• Αθήνα
    Αραιές νεφώσεις
    15°C 13.6°C / 16.8°C
    2 BF
    83%
  • Θεσσαλονίκη
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 11.4°C / 15.7°C
    0 BF
    89%
  • Πάτρα
    Βροχοπτώσεις μέτριας έντασης
    12°C 11.0°C / 14.0°C
    3 BF
    91%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.9°C / 7.9°C
    3 BF
    93%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    15°C 14.9°C / 15.7°C
    4 BF
    88%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 9.9°C / 13.1°C
    2 BF
    91%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 6.3°C / 7.3°C
    1 BF
    100%
  • Αγρίνιο
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    10°C 10.2°C / 11.2°C
    3 BF
    96%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 14.8°C / 18.2°C
    2 BF
    62%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 12.9°C / 13.9°C
    6 BF
    94%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 16.4°C / 17.4°C
    5 BF
    67%
  • Σκόπελος
    Σποραδικές νεφώσεις
    15°C 14.6°C / 14.6°C
    6 BF
    69%
  • Κεφαλονιά
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 11.2°C / 11.2°C
    2 BF
    90%
  • Λάρισα
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    11°C 10.5°C / 10.5°C
    1 BF
    82%
  • Λαμία
    Σποραδικές νεφώσεις
    11°C 10.0°C / 12.8°C
    2 BF
    100%
  • Ρόδος
    Αραιές νεφώσεις
    16°C 15.4°C / 18.8°C
    2 BF
    84%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    15°C 13.8°C / 16.6°C
    5 BF
    56%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    15°C 14.3°C / 15.5°C
    2 BF
    87%
  • Κατερίνη
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    12°C 10.7°C / 15.6°C
    2 BF
    83%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 6.8°C / 6.8°C
    2 BF
    93%

Οδύσσεια. Ραψωδία ψ`. κόμας, ὑακινθίνῳ ἄνθει ὁμοίας, 158

  • A-
  • A+

Κείμενο, περίληψη, σχόλια.

Ανέβηκε η Ευρύκλεια να βρει την Πηνελόπη να της προφτάσει τα καλά, χαρούμενα μαντάτα πως επιτέλους γύρισε ο άντρας της στο σπίτι.

«Σήκω απ` το κρεβάτι σου καλή μου Πηνελόπη, σε περιμένουνε χαρές ανέλπιστα μεγάλες, γύρισε πίσω ο Οδυσσεύς κι έβαλε αμέσως τάξη, και τους Μνηστήρες σκότωσε με φονικές σαΐτες. Κανένα δε λυπήθηκε και όλους έναν-έναν στον Άδη τους ξαπόστειλε ο θαυμαστός σου άντρας. Στο τέλος άναψε φωτιά κι έριξε θειάφι μέσα στ` ανάκτορο και στις αυλές τον καθαρμό να κάνει. Κατέβηκε στην αίθουσα η συνετή γυναίκα να δει κι αυτή τα θαύματα που είπε η ψυχομάνα αν είναι αυτά αληθινά και όχι εικασίες. Να δει τον Οδυσσέα της πως είναι στο παλάτι να δει και τ` άψυχα κορμιά των δολερών Μνηστήρων. Πήγε και κάθισε κοντά στον θεϊκό Οδυσσέα και άφωνη περίμενε ένα δικό του λόγο. Κι εκείνος με υπομονή, περίμενε ν` ακούσει την πολυπόθητη φωνή της συνετής γυναίκας, κι είχε τα μάτια χαμηλά κι ο πόθος τον πλαντούσε.  Τότε έτσι κι ο Τηλέμαχος της μίλησε και είπε: « Μάνα μου πες μου πως μπορείς κι είναι η καρδιά σου πέτρα και δίπλα στον πατέρα μου στέκεις σα να `σαι ξένη; Είκοσι χρόνια πέρασαν που έλειπε απ` το σπίτι».

« Ακριβογιέ Τηλέμαχε, παιδί μου λατρεμένο, λέξη δεν τα κατάφερα εγώ να ξεστομίσω γιατί ο νους μου θόλωσε με όλα τα μαντάτα. Δε μπόρεσα στο πρόσωπο εγώ να τον κοιτάξω και να συνομιλήσουμε, να ξαναγνωριστούμε, τα μεταξύ μας μυστικά να δούμε αν θυμάται και τότε να `μαι σίγουρη πως είναι ο Οδυσσέας. Έχουμε εμείς πολλά  κρυφά σημάδια μεταξύ μας, που τα κρατούμε μυστικά και δεν τα ξέρουν άλλοι». 


«Άσ' τη, λοιπόν, Τηλέμαχε, μονάχη τη μητέρα, να μ' εξετάσει ήσυχα μήπως και με γνωρίσει, γιατί αυτή σαν με θωρεί βρώμικο, κουρελιάρη ο νους της πάει στο κακό πως είμαι απατεώνας». Όμως γιε μου Τηλέμαχε μιά έγνοια έχω τώρα: Οι συγγενείς θα σπεύσουνε εκδίκηση να πάρουν, για τους δικούς τους, που εμείς σκοτώσαμε εδώ μέσα. Πάρα πολύ μ` απασχολεί η αντεκδίκηση τους. Προτείνω να κερδίσουμε χρόνο όσο μπορούμε γι` αυτό λουστείτε όλοι εσείς και βάλτε τα καλά σας και όλες οι υπηρέτριες να στολιστούν και κείνες, κι ο θεϊκός ο Φήμιος με τη γλυκιά κιθάρα τον ξεσηκωτικό  χορό να πιάσει να μας παίξει, έξω ν` ακούνε να θαρρούν πως γίνεται εδώ γλέντι, και δεν σταμάτησε η γιορτή που αρχίσαν οι Μνηστήρες. Όσο μπορέσουμε εμείς να κρύψουμε τους φόνους και να αργήσουνε πολύ στην πόλη τα χαμπέρια. Έτσι είπε, κι όλοι υπάκουσαν κι αυτά που είπε πράξαν. Λούστηκαν, καλλωπίστηκαν, φορέσανε χιτώνες κι ο αοιδός ο Φήμιος με τη γλυκιά κιθάρα, τραγούδια παίζει και σκοπούς χορευτικούς ωραίους που σπρώχνουνε όλους στο χορό και στ` όμορφο τραγούδι. Ολόκληρο το μέγαρο έτριζε και αχούσε από τους βρόντους των ποδιών. Γυναίκες μα και άντρες, ξετρελαμένοι χόρευαν, στο όμορφο παλάτι και μέχρι έξω μακριά έφτανε η βοή τους. Περαστικοί σχολίαζαν έξω απ` το παλάτι πως μάλλον η βασίλισσα  διάλεξε το Μνηστήρα που άντρα της θα έπαιρνε και θα `φευγε μαζί του. Έτσι το κόλπο έπιασε του θείου Οδυσσέα και δεν κατάλαβε κανείς τίποτα για τους φόνους που γίνανε νωρίτερα στου παλατιού τους χώρους. Η Ευρυνόμη έλουσε τον βασιλιά Οδυσσέα και με αρώματα πολλά άλειψε το κορμί του. Όμορφα ρούχα του δωσε, χλαμύδα και χιτώνα και η Παλλάδα Αθηνά με κάλλος τον γεμίζει. Φάνταζε ομορφότερος, και πιο ψηλός φαινόταν. Απ` την κορφή χυνότανε τα μακριά μαλλιά του, σγουρά και λαμπερά πολύ, σαν άνθη υακίνθου. Ίδιος μ` αθάνατο θεό βγήκε από το μπάνιο  και πήγε ο μέγας βασιλιάς στο θρόνο να καθίσει, κοντά με τη βασίλισσα την θεία Πηνελόπη. Ο Οδυσσέας ζήτησε να στρώσουν το κρεβάτι να πέσει  να ξεκουραστεί που τόσα είχε περάσει αυτή τη μέρα την πικρή που όλοι οι Μνηστήρες πήγαν από τα χέρια του στου Άδη τα παλάτια. Η Πηνελόπη δίπλα του ήταν συλλογισμένη, όλα γίνανε γρήγορα και τρέξαν σα νεράκι. Πριν  λίγες ώρες γύρισε στο σπίτι ο Οδυσσέας και το μεγάλο βάσανο με τους Μνηστήρες λύνει κι όλα σε τάξη μπήκανε στο όμορφο παλάτι. Ήθελε να `ναι σίγουρη  πως δίπλα της καθόταν ο Οδυσσέας ο τρανός κι όχι κανένας ξένος. Σκέφτηκε τότε τέχνασμα αυτή να δοκιμάσει για κάτι που μονάχα αυτή κι ο Οδυσσέας ξέρει.  Έτσι `πε στην Ευρύκλεια η Πηνελόπη τότε: « Έξω από το δωμάτιο να βγάλετε την κλίνη να κοιμηθεί ο Οδυσσεύς που θέλει να ξαπλώσει».

 «Γυναίκα τι κουβέντα αυτή που μόλις τώρα είπες; Η κλίνη που μαστόρεψα είναι στερεωμένη και δεν κουνιέται απ` εκεί. Κανείς τεχνίτης δεν μπορεί τη θέση της να αλλάξει, μόνο θεός αν ήθελε, θέση θα δώσει άλλη. Η κλίνη που ξυλούργησα σε μια ελιά επάνω ποτέ της δεν θα κουνηθεί όσο η ελιά υπάρχει». Μόλις τα άκουσε αυτά η σεβαστή γυναίκα κατάλαβε πως δίπλα ήταν ο Οδυσσέας γιατί κανείς δεν γνώριζε αυτό το μυστικό τους για το κρεβάτι, την ελιά και το δωμάτιο τους. Έπεσε τότε πάνω του κλαίγοντας και γελώντας και το λαιμό του αγκάλιασε με τα λευκά της χέρια, φιλιά του έδινε πολλά στους ώμους στο κεφάλι και στα σγουρά του τα μαλλιά. Δεν έβγαζε τα χέρια της απ` το λαιμό του απάνω, κι η ροδοδάχτυλη αυγή θα τους `βρισκε να κλαίνε, να θέλουν ν` αγκαλιάζονται, να μην αποχορταίνουν τη σμίξη τους την ποθητή, που κι οι θεοί θελήσαν. Η Αθηνά σοφίστηκε  τη Νύχτα να κρατήσει όσο μακρύτερα μπορεί στα πέρατα του κόσμου.  Και την αυγούλα κράτησε στ` Ωκεανού την άκρη, αφού πολλά εμπόδια επέβαλε στη ζέψη των αλόγων της, Φαέθοντα  και Λάμπου,  που  φέρνουνε το φως στη γή. Ο Οδυσσέας μίλησε στην Πηνελόπη κι είπε: «Γυναίκα μου, τα βάσανα δεν φτάσανε στο τέλος  και μάθε ακόμα αμέτρητοι μας περιμένουν πόνοι.


Αυτά μου τα `πε η ψυχή του μάντη Τειρεσία τη μέρα που κατέβηκα στο σκοτεινό τον Άδη ψάχνοντας δρόμο να διαβώ στην ποθητή Ιθάκη. Mου είπε ο μάντης σε πολλές θνητών να τρέξω χώρες, κι ένα κουπί στα χέρια μου να έχω εγώ μαζί μου, ώσπου να φτάσω κάπου εγώ που το κουπί δεν ξέρουν, τη θάλασσα δεν έχουν δει κι ούτε αλάτι έχουν.  Εκεί να μπήξω το κουπί, θυσίες να προσφέρω στον Ποσειδώνα τον τρανό που τα πελάγη ορίζει. Και κάπρο επιβήτορα εγώ να θυσιάσω αλλά και ταύρο δυνατό κι ένα τρανό κριάρι. Αφού τα κάνω όλα αυτά πίσω να επιστρέψω, να έλθω στην Ιθάκη μας και πάλι εκατόμβες πολλές θυσίες ιερές, σ` όλους τους αθανάτους, τους σεβαστούς μας τους θεούς, αράδα σ` έναν- έναν πολλές να κάνω προσφορές. Κι ύστερα Πηνελόπη μου, μου είπε ο Τειρεσίας ως τα βαθιά γεράματα θα είμαι στην Ιθάκη, με τον καλό μου τον λαό. Ο Οδυσσέας άρχισε να λέει στην Πηνελόπη για όσα έζησε αυτός σαν έφυγε από την Τροία. Μίλησε για τους Κίκονες και για τους Λωτοφάγους, για τον πανούργο Κύκλωπα, το γιο του Ποσειδώνα  τον άθλιο Πολύφημο που είχε ένα μάτι. Της είπε για τον Αίολο και για τους Λαιστρυγόνες και για την Κίρκη μίλησε, είπε και για τον Άδη που πήγε και συνάντησε τον μάντη Τειρεσία. Για τις Σειρήνες μίλησε και το τραγούδισμα τους που ήταν τόσο ερωτικό που σκλάβωνε τους άντρες. Της είπε για τη Χάρυβδη, της είπε για τη Σκύλλα και πως στου Ήλιου το νησί έφτασε με τους άντρες. Πώς φάγανε οι σύντροφοι του Ήλιου τα γελάδια και πως τους καταβούλιαξε ο Δίας ο Κρονίδης. Στο τέλος μόνος βρέθηκε στης Καλυψώς τη χώρα, που τον κρατούσε κι άντρα της ποθούσε να τον έχει, ερωτικό αιχμάλωτο αιώνια δικό της, αφού του υποσχέθηκε για πάντα να τον κάνει, αγέραστο κι αθάνατο. Στους Φαίακες πήγε μετά που σαν θεό τον είχαν και πίσω στην Ιθάκη του αυτοί τον ξαναφέραν. Η Αθηνά κατάλαβε πως χόρτασε τον ύπνο, και την αγάπη τη γλυκιά,  ο βασιλιάς Δυσσέας, κι άφησε τότε την Αυγή να φέρει φως στον κόσμο. Ο Οδυσσέας έφυγε στην πορφυρή αυγούλα να πάει στου πατέρα το εξοχικό μετόχι.

Περίληψη.

Η ψυχομάνα Ευρύκλεια ανακοινώνει στην Πηνελόπη τα συνταρακτικά και ανέλπιστα νέα: Ο Οδυσσέας επέστρεψε μετά από είκοσι χρόνια, στην Ιθάκη, βρίσκεται στο ανάκτορο και μάλιστα, εφαρμόζοντας ένα επιτελικό σχέδιο, σκότωσε όλους τους Μνηστήρες, καθώς και όσους από τους εργαζόμενους στο παλάτι πρόδωσαν , με τον ένα ή άλλο τρόπο την εμπιστοσύνη της Πηνελόπης, του Τηλέμαχου, της Ευρύκλειας. Η Πηνελόπη είναι διστακτική με όσα ακούει αφού εκείνη, μέσα στο ίδιο σπίτι, δεν κατάλαβε τίποτε. Γίνεται, στο ισόγειο, στην αίθουσα του θρόνου, η συνάντηση της Πηνελόπης και του Οδυσσέα. Η Πηνελόπη εξακολουθεί να έχει τις αμφιβολίες της για τον Οδυσσέα και αναφέρεται σε μια λεπτομέρεια που μόνο εκείνη και ο Οδυσσέας γνωρίζουν, σε σχέση με το συζυγικό  τους κρεβάτι. Ο Οδυσσέας διορθώνει το «λάθος» της Πηνελόπης και το ζευγάρι αφήνεται στην ευτυχία της ώρας αυτής, που περίμεναν είκοσι χρόνια. Ο Οδυσσέας αποφασίζει να μην μαθευτεί ακόμη ο φόνος των Μνηστήρων στην Ιθάκη, και καταστρώνει σχέδιο για την άμυνα τους, έναντι της αντεκδίκησης  των συγγενών τους. Η νύχτα κρατάει πολύ με την θεϊκή παρέμβαση της Αθηνάς. Έχουν να πουν πολλά για όσα έγιναν στο διάστημα της απουσίας του Οδυσσέα και να χορτάσουν την αγάπη τους μετά από είκοσι χρόνια. Ο Οδυσσέας αναφέρεται συνοπτικά στα πάθη και στις περιπέτειες του και πριν ξημερώσει  αναχωρεί για το σπίτι του πατέρα του, Λαέρτη.

Σχόλια.

-Ανέλπιστες χαρές.

Σήκω απ` το κρεβάτι σου καλή μου Πηνελόπη, σε περιμένουνε χαρές ανέλπιστα μεγάλες, γύρισε πίσω ο Οδυσσεύς κι έβαλε αμέσως τάξη, και τους Μνηστήρες σκότωσε με φονικές σαΐτες. Κανένα δε λυπήθηκε και όλους έναν-έναν στον Άδη τους ξαπόστειλε ο θαυμαστός σου άντρας.

Η Πηνελόπη ξυπνά από βαθύ ύπνο, που της επέβαλλε η Αθηνά, μέχρι ο Οδυσσέας να τελειώσει με τα φονικά των Μνηστήρων. Η Ευρύκλεια, η ψυχομάνα του Οδυσσέα και αρχι-οικονόμος του ανακτόρου της ανακοινώνει τα απίστευτα νέα.

-Καλά κρυμμένα μυστικά.

Ομιλεί η Πηνελόπη στο γιο της Τηλέμαχο:

«Δε μπόρεσα στο πρόσωπο εγώ να τον κοιτάξω και να συνομιλήσουμε, να ξαναγνωριστούμε, τα μεταξύ μας μυστικά να δούμε αν θυμάται και τότε να `μαι σίγουρη πως είναι ο Οδυσσέας. Έχουμε εμείς πολλά  κρυφά σημάδια μεταξύ μας, που τα κρατούμε μυστικά και δεν τα ξέρουν άλλοι».

-Αντεκδίκηση.

Όμως γιε μου Τηλέμαχε μιά έγνοια έχω τώρα: Οι συγγενείς θα σπεύσουνε εκδίκηση να πάρουν, για τους δικούς τους, που εμείς σκοτώσαμε εδώ μέσα. Πάρα πολύ μ` απασχολεί η αντεκδίκηση τους. Προτείνω να κερδίσουμε χρόνο όσο μπορούμε.

Ο Οδυσσέας σκέπτεται πως θα αντιμετωπίσει το κύμα του ρεβανσισμού που θα σηκωθεί όταν μαθευτεί ο φόνος των δεκάδων Μνηστήρων.

-Ο θεϊκός αοιδός Φήμιος.

Ο θεϊκός ο Φήμιος με τη γλυκιά κιθάρα
τον ξεσηκωτικό  χορό να πιάσει να μας παίξει, έξω ν` ακούνε να θαρρούν πως γίνεται εδώ γλέντι, και δεν σταμάτησε η γιορτή που αρχίσαν οι Μνηστήρες. Όσο μπορέσουμε εμείς να κρύψουμε τους φόνους και να αργήσουνε πολύ στην πόλη τα χαμπέρια.

Κι ο αοιδός ο Φήμιος με τη γλυκιά κιθάρα, τραγούδια παίζει και σκοπούς χορευτικούς ωραίους που σπρώχνουνε όλους στο χορό και στ` όμορφο τραγούδι. Ολόκληρο το μέγαρο έτριζε και αχούσε από τους βρόντους των ποδιών. Γυναίκες μα και άντρες, ξετρελαμένοι χόρευαν, στο όμορφο παλάτι και μέχρι έξω μακριά έφτανε η βοή τους. Περαστικοί σχολίαζαν έξω απ` το παλάτι πως μάλλον η βασίλισσα  διάλεξε το Μνηστήρα που άντρα της θα έπαιρνε και θα `φευγε μαζί του.

ὁ δ' εἵλετο θεῖος ἀοιδὸς
φόρμιγγα γλαφυρήν, ἐν δέ σφισιν ἵμερον ὦρσε
μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο.
τοῖσιν δὲ μέγα δῶμα περιστεναχίζετο ποσσὶν
ἀνδρῶν παιζόντων καλλιζώνων τε γυναικῶν.ψ`, 143-147.

-Το ακούνητο κρεβάτι.

«Γυναίκα τι κουβέντα αυτή που μόλις τώρα είπες; Η κλίνη που μαστόρεψα είναι στερεωμένη και δεν κουνιέται απ` εκεί. Κανείς τεχνίτης δεν μπορεί τη θέση της να αλλάξει, μόνο θεός αν ήθελε, θέση θα δώσει άλλη. Η κλίνη που ξυλούργησα σε μια ελιά επάνω ποτέ της δεν θα κουνηθεί όσο η ελιά υπάρχει».

Αυτά λέει ο Οδυσσέας στην Πηνελόπη, για ένα μυστικό- το ακούνητο κρεβάτι- που μόνο εκείνοι οι δύο γνωρίζουν. Είναι μια δοκιμασία της αναγνώρισης που σκέφτηκε η Πηνελόπη. Το κρεβάτι είναι το κύριο σύμβολο σε αυτή τη ραψωδία. Το γεγονός ότι είναι ενσωματωμένο στον κορμό της ελιάς υποδηλώνει μονιμότητα και σταθερότητα. Είναι επίσης το κεντρικό σημείο του ανακτόρου, το οποίο είναι χτισμένο γύρω από το δέντρο. Είναι ακόμα σύμβολο της μεγάλης αγάπης μεταξύ Οδυσσέα και Πηνελόπης, μια αγάπη και μια σχέση που δεν μπορεί ποτέ να ξεριζωθεί. Το γεγονός ότι ο Οδυσσέας έκτισε το παλάτι του γύρω από το ιερό δέντρο της Αθηνάς, την ελιά, δείχνει την εξάρτηση του ήρωα από την Αθηνά αλλά και την οικολογική του συνείδηση.

-Ατέλειωτη ερωτική νύχτα

Η Αθηνά σοφίστηκε  τη Νύχτα να κρατήσει όσο μακρύτερα μπορεί στα πέρατα του κόσμου.  Και την Αυγούλα κράτησε στ` Ωκεανού την άκρη, αφού πολλά εμπόδια επέβαλε στη ζέψη των αλόγων της, Φαέθοντα  και Λάμπου,  που  φέρνουνε το φως στη γή.

Μια ακόμη παρέμβαση της θεάς Αθηνάς για τον αγαπημένο της Οδυσσέα.

-Τα πάθη και οι περιπέτειες του Οδυσσέα όπως τα αφηγείται συνοπτικά στην Πηνελόπη.

Ο Οδυσσέας άρχισε να λέει στην Πηνελόπη για όσα έζησε αυτός σαν έφυγε από την Τροία. Μίλησε για τους Κίκονες και για τους Λωτοφάγους, για τον πανούργο Κύκλωπα, το γιο του Ποσειδώνα  τον άθλιο Πολύφημο που είχε ένα μάτι. Της είπε για τον Αίολο και για τους Λαιστρυγόνες και για την Κίρκη μίλησε, είπε και για τον Άδη που πήγε και συνάντησε τον μάντη Τειρεσία. Για τις Σειρήνες μίλησε και το τραγούδισμα τους που ήταν τόσο ερωτικό που σκλάβωνε τους άντρες. Της είπε για τη Χάρυβδη, της είπε για τη Σκύλλα και πως στου Ήλιου το νησί έφτασε με τους άντρες. Πώς φάγανε οι σύντροφοι του Ήλιου τα γελάδια και πως τους καταβούλιαξε ο Δίας ο Κρονίδης. Στο τέλος μόνος βρέθηκε στης Καλυψώς τη χώρα, που τον κρατούσε κι άντρα της ποθούσε να τον έχει, ερωτικό αιχμάλωτο αιώνια δικό της, αφού του υποσχέθηκε για πάντα να τον κάνει, αγέραστο κι αθάνατο. Στους Φαίακες πήγε μετά που σαν θεό τον είχαν και πίσω στην Ιθάκη του αυτοί τον ξαναφέραν.

1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.

2*. Στον αγαπημένο φίλο και δάσκαλο Μανόλη Κορρέ, ένα σύγχρονο Οδυσσέα.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οδύσσεια, ραψωδία ω`. Η πιστή Πηνελόπη και η άπιστη Κλυταιμνήστρα
Ο Ερμής ο ψυχοπομπός , οδηγεί τις ψυχές των Μνηστήρων στο Άδη. Συναντούν τις ψυχές του Αχιλλέα, του Αγαμέμνονα, του Πατρόκλου, του Αίαντα και άλλων. Ο Αχιλλέας συνομιλεί με τον Αγαμέμνονα.
Οδύσσεια, ραψωδία ω`. Η πιστή Πηνελόπη και η άπιστη Κλυταιμνήστρα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οδύσσεια, ραψωδία φ`
«Βουκόλε και χοιροβοσκέ εάν οι θεοί θελήσουν και έλθει ο αφέντης σας ο θείος Οδυσσέας εσείς θα του συνδράμετε ή θα τον αρνηθείτε: Μιλήστε μου ελεύθερα, τι η καρδιά σας θέλει».
Οδύσσεια, ραψωδία φ`
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οδύσσεια, ραψωδία υ`. Το αίμα πάντα πίσω του και άλλο αίμα φέρνει
Σαν χάραξε στον ουρανό η ρόδινη αυγούλα ξύπνησε ο πολύπαθος, πολύτροπος Οδυσσέας και άκουσε το σπαραγμό και θρήνο της κυράς του. Σα μοιρολόι ήτανε, για την κακή της μοίρα, που χάθηκε ο άντρας της και άλλον...
Οδύσσεια, ραψωδία υ`. Το αίμα πάντα πίσω του και άλλο αίμα φέρνει
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οδύσσεια, ραψωδία σ`: Πιο αχαμνό απ`τον άνθρωπο, πλάσμα στη γη δεν έχει
Όλα τα είπε ήρεμα ο θεϊκός Δυσσέας κι αμέσως στάλαξε κρασί, χοή στους αθανάτους, ήπιε κατόπιν και αυτός απ` το χρυσό ποτήρι κι έπειτα εις τ` Αμφίνομου το έδωσε το χέρι, χοή να κάνει και αυτός, στους αθανάτους...
Οδύσσεια, ραψωδία σ`: Πιο αχαμνό απ`τον άνθρωπο, πλάσμα στη γη δεν έχει

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας