Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ανταπάντηση Ι. Κασσεσιάν στον πρέσβη του Ισραήλ και τον δημοσιογράφο Β. Ι. Ελιέζερ
AP Photo/Sergei Grits

Ανταπάντηση Ι. Κασσεσιάν στον πρέσβη του Ισραήλ και τον δημοσιογράφο Β. Ι. Ελιέζερ

  • A-
  • A+

Ανοιχτή ανταπαντητική επιστολή προς τον εξοχότατο πρέσβη του Ισραήλ στην Αθήνα, κύριο Γιόσι Αμράνι, και τον δημοσιογράφο, αξιότιμο κύριο Βίκτωρα Ισαάκ Ελιέζερ.

Εξοχότατε,

Αξιότιμε κύριε Ελιέζερ,

Σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να ασχοληθείτε με την ανοιχτή επιστολή μου που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών και αναδημοσιεύτηκε σε ποικίλα ελληνικά ΜΜΕ. Είναι βέβαιο ότι η “επιστολομαχία” μας θα βοηθήσει την κοινή γνώμη να εξαγάγει χρήσιμα συμπεράσματα. Η απάντηση μου είναι κοινή προς αμφοτέρους, διότι οι απόψεις και οι προσεγγίσεις αμφοτέρων είναι ταυτόσημες, αλλά και προς εξοικονόμηση του χώρου που φιλόξενα μας παρέχει η Εφημερίδα των Συντακτών.

Η πρώτη διαπίστωση κατά την ανάγνωση των απαντητικών της δικής μου επιστολών σας είναι ότι δεν αμφισβητείτε τον πυρήνα των ισχυρισμών μου, το γεγονός, δηλαδή, της πώλησης όπλων εκ μέρους του Ισραήλ στο Αζερμπαϊτζάν, αποδεχόμενοι ως εκ τούτου ότι το εκ μέρους μου θιγόμενο ζήτημα είναι υπαρκτό. Περαιτέρω δεν αμφισβητείτε το -αυταπόδεικτο- γεγονός ότι τα όπλα -εν γένει, επομένως και τα συγκεκριμένα- αποσκοπούν στην αφαίρεση ανθρωπίνων ζωών, στο φόνο ανθρώπων. Ακόμα περαιτέρω, δεν προσκομίζετε κανένα αποδεικτικό στοιχείο περί του ότι τα συγκεκριμένα ισραηλινά όπλα δεν χρησιμοποιήθηκαν στην περί ης ο λόγος σύρραξη και δεν υπήρξαν, κατά πάσα πιθανότητα, αίτια θανάτου ενόπλων και αμάχων Αρμενίων. Η σιωπή σας επ’ αυτού, λογικά δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως παραδοχή του γεγονότος ότι όντως υπήρξαν Αρμένιοι που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας των ισραηλινών οπλικών συστημάτων.

Ο κ. πρέσβης εκφράζει την άποψη ότι “στη διένεξη στον Καύκασο και συγκεκριμένα ανάμεσα στο Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία, το Ισραήλ δεν παίρνει το μέρος κάποιας πλευράς.” Αλλά, κύριε πρέσβη, δεδομένου ότι η “διαμάχη” μας διεξάγεται δημόσια, αυτή η τοποθέτηση προσβάλλει τη νοημοσύνη του ελληνικού κοινού. Περιμένετε ότι το κοινό θα δεχτεί την άποψη ότι η παροχή φονικών όπλων σε έναν εκ των εμπολέμων συνιστά πράξη ουδετερότητας, μη ανάμειξης, αμεροληψίας; Προσωπικά, εκτιμώ διαφορετικά τη νοημοσύνη των Ελλήνων συμπατριωτών μου.

Ο κ. πρέσβης χαρακτηρίζει την παροχή οπλισμού στο Αζερμπαϊτζάν ως “ένα στοιχείο μιας εκτεταμένης οικονομικής και επιχειρηματικής συνεργασίας”. Στρουθοκαμηλισμός! Η φονικότητα του όποιου όπλου δεν είναι συνάρτηση του πλαισίου εντός του οποίου αυτό παρέχεται και δεν επιδέχεται αυξομειώσεις ανάλογες του εν λόγω πλαισίου.

Αγαπητοί κύριοι, ελλείψει επιχειρημάτων και αποδεικτικών στοιχείων αφιερώνετε το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των απαντήσεων σας σε μια προσπάθεια αμαύρωσης μου και χαρακτηρισμού ως αντι-Εβραίου. Κρίμα! Οι Εβραίοι χαίρουν φήμης ευφυών ανθρώπων. Εσείς καταφεύγετε σε μια πρακτική τόσο τετριμμένη, φθαρμένη και άσφαιρη όσο μπορεί να είναι μια πρακτική γνωστή ήδη στους Ρωμαίους. Argumentum ad hominem! Επιχειρηματολογία κατά του χαρακτήρα του αντιδίκου, υπονόμευση της εικόνας του ως αδέκαστου και έντιμου. Ο Κασσεσιάν είναι αντισημίτης! Άρα, ό,τι πει είναι ψευδές, χάλκευμα, κακόβουλο κατασκεύασμα. Ακόμα και αν ισχυριστεί ότι ο ήλιος ανατέλλει από την Ανατολή και δύει στη Δύση, μπορούμε να θέσουμε τα λεγόμενα του υπό αμφισβήτηση, διότι είναι αντι-Εβραίος.

Αποδίδετε τον -κατ’ εσάς- αντιεβραϊσμό μου σε ελλειπή γνώση της ιστορίας του Εβραϊκού λαού. Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι είμαι Εβραιολόγος. Ωστόσο, στα βιβλία που διάβασα το περασμένο καλοκαίρι συγκαταλέγονταν η A History of the Jews του Paul Johnson, τρίτη επανεκτύπωση, εκδόσεις Phoenix, Λονδίνο, 2004, 650 σελίδες και το Rethinking the 20th Century του πρόωρα χαμένου Tony Judt, εκδόσεις Heinemann, Μεγάλη Βρετανία, 2102, 420 σελίδες. Μετά χαράς θα κατέτασσα στα προς ανάγνωση στα λίγα χρόνια που μου απομένουν, όποια άλλα, καλύτερα, μου δωρίσετε. Σας πληροφορώ ακόμα ότι πριν λίγα χρόνια είχα μεταφράσει το L’ État Juif του Θεόδωρου Χερτζλ με σκοπό να το εκδώσω.

Ο κ. Ελιέζερ δηλώνει ότι ανησυχεί μήπως η επιστολή μου προκαλέσει κρίση στις σχέσεις μεταξύ Αρμενίων και Εβραίων. Αν το Ισραήλ ανησυχούσε για μια τέτοια τέτοια κρίση, θα φρόντιζε τουλάχιστον να βάλει το γνωστό φύλλο συκής που χρησιμοποιείται σε ανάλογες περιπτώσεις, κηρύσσοντας προσωρινή αναστολή πώλησης όπλων στο Αζερμπαϊτζάν (embargo). Ωστόσο, οι ζωές των Αρμενίων (και οποιουδήποτε άλλου; -ας μου συγχωρεθεί το δηλητηριώδες της βασίμου, ωστόσο, υποψίας) δεν αξίζουν για το Ισραήλ ούτε ένα embargo.

Η κρίση, κ. Eλιέζερ, προϋπήρχε της επιστολής του υποφαινόμενου χαρτομουτζουρωτή (αυτοχαρακτηρισμός του κατά πολύ σπουδαιότερου μου Ιωάννη Γρυπάρη). Και η κρίση είχε ένα όνομα: “Πόλεμος”. Ναι, το Ισραήλ, εφόσον ενίσχυε το Αζερμπαϊτζάν εν καιρώ πολέμου, βρισκόταν σε πόλεμο με την Αρμενία. Έναν πόλεμο υπαρκτό παρότι ακήρυκτο (ακήρυκτοι ήταν και τέσσερις αραβοϊσραηλινοί πόλεμοι του ‘48, του ‘56, του ‘67 και του ‘73 και ο αφανής, συνεχής παλαιστινιο-ισραηλινός). Πόλεμο υπαρκτό εν τοις πράγμασι, κατ’ ουσίαν και κατά κυριολεξία. Εξαιτίας αυτού του πολέμου, ο πρεσβευτής της Αρμενίας αποχώρησε από το Ισραήλ.

Γιατί “επέλεξα” το Ισραήλ ως στόχο των πυρών μου. Όλοι οι στρατηγικοί αναλυτές στο διαδίκτυο υποδεικνύουν τα τουρκικά και ισραηλινά όπλα ως τον αποφασιστικό για την έκβαση του πολέμου παράγοντα. Φυσικά, δεν ήθελα να δαπανήσω χρόνο, χαρτί και μελάνη, απευθυνόμενος σε τουρκικά ώτα. Αλλά το Ισραήλ έχει και μια ιδιαιτερότητα. Τη στιγμή της δολοφονίας του, η ιστορία -ή η παράδοση- φέρει τον Ιούλιο Καίσαρα να αναφωνεί “Et tu Brutus!” Γιατί δεν απευθύνθηκε ο Ρωμαίος ηγέτης στον Κάσιο ή τον Κάσκα ή κάποιον άλλο από τους φονείς; ΄Οπως και ο Βρούτος, ο εβραϊκός λαός είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Έχει, σε αρκετές περιπτώσεις, πέσει θύμα του πολιτικού κυνισμού. Είναι παράλογο να αναμένει από αυτόν να μην υπηρετήσει τον ίδιο κυνισμό; Είναι ανόητο να προσδοκεί κανείς ότι θα βρεθούν κάπου, κάποτε, κάποιοι πολιτικοί -γιατί όχι Εβραίοι;- που θα σκεφτούν ότι “όταν πιάνει φωτιά το σπίτι του γείτονα, απειλείται και το δικό μου”;

Ο κ. Ελιέζερ αναφέρει τη συμβολή των Εβραίων της Αμερικής στη διαδικασία αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Τους ευχαριστώ από καρδιάς. Οι αιτιάσεις μου απευθύνονται στην κυβέρνηση του Ισραήλ και εμμέσως στο εκλογικό σώμα που την ψηφίζει και τη στηρίζει. Τους Αμερικανοεβραίους, όμως, δεν τους πιστώνω στο Ισραήλ. Ζουν σε άλλη χώρα και υφίστανται ποικίλες πολιτιστικές επιρροές. Τους θεωρεί ο κ. Ελιέζερ ενεργούμενα, νευρόσπαστα, εξαρτήματα του Ισραήλ; Εγώ όχι.

Ωστόσο, ο κ. Ελιέζερ υιοθετεί ένα παράδοξο quid pro quo: βάζει την επαινετή πρωτοβουλία των Αμερικανοεβραίων στο απέναντι από τον εξοπλισμό του Αζερμπαϊτζάν τάσι της ζυγαριάς. Αλλά με αυτό τον τρόπο αποδυναμώνει σημασιολογικά την πρωτοβουλία των Αμερικανοεβραίων. Αν πρέπει να καταβάλλουμε τέτοια ανταλλάγματα για την εβραϊκή αγάπη, ο αρμενικός λαός , θα έχει δίκιο να αναφωνήσει, ως άλλος Λαοκόων, “Timeo Hebreos et dona ferentes!”

Ο κ. Ελιέζερ λέγει “δεν ζητήσαμε το δάκρυ κανενός!” Αλλά το δάκρυ είναι μια έκφραση ανθρώπινης συν-πάθειας. Είναι βέβαιος ότι οι Εβραίοι δεν θέλουν την συν-πάθεια των συν-ανθρώπων τους; Αλλά τότε προς τι τα μουσεία του Ολοκαυτώματος, οι εταιρίες μελέτης του, τα βιβλία που εκδίδονται και τα συνέδρια που οργανώνονται; Επιδιώκουν να προκαλέσουν την αντιπάθεια; Στην πρόκληση αντιπάθειας στους κόλπους του ελληνικού κοινού απέβλεπε η έκθεση του 1962; Πρέπει να με αντιπαθούσε πολύ ο κ. Ελιέζερ την ώρα που πρόβαλλε αυτόν τον ισχυρισμό και η αντιπάθεια του παρέσυρε τη λογική του σε τέτοιο ολίσθημα. Ως συν-Έλληνας του, θα τον παρέπεμπα στη σοφία των κοινών προγόνων μας -πηγή αιώνια και ανεξάντλητη της παγκόσμιας σοφίας. Ένας από τους -αναρίθμητους- πνευματικούς ανθρώπους της αρχαίας Ελλάδας είχε διατυπώσει το ακόλουθο αξίωμα:

“Ζευς γαρ μεγάλης γλώσσης κόμπους υπερεχθαίρει.”

Αφήνω ασχολίαστη την επιδεικτική και υπερφίαλη εκδήλωση αδιαφορίας σας για τη συμπάθεια των συνανθρώπων σας. Σας προτρέπω, ωστόσο, να είστε πραότερος. Έτσι, η σκέψη σας θα είναι πιο καθάρια. Όπως είπε ένα σπουδαίο τέκνο της γης της Παλαιστίνης, του οποίου το όνομα συνάγω ότι δεν αγνοείτε,

“Μακάριοι οι πραείς ότι αυτοί κληρονομήσουσιν την γην...”
 

Με τη δέουσα προς αμφοτέρους εκτίμηση,

Ιωσήφ Γ. Κασσεσιάν

*Συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανοιχτή επιστολή προς τον πρέσβη του Ισραήλ στην Αθήνα
Στην τριαντάχρονη αυτή περίοδο εντάσσονται και τα χρόνια εφοδιασμού του Αζερμπαϊτζάν με ισραηλινό οπλισμό...με το Ισραήλ να υποσκάπτει σαφώς τον αγώνα του αρμενικού λαού του Καραμπάχ.
Ανοιχτή επιστολή προς τον πρέσβη του Ισραήλ στην Αθήνα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Απάντηση του Πρέσβη του Ισραήλ στην ανοικτή επιστολή του Ελληνο-Αρμένιου συγγραφέα, Σήφη Κασσεσιάν
Η λογοτεχνική σας ελευθερία δεν αποτελεί δικαιολογία για την διαστρέβλωση της ιστορίας... Δεν ήμασταν μετανάστες όταν επιστρέψαμε στην Γη του Ισραήλ, το ιστορικό όνομα της γης αυτής το οποίο εσείς εσκεμμένα...
Απάντηση του Πρέσβη του Ισραήλ στην ανοικτή επιστολή του Ελληνο-Αρμένιου συγγραφέα, Σήφη Κασσεσιάν
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα δάκρυα δεν είναι δανεικά
Δυστυχώς η άγνοια και η επιλεκτική μνήμη οδηγούν πολλές φορές στη δημιουργία εντυπώσεων οι οποίες μάλιστα όταν περιβληθούν και από κάποιο συναισθηματικό μανδύα μπορούν να γίνουν πειστικές για τον αναγνώστη...
Τα δάκρυα δεν είναι δανεικά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πλην Βερολίνου…
Παρά τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς Ουάσινγκτον, Παρίσι και Μόσχα διαμηνύουν στον Ερντογάν ότι ο Καύκασος είναι πέραν του γεωπολιτικού του μικρομεγαλισμού. Σε πλήρη αντίστιξη βρίσκεται η πολιτική της Γερμανίας...
Πλην Βερολίνου…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Παγωμένες συγκρούσεις
Η σύγκρουση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν για τη διαφιλονικούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι η παλιότερη και η πιο εμβληματική από τις παγωμένες συγκρούσεις στην πρώην ΕΣΣΔ.
Παγωμένες συγκρούσεις

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας