Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Φυλακισμένες ζωές
EUROKINISSI/ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Φυλακισμένες ζωές

  • A-
  • A+

Οι μέρες που ζούμε είναι μοναδικές. Θα πρέπει να ψάξεις πολύ στην ιστορία του τόπου για να βρεις ανάλογες στιγμές κατά τις οποίες οι άνθρωποι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα την απελπισία που προκαλεί η βίαιη -σχεδόν απάνθρωπη- υποχρεωτική προσαρμογή τους σε μοντέλα διακυβέρνησης που τους αγνοούν, την απογοήτευση για την αποτυχία των ηγεσιών τους και τον φόβο που προκαλεί μια υγειονομική κρίση η οποία αξιοποιείται από τις ηγεσίες για να προσαρμόσει τις ζωές τους στις δικές τους προδιαγραφές και προτεραιότητες.

Σήμερα οι άνθρωποι, θανάσιμα τραυματισμένοι, βαριά πληγωμένοι και μόνιμα ανασφαλείς, προσπαθούν να ανακαλύψουν την αλήθεια ανάμεσα στο ψέμα και το κουράγιο μέσα από τη διάψευση των ονείρων τους.

Πρόκειται για το τέλειο σκηνικό μιας καταστροφής η οποία φαίνεται αναπόφευκτη, καθώς ο μέσος πολίτης αυτού του τόπου καθημερινά ανακαλύπτει ότι όσα χθες του εμφάνιζαν ως αλήθειες την επομένη αποδεικνύονται προσχήματα και ότι στο εγγύς μέλλον θα κληθεί να επιβιώσει σε μια ζούγκλα με μοναδικό εφόδιο τον... εαυτό του, αφού αυτοί που επιλέγει να διαχειριστούν την τύχη του, με πραγματικά εντυπωσιακή επιμονή και μεθοδικότητα, επιβάλλουν την ατομικότητα ως ύψιστη αρετή.

Ακόμα και οι κατά παραγγελία δημοσκοπήσεις δεν μπορούν να συγκαλύψουν τη ζοφερή εικόνα μιας κοινωνίας που το μόνο που της έχει απομείνει είναι ο φόβος και η ανασφάλεια. Οι καμπύλες της αποδοχής και της αποδοκιμασίας κινούνται στον ρυθμό του «Αντί-» (όπως είχε γράψει ο Χατζηδάκης στο περιοδικό «Τέταρτο» λίγο πριν από τις εκλογές του '85), χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη έστω και μιας αμυδρής ελπίδας. Οι πλατείες, οι παραλίες και οι βαθουλωμένοι καναπέδες, απ' όπου παρακολουθούν τους τηλεμάγειρες να παρασκευάζουν θεσπέσιες συνταγές που χορταίνουν μόνο τα... μάτια έχουν μετατραπεί σε καταφύγιο.

Οι εικόνες από τη «Χρονιά της Ερήμου» στην οποία ο Pedro Mairal περιέγραφε με αλληγορικό τρόπο την καθημερινότητα στην πληγωμένη από την κρίση Αργεντινή έχουν γίνει οικείες. Οι σκέψεις που συσχετίζουν τη σημερινή Ελλάδα με την ανάπηρη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, στην οποία η πείνα, η εξαθλίωση και η απαξίωση του κοινοβουλευτισμού άνοιξαν τον δρόμο για τις δυνάμεις του απόλυτου κακού με τη σβάστικα στο μπράτσο, φλερτάρουν με την πραγματικότητα.

Σήμερα, μία δεκαετία μετά τα μνημόνια και εννιά μήνες από την εμφάνιση του κορονοϊού, οι αλλαγές στην οργάνωση της ελληνικής κοινωνίας είναι ραγδαίες και καταλυτικές. Ενώ η καθημερινότητα των ανθρώπων περιορίζεται πίσω από τους «φράκτες» που σηκώνουν οι τράπεζες και οι μεγάλες εταιρείες, οι πολιτικές ηγεσίες αποφεύγουν συστηματικά να αναφέρονται σ' αυτές.

Η υποχρεωτική και αναγκαστική συνάμα εξοικείωση όλο και περισσότερων με τις ψηφιοποιημένες δομές της διακυβέρνησης, η έμμεση επιβολή του ηλεκτρονικού εμπορίου, η συγκέντρωση, η απώλεια του εθνικού χαρακτήρα της οικονομίας, η μετατροπή των Ελλήνων σε έθνος μαγείρων, χανιτζήδων και εστιατόρων και η ανάδειξη των τραπεζών σε φορέα διακυβέρνησης είναι οι μόνιμες και μη αναστρέψιμες αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων, που επιταχύνθηκαν με πρόσχημα την πανδημία. Η κυβέρνηση απροκάλυπτα επιβάλλει το μοντέλο μιας συνεχώς ελεγχόμενης και αστυνομευόμενης καθημερινότητας και η αντιπολίτευση τη στηρίζει, συμμετέχοντας στην κατασκευή των ψευδαισθήσεων και αποσιωπώντας τον μόνιμο και αμετάκλητο χαρακτήρα των αλλαγών. Συγκρίνετε τον τρόπο με τον οποίο σήμερα κάνετε συναλλαγές με τις υπηρεσίες του Δημοσίου και των ΟΤΑ με ό,τι ίσχυε πριν από την πανδημία.

Θυμηθείτε πώς παίρνατε τις συνταγές για φάρμακα και πώς τις εκτελούσατε πριν από τον Covid και πώς σήμερα. Σκεφτείτε πόσο ενισχύθηκε ο ρόλος των τραπεζών ως μεσάζοντα... Αν το καλοσκεφτείς, η ταχύτητα και η βιαιότητα των αλλαγών που επιβάλλονται σήμερα στο όνομα της «διευκόλυνσης» παραπέμπουν στα capital controls, τα οποία αξιοποιήθηκαν για να καθιερωθεί το πλαστικό χρήμα ως κύριο μέσο συναλλαγών σε μια οικονομία που προηγουμένως είχε αντιδράσει σε κάθε προσπάθεια αντικατάστασης του φυσικού χρήματος από το πλαστικό.

Είναι πραγματικά αξιοπρόσεκτη η σιωπή του πολιτικού συστήματος γι’ αυτές τις ραγδαίες αλλαγές, οι οποίες όχι μόνο αλλάζουν τις ζωές των ανθρώπων αλλά και διευκολύνουν την οικονομική και κοινωνική περιθωριοποίηση πολλών απ' αυτούς. Είναι πραγματικά αξιοπρόσεκτη η «ευαισθησία» τους για ήσσονος σημασίας θέματα και η συστηματική σιωπή τους για όλα εκείνα που καθιστούν τους πολίτες αυτής της χώρας ομήρους των τραπεζών και των διαχειριστών των βάσεων δεδομένων.

Αυτή η παρελκυστική τακτική του πολιτικού συστήματος όχι μόνο δεν καθησυχάζει τις μύχιες ανησυχίες των απλών ανθρώπων, αλλά τις συντηρεί και τις ενισχύει. Και αυτό είναι πιθανόν να μεταλλαχθεί σε μαζική απαξία.

* δημοσιογράφος, συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ασθενή σώματα και πειθάρχηση
Εγκλεισμός και πολιτικές ελέγχου και πειθάρχησης – Περιπλανώμενα ασθενή σώματα στην Αθήνα και στον Πειραιά του Μεσοπολέμου.
Ασθενή σώματα και πειθάρχηση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εξαρση κρουσμάτων από κορονοϊό με μεγάλες διαφορές στις περιφέρειες
Ο ΕΟΔΥ δίνει κάθε μέρα τα στοιχεία για την επιδημιολογική επιτήρηση του κορονοϊού στο Σύνολο Χώρας (κρούσματα, διασωληνωμένους, θανάτους και τεστ και υπάρχει και χρονοσειρά για τη διαχρονική εξέλιξή τους).
Εξαρση κρουσμάτων από κορονοϊό με μεγάλες διαφορές στις περιφέρειες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κοινό μας «ψέμα»
Ο ιός έφερε στην πόρτα του ένα σωρό παράξενα πράγματα. Σαν ντελιβεράς που δεν τον έχουν καλέσει. Κι εκείνος άνοιξε και μπήκαν μέσα ο φόβος, η ανασφάλεια, η ανεργία, η μοναξιά, η αποστασιοποίηση.
Το κοινό μας «ψέμα»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η διπλή αποτυχία
Δυστυχώς, τα μέτρα αυτά και ο χρόνος που πάρθηκαν όχι μόνο είναι απόδειξη της αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής των τελευταίων μηνών, αλλά το μέγεθός τους κάνει μάλλον αμελητέα διαφορά τον περιορισμό των...
Η διπλή αποτυχία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το «value for money» κράτους και κοινωνίας μάλλον απέτυχε...
Kαι τώρα που η Ελλάδα γνωρίζει από πρώτο χέρι τι εστί κορονοϊός, τώρα είναι που «ανάβουν» όλα τα μέτωπα και απαιτούνται έξτρα και σχεδόν υπερβατικές σε κάποιους τομείς διαχειρίσεις, για να διατηρηθεί ένα...
Το «value for money» κράτους και κοινωνίας μάλλον απέτυχε...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η κοινωνική ψαθυρότητα και η εξέγερση που επέρχεται
Η δημιουργία ζωντανών-νεκρών είναι ένα εγχείρημα-απόρροια του «δευτερεύοντος φόβου» όπου η συμπεριφορά της ανθρώπινης ύπαρξης τροποποιείται ή μάλλον προσανατολίζεται με βάση τον φόβο της εξουσίας.
Η κοινωνική ψαθυρότητα και η εξέγερση που επέρχεται

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας