Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι, Οχι θα ξαναέλεγε»
ICONPRESS
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι, Οχι θα ξαναέλεγε»

  • A-
  • A+

Αυτές τις μέρες οφείλουμε να θυμηθούμε μια επέτειο που στιγμάτισε μια για πάντα τη σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας. Ενας αγώνας ενάντια σε όλες τις κατεστημένες δυνάμεις, ένας αγώνας που δόθηκε σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, σε κάθε γειτονιά, ένας αγώνας που κερδήθηκε όταν κανείς δεν το περίμενε και ξεπουλήθηκε με επιπτώσεις που τα επόμενα πολλά χρόνια θα τις βιώνουμε μέχρι τον επόμενο νικηφόρο αγώνα.

Σε αυτόν τον αγώνα πολλοί ήταν απόντες, κρυμμένοι στον φόβο τους (αλλά διεκδίκησαν τη νίκη ως δική τους), ενώ η ήττα ήταν και μια έμπρακτη απαξία σε κάθε δημοκρατική βούληση, στην ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας.

Δεν θα ξεχάσουμε όμως ποτέ το μυαλό και την καρδιά όλων αυτών που πήραν τότε μια ιστορική απόφαση.

Σε ένα κλίμα κατασκευασμένης τρομολαγνείας για το μέλλον μας, που αποτελούσε και αποτελεί το ιδεολογικό κατεστημένο της εποχής μας, είναι σημαντικό να μπορείς να διατηρείς τη νηφαλιότητα της κριτικής.

Μπροστά στον ορυμαγδό των μηνυμάτων από μιντιακούς κήνσορες, που μεταδίδουν την ψευδή εικόνα της συναίνεσης του να μην αλλάξει τίποτα, θέλει δύναμη απλώς και μόνο να κλείνεις τους τηλεοπτικούς δέκτες και να έχεις τα μάτια σου ανοικτά στους ανθρώπους που έχουν συνθλιβεί από το καπιταλιστικό παρόν και διεκδικούν τώρα την αλλαγή.

Το να μπορείς να πεις το «όχι» ακριβώς εκεί που οι κυρίαρχοι σου λένε ότι είναι ο μόνος δρόμος, είναι αυτό που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο ανθρώπινο.

Ο ψηφοφόρος του ΟΧΙ ήταν ένας άνθρωπος - δημιουργός που είπε όχι στο κατεστημένο ρεύμα της εποχής του, αφουγκράστηκε τον πόνο και την ελπίδα των πολλών.

Τελικά αυτός έμεινε ως ιστορικό πρόσωπο και κανένα από τα πειθήνια «πρόβατα» που με παρωπίδες επαναλάμβαναν σε όλους τους τόνους την καλοπληρωμένη από τα αφεντικά τους, φράση, «Δεν έχουμε άλλη επιλογή». Αυτή η νίκη είναι γραμμένη με ανεξίτηλα γράμματα από τους ιστορικούς του μέλλοντος. Ενα σημάδι για πάντα χαραγμένο, όταν κάθε εξουσία, κάθε «αρχηγός», κάθε αυτοκρατορία είναι καταδικασμένη να σβήσει.

Οι «δύσκολες» απαντήσεις μπορεί να σε κάνουν συγκυριακά «εχθρό του λαού». Η σημασία όμως του να μπορείς να πεις το όχι, όταν σου επιβάλλουν το ναι, είναι μεγαλύτερη αξιακά και διαχρονικά.

«Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι, Οχι θα ξαναέλεγε» (Κ.Π.Καβάφης).

* καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, περιφερειακού συμβούλου Βορείου Αιγαίου

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το αφήγημα του 1821: κριτική ή επιβεβαίωση;
Η επέτειος των 200 χρόνων από την Επανάσταση είναι πρόκληση να αναμετρηθούμε όχι απλώς με το ιστορικό παρελθόν μας, αλλά με τον καταστατικό μύθο της ελληνικής εθνικής ταυτότητας.
Το αφήγημα του 1821: κριτική ή επιβεβαίωση;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι σημαίνει η «Πτώση του Τείχους» σήμερα (30 χρόνια μετά);
O ανθρώπινος κοινωνικός κόσμος σήμερα δεν έχει κέντρο, δεν συγκροτείται στη βάση μιας «πρώτης αρχής» λειτουργίας. Γι’ αυτόν τον λόγο «ηγέτες» όπως ο Tραμπ ή ο Eρντογάν ή ο Oρμπαν κ.ά. παίζουν πρωταγωνιστικό...
Τι σημαίνει η «Πτώση του Τείχους» σήμερα (30 χρόνια μετά);
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μεγάλες ομάδες, μεγάλα κόμματα
Οταν η επιρροή ενός κόμματος στις δυναμικές ηλικίες είναι σχεδόν μηδενική, τότε το κόμμα αυτό δεν έχει μέλλον. Περισσότεροι οπαδοί συγκεντρώνονται στις κηδείες ιστορικών στελεχών παρά σε κομματικές εκδηλώσεις....
Μεγάλες ομάδες, μεγάλα κόμματα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι ουρανοξύστες του Ελληνικού και η κολυμβήθρα του Σιλωάμ
Αν αναλογιστεί κανείς τα «έργα και τις ημέρες» των κυβερνήσεων του Μνημονίου, θα διαπιστώσει ότι όλες τους θυσίασαν τους μισθούς, τα μεροκάματα, αποταμιεύσεις, συντάξεις, κοινωνικές παροχές αλλά και τα ασημικά...
Οι ουρανοξύστες του Ελληνικού και η κολυμβήθρα του Σιλωάμ
ΑΠΟΨΕΙΣ
3η του Σεπτέμβρη 1974: διαρκές ορόσημο για τις προοδευτικές δυνάμεις
Η 3η του Σεπτέμβρη του 1974 είναι μιας σπουδαίας σημασίας μέρα στην Ιστορία της δημοκρατικής-προοδευτικής παράταξης του τόπου μας. Αποτέλεσε τη νέα αφετηρία για μια καινούργια και νικηφόρα πορεία. Η κατάρρευση...
3η του Σεπτέμβρη 1974: διαρκές ορόσημο για τις προοδευτικές δυνάμεις
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πυροβολώντας τους ποιητές
Ο Λόρκα έζησε μπροστά σ’ αυτόν τον καθρέφτη ξέροντας πως μια έγγραφη φωνή δεν μπορεί παρά ν’ ανήκει στους δίχως φωνή διωκόμενους όλου του κόσμου. Εκείνον τον Αύγουστο του 1936 θα μάθαινε ίσως πως ο χειρότερος...
Πυροβολώντας τους ποιητές

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας