Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γιατί δεν αντιδρούμε;
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γιατί δεν αντιδρούμε;

  • A-
  • A+

Πολυπληθείς κοινωνικές ομάδες στη χώρα μας βλέπουν το βιοτικό επίπεδό τους να καταβαραθρώνεται. Μπορεί οι υπάλληλοι του Δημοσίου και οι συνταξιούχοι να διατήρησαν στο ακέραιο το εισόδημά τους μέσα στην πανδημία, σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις αριθμός συνταξιούχων, κόντρα στη συνολική κατάσταση της κοινωνίας, είδε και μικρές αυξήσεις, πολλοί μάλιστα θα δουν, σύμφωνα με τη λογική περί κοινωνικής δικαιοσύνης στη χώρα μας, και αναδρομικά, όμως η κατάσταση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ιδιωτικών υπαλλήλων, των μικροεπαγγελματιών και των ελεύθερων επαγγελματιών προσλαμβάνει καθημερινά τα αγωνιώδη χαρακτηριστικά της επιβίωσης. Βέβαια, δόθηκε ένα ελάχιστο βοήθημα με αφορμή το lockdown αλλά αυτό έχει εξανεμιστεί προ πολλού. Γι' αυτό είναι εντυπωσιακό ότι δεν υπάρχουν κοινωνικές αντιδράσεις παρ' όλο που η ζωή πολλών εξαθλιώνεται χωρίς προοπτική βελτίωσης, αφού σε όλα τα άλλα έρχεται να προστεθεί και η τεχνολογία που καταργεί διαρκώς θέσεις εργασίας. Μπορεί βέβαια ένα μεγάλο ποσοστό του νεανικού δυναμικού της χώρας να έχει μεταναστεύσει, όμως η έλλειψη αντιδράσεων παραμένει ένα σοβαρό ζήτημα για τη συμπεριφορά της κοινωνίας και τα αντανακλαστικά της. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Γράφει ο Ούλριχ Μπεκ για τον ρόλο του εχθρού: «Σε όλες τις μέχρι τώρα δημοκρατίες υπάρχουν δύο είδη εξουσίας: η μία πηγάζει απ’ τον λαό, η άλλη απ’ τον εχθρό… Εν όψει της απειλής του εχθρού όλες οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις διαλύονται...». Και συνεχίζει: «Οι εικόνες του εχθρού δίνουν ισχύ. Οι εικόνες του εχθρού έχουν απόλυτη προτεραιότητα στις συγκρούσεις, υπερβαίνουν τις ταξικές συγκρούσεις… Καθώς σε όλες τις δημοκρατίες η συναίνεση έχει γίνει μονίμως ένας σπάνιος πόρος, μπορεί κανείς να πει ότι τα δημοκρατικά κράτη εξαρτώνται σε ιδιαίτερο βαθμό από την παραδημοκρατική δευτερογενή πηγή –την εικόνα του εχθρού- από την οποία αναδύεται η συναίνεση». Αποτελεί σχήμα οξύμωρο η αντιπαράθεση των δύο στόλων νότια του Καστελόριζου, σε μια θαλάσσια έκταση που ακόμη δεν έχει οριοθετηθεί, με τις δύο πλευρές να διεκδικούν την κυριαρχία της ενώ αμφότερες γνωρίζουν ότι χωρίς τη συμφωνία τους ή την προσφυγή στη Χάγη αυτή η αντιπαράθεση δεν οδηγεί στην επίλυση του προβλήματος. Ομως η ένταση που προκαλείται με τις δηλώσεις εκατέρωθεν προσφέρει υπηρεσίες στην πολιτική ηγεσία των δύο χωρών. Επικαλύπτει όλα τα εσωτερικά προβλήματα και επιβάλλει τη συναίνεση, ενώ με την επίκληση της απειλής του εχθρού εκμηδενίζει κάθε σκέψη για αντίδραση.

Ομως η κυβέρνηση εργαλειοποίησε και την πανδημία που νέκρωσε την αγορά και οδήγησε τους ανθρώπους της στην απόγνωση ενώ συνεχίζει να επιτείνει τα αδιέξοδα. Ο τρόπος διαχείρισης των κρίσεων, με την επίκληση του εχθρού αφενός και της πανδημίας αφετέρου, αποδεικνύει ότι ο φόβος αξιοποιείται από την κυβέρνηση ως πολιτική κατευνασμού της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Πώς επιτυγχάνεται αυτό; «[Θα] πρέπει, μας λέει ο Ζίγκμουντ Μπάουμαν, να ενισχυθεί ή τουλάχιστον να δραματοποιηθεί [το θέμα της προσωπικής ασφάλειας] σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εμπνεύσει ένα επαρκές επίπεδο φόβου και την ίδια στιγμή να υπερβεί σε βαρύτητα, να επισκιάσει και να υποβιβάσει σε δευτερεύουσα θέση την οικονομικά παραγόμενη ανασφάλεια». Αυτή τη δυνατότητα έδωσε η πανδημία στον Κυριάκο Μητσοτάκη και την έχει αξιοποιήσει στο έπακρο, να προβάλλει δηλαδή την απειλή επισκιάζοντας ακόμη και άμεσα προβλήματα επιβίωσης κοινωνικών ομάδων.

Οι σημερινές συνθήκες αναδεικνύουν όσο ποτέ άλλοτε την αδυναμία συσπείρωσης και κυρίως οργάνωσης των εργατοϋπαλλήλων, των εργαζομένων της ευέλικτης εργασίας, των ανέργων, την αδυναμία της συνδικαλιστικής εκπροσώπησής τους. Η ΓΣΕΕ, η οποία τυπικά εκπροσωπεί τους εργατοϋπαλλήλους, συνέβαλε τα μέγιστα στη συνδικαλιστική τους περιθωριοποίηση, με αποτέλεσμα ιδιωτικοί υπάλληλοι, εργάτες, τεχνίτες του ιδιωτικού τομέα να παραμένουν ουσιαστικά χωρίς εκπροσώπηση. Ως μοχλός αξιοποιήθηκαν οι ΔΕΚΟ με την ένταξη των υπαλλήλων τους στη ΓΣΕΕ, με αποτέλεσμα αυτή από εκφραστής των χαμηλόμισθων του ιδιωτικού τομέα να διοικείται από εργαζομένους του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Είναι όμως δυνατόν υπάλληλοι των ΔΕΚΟ να εκπροσωπούν τους εργατοϋπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα;

Αλλες συνθήκες και σχέσεις εργασίας, αγεφύρωτη διαφορά στις αποδοχές, συνδικαλιστικές άδειες και προνόμια που προκαλούν. Σήμερα που η έλλειψη αξιόπιστου συνδικαλιστικού φορέα αποτυπώνεται στα αδιέξοδα των εργαζομένων, είναι πλέον ολοφάνερο ότι οι ΔΕΚΟ χαρακτηρίστηκαν Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) με πρόσχημα τη λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με σκοπό όμως την ένταξη των υπαλλήλων τους στη ΓΣΕΕ και επιδίωξη τη νόθευση του συνδικαλιστικού κινήματος και τον έλεγχο των αντιδράσεων των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Το γεγονός μάλιστα ότι σε συνδικαλιστικές παρατάξεις, όπως π.χ. της ΔΑΚΕ αλλά και σε άλλες, πρόεδρος του ιδιωτικού τομέα είναι υπάλληλος ΔΕΚΟ επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

* Πολιτικός μηχανικός

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η εργασία πίσω σε πολύ σκοτεινές μέρες
Η πανδημία απέδειξε ότι μπορούν άνετα να χωρέσουν εκπτώσεις σε δικαιώματα. Βέβαια η στοχευμένη και σταθερή επιδίωξη της κυβέρνησης για καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων ξεκινάει πριν από την πανδημία.
Η εργασία πίσω σε πολύ σκοτεινές μέρες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Με σύμφωνη γνώμη των κομμάτων οι θέσεις μας στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία
Εν όψει της κρισιμότητας τόσο της υφιστάμενης κατάστασης όσο και της μέχρι σήμερα συμπεριφοράς και των προθέσεων της Τουρκίας, επιβάλλεται η άμεση σύγκληση του Συμβουλίου των Αρχηγών.
Με σύμφωνη γνώμη των κομμάτων οι θέσεις μας στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανύπαρκτο κράτος μεσούσης της πανδημίας
Ο αντίκτυπος του ιού για τη χώρα μας έγινε ακόμα πιο έντονος, κάτι που αντικατοπτρίζεται και στην ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ για ύφεση 15,2% το δεύτερο τρίμηνο του 2020.
Ανύπαρκτο κράτος μεσούσης της πανδημίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Καπιταλιστικές δημοκρατίες σε κρίση: η ιδεολογική παράμετρος
Η Κεντροαριστερά, πέρα από τη γύμνια της σε χαρισματικούς και στιβαρούς ηγέτες, τιμωρείται διότι εδώ και χρόνια εγκατέλειψε και τις πιο στοιχειώδεις ιδεολογικές ρίζες της.
Καπιταλιστικές δημοκρατίες σε κρίση: η ιδεολογική παράμετρος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενας δημοσιονομικός ελέφαντας στο σαλόνι μας
Η οικονομική κρίση του COVID-19 εδραιώνει μια μακρά περίοδο κατά την οποία οι δημόσιες δαπάνες αυξάνονται στην ευρωζώνη, και πρόκειται να αυξηθούν περισσότερο.
Ενας δημοσιονομικός ελέφαντας στο σαλόνι μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κυβέρνηση σε σύγχυση
Η σημερινή κυβέρνηση συμπεριφέρεται λες και βρίσκεται ακόμα σε προεκλογική περίοδο. Στα τρία κρίσιμα εθνικά θέματα (πανδημία - οικονομία - ελληνοτουρκικά) δείχνει ότι βρίσκεται σε σύγχυση, ότι σύρεται πίσω από...
Κυβέρνηση σε σύγχυση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας