• Αθήνα
    Αραιές νεφώσεις
    15°C 12.6°C / 15.7°C
    2 BF
    82%
  • Θεσσαλονίκη
    Αραιές νεφώσεις
    12°C 9.7°C / 13.4°C
    2 BF
    88%
  • Πάτρα
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 13.3°C / 15.5°C
    2 BF
    75%
  • Ιωάννινα
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 9.9°C / 10.5°C
    1 BF
    85%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 11.9°C / 11.9°C
    1 BF
    87%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 9.0°C / 10.0°C
    2 BF
    85%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 6.2°C / 6.4°C
    1 BF
    100%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    12°C 11.8°C / 11.8°C
    2 BF
    86%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    15°C 13.2°C / 15.8°C
    4 BF
    74%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    11°C 11.2°C / 11.2°C
    3 BF
    68%
  • Ερμούπολη
    Αυξημένες νεφώσεις
    15°C 12.7°C / 15.4°C
    3 BF
    74%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    12°C 12.3°C / 12.3°C
    1 BF
    73%
  • Κεφαλονιά
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 15.3°C / 15.3°C
    3 BF
    83%
  • Λάρισα
    Ασθενής ομίχλη
    11°C 10.9°C / 12.8°C
    0 BF
    100%
  • Λαμία
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 9.5°C / 12.8°C
    1 BF
    89%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 12.8°C / 13.8°C
    1 BF
    84%
  • Χαλκίδα
    Αραιές νεφώσεις
    13°C 12.8°C / 15.0°C
    0 BF
    90%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 12.1°C / 12.1°C
    1 BF
    93%
  • Κατερίνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    10°C 9.7°C / 12.8°C
    1 BF
    99%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.8°C / 7.8°C
    0 BF
    88%
AP Photo/Giannis Papanikos
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η κρίση της γνωσιακής ηγεμονίας

  • A-
  • A+

Στα «Τετράδια της φυλακής», ο Αντόνιο Γκράμσι έγραφε: «…ενώ η ηγεμονία είναι ηθικο-πολιτική, οφείλει να είναι και οικονομική, πρέπει αναγκαστικά να στηρίζεται στην αποφασιστική λειτουργία που ασκεί η ηγετική ομάδα στην καρδιά της οικονομικής δραστηριότητας» [1]. Αναγνώριζε λοιπόν στην ηγεμονία δύο σκέλη: ένα ηθικο-πολιτικό ή ιδεολογικο-πολιτικό και ένα οικονομικό. Αναλυτικότερα, και χωρίς να προδίδουμε την ουσία της γκραμσιανής θεωρίας, θα μπορούσαμε να μιλάμε για τρεις διαστάσεις της ηγεμονίας: ιδεολογική, που σημαίνει επίτευξη στοιχειώδους συναίνεσης προς όφελος των κυρίαρχων κοινωνικών δυνάμεων, πολιτική, που σημαίνει έλεγχος του κρατικού μηχανισμού, και οικονομική, ήτοι, σύμφωνα με τη μαρξιστική εννοιολογία, κατοχή των μέσων παραγωγής και συνακόλουθη κυριαρχία επί της οικονομικής δραστηριότητας.

Οι τρεις διαστάσεις της ηγεμονίας αντιστοιχούν λοιπόν στα τρία «επίπεδα» που συναποτελούν τον κοινωνικό σχηματισμό σύμφωνα με την κλασική μαρξιστική θεωρία: οικονομία, πολιτική, ιδεολογία. Ακολουθώντας μια κάπως πιο σύγχρονη προσέγγιση –ας πούμε φουκοϊκής προέλευσης–, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε στην ηγεμονία και μια τέταρτη διάσταση: εκείνη της –επιστημονικής κυρίως, αλλά όχι μόνο– γνώσης. Η οποία γνώση δεν αποτελεί ξεχωριστό επίπεδο, καθ’ ότι ενυπάρχει, με διαφορετικό τρόπο, σε καθένα από τα τρία διακριτά επίπεδα.

Με όρους πραγματικής ιστορίας, η «γνωσιακή ηγεμονία» στην καπιταλιστική νεωτερικότητα συνίσταται στο γεγονός ότι η κυρίαρχη τάξη χρησιμοποιεί την επιστημονική γνώση προς όφελός της και σε μεγάλο βαθμό ελέγχει τον τρόπο διαμόρφωσής της αλλά και τη διαδικασία της διάχυσής της στο κοινωνικό σύνολο. Τεχνολογικές εφαρμογές, έρευνα και εκπαιδευτικό σύστημα είναι οι συγκεκριμένοι τομείς που συμβάλλουν στην άσκηση γνωσιακής ηγεμονίας από μέρους των κυρίαρχων δυνάμεων του καπιταλισμού.

Η ιδιαιτερότητα της γνωσιακής ηγεμονίας συνίσταται στο ότι, εκ πρώτης όψεως, δεν έχει ταξικό πρόσημο. Η κατοχή των μέσων παραγωγής και η χρήση της κρατικής καταπίεσης και της ιδεολογικής συναίνεσης για τη διαιώνιση της αστικής κυριαρχίας είναι ταξικές εξ ορισμού. Η επιστημονική γνώση, μαζί με τις πρακτικές και τους θεσμούς που τη συνοδεύουν –τεχνολογία, έρευνα, εκπαίδευση–, είναι «ταξικά ουδέτερη», κατά το ότι εκπηγάζει από την ορθολογικότητα του Διαφωτισμού και, «καλώς εχόντων των πραγμάτων», αποβαίνει ωφέλιμη για το σύνολο της ανθρωπότητας. Οι πολλαπλές εξουσιαστικές χρήσεις της γνώσης –τις οποίες έχει καταδείξει με το σύνολο του έργου του ο Μισέλ Φουκό– οφείλουν σε τεράστιο βαθμό την εξουσιαστική τους αποτελεσματικότητα ακριβώς στο γεγονός ότι πείθουν τον πολύ κόσμο πως επενεργούν θετικά επί της διαβίωσής του – είτε ως διευκολύνσεις στην εργασία και την καθημερινότητά του που προσφέρει η τεχνολογία είτε ως επαύξηση της ευζωίας και των δεξιοτήτων του που παρέχουν οι βιολογικές επιστήμες και οι εκπαιδευτικές πρακτικές.

Η γνωσιακή ηγεμονία των κυρίαρχων τάξεων στον καπιταλισμό συνίστατο ακριβώς σε αυτή την «αταξική» θετικότητα των εφαρμογών της επιστημονικής γνώσης. Η καπιταλιστική εξουσία ήταν διττά παραγωγική κατά το ότι η πολυσχιδής χρήση της επιστήμης τής εξασφάλιζε την καθαυτό οικονομική παραγωγή εμπορευμάτων από κοινού με τη στοιχειώδη ευημερία των κατώτερων και μεσαίων τάξεων που αποτελούσε αναγκαία προϋπόθεση της κοινωνικής συνοχής. Ολα αυτά όμως, μέχρι την παγκόσμια επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού.

Η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους ήταν η πρώτη έκφανση της κρίσης στη γνωσιακή ηγεμονία του καπιταλισμού. Παρ’ ότι κατά βάσιν πολιτικο-οικονομική επιλογή, είχε μια καθοριστική γνωσιακή διάσταση, κατά το ότι αποδυναμώθηκε μεταξύ άλλων και το ιατρικό σκέλος της κοινωνικής πολιτικής. Περικοπές δαπανών στη δημόσια υγεία συνεπάγονταν και μικρότερη δυνατότητα για έρευνα αλλά και μέριμνα σχετικά με την υγεία του πληθυσμού. Ταυτόχρονα, και σε αγαστή συνέργεια με τις νεοφιλελεύθερες κρατικές πολιτικές, οι πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες μετατόπισαν σκόπιμα και συνειδητά τον στόχο της ιατρικής έρευνας. Από την επίτευξη της μέγιστης δυνατής αποτελεσματικότητας στην πρόληψη και θεραπεία των ασθενειών, τούτος επαναπροσδιορίστηκε ως η επίτευξη του μέγιστου δυνατού κέρδους από την παραγωγή φαρμάκων. Η αποκαρδιωτική αδυναμία αντιμετώπισης της πανδημίας, που άλλαξε άρδην την παγκόσμια καθημερινότητα, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά συνέπεια συνειδητών επιλογών του συστήματος, που οδήγησαν στην πρώτη σημαντική κρίση της γνωσιακής ηγεμονίας του. Το αντιεμβολιαστικό φαινόμενο δεν είναι παρά ένα πρώτο κραυγαλέο σύμπτωμα της απώλειας του ηγεμονικού ρόλου της επιστήμης στον σύγχρονο καπιταλισμό.

Οικονομικές, πολιτειακές και ιδεολογικές κρίσεις συνοδεύουν την ιστορία του καπιταλισμού από γεννησιμιού του. Στον βαθμό που οι αιτίες τους εντοπίζονται στα «τρία επίπεδα» του συστήματος, τούτο –αργά ή γρήγορα– κατορθώνει να τις υπερβαίνει, αφομοιώνοντας τα στοιχεία που τις προξενούν. Η επιστημονική ορθολογικότητα είναι το «έξωθεν δάνειο» του καπιταλισμού από τον Διαφωτισμό. Και ο τελευταίος τώρα απολαμβάνει την τραγική εκδίκησή του.

[i] Antonio Gramsci, Selections from the Prison Notebooks (μτφρ.: Quintin Hoare και Geoffrey Nowell Smith), Λονδίνο: Lawrence & Wishart, 1971, σ. 161

 * καθηγητής της Κοινωνικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Αριστερά και η αρνητική ιδεολογία της Δεξιάς
Η αντίστοιχη «ρετσινιά» που έχει κολλήσει τώρα η Δεξιά στην Αριστερά είναι εκείνη του «λαϊκισμού». Η οποία εν ολίγοις συνίσταται στην παρουσίαση της ίδιας της αριστερής ιδεολογίας ως ανεύθυνης δημαγωγίας.
Η Αριστερά και η αρνητική ιδεολογία της Δεξιάς
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αρνητική ιδεολογία της Δεξιάς - μέρος δεύτερο
Η σύγχρονη Δεξιά, που είναι γνωστό τοις πάσι πως –από κοινού με το ΠΑΣΟΚ– έχει την κύρια και την αρχική ευθύνη για την κρίση και τα μνημόνια, έπρεπε εξ αρχής να κατασκευάσει μια αφήγηση σύμφωνα με την οποία...
Η αρνητική ιδεολογία της Δεξιάς - μέρος δεύτερο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ιδεολογία της ευκολίας
Στον σύγχρονο καπιταλισμό ιδίως, η ιδεολογία ενυπάρχει στο εσωτερικό της οικονομίας πολλαχώς. Ενας από τους σημαντικότερους τρόπους με τους οποίους τούτο ισχύει έχει να κάνει με την ιδεολογική λειτουργία της...
Η ιδεολογία της ευκολίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πονηριές της ιδεολογίας
Στην ιδεολογία δεν ισχύει το «είσαι ό,τι δηλώσεις». Η Κεραμέως γνωρίζει ότι πρέπει να δώσει και ιδεολογικό αγώνα αν θέλει να επιτύχει τον στόχο της.
Πονηριές της ιδεολογίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα δικαιώματα στη μέγκενη του καπιταλισμού
Υπάρχει μια ευρύτατα διαδεδομένη πλάνη ότι τάχα σε αντίθεση με διάφορα αποκρουστικά νεο-απολυταρχικά καθεστώτα της Ανατολής (π.χ. Κίνα, Τουρκία και εσχάτως Ρωσία), ο καπιταλισμός της Δύσης είναι άρρηκτα...
Τα δικαιώματα στη μέγκενη του καπιταλισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το ιδεολογικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ
Εχουν περάσει περίπου δύο μήνες από τότε και, διαπιστώνοντας πως η εν λόγω κίνηση τακτικής τείνει να παγιωθεί σε μια συνολικότερη στρατηγική των διαφωνούντων εν όψει του συνεδρίου που θα λάβει χώρα την επόμενη...
Το ιδεολογικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας