Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι επιτυχίες της αποτυχίας
EUROPEAN UNION 2020
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι επιτυχίες της αποτυχίας

  • A-
  • A+
Ακολουθήστε μας στο Google news

Συνήθως στις κεντρικές επιλογές που, κατά κανόνα, τις ονομάζουμε μεταρρυθμίσεις ή ριζικές αναδιαρθρώσεις, καλύτερα απαντάει ο χρόνος και λιγότερο οι εμπνευστές ή οι αρμόδιοι για την εφαρμογή τους. Ακόμα και όσοι μπαίνουν στον πειρασμό της ερμηνείας με την έννοια της αποδοχής ή της διαφωνίας με ένα σχέδιο, ελάχιστα πράγματα έχουν να πουν για το πώς βγαίνουμε από το τούνελ.

Λόγου χάρη, σε σχέση με την αντιμετώπιση της πανδημίας, όποιος και αν είναι ο λόγος –είναι πολλοί– η σοβαρή καθυστέρηση στη διάθεση των εμβολίων στην Ευρώπη είναι ένα γεγονός. Το ότι στην Ελλάδα υπάρχει χαμηλός ρυθμός εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού, ταυτόχρονα με τις ανατροπές των σχεδίων επί χάρτου της όλης διαδικασίας, αλλά και η πίεση που θα συνεχίσει να ασκείται στο σύστημα υγείας, δεν είναι μόνον εθνική αποτυχία. Είναι ευρωπαϊκή εικόνα. Ωστόσο, το αποτέλεσμα είναι ότι τόσο οι Ελληνες –στο μέτρο που μας αφορά– όσο και οι ομόλογοί μας λαοί που, λίγο πολύ, βρίσκονται στην ίδια θέση με την Ελλάδα, θα πρέπει για ολόκληρο το 2021 να ζήσουν με τις συνέπειες μιας εξελισσόμενης τραγωδίας. Οι διαστάσεις της δεν είναι απολύτως γνωστές. Αλλά είναι σίγουρο ότι δεν θα έχουν να κάνουν μονοδιάστατα με την υγεία, αλλά με την οικονομία, τον πολιτισμό και, βεβαίως, με την πολιτική.

Θα μπορούσε να αποφευχθεί αυτή η τραγωδία; Ναι, ή τουλάχιστον, ναι, ώς έναν βαθμό. Με την προϋπόθεση ότι είχε γίνει κατανοητό από την αρχή πως επρόκειτο για ένα παγκόσμιο ισχυρό σήμα κινδύνου και, ταυτόχρονα, για ευκαιρία των ηγετών αυτού του κόσμου να ξεφύγουν λιγάκι από τις άνυδρες ρητορικές και να σκύψουν περισσότερο στα πραγματικά προβλήματα. Δηλαδή, να δεσμευτούν σε τολμηρές, επείγουσες και διορατικές αποφάσεις και μέτρα.

Ολες οι προηγούμενες δεκαετίες συνοδεύονταν μεν από επιτυχίες, αλλά συνοδεύονταν και από κυμαινόμενες παγκόσμιες κρίσεις –δηλαδή, από κραυγαλέες αποτυχίες– οι οποίες, αν μη τι άλλο, έδειχναν ότι πολλά πήγαιναν στραβά. Με διαφορετική διατύπωση έδειχναν ότι ο κόσμος θα μπορούσε να βγει ισχυρότερος και καλύτερος μέσα από τη διασυνδεσιμότητά του, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη. Πού; Μα στους τομείς της οικονομίας, του περιβάλλοντος, του κλίματος και της αλλαγής του, της υγείας, του πολιτισμού, της τεχνολογίας, της παιδείας κ.λπ. Κυρίως μέσα από τη δέσμευση σε ηθικές αρχές και αξίες.

Τα παραπάνω δεν έγιναν. Αντίθετα, επελέγη μια ad hoc διαχείριση που προέκρινε την κατίσχυση του επιτυχημένου μοντέλου το οποίο γεννούσε παγκοσμίων διαστάσεων συλλογικές αποτυχίες και τραγωδίες. Λόγου χάρη, για να σταθούμε λίγο στα συγκείμενα της υπερπαγκοσμιοποίησης, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, το ελεύθερο εμπόριο, οι φιλελεύθερες δημοκρατίες, οι κοινωνίες των πολιτών, η μιντιακή ετοιμότητα κ.λπ. αντιμετωπίστηκαν ως ξόρκια που δεν μπόρεσαν να δώσουν λύσεις στη δίκαιη ανάπτυξη, στη διανομή, σε σχέδια κοινωνικών και οικονομικών ανασυγκροτήσεων κ.λπ., κοντολογίς, σε διαδικασίες που δεν θα άφηναν απ’ έξω τους πολλούς και τους πιο ευάλωτους.

Το ίδιο περίπου έγινε στο εσωτερικό των χωρών. Σε έναν κόσμο που είχε αλλάξει, οι πολιτικές δυνάμεις απευθύνονταν κυρίως σε ακροατήρια συμφερόντων που δεν ευνοούσαν πολιτικές συμπερίληψης των υπαρκτών, ιδιαίτερων για κάθε τομέα προβλημάτων. Κυρίως, επιδόθηκαν σε πολιτικές συντήρησης ενός κόσμου ξένου από την πραγματικότητα.

Επομένως, σε αυτόν τον κόσμο, είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό το αίτημα, ας πούμε του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, για παγκόσμια αντιμετώπιση της πανδημίας. Φαίνεται πολύ δικαιωματικό. Μια τέτοια ιδέα, ήδη, προσκρούει σε συμφωνημένους βασικούς διεθνείς εμπορικούς κανόνες, οι οποίοι εμποδίζουν τις συλλογικές προσπάθειες για την αντιμετώπιση του κορονοϊού. Για παράδειγμα, στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, εκφράστηκε η πλήρης αδυναμία των κρατών μελών να συμφωνήσουν πάνω στο αίτημα της Ινδίας, της Νότιας Αφρικής, της Κένυας κ.ά. για αναγκαία, προσωρινή έστω, παραίτηση από ορισμένες διατάξεις της Συμφωνίας TRIPS, η οποία προστατεύει τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε φαρμακευτικά προϊόντα των ιατρικών τεχνολογιών και κατακτήσεων σχετικά με τον κορονοϊό), προκειμένου τα εμβόλια να μπορούν να παραχθούν σε πολλές χώρες και, με χαμηλό κόστος παραγωγής, να γίνουν κτήμα του παγκόσμιου πληθυσμού.

Συνεπώς, για ποιο πράγμα μιλάμε; Μιλάμε για επιτυχή ολοκλήρωση μιας ενδεχόμενης αποτυχίας. Ας μην ξεχνάμε ότι η παραπάνω πρόταση στηρίζεται από την πολιτική Αριστερά – και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Ομως, δεν στηρίζεται από το «στρατόπεδο της επιτυχίας». Το τελευταίο, έχει επιβάλει απλώς τους κανόνες του παιχνιδιού: ιδιωτικοποίηση των κερδών και κοινωνικοποίηση των αρνητικών εξωτερικοτήτων και των βλαβών. Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση αντί να διοχετεύει πόρους στους πληττόμενους τομείς ώστε, στη συνέχεια, να επιβεβαιωθούν θετικά συλλογικά οικονομικά αποτελέσματα, απορρυθμίζει γενικώς, μειώνει δαπάνες και σηκώνει σημαίες επιτυχίας.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο «Μεγάλος Περίπατος» του δημάρχου της Αθήνας
Είναι στη φύση του καπιταλισμού η παραγωγή μιας μεγάλης μάζας ανθρώπων που θεωρούνται και αντιμετωπίζονται ως «άχρηστοι», «πλεονάζοντες», ως τα «σκουπίδια της κοινωνίας». 
Ο «Μεγάλος Περίπατος» του δημάρχου της Αθήνας, μακριά και ενάντια σε αστέγους, εξαρτημένους και πρόσφυγες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αστυνομοκρατία κορυφώνεται
Το τελευταίο χρονικό διάστημα η κατασταλτική διαχείριση αγγίζει ένα σημείο κορύφωσης. Τεράστια επιτάχυνση στη γραμμή αυτή έδωσε ο νόμος της θεσμικής πια αστυνομικής επιτήρησης των πανεπιστημίων και του...
Η αστυνομοκρατία κορυφώνεται
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εναρξη της Επανάστασης από τον Ελληνισμό της Διασποράς
Σαν σήμερα πριν από 200 χρόνια, 24 Φεβρουαρίου 1821, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, διάβαινε τον ποταμό Προύθο, παραπόταμο του Δούναβη, που ήταν τα όρια της Ρωσίας με την Οθωμανική...
Εναρξη της Επανάστασης από τον Ελληνισμό της Διασποράς
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Δημοκρατία των Πολιτών και η Ολιγαρχία των Μετόχων
Η Αυστραλία δεν είναι κράτος-παρίας. Είναι μια μεγάλη χώρα με ισχυρή παρουσία στην παγκόσμια σκηνή. Βασικός πυλώνας της αμερικανικής στρατηγικής στον Ινδο-Ειρηνικό, που διατηρεί στενές εμπορικές και...
Η Δημοκρατία των Πολιτών και η Ολιγαρχία των Μετόχων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το Πανεπιστήμιο μετά
Μην ξεχνάμε ποτέ ότι τελικός στόχος των εξουσιαστών είναι η αντικατάσταση της δημοκρατικής δομής στο Πανεπιστήμιο με μια ιεραρχική, με τη «βοήθεια» των δυνάμεων καταστολής, και η ακύρωση της κριτικής...
Το Πανεπιστήμιο μετά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας