Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Χαμένοι στο χθες...
EUROKINISSI/ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Χαμένοι στο χθες...

  • A-
  • A+

Κοιτώντας πίσω φοβάσαι μήπως άφησες τη ζωή σου μισοτελειωμένη, ανοιχτά κεφάλαια και φαύλους κύκλους να σε στοιχειώνουν στο τώρα. Για κάποιους ελλοχεύει ο φόβος να μην έμεινε τίποτα άξιο νοσταλγίας, μια εικόνα μνήμης για τα στερνά, μια πόρτα διαφυγής σε μια άχαρη, επικίνδυνη στις στροφές εικονική πραγματικότητα.

Για τη δική μου γενιά, των σαραντάρηδων, υπάρχει κάτι που έμεινε πολύτιμο και σπάνιο, σαν το πιθάρι με τον θησαυρό στο τέλος του ουράνιου τόξου, σαν κυριακάτικο μεσημέρι.

Μια αλήθεια δυνατή, που μας συνόδευσε από την παιδική μας ηλικία μέχρι την ενηλικίωση, εκεί που κάποιοι από μας, όχι όλοι, δεν μιλάω εκ μέρους όλων, ξυπνήσαμε από έναν λήθαργο χρόνων. Ζούσαμε πιστεύοντας σε μια επίπλαστη ευημερία της σάρκας και των υλικών αγαθών και όλα πήγαιναν καλά. Ετσι πιστεύαμε, και μετά ήρθε η κρίση των πάντων, οι φοβερές κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που φύσηξαν τυφώνα σε μια ολόκληρη ζωή και έβγαλαν την προστασία από τα μάτια μας.

Κάποιοι από μας είδαμε την καινούργια εικόνα ή μάλλον την παλιά με ολοκαίνουργια μάτια, μας σόκαρε μέχρι που τη συνηθίσαμε και μετά ήρθε κι άλλη, απανωτές εικόνες, άγνωστες και μαζέψαμε ένα σωρό απομεινάρια που δεν διώξαμε ποτέ από κοντά μας χωρίς να μπορούμε τώρα πια να καθαρίσουμε τη λάσπη που κλείνει την είσοδο.

Είμαστε χαμένοι στο χθες, αναζητώντας τον δρόμο που μας έφερε ώς εδώ... Υπάρχει όμως κάτι πολύτιμο για τη γενιά μου που κάποιους μας κρατάει λίγο πριν από τον γκρεμό, μια ανάμνηση, ένας μεγάλος αγώνας για μια κοινωνία ελεύθερη, χωρίς δικλίδες ασφαλών επιλογών, μια ελπίδα για δικαιοσύνη και φωνές που ακούγονται στη απέναντι όχθη. Μιλώ και τιμώ τον αγώνα όσων τον ξεκίνησαν έναν περασμένο Νοέμβρη που έγινε μια ασπρόμαυρη αχνή φωτογραφία στις καθιερωμένες τηλεοπτικές αναφορές. Μια εικόνα τόσο φρέσκια που φωνάζει χωρίς θόρυβο, κομμάτι μιας νεανικής ιστορίας με άδοξο μάλλον τέλος και την ίδια στιγμή αποκομμένη, ξέχωρη απ' όλους, στέκεται πάνω από το μαύρο σύννεφο που μας έχει τυλίξει.

Τιμώ τη δύναμη που κρατά όρθιο έναν απλό άνθρωπο, ικανό για σύνθετες πράξεις αλληλεγγύης και αυτοθυσίας. Η δική μου γενιά έζησε μ' αυτόν τον απόηχο, μ' αυτή την εικόνα και παράλληλα με τα απομεινάρια μιας προηγούμενης ζωής. Για όσους από μας ενδιαφέρθηκαν να το καταλάβουν, το μονοπάτι ανοίγει ξανά με νέα βήματα και πρέπει να διαλέξουμε αυτή τη φορά σωστά.

Τιμώ λοιπόν με τον δικό μου τρόπο το Πολυτεχνείο κι όσους συνεχίζουν ακόμα να περπατούν στο μονοπάτι που χάραξαν, αφήνοντας το χθες να πάρει τη θέση που δικαιούται.

*εκπαιδευτικός


Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 16/11/2020.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Για το Πολυτεχνείο
Σήμερα πενθούμε γιατί η πύλη που έπεσε, που σήμαινε νεκρούς, γροθιά στον φασισμό, στο σύστημα των κακών, αναγέννηση της ελευθερίας, αντικαταστάθηκε από πολλές πόρτες, μία για τον καθένα.
Για το Πολυτεχνείο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Απαγορεύσεις, χθες και σήμερα
Στο 2020· που έφερε νέα απαγόρευση συναθροίσεων, όχι για διασάλευση της δημόσιας τάξης και της κοινωνικής γαλήνης, αλλά για προστασία της δημόσιας υγείας.
Απαγορεύσεις, χθες και σήμερα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ιστορία και εξουσία
Η Ιστορία διδάσκει και νουθετεί τους ηγέτες, η εξουσία όμως τους γοητεύει και τους παραπλανά. Ο αληθινός ηγέτης γνωρίζει ότι θα βρεθεί μπροστά σ’ αυτό το δίλημμα, ξέρει όμως και πώς να το αντιμετωπίσει.
Ιστορία και εξουσία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ποιος και πώς έχει δικαίωμα να μιλά για την ιστορία;
Η μνήμη του Πολυτεχνείου δεν ανήκει ούτε στους ιστορικούς ούτε στους πρωταγωνιστές. Καμιά ομολογία ενοχής δεν πρέπει να κάνει ο Χανδρινός. Αυτό που χρειάζεται να κάνει είναι να αξιοποιήσει τα κείμενα αυτά και...
Ποιος και πώς έχει δικαίωμα να μιλά για την ιστορία;
ΑΠΟΨΕΙΣ
46 χρόνια
Κι όμως, έχουν περάσει 46 χρόνια. 17 Νοεμβρίου του 1973. Θα γιορτάσουμε πάλι για το Πολυτεχνείο. Λέξεις, σύμβολα, εικόνες θα περισσέψουν. Φοβάμαι ότι αυτό που θα λείψει είναι η αυθεντική συγκίνηση. Και βέβαια...
46 χρόνια
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πολυτεχνείο, νυν και αεί
Συνιστώ προσοχή σε κάποια ανεγκέφαλα, κατά τη γνώμη μου, κυβερνητικά στελέχη, που σήμερα κατακεραυνώνουν τις νεολαιίστικες κινητοποιήσεις στο όνομα του νόμου και της τάξης. Διότι κόντρα στον νόμο και την τάξη...
Πολυτεχνείο, νυν και αεί

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας