέχρι πρόσφατα μια χαρά για τους πλειοψηφικότατα «ορθοποδήσαντες και ασφαλείς». Είναι παράξενο, λέτε, πως η εργατική τάξη αντιμετωπίζει αυτή την Αριστερά με περιφρόνηση –«όλοι είστε ίδιοι»; Πολύ περισσότερο που από την Αριστερά έχει πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις.

Βέβαια, η έλλειψη ενσυναίσθησης αντανακλάται και προγραμματικά. Είναι ενδεικτικό πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διατυπώσει τη δέσμευσή του για 800 ευρώ κατώτατο μισθό εδώ και πολλούς μήνες και δεν την άλλαξε ακόμη, ενώ ο πληθωρισμός του φτωχού αυξήθηκε σε πάνω από 20% έκτοτε.

Θυμάμαι, ακόμα, τη στάση του Ιγκλέσιας, όταν επικρίθηκε για το δάνειο 600.000 ευρώ που πήρε προκειμένου να αγοράσει μια σπιταρόνα. Η απάντησή του ήταν πως ήθελε το καλύτερο για τα παιδιά του. Δεν είναι εξηγήσιμη η μούντζα που του έριξαν οι Ισπανοί εργάτες, πολλοί από τους οποίους έχασαν το σπίτι τους στην κρίση του 2008;

Αυτή η εισαγωγή, όσο κι αν είναι λαϊκιστική (sic), κατά τη γνώμη μου εξηγεί πολλά. Οι γνωστότεροι, σε κάθε περίπτωση, εκπρόσωποι της Αριστεράς, οι εκλεγμένοι, δηλαδή, στους ποικίλους αστικούς θεσμούς, έχουν τέτοια απόσταση από τον απλό κόσμο, εισοδηματικά και, ευρύτερα, κοινωνικά, που ο μέσος εργαζόμενος δεν μπορεί να αναγνωριστεί ούτε κατά προσέγγιση. Πρόκειται, στη μεγάλη πλειονότητά τους, για επαγγελματίες πολιτικούς, που «κάνουν τη ζωή τους». Αν δεν είναι πλούσιοι, είναι, τουλάχιστον, εύποροι και εξασφαλισμένοι. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, εξηγεί, σε ένα βαθμό, και την απροθυμία τους να υπηρετήσουν πραγματικά ριζοσπαστικές πολιτικές.

Γι’ αυτό και καταρρέουν ή θα καταρρεύσουν, σχεδόν νομοτελειακά.

Αν δούμε την Ευρώπη οι προσδοκίες είναι μαύρες κι άραχλες.

Οι Ποδέμος, σε όλες τις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές, δεν έχασαν απλώς, αλλά πήγαν άπατοι. Στην Ανδαλουσία, τη μεγαλύτερη ισπανική περιφέρεια, το εκλογικό τους σχήμα έπεσε από τις 17 στις 5, μόλις, έδρες. Στη Γαλικία δεν μπήκαν στη Βουλή, ενώ στην Καστίλη-Λεόν πήραν μία έδρα.

Η Linke, αντίστοιχα, στις τελευταίες κοινοβουλευτικές εκλογές έπεσε κάτω από το κατώφλι του 5% και έχει κοινοβουλευτική ομάδα εξαιτίας ιδιορρυθμιών του γερμανικού συστήματος. Στις πιο πρόσφατες δε περιφερειακές στο Ζάαρλαντ, το κόμμα έπεσε από το 12,5 στο 2,7 τοις εκατό -πραγματική εξάχνωση! Και η χειρότερη, ακόμη, πορεία τους είναι προδιαγεγραμμένη. Αρκεί να σημειώσω πώς, στις κοινοβουλευτικές εκλογές, στους εργάτες, το πολύ ακροδεξιό AfD πήρε 17%, ενώ η Linke ένα ψωραλέο 4 και κάτι.

Στην Ιταλία, ως γνωστόν, δεν υπάρχει καν μαζική πολιτική Αριστερά. Μηδέν, ακριβώς. Πράγμα που θα έπρεπε να απασχολήσει όσους επιμένουν πως η πολιτεία του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος ήταν, εν πολλοίς, υποδειγματική. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.

Σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, με τη μερική εξαίρεση της Γαλλίας, η Αριστερά απλώς δεν υφίσταται ως πολιτική οντότητα στοιχειώδους παρέμβασης. Και έτσι δεν απασχολεί κανέναν.

Για τη χώρα μας κάποια από τα σημαντικότερα εμπόδια στην ανάκαμψη του μεγαλύτερου κόμματος της Αριστεράς είναι η έλλειψη αξιοπιστίας, λογική ένεκα του πρόσφατου παρελθόντος της, η αδυναμία της να εκφράσει πλειοψηφικά την εργατική τάξη και η εξωτερική ομοιότητά της, ως διαχειριστικής -ούτε καν ρεφορμιστικής- δύναμης, με αυτούς που αντιπολιτεύεται.

* εκπαιδευτικός

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είναι το 50-50 του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ μια ιστορική απόφαση;
Μέσα σε αυτή τη ζοφερή και πεσιμιστική ατμόσφαιρα από τη μία αλλά και μέσα στην αισιοδοξία της έκρηξης του Μetoo και της επανάκαμψης του φεμινιστικού κινήματος από την άλλη, η απόφαση του 3ου Συνεδρίου του...
Είναι το 50-50 του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ μια ιστορική απόφαση;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το ξυπνητήρι
Δεν υφίσταται, όμως, Δημοκρατία, πολιτεία και πολιτική χωρίς πολίτες, αλλά ούτε και Αριστερά. Χωρίς αυτή τη βαθιά μεταρρύθμιση, η Αριστερά δεν θα είναι ριζοσπαστική, αλλά θολό φαντασιοκόπημα.
Το ξυπνητήρι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η παντοδυναμία της ηγεσίας
Δεν υπάρχει κόμμα εξουσίας, στην Ελλάδα ή αλλού, που να χάνει εκλογές και να μην αμφισβητεί την ηγεσία του. Τούτο δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι αλλάζει η ηγεσία ενός κόμματος κάθε φορά που χάνει σε κάποια...
Η παντοδυναμία της ηγεσίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι είδους κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ;
Μακάρι να υπήρχε χώρος για ρεφορμιστικά κόμματα σήμερα. Αυτό θα διεύρυνε το πεδίο δράσης και για τους ριζοσπαστικούς πολιτικούς οργανισμούς, οι οποίοι επίσης βρίσκονται στον βαθμό μηδέν σχεδόν της ύπαρξής...
Τι είδους κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κείμενο Συμβολής για το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ: «Συνέδριο ανοιχτών ερωτημάτων»
Με αφετηρία μπορούμε να ανακτήσουμε την ηγεμονία στις πολιτικές εξελίξεις στο όνομα των υποτελών κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων. Όχι ο πολιτικός τακτικισμός και οι δημοκρατικοφανείς οργανωτικοί νεωτερισμοί....
Κείμενο Συμβολής για το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ: «Συνέδριο ανοιχτών ερωτημάτων»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ψυχή του συστήματος
Το πιο εύκολο στις προσυνεδριακές περιόδους είναι να απλοποιούνται, να τυποποιούνται και να αναπαράγονται υπεραπλουστευμένα διλήμματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Η ψυχή του συστήματος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας