• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    21°C 18.8°C / 23.0°C
    1 BF
    53%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    19°C 16.9°C / 21.6°C
    0 BF
    68%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    17°C 15.0°C / 20.7°C
    1 BF
    50%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    9°C 8.9°C / 16.4°C
    0 BF
    81%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    14°C 13.9°C / 13.9°C
    0 BF
    77%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    18°C 16.2°C / 20.2°C
    1 BF
    58%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    14°C 14.0°C / 15.0°C
    2 BF
    47%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    15°C 14.6°C / 16.6°C
    1 BF
    46%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    20°C 18.8°C / 23.1°C
    0 BF
    75%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    20°C 19.9°C / 19.9°C
    3 BF
    56%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    22°C 20.1°C / 23.5°C
    3 BF
    60%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    21°C 17.6°C / 21.2°C
    2 BF
    55%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    22°C 21.8°C / 21.8°C
    2 BF
    68%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    13°C 12.9°C / 14.5°C
    0 BF
    88%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    19°C 14.5°C / 19.0°C
    1 BF
    100%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 14.8°C / 23.8°C
    2 BF
    69%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    21°C 19.0°C / 23.2°C
    2 BF
    44%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    20°C 20.5°C / 20.5°C
    1 BF
    61%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    18°C 15.7°C / 22.5°C
    1 BF
    97%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    15°C 14.8°C / 14.8°C
    1 BF
    34%

ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία

«Εφ.Συν.» - Μάριος Βαλασόπουλος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Είναι άραγε τόσο απλό;

  • A-
  • A+
Ακολουθήστε μας στο Google news

Εγκλεισμός στο σπίτι σημαίνει Netflix και Netflix σημαίνει μια εικόνα του κόσμου, όχι όπως τη φαντάζεται κατά μόνας ο καθένας μας, αλλά όπως τη θέλουν οι πολλοί. Στους οποίους, ως πελάτες, σερβίρεται το πιάτο που το μάρκετινγκ έχει υποδείξει ότι τους αρέσει.

Στο Netflix, λοιπόν, παρακολούθησα μια αυστραλιανή σειρά με τίτλο Secret city. Δεν θα σας πω την υπόθεση, όχι μόνο για να μη σας στερήσω τη χαρά να τη δείτε χωρίς να ξέρετε τι πρόκειται να συμβεί, αλλά κυρίως επειδή είναι αδύνατο να τη συνοψίσω. Γενικά μιλώντας, μας μεταφέρει σε ένα σκοτεινό κόσμο όπου κανείς δεν είναι αυτός που φαίνεται, το κάθε τι μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε, η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους «καλούς» και τους «κακούς» μετακινείται συνεχώς, και όλα αυτά συμβαίνουν με φόντο ένα βαθύ παρακράτος με μυστικές υπηρεσίες, όπου κάποιοι, χωρίς να ξέρουμε ποιοι, κινούν αόρατα νήματα για να πετύχουν κάτι, το οποίο δεν μπορούμε να μαντέψουμε.

Αυτό το μυθοπλαστικό είδος έχει προϊστορία. Κλασικό παράδειγμα η ταινία Three days of the Condor, με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, τη δεκαετία του ’70. Θυμάμαι ότι τότε διαβάστηκε ως μια καταγγελία της CIA. Δηλαδή η ανάγνωση ήταν σαφώς αριστερή. Σήμερα, όμως, στον νου μου ήρθε κάτι άλλο, πολύ πρόσφατο: το οργισμένο πλήθος των οπαδών του Τραμπ να εισβάλλουν στο Καπιτώλιο, το άντρο των σκοτεινών δυνάμεων που εμπόδιζαν τον εκλεκτό τους να κάνει ξανά την Αμερική μεγάλη.

Κατά σύμπτωση, τις μέρες που έβλεπα στο Netflix το Secret city, δημοσιεύθηκε στην «Εφημερίδα των Συντακτών» το άρθρο του Αντώνη Λιάκου και της Μυρσίνης Ζορμπά, με τίτλο «Ποιο σώμα ταιριάζει στην Αριστερά;». Το οποίο διαβάστηκε από πολλούς και από πολλούς σχολιάστηκε. Ιδίως η άποψη ότι «το κόμμα δεν είναι η λύση του προβλήματος, είναι το ίδιο το πρόβλημα» και η πρόταση ότι «η Αριστερά πρέπει να βρει νέους τρόπους να συνδεθεί και να συμβαδίσει με τα ρεύματα που παράγουν νέες λύσεις για να συμμαχήσει, να στηρίξει, να συγκροτήσει μαζί τους συναρμογές. Οχι ιεραρχικά… αλλά μέσα από τη σύνδεσή της με δίκτυα επιστημονικά, κοινωνικά, αυτοδιοικητικά, κινηματικά, συνδικαλιστικά, ευρωπαϊκά, πολιτισμικά, από σχέσεις διαρκούς κατανόησης, διαλόγου διαπραγμάτευσης». Ακούγεται υπέροχο. Αλλά είναι τόσο απλό;

Κατ’ αρχάς συμφωνώ με τη διάγνωση ότι το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. δεν έχει τη ζητούμενη απήχηση, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις. Γιατί όμως τα κινήματα θεωρούνται η ενδεδειγμένη θεραπεία; Αν θυμάμαι καλά, πριν από είκοσι χρόνια περίπου, την εποχή του Σιατλ και της Γένοβας, τα κινήματα απασχολούσαν σχεδόν εμμονικά την Αριστερά του τότε Συνασπισμού και τους πέριξ. Γράφτηκαν άρθρα επί άρθρων και απειράριθμες αναλύσεις, ειδικών και μη. Ωσπου μια ωραία πρωία αντιληφθήκαμε ότι είχαμε περάσει σε κάτι άλλο. Και, σύμφωνα με την πάγια τακτική της Αριστεράς, δεν βρέθηκε κανείς να εξηγήσει γιατί τα κινήματα δεν είναι η ενδεδειγμένη λύση· απλώς το όλο θέμα ξεχάστηκε (κάπως έτσι, στο ντούκου κατά το κοινώς λεγόμενο, ο διαλεκτικός και ιστορικός υλισμός, με μόνη εξαίρεση το ΚΚΕ, έπαψε να είναι η σωστή απάντηση σε όλα τα ερωτήματα χωρίς να ανοίξει ιδεολογική μύτη).

Οσο για τα κινήματα που καλούνται σήμερα να συγκροτήσουν ένα ευρύτατο και πολύχρωμο μέτωπο, θα έλεγα ότι η ιδέα κάπου σκοντάφτει. Και εξηγούμαι: το κάθε κίνημα επιδιώκει δύο πράγματα. Το ένα είναι εμφανές, όπως για παράδειγμα η κατάργηση των κάθε λογής διακρίσεων από τις φυλετικές μέχρι τις έμφυλες, η ισότητα, η αποδοχή του διαφορετικού, τα δικαιώματα των μειονοτήτων κοκ. Τα αιτήματα αυτά είναι δίκαια και οφείλουμε να κάνουμε τα πάντα για να γίνουν δεκτά.

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο αίτημα που παραμένει υπόρρητο: ότι οφείλουμε να διαβάσουμε όλες τις καταστάσεις μέσα από την οπτική γωνία του δικού μας κινήματος αποκλειστικά, υποβιβάζοντας ή ακυρώνοντας οποιαδήποτε άλλη. Ενα παράδειγμα: όταν στην Αγγλία άρχισαν –πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου– να αποκαθηλώνονται τα αγάλματα δουλέμπορων και διάφορων άλλων καθαρμάτων, κάποιοι βανδάλισαν τον ανδριάντα του Τσόρτσιλ, επειδή ήταν αποικιοκράτης (που όντως ήταν). Παρέβλεψαν, όμως, ότι ήταν επίσης εκείνος που αντιστάθηκε στον ναζισμό, και γι’ αυτό τον έκαναν άγαλμα. Δεν είναι λάθος να υποτιμάμε, δηλαδή να ξεχνάμε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή, με μόνη εξαίρεση την εξόντωση των ομοφυλόφιλων από τους χιτλερικούς, δεν αφορά τα σημερινά κινήματα;

Μια τελική παρατήρηση: τα ηθικά προτάγματα και οι στόχοι της Αριστεράς σίγουρα υπερέχουν. Τι ευγενέστερο από την κατάργηση της εκμετάλλευσης και της κοινωνικής αδικίας; Δυστυχώς, όμως, η επίτευξή τους αποδεικνύεται πάντα πολύ πιο δύσκολη από την εξαγγελία τους. Κι αν δεν παραδεχθούμε ότι εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα, δεν θα το λύσουμε ποτέ.

ΑΠΟΨΕΙΣ
«Νέα Εποχή»; Νέα Αριστερά;
Σίγουρα επείγει η ανασυγκρότηση της Αριστεράς, αλλά για να ξεκινήσει μια τέτοια διαδικασία ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ξανασκεφτεί τον εαυτό του, τι ήταν, τι έγινε κατά την κυβερνητική του θητεία και τι θέλει να γίνει...
«Νέα Εποχή»; Νέα Αριστερά;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η πλάνη των εκλογών του Σεπτεμβρίου 2015
Ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει παρασάγγας από το να κατορθώσει να πείσει τον κόσμο πως ξαναέγινε αυτό που κάποτε υπήρξε: ένα κόμμα της γνήσια ριζοσπαστικής Αριστεράς. Πότε -και γιατί- ο κόσμος σταμάτησε να τον βλέπει ως...
Η πλάνη των εκλογών του Σεπτεμβρίου 2015
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία»;
Μάλλον αργοπορημένα εμφανίζεται η συζήτηση για την πορεία της εγχώριας Αριστεράς: «Τι έγινε, τι μπορεί να γίνει». Στις αρχές του 2016 δημοσιεύθηκε το βιβλίο: «Αριστερά» και «στίβος» (σ. 406), από το οποίο...
«Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία»;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Από το «τέλος των ιδεολογιών» στο τέλος των κομμάτων της Αριστεράς;
Για τους Λιάκο/Ζορμπά, η Νέα Εποχή, αυτή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, της τεχνητής νοημοσύνης και του ψηφιακού καπιταλισμού, απαιτεί, τουλάχιστον στα καθ’ ημάς, ένα νέο κομματικό μοντέλο για την Αριστερά.
Από το «τέλος των ιδεολογιών» στο τέλος των κομμάτων της Αριστεράς;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ποιο σώμα ταιριάζει στην Αριστερά;
Το επιτελικό κράτος δεν είναι για διακωμώδηση. Είναι μια επιλογή ανασυγκρότησης της πολιτικής εξουσίας με σαφείς κοινωνικές στοχεύσεις. Αυτή η πολιτική εξουσία δεν ήλθε ως άμυνα στα παλιά προνόμια, αλλά ως...
Ποιο σώμα ταιριάζει στην Αριστερά;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η πολιτική οικονομία της διαπραγμάτευσης ΣΥΡΙΖΑ-Ε.Ε. το 2015
Η διαπραγμάτευση Ε.Ε.-ΣΥΡΙΖΑ το πρώτο εξάμηνο του 2015 υπήρξε ένα από τα πλέον σημαντικά και συνάμα διδακτικά πολιτικά εγχειρήματα των τελευταίων δεκαετιών.
Η πολιτική οικονομία της διαπραγμάτευσης ΣΥΡΙΖΑ-Ε.Ε. το 2015

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας