Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα όρια των κυβερνητικών επινοήσεων
EUROKINISSI/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα όρια των κυβερνητικών επινοήσεων

  • A-
  • A+

Οσα συνέβησαν τις τελευταίες δεκαετίες στη σφαίρα των επινοήσεων δεν ήρθαν από το πουθενά. Επηρέασαν λίγο πολύ τις διαδικασίες συγκρότησης της σημερινής Ε.Ε. αλλά και την κάθε χώρα χωριστά – και την Ελλάδα. Εκ των προτέρων ας σημειώσουμε ότι οι αφηγήσεις των επινοήσεων είχαν όρια. Προκάλεσαν αποτελέσματα τελείως αντίθετα από εκείνα που φαντάστηκαν οι κατασκευαστές τους. Τα «οφέλη» ήταν πρόσκαιρα, παράταιρα ως προς την πραγματικότητα και λίγο πολύ συνταγές αποτυχίας της δημοκρατίας, αλλά με αρραγές το τσόφλι της.

Κοιτώντας πίσω, σε όλη την περιπέτεια υπήρξαν αναταράξεις και θαύματα. Λόγου χάρη μετά τις πληθωριστικές πιέσεις του 1970 πολλές χώρες αναδείχθηκαν, πρόσκαιρα, σε πρότυπα. Υπήρξαν «θρίαμβοι» όπως λ.χ. η Ε.Ε. Η δεκαετία του 1990 κατέγραψε την επιστροφή των ΗΠΑ ως αιχμή της νέας οικονομίας που… κυοφορούσε «φούσκες», αλλά και την εδραίωση της μετα-θατσερικής, μπλερικής Βρετανίας του χρηματοπιστωτικού City… που κυοφορούσε Brexit.

Στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα εγκωμιαζόταν ο δυναμισμός της Ισπανίας. Ακόμα και η Ελλάδα ως μέλος του Club Med ήταν υπερήφανη και ισχυρή χώρα κατά τον επινοητή της ‒ παρότι χώρα εγνωσμένης διαφθοράς, πελάτης και καταναλωτής δανείων και προϊόντων των ισχυρότερων εταίρων της. Οταν το 2009 είχαν πυκνώσει τα σύννεφα του δημόσιου χρέους, ακόμα και τότε αρκετοί θυμούνται τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή να διαβεβαιώνει τους χρεοδουλοπάροικους ότι «το τραπεζικό μας σύστημα είναι θωρακισμένο και ότι η ελληνική οικονομία δεν έχει τίποτα να φοβηθεί».

Ολα αυτά κατέρρευσαν με τη χιονοστιβάδα του 2008-2010. Στο επιδεινούμενο, αποσταθεροποιημένο και δαχτυλοδεικτούμενο νεοφιλελεύθερο παγκόσμιο περιβάλλον ο κατάλογος των συνταγών απεδείχθη ανεπαρκής ως προς την ουσία του – τόσο από την πλευρά των πολιτικών αντιδράσεων της Ε.Ε. όσο και από την πλευρά των παγκόσμιων προκλήσεων. Οι επινοήσεις του μονόδρομου εξαντλήθηκαν στη σωτηρία του χρηματοπιστωτικού συστήματος ‒ που έκτοτε έμεινε περίπου ασύδοτο. Η φτώχεια όμως ανέβασε τα ποσοστά της ακόμα και στις ισχυρές χώρες. Η υψηλή ανεργία, συνδυασμένη με την ύφεση, εξάντλησε τον κόσμο της εργασίας και τις μικρομεσαίες τάξεις που κλήθηκαν να πληρώσουν τις πολιτικές λιτότητας και δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Στην πτωχευμένη Ελλάδα η μεγαλύτερη κυβερνητική επινόηση ήταν να πειστούν τα θύματα ότι ήταν οι υπεύθυνοι της κρίσης. Συλλογικά θεωρήθηκε αυτονόητη και αναγκαία η πτώση του βιοτικού επιπέδου μέσω οριζόντιων μειώσεων μισθών, συντάξεων, εισοδημάτων κ.λπ. δίχως καμία πρόνοια ή κάποιο αντισταθμιστικό οικονομικο-πολιτικό σχέδιο αποκατάστασης της σχέσης κρατικών πολιτικών, δημόσιων αγαθών, αγορών και απασχόλησης. Ακόμα και σήμερα, όσο κι αν είναι ακατανόητο στον πρωθυπουργό, οι περισσότεροι «είναι εξαρτημένοι από τον μισθό τους».

Η μεγαλύτερη ενόχληση που ένιωσαν οι εδραιωμένες κληρονομικές πολιτικές ομάδες -οι επινοητές τού «εμείς μπορούμε καλύτερα»- αφορούσε τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τα λάθη αλλά και τις επιτυχίες της. Και η μεγάλη αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι στις εκλογές του 2019 πορεύτηκε με το «τι θα πάθετε εάν επιλέξετε Μητσοτάκη», δίχως να έχει επινοήσει ένα στέρεο κοινωνικο-πολιτικό και οικονομικό μέλλον για τη χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε καταγγελτικά, αμυντικά, αδιαφορώντας εν πολλοίς για δυνατότητες που θα μπορούσε να ασκήσει∙ για δεσμεύσεις στο πλαίσιο της αγοράς, την αναγκαιότητα επενδύσεων, αλλά και για τα πορίσματα των ειδικών της διοίκησης ή της οικονομίας και τις παραινέσεις τους.

Ηταν ένα μάθημα που δεν διαβάστηκε. Το «τι θα παθαίναμε» ήταν περίπου αναμενόμενο από μια μεταλλαγμένη, ασυνάρτητη, συντηρητική νεοδεξιά. Ωστόσο η πανδημία, από άλλοθι γίνεται τροχιοδεικτικό ανικανότητας. Σε πείσμα του επικοινωνιακού «όλα λειτουργούν καλά», η κοινωνία παγώνει με την αριθμητική των θανάτων πιστεύοντας ότι το κακό θα περάσει με το εμβόλιο.

Τα προηγούμενα χρόνια η κοινωνία απέδειξε ότι αντιδρά και ότι μπορεί να επιστρέψει σε κοινωνικές και οικονομικές φιλοδοξίες. Υπό την προϋπόθεση ότι πολιτικά θα στρεφόταν σε συγκεκριμένους τομείς (παιδεία, έρευνα και ανάπτυξη, πολιτισμό, υγεία κ.λπ.). Αυτό υπέθετε αλλαγή παραδείγματος στην Ελλάδα. Εδώ, όμως, ουδέν. Μιλάμε για τους τομείς που απαξιώνει σήμερα η κυβέρνηση υπονομεύοντας τον δημόσιο χαρακτήρα τους.

Οι τελευταίες κυβερνητικές επινοήσεις εξαντλούνται στο «αν αυξηθούν οι ΜΕΘ, θα αυξηθεί ο αριθμός των θανάτων» και -πλην των «εγχώριων ψεκασμένων»- σε διεθνείς «εχθρούς», όπως ο ΟΟΣΑ, οι «Financial Times» και τo «Spiegel» που μιλούν για ξέπνοη χώρα (πρώτοι στα δεινά και τελευταία θέση στα καλά). Κι εφόσον οι επινοήσεις έχουν όρια, μετά την πανδημία θα ξυπνήσουμε στον καπιταλισμό των ημετέρων: με οικονομία γονατισμένη, με παιδεία χειρότερη, με υγεία αποδεκατισμένη και με μια μελλοντική κυβέρνηση να επινοεί τον επίζηλο ρόλο του «σωτήρα» μιας κοινωνίας που τρελαίνεται για κοροϊδιλίκια και «επιτυχίες», αλλά όχι για παθήματα-μαθήματα, αλήθειες, παραδοχές και αναγκαίους στόχους κοινωνικής ανασύνταξης.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ας «φωτιστούμε» από τα Φώτα
Στον δυτικό, αλλά και ευρύτερα στον χριστιανικό κόσμο, ένας τέτοιος θεσμός-πυλώνας των κοινωνιών είναι αυτός της Εκκλησίας, που συνδέεται με την αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια και την αγάπη.
Ας «φωτιστούμε» από τα Φώτα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κυβέρνηση σαλτιμπάγκων που με πρόσχημα την πανδημία καταργεί κάθε έννοια δικαίου
Η αντεργατική πολιτική και η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα συνεχίζονται με τις διατάξεις που έφερε επειγόντως η κυβέρνηση στην Ολομέλεια της  Βουλής την περασμένη Παρασκευή,  με το νομοσχέδιο του Υπουργείου...
Κυβέρνηση σαλτιμπάγκων που με πρόσχημα την πανδημία καταργεί κάθε έννοια δικαίου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν ο αυταρχισμός γίνεται κανόνας
Αύριο, όμως, όταν διαπιστώσουν ότι το ατομικό τους συμφέρον συγκρούεται με τις επιθυμίες του «ηγέτη», μπορεί ισχυρότεροι, πιο ενωμένοι και πιο αποφασισμένοι να διεκδικήσουν τη ζωή που κάποιοι προσπάθησαν να...
Οταν ο αυταρχισμός γίνεται κανόνας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι δύο κόσμοι
Ο ίδιος άνθρωπος να κάνει ποδηλατάδα στα βουνά και να αγοράζει τσουρέκια, ενώ στην αγορά οι μικροεπιχειρηματίες «ψήνονται» από την κάψα που προκαλεί η σκέψη ότι θα «ανοίξουν για να κλείσουν».
Οι δύο κόσμοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη συμπεριφέρεται ως άλλη μία πανδημία προς τους πολίτες»
Η χαρακτηριστική απραξία της κυβέρνησης σε συνδυασμό με τα ελλιπή μέτρα στήριξης για τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις οδηγούν μια ολόκληρη χώρα σε οικονομική και κοινωνική κατάρρευση.
«Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη συμπεριφέρεται ως άλλη μία πανδημία προς τους πολίτες»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ιδιοκτησία και πανδημία
Η περιβόητη εταιρική κοινωνική ευθύνη, εξάλλου, αποκαλύπτεται περίτρανα ότι εξαντλείται σε εθελοντικές, φιλανθρωπικές δραστηριότητες για την επίδειξη έξωθεν καλής μαρτυρίας σε καιρούς «κανονικότητας».
Ιδιοκτησία και πανδημία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας