Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο αθλητισμός φωνάζει «παρών» για τα ανθρώπινα δικαιώματα!
AP Photo/Ashley Landis, File
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο αθλητισμός φωνάζει «παρών» για τα ανθρώπινα δικαιώματα!

  • A-
  • A+

22 Ιουλίου 2020.  Σχεδόν 5 μήνες μετά τη διακοπή των αγώνων λόγω του κορονοϊού, το NBA προωθεί τη νέα επικοινωνιακή του καμπάνια για την επανέναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων με τίτλο A Whole New Game».

26 Αυγούστου 2020. Τετάρτη βράδυ. Η στιγμή που το NBA δεν είναι μόνο ένα... εντελώς νέο παιχνίδι αλλά κάτι παραπάνω από αυτό!

Σε μία περίοδο όπου οι κοινωνικές διακρίσεις, η βία και ο ρατσισμός αποτελούν συχνά φαινόμενα, το NBA έδειξε για άλλη μία φορά πως ο αθλητισμός μπορεί να αποτελέσει όχημα κοινωνικής αλλαγής μέσα από την αποστολή ηχηρών κοινωνικών μηνυμάτων σε όλο τον κόσμο.

Αυτή τη φορά η ομάδα των Μιλγουόκι Μπακς –με τον δικό μας Γιάννη Αντετοκούνμπο- έδειξε πώς ο αθλητισμός ακόμα και μέσα από τη «σιωπή» του μπορεί να στείλει ηχηρό μήνυμα απέναντι σε κάθε μορφή βίας και διακρίσεων μποϊκοτάροντας τον αγώνα με τους Ορλάντο Μάτζικ ως αντίδραση για τη βία που λαμβάνει χώρα στις ΗΠΑ εναντίον των Αφροαμερικανών.

1968-2020... Η βία παραμένει...

Προφανώς η βία και οι διακρίσεις εις βάρος των Αφροαμερικανών δεν είναι ένα φαινόμενο που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’60. Ωστόσο, το 1968 ήταν η χρονιά που οι γροθιές των Τζον Κάρλος και Τόμι Σμιθ έφεραν τον αθλητισμό πιο κοντά στα προβλήματα της αφροαμερικάνικης κοινότητας.

Εκτοτε τα περιστατικά βίας παραμένουν πολλά, συχνά και επαναλαμβανόμενα. Από τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τζ. έως τις ταραχές στο Λος Αντζελες, τον θάνατο του Ερικ Γκάρνερ και την πρόσφατη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, μερικά μόνο εκ των περιστατικών εναντίον του αφροαμερικάνικου πληθυσμού.

Η αδικία και βία είναι διάχυτες όλα αυτά τα χρόνια στις ΗΠΑ προς τους Αφροαμερικανούς και γενικά στις μειονότητες. Αλλωστε, αυτό αποδεικνύει και μία πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, η οποία δείχνει ότι η αστυνομία είναι πιο πιθανό να σταματήσει για έλεγχο κάποιον Αφροαμερικανό ή λατινοαμερικάνικης καταγωγής παρά έναν λευκό.

Ο αθλητισμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από τη δύναμη της γροθιάς στην... ηχώ της σιωπής...

Ο αθλητισμός έχει τη δύναμη να ενώνει διαφορετικές ηπείρους, ανθρώπους από διαφορετικά υπόβαθρα αλλά και να στέλνει ηχηρά μηνύματα. Δεν είναι μόνο ένα μέσο άθλησης και διασκέδασης, αλλά κάτι παραπάνω από αυτό. Είναι ένα όχημα για τη δημιουργία ενός κόσμου ίσων ευκαιριών, χωρίς διακρίσεις, βία και ρατσισμό. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχουμε δει αθλητές να εκφράζονται δημόσια για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ειδικά στην εποχή όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διαχέουν την πληροφορία σε κλάσματα του δευτερολέπτου σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, αυτές οι αντιδράσεις αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Ορισμένες αλλά σημαντικές στιγμές...

Τζον Κάρλος και Τόμι Σμιθ: Η δύναμη της γροθιάς 1968.

Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες σε μια χώρα του αναπτυσσόμενου κόσμου. Μία γροθιά. Ισως το πιο χαρακτηριστικό στιγμιότυπο όταν η συζήτηση έρχεται στον αθλητισμό και στη μάχη για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η ρατσιστική βία και οι διακρίσεις στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’60 ήταν αρκετά έντονες και συχνές. 3 χρόνια πριν από την Ολυμπιάδα έχει δολοφονηθεί ο Μάλκολμ X, ενώ λίγους μήνες νωρίτερα ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τζ.

Ο χρυσός ολυμπιονίκης Τόμι Σμιθ και ο χάλκινος ολυμπιονίκης Τζον Κάρλος έστειλαν το δικό τους μήνυμα κατά των διακρίσεων, υψώνοντας τη γροθιά τους στο βάθρο μετά τον αγώνα των 200 μ. Μία κίνηση που 52 χρόνια μετά ακόμα μνημονεύεται και αποτελεί οδηγό, όχι μόνο για τα δικαιώματα των μειονοτήτων στις ΗΠΑ αλλά σε όλο τον κόσμο.

«Los Suns»

Το 2010, οι Φίνιξ Σανς στάθηκαν στο πλευρό των μεταναστών/τριών της πολιτείας Αριζόνα –που συνορεύει με το Μεξικό- λόγω του νόμου που έδινε τη δυνατότητα στην αστυνομία της πολιτείας να αποφασίζει κατά πόσον οι άνθρωποι βρίσκονται στη χώρα παράνομα ή όχι. Ο νόμος θεωρήθηκε από τους σκληρότερους στις ΗΠΑ, καθώς απαιτούσε από τους νόμιμους μετανάστες να έχουν μαζί τους συνεχώς έγγραφα που να αποδεικνύουν την ταυτότητά τους και ότι διαθέτουν άδεια παραμονής και εργασίας.

Μάλιστα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ –με πρόεδρο τον Μπαράκ Ομπάμα- μήνυσε την πολιτεία της Αριζόνα με σκοπό να αποτρέψει την εφαρμογή του αμφιλεγόμενου νόμου για την πάταξη της μετανάστευσης.

Η αντίδραση του αθλητισμού υπήρξε άμεση για άλλη μία φορά. Με στόχο να στηρίξει το μεταναστευτικό πληθυσμό της περιοχής, η ομάδα του NBA Φίνιξ Σανς πρόσθεσε την ονομασία «Los Suns» στις φανέλες της. Μία κίνηση αλληλεγγύης που τόνιζε τον σεβασμό στη διαφορετικότητα και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Κόλιν Κάπερνικ: η δύναμη της... αδράνειας!

Ο Κόλιν Κάπερνικ, αθλητής του αμερικάνικου ποδοσφαίρου, προκάλεσε αίσθηση όταν, το 2016, στον αγώνα των 49ers απέναντι στους Γκριν Μπέι Πάκερς γονάτισε κατά την ανάκρουση του αμερικανικού εθνικού ύμνου για να διαμαρτυρηθεί για την αστυνομική βία και την κοινωνική αδικία στις ΗΠΑ, ιδίως κατά των Αφροαμερικανών. Το γονάτισμα του Κάπερνικ έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης και διαμαρτυρίας και για πολλούς αθλητές.

Αυτή η στάση οδήγησε ακόμα και τη NIKE, στην επέτειο των 30 ετών από το χαρακτηριστικό της λογότυπο #justdoit, να τον αναδείξει ως κεντρικό πρόσωπο της διαφημιστικής της καμπάνιας με τίτλο «Πιστέψτε σε κάτι. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα θυσιάσετε τα πάντα».

Πράγματι, ο Κάπερνικ φαίνεται πως στη μάχη για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν δίστασε να θυσιάσει την καριέρα του, καθώς βρίσκεται χωρίς ομάδα στο NFL από τις αρχές του 2017. Για την προσφορά του, το 2018 τού απονεμήθηκε από τη Διεθνή Αμνηστία το βραβείο «Πρεσβευτής της Συνείδησης».

Λεμπρόν Τζέιμς...I can’t breathe!

Η αρχή... Στις 17 Ιουλίου του 2014, ο 43χρονος Ερικ Γκάρνερ -πατέρας 6 παιδιών- έχασε τη ζωή του ως απόρροια της αστυνομικής βίας κατά τη διάρκεια της σύλληψής του.

Εκείνη η στιγμή ήταν η αρχή του πλέον καθιερωμένου σλόγκαν για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων –και συνδεδεμένο με το κίνημα «Black Lives Matter»- «I can’t breathe». Αλλωστε αυτά ήταν και τα τελευταία λόγια του Ερικ Γκάρνερ.

Το κύμα αντιδράσεων δεν άφησε αδιάφορο τον αθλητισμό, καθώς ούτε οι αθλητές μπορούσαν να αναπνεύσουν από το ασφυκτικό κλίμα λόγω της κοινωνικής αδικίας και της βίας.

Πολλοί παίκτες, μέσα σε αυτούς και ο αστέρας του NBA Λεμπρόν Τζέιμς, στέλνουν το μήνυμα. Φορώντας την μπλούζα με το λογότυπο «I cant’ breathe» οι παίκτες έστειλαν μέσα από τον αθλητισμό το δικό τους μήνυμα για να μπει τέλος στη βία και την αδικία.

Μιλγουόκι Μπακς και NBA: η δύναμη της «σιωπής»...

Το μπάσκετ μάς έχει χαρίσει ορισμένες από τις πιο εντυπωσιακές στιγμές στον αθλητισμό, τόσο από τη λάμψη των αστέρων του όσο και μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ωστόσο, ποιος περίμενε ότι θα προκαλέσει ηχηρό κρότο μέσα από τη «σιωπή» του; Το NBA είναι το μεγαλύτερο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης στον κόσμο.

Αστέρες, λάμψη, φήμη είναι ορισμένες από τις λέξεις που χαρακτηρίζουν το πλέον δημοφιλές πρωτάθλημα. Περισσότεροι από 50 εκατ. ακόλουθοι στο Instagram και 38 εκατ. στο Facebook ενημερώνονται καθημερινά για όλες τις αθλητικές δράσεις και εξελίξεις.

Τις τελευταίες ημέρες, όμως, είδαμε να γράφεται ιστορία με έναν διαφορετικό τρόπο. Η ομάδα του δικού μας Γιάννη Αντετοκούνμπο, Μιλγουόκι Μπακς, μποϊκόταρε τον αγώνα με τους Ορλάντο Μάτζικ λόγω της αστυνομικής βίας που εξακολουθεί να πλήττει τις ΗΠΑ. Τελευταίο θύμα, ο 29χρονος Αφροαμερικανός Τζέικομπ Μπλέικ που πυροβολήθηκε από αστυνομικό στο Ουισκόνσιν, στις 23 Αυγούστου. Αυτή η απόφαση προκάλεσε ντόμινο, καθώς όλες οι ομάδες του NBA απείχαν των αγωνιστικών υποχρεώσεων, ενώ το ίδιο συνέβη και στο MLS και το WNBA.

Μπορεί οι σκέψεις για οριστική διακοπή των αγωνιστικών υποχρεώσεων να μην προχώρησαν, όμως είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι σύσσωμες οι ομάδες του δημοφιλέστερου πρωταθλήματος έθιξαν το ζήτημα της κοινωνικής αδικίας. Μάλιστα το hashtag #nbaboycott ήταν από τα πιο δημοφιλή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στο ίδιο πλαίσιο, σημαντική είναι και η επίσημη ανακοίνωση του NBA μετά τις πρόσφατες εξελίξεις. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι επίκεινται δράσεις ευαισθητοποίησης και ενδυνάμωσης των Αφροαμερικανών και μειονοτήτων με στόχο την καταπολέμηση των διακρίσεων και την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πράγματι, σε αυτό το διάστημα των 52 ετών η βία και ο ρατσισμός παραμένουν ανησυχητικά φαινόμενα τόσο στις ΗΠΑ όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Με το τελευταίο χρονικό διάστημα να γίνεται πιο έντονη η παρουσία τέτοιων φαινομένων, απαιτείται μεγαλύτερη προσπάθεια για την εξάλειψη των κοινωνικών διακρίσεων, της βίας και του ρατσισμού σε κάθε έκφανσή τους. Γι’ αυτό τον λόγο ακόμα και η ήπια –«ακτιβιστική»- δράση μέσα από τον αθλητισμό μπορεί να λειτουργήσει θετικά και να αποτελέσει τη σπίθα για την ανάληψη περισσότερων πρωτοβουλιών το επόμενο διάστημα. Οσο περισσότερο οι αθλητές με απήχηση σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας αναδεικνύουν παρόμοια ζητήματα, παίρνοντας τον άτυπο ρόλο των «πρεσβευτών», τόσο πιο εύκολο είναι οι άνθρωποι να εμπνευστούν και να ενωθούν στη μάχη για έναν κόσμο χωρίς διακρίσεις, βία και αποκλεισμούς.

ΥΓ: Νέλσον Μαντελα: «Ο αθλητισμός δημιουργεί ελπίδα εκεί που κάποτε υπήρχε μόνο απελπισία»

*Διεθνολόγος

ΑΠΟΨΕΙΣ
Από τη διαίρεση στον διχασμό
Το κενό της ενεργού παρουσίας των ΗΠΑ θα διευρύνεται όσο θα οξύνεται η εσωτερική διαίρεση της χώρας και θα επιταχύνεται η μετάλλαξή της προς τον διχασμό.
Από τη διαίρεση στον διχασμό
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το χειρότερο σενάριο
Μια μετεκλογική πολιτική κρίση στις ΗΠΑ εν μέσω του δεύτερου κύματος της πανδημίας σκιάζει τον διεθνή ορίζοντα ως ενδεχόμενη αποσταθεροποιητική μεταβλητή με απρόβλεπτες παρενέργειες.
Το χειρότερο σενάριο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η νέα φάση της πανδημίας και οι προκλήσεις για τη Δημόσια Υγεία
Η έντονα αυξητική τάση των κρουσμάτων Covid-19 τις τελευταίες μέρες και μάλιστα με οριζόντια κατανομή σχεδόν σε όλη τη χώρα, δεν αφήνει κανένα περιθώριο υποτίμησης του κινδύνου ανεξέλεγκτης διασποράς.
Η νέα φάση της πανδημίας και οι προκλήσεις για τη Δημόσια Υγεία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Αριστερά απέναντι στον ρατσισμό
H κρίση του καπιταλισμού είναι πραγματική και βρίσκεται μαζί μας πολύ καιρό προτού εκλεγεί ο Τραμπ. Ας την πάρουμε στα σοβαρά. Η Αριστερά χρειάζεται την ουτοπία, προσπαθεί να αλλάξει ριζικά την πραγματικότητα,...
Η Αριστερά απέναντι στον ρατσισμό
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σκλαβωμένη μνήμη
Ενας κεντρικός δρόμος της Αθήνας, αναπαράγοντας το κλισέ του ξένου «σωτήρα», έχει πάντα το όνομα του Εδουάρδου Λω, επικεφαλής του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου που επιβλήθηκε το 1898.
Σκλαβωμένη μνήμη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας