• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 24.7°C / 28.5°C
    2 BF
    49%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    25°C 22.0°C / 26.8°C
    2 BF
    68%
  • Πάτρα
    Σποραδικές νεφώσεις
    25°C 24.8°C / 26.6°C
    2 BF
    71%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 21.9°C / 21.9°C
    1 BF
    78%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 22.9°C / 26.9°C
    0 BF
    88%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    23°C 21.8°C / 24.4°C
    1 BF
    80%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    20°C 19.0°C / 20.9°C
    1 BF
    73%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 25.4°C / 25.4°C
    1 BF
    60%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.8°C / 26.9°C
    4 BF
    65%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    24°C 22.9°C / 23.9°C
    3 BF
    64%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.8°C / 25.5°C
    5 BF
    69%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 21.7°C / 22.9°C
    2 BF
    64%
  • Κεφαλονιά
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.9°C / 25.9°C
    3 BF
    89%
  • Λάρισα
    Αραιές νεφώσεις
    22°C 21.8°C / 21.9°C
    0 BF
    78%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    24°C 21.5°C / 24.5°C
    2 BF
    72%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.8°C / 24.9°C
    2 BF
    60%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 25.0°C / 28.1°C
    2 BF
    55%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 21.3°C / 24.4°C
    2 BF
    68%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    23°C 22.5°C / 24.7°C
    2 BF
    93%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    21°C 21.3°C / 21.3°C
    0 BF
    77%

Το θέατρο της απελπισίας

  • A-
  • A+

Επίσημα στοιχεία για την ακραία φτώχεια στην Λατινική Αμερική παγώνουν το αίμα. Αλλά όχι αρκετά φαίνεται, μιας και το αίμα συνεχίζει να κυκλοφορεί και να φτάνει εκεί που πρέπει να φτάσει. Στα όργανα της αφής, της ηδονής, της πέψης, της σκέψης, τα απεκκριτικά όργανα, κλπ.

Επίσημα στοιχεία ναι και άκρως αδιάφορα για το κυκλοφορικό σύστημα. Περίπου σαν να ικετεύεις κάποιον απελπισμένα Μη μ΄αφήσεις κι αυτός να βαριέται αφόρητα τις ικεσίες σου και να σκέφτεται τις ηδονές του με ή χωρίς προφύλαξη. Περίπου έτσι.

Στο μεταξύ η ελπίδα πουλιέται τζάμπα. Δηλαδή δεν πουλιέται. Χαρίζεται και ακριβώς επειδή χαρίζεται, η τιμή της είναι απρόσιτη.

Η ελπίδα είναι δράμα. Η απελπισία τραγωδία.

“Et puis, surtout, c'est reposant, la tragédie, parce qu'on sait qu'il n'y a plus d'espoir, le sale espoir ; qu'on est pris, qu'on est enfin pris comme un rat, avec tout le ciel sur son dos, et qu'on n'a plus qu'à crier, - pas à gémir, non, pas à se plaindre,....(Jean Anouilh, Antigone (1942))

Αυτά έλεγε ο σκοτεινός Anouilh για την ελπίδα. Εγώ λέω, η ελπίδα είναι βρώμικη ναι, και δειλή και ανελεύθερη. Η πράξη εδώ και τώρα (λες και υπάρχει και κάτι άλλο), δηλαδή η καθαρή απελπισία είναι αυτό που μετράει.

Η απελπισία είναι ένα παράξενο ζώο, κάποιες φορές σωπαίνει, δεν βγάζει άχνα, κάποιες φορές βογκάει, κάποιες φορές ξεσπάει σε λυγμούς, κάποιες φορές αλυχτάει σαν λύκος, κάποιες φορές χορεύει (τον χορό της απελπισίας), κάποιες φορές εκλιπαρεί, κάποιες φορές απειλεί, κάποιες φορές φαντασιώνεται την πιο τρομερή εκδίκηση, κάποιες φορές παίζει θέατρο σαν τους μελοδραματικούς ηθοποιούς στα μέσα του 19ου αιώνα (κάπου εκεί τέλος πάντων, αλλά πριν τον Στανισλάφσκι και τον Τσέχοφ, αχ, κάπου τότε ξαναπέθανε τον θάνατο της για άλλη μια φορά και η commedia dell'arte).

Οι αντιδράσεις όσων τυχαίνει να τη συναντάνε (όχι τη δική τους, του άλλου), διαφέρουν ανάλογα με την αισθητική τους, την ηθική τους, την συνθήκη, τη στιγμή, το απελπισμένο άτομο που έχουν απέναντι τους. Πρόκειται για ένα τζάνκι που ζητάει απελπισμένα ένα ευρώ; έναν αλκοολικό που κάνει το ίδιο; έναν διαδηλωτή πεσμένο στον δρόμο που παρακαλάει με τα χέρια να σταματήσουν να τον σαπίζουν στις κλωτσιές και στις γκλομπιές άντρες των Μονάδων Αποκατάστασης Τάξης (ναι, τι άντρακλες είναι αυτοί); Εναν Σύριο που κρατάει με το ένα χέρι στην αγκαλιά του τη νεκρή γυναίκα του και με το άλλο τα δύο πιτσιρίκια του που κλαίνε γοερά; Μια γυναίκα που μόλις έχει βιαστεί από τον πρώην της και έναν φίλο του και που την σάπισαν στο ξύλο μόλις τέλειωσαν και μετά έφυγαν και που τώρα κάθεται στο πεζοδρόμιο και κοιτάζει μπροστά αλλά τα μάτια της δεν βλέπουν τίποτα; Εναν πρώην εραστή που παρακαλάει για ένα τελευταίο φιλί έστω και μετά τον αμετάκλητο χωρισμό; Μια γυναίκα που προσπαθεί να αποχωριστεί τις αναμνήσεις της δηλαδή τις γεύσεις της, σκίζοντας τις φωτογραφίες του πρώην της μέσα σε ένα σκηνοθετημένο παραλήρημα δυσγευσίας; Κάποιον που ξέρει ότι έχει λιγότερο από ένα μήνα να ζήσει; (αυτός ο καρκίνος ας πούμε δεν σηκώνει ούτε εγχείρηση, ούτε χημειοθεραπεία, ούτε τίποτα)

Αυτό το θέατρο της απελπισίας είναι ενίοτε βαρετό, ενίοτε συγκλονιστικό, ενίοτε αδιάφορο, εξαρτάται από το ποιoς το παίζει, πώς το παίζει και ποιoς παρακολουθεί.

Βαρέθηκα τα δράματα, τα κοψίματα, τα σπασμένα τζάμια, τα παραληρήματα. Βαρέθηκα. Δεν τα θέλω πια στη ζωή μου. Η απελπισία σου δεν με αφορά πια. Κάποτε ήταν ενδιαφέρουσα και ίσως κάπως ελκυστική αλλά όχι πια. Ετσι είναι. Παίξτην αλλού.

Σεβαστό.

Παίρνουμε λοιπόν την απελπισία μας σαν θίασος-μπουλούκι που πάει από χωριό σε χωριό, από πανηγύρι σε πανηγύρι και πάμε παρακάτω (Οχι, δεν μου αρέσει ο Αγγελόπουλος. Κόβω φλέβες με τα μονοπλάνα του). Θα βρεθεί κάποιος να ενδιαφερθεί; Θα στήσουμε το σκηνικό μας, δεν χρειαζόμαστε σκηνογράφο αν και ναι, έχουμε εξαιρετικούς σκηνογράφους στην Ελλάδα, ας μου επιτρέψει μια παλιά φίλη εξαιρετική και βραβευμένη σκηνογράφος να την αναφέρω ονομαστικά, Σοφία Βάσο, αλλά θα το κάνουμε μόνοι μας. Είναι κομμάτι αυτό της περιοδείας μας. Της θλιβερής περιοδείας της απελπισίας. Κάποιος, κάπου ίσως συγκινηθεί. Και τότε; Τότε τί; Δεν ξέρω. Τι ζητάει ένας απελπισμένος; Λίγη τρυφερότητα ίσως; Μια κάποια ανακούφιση; Λίγο φαϊ, λίγη πρέζα; Λίγη φροντίδα;

Η απελπισία ίσως δεν ζητάει τίποτα.

Κάποτε, σχετικά πρόσφατα, όταν ακόμα δούλευα στα ψ, ένας θεραπευόμενος, αθεράπευτα θεραπευόμενος, μου έλεγε κάθε φορά που με έβλεπε στα προκαθορισμένα ραντεβού μας, Κάθε μέρα που ξυπνάω έχω αυτοκτονικό ιδεασμό. Μου ρχόταν να ξεράσω μ' αυτό το θέατρο, τη γλώσσα ενός σεναρίου απελπισίας που είχε μάθει απ' έξω. Ισως, μάλλον, δεν ήμουν καλός θεραπευτής. Θα το δεχτώ χωρίς πολλά πολλά αν και δεν είναι του παρόντος να το συζητήσουμε. Πάντως μου ερχόταν να ξεράσω μ' αυτή τη γυμναστική επίδειξη της απελπισίας. Κάπως έτσι φαντάζομαι ότι μπορεί να αισθάνονται κι άλλοι με τις επιδείξεις της δικής μου απελπισίας. Γιατί όχι; Έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν. Και όχι μόνο δικαίωμα αλλά και λόγους. Καλούς λόγους. Αλλά δεν μου πέφτει λόγος.

Ενδεχομένως κάποια στιγμή να εξηγήσω πώς παίζεται το θεατρικό παιχνίδι της απελπισίας. Τους κανόνες του παιχνιδιού. Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει. Πόσο διαρκεί, κλπ.

Στο μεταξύ, είναι η αόρατη απελπισία αυτή που ανατρέπει κάθε κανόνα στο θεατρικό παιχνίδι της απελπισίας. Αυτή που δεν βλέπει κανείς, δεν ακούει κανείς, δεν αγγίζει κανείς, δεν μυρίζει κανείς, δεν ξέρει κανείς. Αυτή δεν είναι απελπισία. Είναι παραίτηση. Θάνατος δηλαδή.

Μόνο κάτι τρανς άγγελοι την μυρίζουν, αλλά δεν παρεμβαίνουν.

*Κοινωνιολόγος

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Ο Πατέρας μου η Αθήνα»
Η παράσταση συνταιριάζει την αφήγηση με τις μουσικές εκείνης της εποχής, όπως ρεμπέτικο, οπερέτα, έντεχνα και λαϊκά τραγούδια, ενώ οι συνεργάτες της ερμηνεύουν τόσο τα πρόσωπα που αναφέρονται στην αφήγηση όσο...
«Ο Πατέρας μου η Αθήνα»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μαινάδες. Διονυσιακά έργα ή Διονυσιακά όργια;
Ευριπίδης, 480 -406 π.Χ.: Οι Βάκχες είναι ένα από τα τελευταία έργα του Ευριπίδη. Παρουσιάσθηκε στην Αθήνα από τον γιό του, μετά τον θάνατο του ποιητή και κέρδισε το πρώτο βραβείο.
Μαινάδες. Διονυσιακά έργα ή Διονυσιακά όργια;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κάτι πάει να γίνει
Τώρα που σιγά σιγά η μουντζούρα της πανδημίας αρχίζει να εξαφανίζεται -ελπίζω για πάντα- από τα μάτια μας, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τα μελλούμενα.
Κάτι πάει να γίνει
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αδρές φαιές γραμμές ενός υγειονομικού καθεστώτος εξαίρεσης
Ο μεγάλος όλεθρος είναι η επέκταση του μηχανισμού παραγωγής διαχωρισμών και στιγματιστικών συμπεριφορών που αφορούν προσωπικά δεδομένα υγείας στο εσωτερικό της παιδικής και εφηβικής κοινότητας.
Αδρές φαιές γραμμές ενός υγειονομικού καθεστώτος εξαίρεσης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας