Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ποιος «έστειλε» την Τουρκία στη Λιβύη;
AP Photo
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ποιος «έστειλε» την Τουρκία στη Λιβύη;

  • A-
  • A+

Η πολιτική της Λευκωσίας αλλά και οι δηλώσεις του προέδρου Αναστασιάδη το τελευταίο χρονικό διάστημα δημιουργούν εύλογες απορίες για τον τρόπο διαχείρισης των προβλημάτων σε συνεργασία με την Αθήνα. Η Λευκωσία, αφού απέρριψε τον περασμένο Αύγουστο την πρόταση του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί με την οποία πρότεινε τη συγκρότηση κοινής επιτροπής υδρογονανθράκων, για τον διαμοιρασμό των κερδών και τις υφιστάμενες αδειοδοτήσεις, ακολούθως, όταν άλλαξε το σκηνικό στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, με την αποχώρηση των πετρελαϊκών εταιρειών, την προσέγγιση του Ισραήλ με την Τουρκία και τον χαρακτηρισμό της παρέμβασης της Τουρκίας στη Λιβύη από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ ως «ανάχωμα» στη ρωσική επιρροή, τότε απηύθηνε πρόσκληση προς την Τουρκία να «διαπραγματευτούν καλή τη πίστη» τα όρια των θαλάσσιων οικονομικών τους ζωνών (σύμφωνα με τη δήλωση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης που συνήλθε στις 15 Μαΐου).

Αφού λοιπόν η Λευκωσία θεωρεί διαπραγματεύσιμα τα όρια της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, γιατί δεν προέβη εξ αρχής σε αυτή την πρόσκληση που ήταν ούτως ή άλλως επιβεβλημένη διότι η οριοθέτηση μιας ΑΟΖ απαιτεί τη συμφωνία των εμπλεκόμενων κρατών ή την προσφυγή στη Χάγη, ούτως ώστε οι ελληνοτουρκικές σχέσεις να μην οξύνονται εξαιτίας της παραβίασης της κυπριακής ΑΟΖ;

Αφού δεν συμφώνησαν οι δύο πλευρές ή δεν προσέφυγαν στη Χάγη, τότε από πού συμπεραίνει ο πρόεδρος Αναστασιάδης τον βαθμό στον οποίο παραβιάζονται τα όρια της κυπριακής ΑΟΖ; Γιατί δεν αποδέχθηκε την πρόταση Ακιντζί που είχε την έγκριση της Αγκυρας και θα έφερνε την Κυπριακή Δημοκρατία, την τουρκοκυπριακή κοινότητα, την Ελλάδα και την Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τον καθορισμό της κυπριακής ΑΟΖ;

Ομως η ανυπαρξία στρατηγικής έναντι της Τουρκίας αποκαλύφθηκε από τις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Αναστασιάδη. Μιλώντας στην εκπομπή «Φάκελοι» του ΡΙΚ, προέβη στην ακόλουθη δήλωση: «Εάν θεωρήσουμε ότι μπορούμε στρατιωτικά να δώσουμε λύση μέσα από τη στρατιωτικοποίηση, αυτό θα είναι το τέλος του κυπριακού ελληνισμού. Και δεν είναι μια νότα απαισιοδοξίας ή παράδοσης, το αντίθετο. Οφείλεις να γνωρίζεις τις πραγματικότητες για να επιλέγεις τα όπλα». Αφού λοιπόν η στρατιωτικοποίηση των προβλημάτων με την Τουρκία θα επιφέρει, σύμφωνα με τον πρόεδρο Αναστασιάδη, τον αφανισμό του κυπριακού ελληνισμού και οι διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου αποτελούν μονόδρομο, γιατί δεν αξιοποίησε την τουρκοκυπριακή κοινότητα ως γέφυρα για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Τουρκίας;

Γιατί όμως «πήγε» η Τουρκία στη Λιβύη; Γιατί συνήψε το σύμφωνο Ερντογάν - Σαράτζ; Eνώ ο τουρκικός επεκτατισμός μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου εξαντλούνταν αναγκαστικά δυτικά προς το Αιγαίο, την Κύπρο και τη Δυτική Θράκη, αφού στην Εγγύς και τη Μ. Ανατολή δέσποζαν οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ, με το τέλος του και τη διάλυση της ΕΣΣΔ τα πάντα ανατράπηκαν διευρύνοντας τους ορίζοντες για τα τουρκικά συμφέροντα. Αποχώρησε η Μόσχα από την περιοχή αφήνοντας κενά που έσπευσε να πληρώσει η Αγκυρα. Ανεξαρτητοποιήθηκαν οι σοβιετικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου με τις οποίες διατηρεί προνομιακές σχέσεις η Τουρκία στο όνομα της κοινής τους καταγωγής που επικαλείται (παντουρανισμός).

Με την άνοδο του ΑΚΡ του Ερντογάν στην εξουσία, η Τουρκία κατόρθωσε να αξιοποιήσει το οθωμανικό της παρελθόν και την κοινή θρησκεία σε ολόκληρη τη συνοριακή της περίμετρο, γεγονός που επέφερε την οικονομική της έκρηξη. Γιατί λοιπόν στράφηκε προς τη Λιβύη ενώ ο προνομιακός της χώρος εκτείνεται στη συνοριακή της περίμετρο και εκείθεν προς Ανατολάς; Αφού η εμπλοκή της στη Λιβύη εκφεύγει των δυνατοτήτων της και έχει πολλαπλασιάσει τους επικριτές της. Ο «νεοθωμανισμός» έχει τα όριά του και αυτό θα αποδειχθεί μελλοντικά.

Η σύναψη του τουρκολιβυκού μνημονίου για την ΑΟΖ αποτελούσε την απάντηση της Αγκυρας στο δόγμα Αναστασιάδη «πρώτα η επίλυση (του κυπριακού προβλήματος) και μετά η συζήτηση για το αέριο», που νομοτελειακά οδηγούσε σε αδιέξοδο και την επίλυση του Κυπριακού, αλλά κυρίως τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών μέσα από την προσέγγιση των δύο πλευρών. Ηταν απάντηση και στην άρνηση της Λευκωσίας να ανταποκριθεί στην πρόταση του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί με την οποία πρότεινε τον περασμένο Ιούλιο τη συγκρότηση κοινής επιτροπής υδρογονανθράκων για τον διαμοιρασμό των κερδών και τις υφιστάμενες αδειοδοτήσεις.

Η αποδοχή της πρότασης, που είχε την έγκριση της Αγκυρας, θα απέτρεπε το σύμφωνο Ερντογάν - Σαράτζ που ακολούθησε τον Νοέμβριο του 2019 και απέκλειε την ύπαρξη κυπριακής ΑΟΖ.

* πολιτικός μηχανικός

ΑΠΟΨΕΙΣ
Νέα πνοή για το Κυπριακό;
Η εκλογή του Μουσταφά Ακιντζί στη θέση του νέου ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας είναι αναμφισβήτητα ένα θετικό γεγονός, το οποίο πρέπει να αξιοποιηθεί από την ελληνοκυπριακή πλευρά στην προσπάθεια...
Νέα πνοή για το Κυπριακό;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Κύπρος στο χείλος της διχοτόμησης
Στο χείλος της διχοτόμησης κατρακυλά η Κύπρος μετά τη στροφή του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν προς λύση «δύο κρατών», εγκαταλείποντας την ομοσπονδιακή επανένωση.
Η Κύπρος στο χείλος της διχοτόμησης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πυρ στη σταθερότητα…
Ο Ερντογάν συνέδεσε την ανάμειξη της Τουρκίας στη σύγκρουση Αρμενίας - Αζερμπαϊτζάν με τη διασφάλιση ρόλου για τη χώρα του στη νέα υπό διαμόρφωση παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Το μήνυμα αποτυπώνει ένα πρωτοφανές...
Πυρ στη σταθερότητα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κύπρος και Τουρκία υπό αξιολόγηση
Τέσσερις παράλληλες διαδικασίες με στενή διασύνδεση μεταξύ τους έθεσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για να λύσει τα προβλήματα που ταλανίζουν την Ανατολική Μεσόγειο.
Κύπρος και Τουρκία υπό αξιολόγηση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λιβύη όπως Σικελία;
Η μόνιμη παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη καταγράφεται ως απειλή όχι μόνον από την Αίγυπτο αλλά και τα κοσμικά καθεστώτα Τυνησίας, Αλγερίας και Μαρόκου και βέβαια από τη Γαλλία.
Λιβύη όπως Σικελία;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η «κυπριοποίηση» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής
Σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη συγκυρία κλιμάκωσης των εντάσεων με την Τουρκία στις θάλασσες, οι κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδας τίθενται μπροστά σε εξελίξεις για τις οποίες θα κληθούν να λάβουν κομβικές αποφάσεις
Η «κυπριοποίηση» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας