• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    24°C 20.2°C / 25.9°C
    2 BF
    37%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    21°C 19.1°C / 24.0°C
    1 BF
    63%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    20°C 17.0°C / 23.3°C
    1 BF
    35%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    20°C 20.2°C / 20.2°C
    1 BF
    29%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    15°C 14.9°C / 19.1°C
    0 BF
    77%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    20°C 18.5°C / 23.3°C
    0 BF
    50%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    16°C 16.4°C / 16.8°C
    0 BF
    31%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    21°C 16.6°C / 23.6°C
    1 BF
    33%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    22°C 21.8°C / 23.3°C
    0 BF
    67%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    21°C 20.9°C / 20.9°C
    2 BF
    64%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    25°C 20.9°C / 25.4°C
    4 BF
    50%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    21°C 20.6°C / 20.7°C
    0 BF
    88%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    18°C 17.9°C / 18.9°C
    0 BF
    88%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    15°C 14.9°C / 18.5°C
    0 BF
    63%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    18°C 18.5°C / 23.5°C
    1 BF
    33%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    23°C 19.8°C / 23.2°C
    0 BF
    69%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    23°C 20.4°C / 26.1°C
    2 BF
    44%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    21°C 15.3°C / 21.0°C
    1 BF
    62%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    20°C 19.2°C / 24.0°C
    0 BF
    77%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    17°C 16.8°C / 16.8°C
    1 BF
    25%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι μαύρες μέρες του... 2026

  • A-
  • A+
Ακολουθήστε μας στο Google news

Ελλάδα. Καλοκαίρι 2026. Δεκαοκτάχρονα παιδιά έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο ταμεία: στο ταμείο ανεργίας και στο ταμείο κάποιου που το κράτος τού επέτρεψε να στήσει ένα μαγαζάκι με ταμπέλα «Πανεπιστήμιο». Οι γονείς δεν μπορούν να βοηθήσουν. Είναι –και αυτοί– θύματα του «εξορθολογισμού» που ανακάλυψε ότι η εργασία μπορεί να αποτιμηθεί σε χρόνο και έτσι ακόμα και αν δουλεύουν 28 ώρες το 24ωρο πληρώνονται με... ρεπό. Και δυστυχώς τα «ρεπό» δεν γίνονται δεκτά ούτε στο ταμείο του σχολάρχη ούτε στο ταμείο της ασφαλιστικής που πληρώνεται με χρήμα κάθε μήνα, για να μένει ζωντανή η ελπίδα πως κάποια στιγμή ύστερα από χρόνια θα πάρουν πίσω ένα μέρος των ασφαλίστρων με μορφή σύνταξης.

Η Αττική του 2026 δεν θυμίζει σε τίποτα τις φωτογραφίες που τους έδειχναν οι παππούδες τους όταν πλατσούριζαν ελεύθερα στα νερά της Βουλιαγμένης. Πλέον για να δροσιστείς στις ελάχιστες παραλίες που δεν έχουν κλειστεί με καζίνο, συγκροτήματα κατοικιών των πλουσίων, ξενοδοχεία, κέντρα ψυχαγωγίας, μαρίνες,... θα πρέπει να περάσεις από το ταμείο του «επενδυτή» της παραλίας. Ετσι εκατοντάδες χιλιάδες δεκαοκτάχρονα παιδιά βρίσκονται καταδικασμένα να ζουν σε τσιμεντένια μπλοκ και να σκέφτονται πόσο χρόνο θα έχουν ανοιχτό τον κλιματισμό και πόσο νερό θα χαλάσουν. Τα ταμεία των εταιρειών πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας και νερού δεν αστειεύονται: κλείνουν τον διακόπτη αν καθυστερήσεις την πληρωμή του λογαριασμού. Και ούτε αυτές δέχονται τα «ρεπό» για πληρωμή.

Ιστορίες επιστημονικής φαντασίας; Λάθος, είναι η πραγματικότητα που έρχεται. Αυτή που επιβάλλει η κυβέρνηση εν μέσω καύσωνα και «μετάλλαξης Δέλτα» χρησιμοποιώντας –ανάλογα με την περίσταση– απατηλές υποσχέσεις και ωμό αυταρχισμό. Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του εξωραΐζουν τα κίνητρά τους επικαλούμενοι της ανάγκη για ανάκαμψη από την πανδημία και για επιστροφή στην κανονικότητα. Αλλά πονηροί καθώς είναι, παραλείπουν να μιλήσουν για το πώς αντιλαμβάνονται το «κανονικό».

Γνωρίζουν ότι αν ήταν ειλικρινείς τότε οι «πολλοί», αυτοί που ζουν από την εργασία τους, θα αντιλαμβάνονταν ότι το κυβερνητικό «κανονικό» είναι χαλασμένο, σαν τα σάπια κρέατα που θέλουν να ρίξουν στην αγορά διάφοροι «επιχειρηματίες» αδιαφορώντας για το πόσους θα στείλουν άκλαυτους. Και σίγουρα δεν είναι πολιτικά σώφρον να παραδεχτούν ότι η πολιτική που εφαρμόζουν, αξιοποιώντας την πανδημία, μόνο έναν σκοπό εξυπηρετεί: να κοινωνικοποιήσει τους κινδύνους και να ιδιωτικοποιήσει τις ανταμοιβές.

Τι έχουμε δει μέχρι σήμερα από την κυβέρνηση; Δώρα σε επιχειρηματίες και βάρη στις πλάτες των υπολοίπων. Της πλέμπας. Της μεσαίας τάξης και των εργαζομένων, που πληρώνουν το τίμημα για την πανδημία, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι αυτό που τους επιφυλάσσει το μέλλον είναι να βάζουν συνεχώς το χέρι στην τσέπη για να πληρώνουν ακόμα και για τον αέρα που θα πωλούν οι πλούσιοι.

Παράξενη αίσθηση της δικαιοσύνης, το δίχως άλλο. Παρέχει χωρίς προϋποθέσεις «βοήθεια» σε εταιρείες και απεμπολεί την ευκαιρία που της παρουσιάζεται να συνδέσει τη «στήριξη» με πολιτικές που προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον και αντιμετωπίζουν κοινωνικά προβλήματα. Μπορούσε, για παράδειγμα, να επιβάλει στους «ευεργετηθέντες» ρήτρες για νέες προσλήψεις, για διασφάλιση θέσεων εργασίας, για περιορισμούς στις εκπομπές άνθρακα. Θα μπορούσε να συναρτήσει τις «δωρεές» με προβλέψεις που σχετίζονται με συναλλαγές με εταιρείες που έχουν έδρα σε φορολογικούς παραδείσους, με τριγωνικές συναλλαγές, με....

Στην πραγματικότητα επιλέγει, αντί να δίνει προτεραιότητα στα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της πλειονότητας των πολιτών, να προωθεί τα βραχυπρόθεσμα συμφέροντα των μετόχων. Σε αυτόν τον ενάμιση χρόνο της πανδημίας γινόμαστε μάρτυρες ενός απροκάλυπτου πολιτικού κυνισμού, που γυρνά τον τόπο πίσω στις «μαύρες μέρες» της δεκαετίας του ΄40, όταν οι πλήρως εξαρτημένες από τον ξένο παράγοντα ελληνικές κυβερνήσεις είχαν μετατρέψει τα δημόσια ταμεία και τη δημόσια περιουσία σε τροφό μιας χούφτας ολιγαρχών.

Δυστυχώς, αν κρίνει κανείς από τα έργα και όχι από τα λόγια, θα διαπιστώσει ότι η πανδημία αποκάλυψε μια παράξενη σύγκλιση μεταξύ της κυβέρνησης και της πλειοψηφίας της αντιπολίτευσης. Και οι δύο –οι μεν με την πολιτική που ακολουθούν και οι δε με την προσχηματική διαφωνία– συγκλίνουν στην άποψη ότι το κράτος δεν είναι φορέας που δημιουργεί αξία μέσω των κοινωνικών προγραμμάτων, των δαπανών για εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη, κοινωνική ασφάλιση και των δημόσιων επενδύσεων, αλλά ο «μάστορας» που διορθώνει τις ζημιές που έχουν οι «επενδυτές» όταν κάτι στραβώσει. Στην ουσία αποδέχονται –και διατηρούν– την ανισόρροπη σχέση μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που διέπεται από το δόγμα: Οι πολλοί πληρώνουν τον λογαριασμό των λίγων και γι’ αυτό αντιμετωπίζουν τις δημόσιες επενδύσεις και τις δημόσιες δαπάνες ως «δωρεές» στους χρησίμους.

Αν πραγματικά το πολιτικό σύστημα ήθελε να αξιοποιήσει την κρίση για να βάλει τάξη στην κοινωνική ακαταστασία, τότε θα έκανε το αυτονόητο: θα έθετε όρους στους «δωρεοδόχους». Προϋποθέσεις για να διασφαλίσει τη διατήρηση της απασχόλησης, την εισοδηματική ασφάλεια, τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Θα επέβαλλε οι δραστηριότητές τους να εξασφαλίζουν την προστασία του περιβάλλοντος, την κλιματική ασφάλεια και την ισόρροπη διανομή του μερίσματος από τα κέρδη της ψηφιοποίησης της οικονομίας.

Ολα δείχνουν ότι για δεύτερη φορά μέσα σε δεκατέσσερα χρόνια επιχειρείται με επιτυχία μια τεράστιας κλίμακας αναδιανομή εισοδήματος υπέρ των πλουσίων. Στην κρίση του 2008, τα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια που έριξαν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί κατέληξαν στις τσέπες των τραπεζιτών. Οι κυβερνήσεις διέσωσαν τις μεγάλες επενδυτικές τράπεζες και τους «επενδυτές» που προκάλεσαν την κρίση και όταν η οικονομία ξεκίνησε και πάλι, ήταν αυτοί που αποκόμισαν τη μερίδα του λέοντος από τα οφέλη της ανάκαμψης.

Το ίδιο επαναλαμβάνεται και σήμερα. Το πολιτικό σύστημα, ακολουθώντας το αξίωμα «ποτέ μην αφήνεις μια καλή κρίση να χαθεί», φροντίζει για την «κανονικότητα» των δικών της ανθρώπων. Και πολύ φοβάμαι ότι όταν η πανδημία θα έχει γίνει Ιστορία, ο τόπος θα είναι παράδειγμα προς μίμηση για όσους προσκυνούν τον... πλούτο.

*Δημοσιογράφος, συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι δεν μας λένε για την οικονομία
Προσωρινή είπαν πως θα ήταν η μείωση της πλήρους απασχόλησης, αλλά να που αυτή συνεχίζεται φέτος ασταμάτητη. Προσωρινός λένε είναι ο πληθωρισμός, αλλά ο πληθωρισμός συνεχίζει ανοδικά, παρά την όψιμη οικονομική...
Τι δεν μας λένε για την οικονομία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Καλοκαίρι αναμονής με προσδοκίες
Η διπλή διάσταση της πανδημίας, συνεχής ματιά στον δημόσιο χώρο και κλείσιμο στον προσωπικό χώρο, καλλιέργησε σε κάποιες κυβερνήσεις, και πρώτα απ’ όλα στη δική μας, την ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας, της...
Καλοκαίρι αναμονής με προσδοκίες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η κυτταρίτιδα της πατρίδος μου
Εχει δίκιο ο ποιητής. Η κοινωνική και πολιτισμική κυτταρίτιδα έχει τρυπώσει παντού. Κυρίως στα μυαλά και στη συμπεριφορά των ανθρώπων.
Η κυτταρίτιδα της πατρίδος μου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λογαριασμοί της πανδημίας περιμένουν στο συρτάρι
Πριν από μερικές εβδομάδες ιστότοπος ερευνητικής δημοσιογραφίας των ΗΠΑ αποκάλυπτε ότι, εξαιτίας της πανδημίας, ένας μεγάλος αριθμός καρκίνων είτε δεν διαγνώστηκαν είτε οι πάσχοντες δεν υποβλήθηκαν σε...
Λογαριασμοί της πανδημίας περιμένουν στο συρτάρι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ρητορική της οικονομίας
Η χώρα με τους χειρότερους επιμέρους δείκτες έσπευσε να καταθέσει, δεύτερη μετά την Πορτογαλία, το σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Η ρητορική της οικονομίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας