• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 23.1°C / 27.4°C
    2 BF
    43%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    26°C 22.5°C / 27.0°C
    2 BF
    59%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    27°C 23.8°C / 27.1°C
    1 BF
    61%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    22°C 21.9°C / 21.9°C
    0 BF
    73%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    23°C 22.9°C / 22.9°C
    0 BF
    64%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    24°C 22.9°C / 24.3°C
    1 BF
    61%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    19°C 19.4°C / 22.0°C
    1 BF
    64%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    21°C 20.7°C / 20.7°C
    1 BF
    77%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 23.3°C / 24.9°C
    4 BF
    69%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    25°C 23.5°C / 24.9°C
    0 BF
    69%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.8°C / 25.5°C
    4 BF
    53%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.6°C / 24.6°C
    3 BF
    60%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.9°C / 24.9°C
    3 BF
    80%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    24°C 24.0°C / 24.0°C
    1 BF
    55%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    26°C 20.5°C / 26.0°C
    0 BF
    50%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.9°C / 25.8°C
    2 BF
    56%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.3°C / 26.5°C
    2 BF
    45%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    26°C 26.0°C / 26.0°C
    0 BF
    62%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.4°C / 25.0°C
    2 BF
    88%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    22°C 22.4°C / 22.4°C
    1 BF
    67%
ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ/ EUROKINISSI

Η Ελλάδα και οι άνθρωποί της έχουν πολλές δυνατότητες

  • A-
  • A+

«Δεν ξέρεις καημένε τη λαϊκή ψυχή. Οι λαοί πιστεύουν πιότερο τ' αυτιά τους, παρά τα μάτια τους. Πιότερο το μύθο, παρά τα γεγονότα. Πιότερο τη φαντασία τους από την κρίση τους...»

(Κώστας Βάρναλης)

Ήρθε, λοιπόν, και η φετινή επέτειος της ελληνικής εθνικοαπελευθερωτικής Επανάστασης που ξεκίνησε το 1821. Και θα έρθει και του χρόνου, και του παραχρόνου, και συνέχεια, εκτός και αν προκύψει κάποιος λάθος υπολογισμός και γίνει όλος ο πλανήτης παρανάλωμα του πυρός. Δεν το πιστεύω κάτι τέτοιο, απλά έχουν τις τελευταίες ημέρες αυξηθεί κάπως οι μαθηματικές πιθανότητες... Ας γυρίσω, όμως, στα εγχώρια γιατί εδώ και πολλά χρόνια μέσα μου αντιλαμβάνομαι τις εθνικές επετείους ως μία πολύ καλή ευκαιρία για ουσιαστικές αναδιφήσεις, που να αφορούν κυρίως στο συλλογικό πεπρωμένο και αναπτύσσονται μέσα στον καθένα και στην κάθε μία από εμάς. Ως μία καλή ευκαιρία, που δεν πρέπει να πάει χαμένη, για να διερωτηθούμε για πολλά πράγματα γύρω από την ταυτότητα που διαμορφώνουμε σχεδόν κάθε στιγμή.

Υπάρχουν πολλές ιδεολογίες που φιλοδοξούν να αλλάξουν την πραγματικότητα. Εγώ, προσωπικά, κάνοντας μακροχρόνιο πέρασμα από μία συγκεκριμένη ιδεολογική θεώρηση, έφτασα κάποια στιγμή στην άρνηση κάθε ιδεολογίας, στο χάσιμο κάθε πίστης, σε έναν αφοριστικό μηδενιστικό ατομοκεντρισμό, που είχε εκ των πραγμάτων «λειψά καύσιμα στο ρεζερβουάρ» της συνείδησής μου. Γρήγορα, κυρίως εξαιτίας της απόκτησης απτών εμπειριών από τις συχνά επαχθείς συνθήκες στον τομέα των εργασιακών ανταμοιβών..., προσπάθησα να εισχωρήσω όσο μπορούσα στο σύνολο των εγχώριων ιδεολογικών σημείων και των άμεσων πρακτικών τους αντανακλάσεων. Έμαθα να μπαίνω στη θέση του άλλου, και ειδικά του αδύναμου, αλλά και κάτι ακόμα εξίσου σημαντικό: έμαθα πως η προσωπική κοσμοθεώρηση πρέπει να αναβλύζει ρεαλισμό, να ευθυγραμμίζεται με όλες τις πτυχές της ανθρώπινης φύσης, να αφήνει περιθώρια χρήσιμων ελιγμών, ανεξαρτησίας πνεύματος (δίχως αποξένωση από τα ουσιαστικά επίδικα των καιρών), και να προβαίνει σε ακατάπαυστη καλλιέργεια ουσιαστικών πιθανοτήτων για επιτυχή αποτελέσματα (έστω και σε μάκρος χρόνου...).
 
Είμαι υπερήφανος που γεννήθηκα, μεγάλωσα, απέκτησα παραστάσεις και γαλουχήθηκα σε αυτόν τον γεωγραφικό τόπο. Γιατί μου αρέσουν (ακόμα...) πολλά πράγματα, παρότι στο πέρασμα του χρόνου αυξάνονται αυτά που με προβληματίζουν, αυτά που με βυθίζουν σε πρόσκαιρες αμηχανίες, ακόμα και σε ένα σπασμωδικό νευρικό γέλιο που δεν ξέρω ούτε εγώ ο ίδιος πώς να το ερμηνεύσω επακριβώς... Αλλά, θα επικαλεστώ ξανά τον Κώστα Βάρναλη: «Και πάλι στον αγώνα σκοτωμένοι, αλλ' όχι νικημένοι». Οι δυσχέρειες, τα προβλήματα, οι αδικίες, οι μικροπρέπειες, οι αιτίες όψιμων παγωμάτων, δε μας λυγίζουν. Ακόμα τουλάχιστον...

Συνήθως, στα ανθρώπινα επικρατούν οι ιδεολογίες που παρέχουν κάποιο απτό αποτέλεσμα, είτε αυτό αφορά σε υλικές συνθήκες, είτε σε ψυχοπνευματική ενδυνάμωση. Κάποιες δεκαετίες πριν σε παγκόσμιο επίπεδο, κάποιοι κήρυξαν το τέλος του εθνικού στοιχείου. Αντιθέτως, στην πράξη, βλέπουμε εδώ και κάποια χρόνια την επιστροφή του έθνους κράτους στο επίκεντρο των εξελίξεων. Τη «βίαιη» και επιβλητική τοποθέτηση των εθνικών κρατικών συμφερόντων στη βασική θέση των πολιτικο-οικονομικών ανταγωνισμών και στοχεύσεων. Ενώ ούτε στο ευρύτερο κοινωνικό σώμα, παρά την έντονη φθορά, δεν χάθηκε από το προσκήνιο το εθνικό αίσθημα... Η αποτυχία ξεριζώματος της εθνικής ταυτότητας, παρά τη «συγκινητική», κοπιαστική και συντονισμένη προσπάθεια που καταβλήθηκε από συγκεκριμένα διεθνή κέντρα (και παράκεντρα...) εξουσίας, παρά τα τεράστια χρηματικά ποσά που διατέθηκαν, παρά την προσχώρηση σε αυτό το εξουσιαστικό αφήγημα πολλών περισπούδαστων περσόνων διαφόρων ειδικοτήτων, «συγκροτήσεων» και «καταρτίσεων», ήταν παταγώδης...
 
Δεν μπορώ να το παραγνωρίσω, κάτι σημαίνει αυτή η εξέλιξη και νιώθω πως με υποχρεώνει και μένα να κάνω τους όποιους υπολογισμούς μου διαφορετικά σε σχέση με το παρελθόν. Που δεν εναντιωνόμουν άμεσα, αλλά δεν έδινα και πολύ σημασία σε κάποια πράγματα. Γιατί αγνοούσα πως η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο συνθετισμό και όχι στο δυναμικό και ακροκινούμενο βολονταρισμό... Στην τριβή με την πραγματικότητα και όχι με τον υποκειμενισμό ως «αρχή, μέση και τέλος». Γιατί, μάλλον, είχε απόλυτο δίκιο o Kινέζος ηγέτης και αναμορφωτής του ντόπιου σοσιαλιστικού τρόπου του σκέπτεσθαι Ντενγκ Σιάο Πινγκ όταν έλεγε προτρεπτικά τα παρακάτω σοφά λόγια: «κρατήστε ένα ήρεμο κεφάλι και διατηρήστε χαμηλό προφίλ. Ποτέ μην παίρνετε το προβάδισμα, αλλά στοχεύστε να κάνετε κάτι μεγάλο». Αυτό το τελευταίο αρκεί...

Η απόπειρα εξοβελισμού και κατάργησης του εθνικού στοιχείου εκπορευόταν από συγκεκριμένες ετερόκλητες πηγές. Σε αυτές στέκονταν, και στέκονται ακόμα..., πολύ κοντά εκείνοι που αποσκοπούν στη διάχυση «διαλυτικών ουσιών» στις σύγχρονες κοινωνίες. Γνωρίζοντας έγκαιρα πως κάποια στιγμή θα έρθει η απολυτοποιημένη ρήξη που βιώνουμε σήμερα, προσπάθησαν να αποδομήσουν σταθερές που θεωρούσαν ύποπτες και ανασχετικές έως εχθρικές για τις προθέσεις τους. Επίσης, το έκαναν για να εδραιωθεί ένας ωφελιμιστικός ατομοκεντρισμός που θα επέφερε την επέλαση των βασικών αρχών του σύγχρονου φιλελευθερισμού στα μυαλά, στις ψυχές και στα σώματα των υπηκόων. Γιατί αυτοί που ονομάζουν με στόμφο και εμμονή τους πολλούς «πολίτες με δικαιώματα», είναι εκείνοι που κάθε εποχή ψάχνουν να βρουν τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την παραγωγή υπόδουλων... Αυτοί που τα παίρνουν πίσω αυτά τα δικαιώματα σε χρόνο dt, με την επίκληση κάθε αστείας ή μη επίφασης, αυτοί που κάνουν τους πολίτες θύματα δίχως ντροπές και τύψεις... Αυτοί που θέλουν να μετατρέψουν τον κάθε άνθρωπο σε ένα άτομο που «διαπραγματεύεται» τα πάντα μόνο του και από θέση αδυναμίας...

«Έκλεψαν», όμως, από αυτές τις μεταμοντέρνες ιδέες λίγη «χρυσόσκονη» και δυνάμεις του συνειδησιακού (και όχι πάντα ταξικά...) κοινωνικού περιθωρίου, που αίφνης προχώρησαν σε όψιμα «παντρολογήματα» με ένα είδος ελευθεριάζοντος ελιτισμού. Σε μία απόπειρα εγκαθίδρυσης ενός είδους «επαναστατικού» δικαιωματισμού που λειτούργησε αποπροσανατολιστικά και φθαρτικά στη σκέψη πολλών νέων ανθρώπων, που έχουν καλές προθέσεις, αδιαμφισβήτητες δυνατότητες και μεγάλη όρεξη για αγώνες (ακόμα και σκληρούς έως βίαιους). Που είναι τόσο συμβατός με τις καθημερινότητες του κοινωνικού-λαϊκού παράγοντα, όσο κάποιος που μπορεί να πιστεύει πως μπορεί να πάει περπατώντας «με τη μία» και δίχως να πάθει κάτι από την Αθήνα στο Όσλο...
 
Και να καταλάβω να εναντιώνονται σε μία πατρίδα που πληγώνει, ακόμα και με τον πιο σφοδρό τρόπο..., όσοι αισθάνονται -και είναι όντως- κοινωνικά αδικημένοι. Σε αυτούς τους ανθρώπους, αν κρίνουμε από τη μακραίωνη εμπειρία των ταξικών αντιθέσεων, ή θα επικρατήσει η υπομονή και η πίστη σε μία ιδέα που έχει πιθανότητες να αλλάξει κάποια μέρα τη ζωή τους ή θα καταφύγουν στο λουμπενισμό και στις διάφορες εκδοχές με τις οποίες εμφανίζεται στη σύγχρονη εποχή. Αυτός που δεν έχει πια καμία άλλη επιλογή, και έχει σφυρηλατήσει και μία συγκεκριμένη εκδοχή εγωισμού, συνήθως δεν έχει πρόβλημα να πάρει κι άλλους μαζί του λίγο πριν το δικό του «απονενοημένο διάβημα»... Για να αποκτηθεί λοιπόν συλλογική συνοχή δίχως παρεκτροπές, δίχως μίση, αλλά με αύρα ποιοτικής και δημιουργικής στόχευσης σε μάκρος χρόνου, χρειάζεται να απομονωθούν οι πρώτοι και να δοθούν κίνητρα στους δεύτερους για να παλέψουν. Να συλλογικοποιήσουν τις αρνήσεις τους, να οργανωθούν σε σοβαρούς πολιτικούς φορείς, να μάθουν να έχουν συγκεκριμένους στόχους, να κατευθύνουν την ενεργητικότητά τους σε ωφέλιμες μάχες.
 
Δεν νομίζω πως το δυτικό μοντέλο, που ακόμα και σήμερα που διαφαίνεται η πολλαπλή γύμνια του κάνει πολλούς «να τρέχουν τα σάλια τους», πως μπορεί να δώσει άλλες λύσεις. Μόνο να αυταρχικοποιηθεί και να γίνει πιο επιθετικό μπορεί. Να οπλιστεί μεταφορικά και κυριολεκτικά, να φέρει στην επιφάνεια τις πιο άσχημες πτυχές του ανθρώπου και να στραφεί με λύσσα και δόλιους τρόπους ενάντια σε αυτούς που αναγνωρίζει μέσα του πως του περιορίζουν την ισχύ του... Και έτσι την ίδια ώρα που καταρρέουν σιγά σιγά διάφορα αφηγήματα, την ώρα που οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στους ανάλαφρους κοσμοπολίτες που έμειναν στο ψεύτικο χτες και στους σκληραγωγημένους της πολύπλευρης βιοπάλης του σήμερα θα είναι τα «πολεμικά μέτωπα» του αύριο, οι αντιθέσεις θα οξύνονται και όλοι μας αργά ή γρήγορα θα δοκιμαστούμε, ευελπιστώντας σε όσο το δυνατόν μικρότερες απώλειες. Δεν ξέρω πόσοι θα μπορέσουν να βγουν αλώβητοι από αυτά που έρχονται, αν δεν επικρατήσουν έγκαιρα οι δυνάμεις που θέλουν ένα μέλλον ήρεμο, παραγωγικό, συνεργατικό, δίκαιο, με ευκαιρίες, κίνητρα και απολαβές. Μέσα σε ένα πλαίσιο φιλικό προς το περιβάλλον όλα αυτά, γιατί αν δεν περιοριστεί-αντιμετωπιστεί πριν η κλεψύδρα τελειώσει το έργο της... η κλιματική κρίση, όλα τα προηγούμενα και όλα τα παρακάτω δεν θα έχουν κανένα απολύτως νόημα...

Η Ελλάδα και οι άνθρωποί της έχουν πολλές δυνατότητες. Διαθέτουν (και) μυαλά ξυράφια, παρελθόν ένδοξο, μαχητικές παραστάσεις, βαθιές πολιτιστικές ρίζες, μία γλώσσα σπουδαία, επιχειρηματικό δαιμόνιο, ανθρώπους με καθαρές προθέσεις και σωστή σκέψη, γεωγραφική μαγεία και ομορφιά, πλουτοπαραγωγική επάρκεια, κοινοτική παράδοση, ανθρωπιά και αισθήματα αλληλεγγύης. Δίπλα στα πολλά άσχημα του εθνικού μας dna υπάρχουν και τα πολλά καλά. Ας τα αναδείξουμε... Το χρωστάμε στους προγόνους μας, στους εαυτούς μας και στις επόμενες γενιές. Το μέλλον της Ελλάδας θα κριθεί από το ποιοι θα κρατήσουν τελικά τα ηνία της διαμόρφωσης των όρων του παιχνιδιού. Οι υπηρέτες της κάθε αλαζονικής ολιγαρχίας ή εκείνοι που θεωρούν πως κάθε πρόοδος πρέπει να αφορά στους πολλούς; Οι οπαδοί του βολέματος με κάθε μετριότητα ή οι οραματιστές που έχουν σηκώσει ήδη τα μανίκια; Σε κάθε άλλη διαφορετική περίπτωση, ας προετοιμαστούμε για διχασμούς, για καταστροφές, για απώλειες, για συνεχείς ενδοτισμούς, για υλικές και ηθικές φτώχειες, για απόλυτο ξεπεσμό, για συρρίκνωση, για μία διαρκή κατάθλιψη, για πολύμορφες αρρώστιες. Έχουμε πάρει κατά καιρούς σχετική γεύση από όλα αυτά, για να είμαστε σε θέση να καταλάβουμε την αξία της αποφυγής τους...

Κλείνω το συγκεκριμένο σημείωμα με κάποιες σκέψεις του Γεώργιου Σουρή «για το Ρωμιό»:
 
[...Σουλούπι, μπόι, μικρομεσαίο, ύφος του γόη, ψευτομοιραίο. Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης, λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης. Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι, κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει. Κι από προσπάππου κι από παππού συγχρόνως μπούφος και αλεπού...]
 

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
1821
Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε ένα μάλλον ανεπίσημο αφισάκι της «Επιτροπής 1821», όπου μια κορδέλα ένωνε τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας και τον Περικλή με τον Κολοκοτρώνη, τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και την...
1821
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πολιτικός απολογισμός για τους εορτασμούς των 200 χρόνων (1821 - 2021)
Με κυβερνητική πρωτοβουλία συγκροτήθηκε επιτροπή διοργάνωσης εκδηλώσεων για να τιμήσουμε τα 200 χρόνια από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα (1821) κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Πολιτικός απολογισμός για τους εορτασμούς των 200 χρόνων (1821 - 2021)
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο γιορτασμός των 200 χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και η Μεταρρύθμιση στην Εκπαίδευση που δεν έγινε!
Η επέτειος των 200 χρόνων είναι μία σημαντική ευκαιρία για να ξαναθυμηθούμε και να τιμήσουμε αυτήν τη μεγαλειώδη περίοδο της ιστορίας μας, που μας άφησε μια σημαντική κληρονομιά.
Ο γιορτασμός των 200 χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και η Μεταρρύθμιση στην Εκπαίδευση που δεν έγινε!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σημαίες extra large
Μόνο που ο πατριωτισμός δεν μετριέται με το γαλανόλευκο στρέμμα, όπως και η θρησκευτική πίστη δεν μετριέται με ποσοτικά κριτήρια.
Σημαίες extra large
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εθνική ενηλικίωση
«Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, μου τα 'πες με το πρώτο σου το γάλα…», έγραψε ο Νίκος Γκάτσος, περικλείοντας σε λίγες μόλις λέξεις την αντιφατική πορεία της χώρας από τη γένεσή της.
Εθνική ενηλικίωση
ΑΠΟΨΕΙΣ
1821-2021: επέτειος κριτικής επαναπροσέγγισης ή εθνικής επιβεβαίωσης;
Η Πολιτεία έχει αναλάβει πρωτοβουλίες για τον εορτασμό της επετείου με προεξάρχουσες αυτές που θα πραγματοποιηθούν υπό την καθοδήγηση της επιτροπής «Ελλάδα 2021» και με τη συμβολή ιστορικών και διαφόρων...
1821-2021: επέτειος κριτικής επαναπροσέγγισης ή εθνικής επιβεβαίωσης;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας