• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    34°C 30.5°C / 36.8°C
    4 BF
    33%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    35°C 31.2°C / 36.4°C
    3 BF
    34%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    33°C 33.0°C / 37.0°C
    3 BF
    61%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    34°C 33.9°C / 33.9°C
    3 BF
    29%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    33°C 32.9°C / 33.0°C
    3 BF
    25%
  • Βέροια
    Σποραδικές νεφώσεις
    34°C 31.8°C / 35.5°C
    2 BF
    23%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 29.4°C / 30.4°C
    3 BF
    32%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    37°C 37.3°C / 37.3°C
    3 BF
    25%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.8°C / 31.1°C
    4 BF
    42%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    32°C 30.7°C / 31.9°C
    4 BF
    43%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.8°C / 29.4°C
    4 BF
    37%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.5°C / 28.7°C
    2 BF
    58%
  • Κεφαλονιά
    Ελαφρές νεφώσεις
    33°C 32.9°C / 32.9°C
    4 BF
    55%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    34°C 31.8°C / 33.9°C
    2 BF
    31%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    34°C 31.5°C / 34.5°C
    3 BF
    36%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    29°C 29.3°C / 29.8°C
    4 BF
    46%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    34°C 33.3°C / 36.0°C
    3 BF
    24%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 27.3°C / 27.3°C
    3 BF
    54%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    33°C 28.9°C / 33.7°C
    3 BF
    47%
  • Καστοριά
    Αραιές νεφώσεις
    31°C 30.7°C / 30.7°C
    1 BF
    48%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο φαύλος κύκλος του χρέους και οι «ενάρετοι» πιστωτές

  • A-
  • A+

ΤΙ ΑΦΗΝΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΥ το 2021; Περισσότερο χρέος. Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το παγκόσμιο χρέος έφτασε στα 226 τρισ. δολάρια, ποσό που είναι το υψηλότερο στην Ιστορία, καθώς λόγω της πανδημίας και της βαθιάς ύφεσης πέρυσι κατέγραψε τη μεγαλύτερη αύξηση από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε αυτό το κρεσέντο του χρέους η Ελλάδα πρωταγωνιστεί. Η «Εφ.Συν.», σε ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο, αποκάλυψε ότι το σύνολο του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους ξεπερνά αθροιστικά τα 573 δισ. ευρώ (109 δισ. ευρώ οφειλές στην Εφορία, 38,7 δισ. ευρώ στα ασφαλιστικά ταμεία και 73 δισ. σε τράπεζες και «κοράκια» που έχουν αποκτήσει τα δάνεια των Ελλήνων).

Στην πραγματικότητα, όμως, το βάρος του χρέους είναι πολύ μεγαλύτερο, καθώς τα στοιχεία αυτά καταγράφουν μόνο το «επίσημο» χρέος. Για το λεγόμενο «ανεπίσημο», αυτό δηλαδή που αφορά τις οφειλές που έχουν μεταξύ τους οι ιδιώτες, δεν υπάρχουν στατιστικές. Αν όμως κάποιος ρωτήσει στην αγορά, τότε θα αντιληφθεί ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ζουν με τον βραχνά του τοκογλύφου και του πιστωτή που απειλεί να τους αρπάξει με νόμιμα και παράνομα μέσα ό,τι έχουν και δεν έχουν. Οικογένειες που την επόμενη μέρα μπορεί να ξυπνήσουν με μπλοκαρισμένους τραπεζικούς λογαριασμούς και κατασχεμένα ακίνητα και αυτοκίνητα από «σκοτεινούς παρατραπεζίτες», «ανυπόμονους» δανειστές και εκδικητικούς πιστωτές.

Η ελληνική κοινωνία σήμερα βρίσκεται σε μια κατάσταση «δουλείας του χρέους» την οποία οι πολιτικές ηγεσίες, προκειμένου να καλύψουν την απροθυμία να αναγνωρίσουν και να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των οφειλετών, υποκρίνονται ότι δεν υφίσταται. Αν μελετήσει κανείς την «πολιτική διαχείρισης» των οφειλών που εφαρμόζεται, θα διαπιστώσει ότι οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν μια ηθικολογική προσέγγιση περί «αγίων» και «αμαρτωλών», η οποία συνδέεται με αισθήματα υπερηφάνειας για την αρετή από τη μια πλευρά και ντροπής, ταπείνωσης και δυσαρέσκειας από την άλλη. Πρόκειται για μια θεολογικού χαρακτήρα προσέγγιση, στην οποία οι πιστωτές εμφανίζονται ως «άγιοι» και οι οφειλέτες ως «αμαρτωλοί». Η αρετή είναι συνδεδεμένη με τους πρώτους (σύνεση, σκληρή δουλειά) και η κακία με τους δεύτερους (απερισκεψία, τεμπελιά).

ΑΝ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ τις προσχηματικές –όλες σερβίρονται με γαρνιτούρα το επίθετο «ευεργετικός» και το επινόημα «δεύτερη ευκαιρία»– παρεμβάσεις που από το 2010 έχουν εφαρμόσει όλες οι κυβερνήσεις, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οργανώθηκε και βρίσκεται σε εξέλιξη μια κολοσσιαίων διαστάσεων καλοσχεδιασμένη επιχείρηση αναδιανομής εισοδήματος, με αιχμή την ηθική εξόντωση των ανθρώπων.

Αργά, μεθοδικά και κυνικά, οι πολιτικές ελίτ οδηγούν εκατοντάδες χιλιάδες –μπορεί και εκατομμύρια– οφειλέτες στο οικονομικό περιθώριο, αποκλείοντάς τους ακόμα και από τις στοιχειώδεις οικονομικές πράξεις. Με καλά μελετημένα νομοθετήματα και με πρόσχημα το δίκαιο του «αγίου», στερούν από τους «αμαρτωλούς» οφειλέτες τα «όπλα» με τα οποία μπορούν να υπερασπίσουν ακόμη και τα πιο στοιχειώδη δικαιώματά τους. Ταυτόχρονα, με άλλοθι τη «νοικοκυροσύνη» προσφέρουν στον «συνετό» οφειλέτη τα μέσα να λεηλατήσει κάθε «πτυχή» της ζωής του «επιπόλαιου» οφειλέτη. Ετσι, με περιορισμούς, αποκλεισμούς και διαχωρισμούς και με την αξιοποίηση της ντροπής που προκαλεί το συναίσθημα της ενοχής, επιβάλλουν ένα δίκαιο που παραπέμπει στη βιβλική παροιμία: «Οι πλούσιοι κυριαρχούν πάνω στους φτωχούς και ο δανειολήπτης είναι δούλος του δανειστή».

ΟΛΟΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ που έχουν ψηφίσει στα χρόνια του Μνημονίου υποδηλώνουν ότι οι πολιτικές ελίτ του τόπου έχουν επιλέξει στρατόπεδο, αδιαφορώντας αν η επιλογή τους αυτή και η γλώσσα που χρησιμοποιούν για να την επιβάλλουν θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρέπεια, την τιμή και τον αμοιβαίο σεβασμό εκατομμυρίων ανθρώπων. Με το επιχείρημα ότι «Ο άνθρωπος πρέπει να ζει με όσα διαθέτει», που πρόβαλε και η Μέρκελ για να δικαιολογήσει τις εξοντωτικές πολιτικές της, επιτρέπουν στην Εφορία, στον ΕΦΚΑ, στις τράπεζες, στα «κοράκια», στους τοκογλύφους και στους κάθε λογής νόμιμους, νομιμοποιημένους και νομιμοφανείς διεκδικητές νόμιμων και αυθαίρετων οφειλών, να εισβάλλουν και να λεηλατούν.

Αυτό όμως που προσδίδει στην πολιτική διαχείριση του χρέους χαρακτηριστικά οικονομικής γενοκτονίας είναι ότι οι πολιτικές ηγεσίες αφαιρούν από τους οφειλέτες την ελπίδα πως μπορούν να πολεμήσουν για να ξεφύγουν από τη «μαύρη τρύπα» όπου βρίσκονται. Δεν είναι μόνο οι κάθε μορφής θεσμοθετημένες «μαύρες» λίστες, με τις οποίες αυτοί που χρωστούν αποκλείονται ακόμα και από την πιο απλή παρεχόμενη υπηρεσία, αλλά η απαγόρευση –τελεσίδικη τις περισσότερες φορές– να συμμετέχουν σε δραστηριότητες ή σε απολαβές από τις οποίες θα εξασφάλιζαν τα προς το ζην. Και σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί και η συνειδητή επιλογή να εφαρμόζεται μια πολιτική, ο πυρήνας της οποίας είναι η διεύρυνση των ανισοτήτων.

Η συρρίκνωση της αμοιβής της εργασίας, η απαθής στάση στα κύματα ακρίβειας, η διατήρηση των ολιγοπωλιακών στρεβλώσεων, η αγιοποίηση του πλούτου, η φορολογική και όχι μόνο αμνηστία στα υψηλά εισοδήματα, η θεσμοθετημένη ασυδοσία των ισχυρών που παραπέμπει στο «Οποιος κλέβει ένα αυγό πηγαίνει στη φυλακή, όποιος κλέβει ένα βόδι πηγαίνει στο Palais Bourbon» –που έλεγαν οι Γάλλοι του 18ου αιώνα για να περιγράψουν την ασυδοσία των πλουσίων– όχι μόνο καθιστούν αδύνατο τον απεγκλωβισμό των οφειλετών από το άγος των οφειλών, αλλά προετοιμάζουν το έδαφος για να εμπλουτιστούν οι ατελείωτοι κατάλογοι των χρεωστών με νέες... παρουσίες.

ΥΠΟ ΜΙΑ ΕΝΝΟΙΑ, η πανδημία επέκτεινε τη διάμετρο του φαύλου κύκλου του χρέους εγκλωβίζοντας σε αυτόν μυριάδες ανθρώπους, οι οποίοι σύντομα –και με τη συνδρομή των πολιτικών– από «θύματα» της υγειονομικής λαίλαπας θα μετατραπούν σε «επιπόλαιους καλοζωιστές», άξιους να προσφερθούν βορά στις ορέξεις των «νοικοκύρηδων» του πλούτου. Το παράξενο της ιστορίας, δηλωτικό της συλλογικής ευθύνης του πολιτικού συστήματος, είναι ότι ακόμα και όσοι στο παρελθόν είχαν κάνει σημαία τη διαμαρτυρία εναντίον της κοινωνίας των 2/3 τώρα σιωπούν. Ισως αυτός είναι ο λόγος που ο δημόσιος διάλογος εξαντλείται στην καταγραφή του χρέους και όχι στην αποκάλυψη του αριθμού αυτών που αποκλείστηκαν από τα όνειρα λόγω... χρέους.

* δημοσιογράφος, συγγραφέας 

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο πληθωρισμός και τα προγράμματα διάσωσης
Η απροθυμία του πολιτικού συστήματος να επιβάλει κανόνες που προστατεύουν τους πιο ευάλωτους αποκαλύφθηκε όταν έκανε την εμφάνισή της η ακρίβεια. Υποδύθηκε το ξαφνιασμένο, για να κρύψει την εγκληματική...
Ο πληθωρισμός και τα προγράμματα διάσωσης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενας αυτοκαταστροφικός καπιταλισμός
Οι απλοί άνθρωποι καλούνται πάλι να πληρώσουν το κόστος της διάσωσης των τραπεζών και των επιχειρήσεων - κολοσσών, χωρίς καμιά ελπίδα να εισπράξουν «μέρισμα» και με τη βεβαιότητα ότι, όταν η πανδημία...
Ενας αυτοκαταστροφικός καπιταλισμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το retailing μετά την πανδημία
Το λιανικό εμπόριο retailing είχε πρωταγωνιστικό ρόλο κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 όσο κανένας κλάδος της οικονομίας.
Το retailing μετά την πανδημία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Καλό και μάχιμο 2022!
Λύση δεν μπορεί να υπάρξει από κάποιον από μηχανής θεό και οι τύχες μας βρίσκονται κυριολεκτικά στα χέρια μας. 
Καλό και μάχιμο 2022!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η συνταγή της «παγκοσμιοποίησης» και η πανδημία
Οι οικονομικές επιπτώσεις της νέας πανδημίας του κορoνοϊού δεν πρέπει να θεωρηθούν ως ένα συνηθισμένο πρόβλημα που μπορεί να το λύσει ή να το ανακουφίσει η μακροοικονομία.
Η συνταγή της «παγκοσμιοποίησης» και η πανδημία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οικονομικές προσδοκίες και πραγματικότητα
Aν τη στιγμή που κατατίθενται προτάσεις για την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, δεν αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι συνέπειες των ανατιμήσεων, η ανισορροπία που θα προκύψει θα λειτουργήσει ανασταλτικά...
Οικονομικές προσδοκίες και πραγματικότητα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας