Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η θανατερή απραξία στη φθινοπωρινή επέλαση της φτώχειας
INTIME/ΤΖΑΜΑΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η θανατερή απραξία στη φθινοπωρινή επέλαση της φτώχειας

  • A-
  • A+
Η κυβέρνηση επιδιώκει να αγοράσει τον απαραίτητο χρόνο, ώστε να κατασκευάσει τετελεσμένα και να εμφανίσει την πολιτική της σαν... αναγκαιότητα.

ΕΝΩ ΜΥΘΟΙ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΙ και τα «άγια των αγίων» καταλύονται, η κυβέρνηση προσπαθεί να διαχειριστεί την κρίση με «θα» και «όταν». Προσπαθεί να «παγώσει τον χρόνο» μέχρι η κατάσταση να φτάσει στο απροχώρητο. Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση που αποκομίζει κανείς, αν προσπαθήσει, αποστασιοποιημένος από συμπάθειες και προτιμήσεις, να αποτιμήσει και να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται ο κ. Μητσοτάκης την οικονομία. Με ρομαντικά φόντα, αλλά και με μηνύματα που καλλιεργούν προσδοκίες, αποπειράται να περάσει το μήνυμα του «κακού ονείρου».

Τι συμβαίνει όμως αν η πραγματικότητα είναι το «κακό όνειρο»; Αυτό συμβαίνει τώρα και αυτό προσπαθεί με ξόρκια, χαμόγελα και ευχές να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση και ο κ. Μητσοτάκης προσωπικά. Ολη τους η αγωνία είναι να φρενάρουν τις αντιδράσεις που προκαλεί ο φόβος, η απόγνωση και ο πανικός, γιατί γνωρίζουν τι θα ακολουθήσει μετά.

Στο «τον χειμώνα δεν θα έχουμε λεφτά ούτε για τσιγάρα», ο κ. Μητσοτάκης απαντά με τις 40.000 θέσεις εργασίας που «ΘΑ» φέρουν τα 2,5 δισ. «ΟΤΑΝ» θα προχωρήσουν τα έργα τού «Αντώνης Τρίτσης».

Στην αγωνία του ταβερνιάρη για το αν θα μπορέσει να πληρώσει τα χρωστούμενα, απαντά λέγοντας ότι «δεν [τον] ενδιαφέρει να κάνει την Ελλάδα τον νούμερο ένα προορισμό στην Ευρώπη, αλλά τον ασφαλέστερο στην Ευρώπη».

Στον -πρώην- εργαζόμενο που δεν έχει να πληρώσει το νοίκι απαντά με τα είπα-ξείπα του ανασχηματισμού.

Στον τρελαμένο καφετζή που βαρέθηκε να ξεσκονίζει τα άδεια τραπέζια, απαντά με τη λίστα του Πέτσα.

Στον ταξιτζή που περιμένει ώρες ατελείωτες στην πιάτσα του αεροδρομίου, απαντά μέσω του ανιψιού που ξαφνικά έκρινε ότι αυτή η ώρα είναι κατάλληλη για τον «Μεγάλο Περίπατο».

Στους πιο δύσπιστους απαντά προσωπικά μέσω Ισραήλ.

Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ στρατηγική που έχει επιλέξει η κυβέρνηση μπορεί να κάνει το ακροατήριό της να ξεχνιέται, να εκνευρίζεται, να εξοργίζεται, να διασκεδάζει, να χαμογελά, να βρίζει... αλλά σε καμία περίπτωση δεν συμβάλλει στο να κάνει τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων να νιώσει ασφάλεια. Ολοι ξέρουν για τον τυφώνα που θα χτυπήσει το φθινόπωρο. Το χειρότερο είναι ότι σε αυτήν την επιλογή η αντιπολίτευση, επιλέγοντας να επικεντρώνεται σε άλλα θέματα αντί να προειδοποιεί για τις στρατιές των υποψήφιων φτωχών και να καταγγέλλει την επερχόμενη λεηλασία, ουσιαστικά ρίχνει νερό στον κυβερνητικό μύλο.

Η επιλογή να προσπαθείς να «παγώσεις τον χρόνο» με πρακτικές που αρμόζουν σε άλλη χώρα ή σε άλλη εποχή, ενδείκνυται για πολιτικούς που επιλέγουν τα αδιέξοδα, ώστε οι απελπισμένοι να δεχτούν να θυσιάσουν το δάχτυλό τους για να γλιτώσουν ολόκληρο το χέρι.

Στην πραγματικότητα με αυτό που κάνει -και με τη μέθοδο που ακολουθεί- η κυβέρνηση επιδιώκει να αγοράσει τον απαραίτητο χρόνο, ώστε να κατασκευάσει τετελεσμένα και να εμφανίσει την πολιτική της σαν... αναγκαιότητα. Διακηρύσσει πως θα κάνει ό,τι μπορεί για να σταθεί όρθια η οικονομία, χωρίς όμως να διευκρινίζει ποιους εννοεί και σε ποιους αναφέρεται: θέλει να κρατήσει όρθιους τους απλούς ανθρώπους της μεσαίας τάξης και της ανειδίκευτης εργασίας ή τις μεγάλες επιχειρήσεις;

ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ τού «πετάω την μπάλα στην κερκίδα» καταφέρνει να ξεγλιστρά από τις αποφάσεις με μεγάλο πολιτικό κόστος, ενώ ταυτόχρονα στηρίζει αυτούς που την ενδιαφέρουν. Με τα ηλιοβασιλέματα ο κ. Μητσοτάκης αποφεύγει να παραδεχτεί δημόσια ότι στο μυαλό του η οικονομική κληρονομιά της πανδημίας του κορονοϊού θα είναι μια πρωτόγνωρη αύξηση στη συγκέντρωση πλούτου και ότι αυτός, επικαλούμενος την ανάκαμψη, θα κάνει ό,τι μπορεί για να την ενισχύσει. Αερολογεί και -εμμέσως- επικεντρώνει τον δημόσιο λόγο στο κατά πόσον η ανάκαμψη θα είναι «σχήματος V» ή «σχήματος U», για να μην παραδεχτεί ότι η ύφεση δεν πλήττει όλους με την ίδια ένταση. Υιοθετεί τον πατρικό λόγο με νουθεσίες και προτροπές, για να μην παραδεχτεί ότι οι διαφορετικές κοινωνικοοικονομικές τάξεις χρειάζονται διαφορετικές πολιτικές ενίσχυσης.

Η σιωπή για τα μείζονα δεν σημαίνει και απραξία. Αντίθετα, η σιωπή και η παρελκυσιμότητα υποκρύπτουν πολιτικό και επικοινωνιακό σχεδιασμό. Ηδη στις μεγάλες επιχειρήσεις προσπαθεί να περάσει το μήνυμα ότι είναι διατεθειμένος να προσφέρει την ασφάλεια της μακροπρόθεσμης βοήθειας. Κοντολογίς, τους προσφέρει διασφάλιση.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ για τις μικρές επιχειρήσεις και τους μεμονωμένους εργαζόμενους επιλέγει την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Οι βραχυπρόθεσμες, αποσπασματικές και επιλεκτικές παρεμβάσεις παραπέμπουν σε ομηρία παρά σε μέτρα αντιμετώπισης της ύφεσης. Ετσι καταφέρνει αντί να αμβλύνει την αβεβαιότητα, να την οξύνει. Οι απλοί εργαζόμενοι με την πολιτική που ξεδιπλώνει η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν έχουν βάσεις για να χτίσουν τα σχέδιά τους, αλλά έχουν κάθε λόγο να τρέμουν για την προοπτική μιας οικονομικής αιμορραγίας που θα τους οδηγήσει σε εξώσεις, κατασχέσεις, προσωπικές χρεοκοπίες και έλλειψη στέγης. Σε αυτόν τον τρόμο ποντάρει ο κ. Μητσοτάκης για να τους αναγκάσει να αποδεχτούν ακόμα χαμηλότερους μισθούς, ακόμα μεγαλύτερο ψαλίδισμα των δικαιωμάτων τους και ανοχή στο ξεπούλημα που έχει κατά νου. Αν ήθελε πραγματικά ο κ. Μητσοτάκης να προστατέψει τους ευάλωτους, θα έκανε το αυτονόητο: θα επέβαλε την ασφάλιση της ανεργίας έως ότου επιστρέψουν οι θέσεις εργασίας.

ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ αυτό η κυβέρνηση ούτε είναι άπραγη, ούτε αδιαφορεί. Ακολουθεί την πολιτική της απραξίας για να ενισχύσει αυτούς που πραγματικά την ενδιαφέρουν, αδιαφορώντας για την τύχη των υπολοίπων. Το στοίχημα σήμερα δεν είναι αν τελικά ο κ. Μητσοτάκης καταφέρει να επιβάλει την πολιτική που έχει κατά νου, αλλά οι διαστάσεις της επερχόμενης αναδιανομής εισοδήματος που σήμερα -λόγω απραξίας- φαίνεται αναπόφευκτη. Η σφοδρότητά της θα είναι τόσο ισχυρή, ώστε οι προηγούμενες φούσκες του Χρηματιστηρίου και της αγοράς ακινήτων να μοιάζουν με φάρσες. Το πολιτικό σύστημα στην κατάσταση που βρίσκεται είναι αμφίβολο αν θα καταφέρει να επιβιώσει από αυτήν τη δοκιμασία και γι’ αυτό είναι πιθανό να απαντήσει με αυταρχισμό και λιγότερη δημοκρατία.

*Δημοσιογράφος, συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι πλούσιοι είναι πλούσιοι επειδή οι φτωχοί είναι φτωχοί
Ολοι. Και εμείς και αυτοί. Και αυτοί που είναι άνεργοι και κατεστραμμένοι και εκείνοι που έχουν πολλές εκατοντάδες δισεκατομμύρια στο εξωτερικό. Και οι μισθωτοί που πληρώνονται, αν πληρώνονται, στη χάση και...
Οι πλούσιοι είναι πλούσιοι επειδή οι φτωχοί είναι φτωχοί
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι μύθοι για το Ελληνικό και τις τράπεζες
Ας μιλήσουμε για μύθους. Μύθους που ανεβάζουν -ή ρίχνουν- κυβερνήσεις. Μύθους για πολιτική χρήση. Μύθος πρώτος: Ελληνικό. Μύθος δεύτερος: Για την κρίση φταίνε η εργαζόμενοι.
Οι μύθοι για το Ελληνικό και τις τράπεζες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η υπεράσπιση της εργασίας ως μοχλός πίεσης για την Ευρώπη των λαών
Ο Κοινωνικός Πυλώνας, εξαιτίας του ρόλου που μπορεί να παίξει στην επαναφορά των προστατευτικών εργασιακών ρυθμίσεων, θα αποτελέσει ένα από τα βασικότερα πεδία συγκρούσεων στην Ευρώπη από εδώ και πέρα
Η υπεράσπιση της εργασίας ως μοχλός πίεσης για την Ευρώπη των λαών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ατομική συνείδηση
Πριν από μερικές μέρες, κυκλοφόρησε μια είδηση στο διαδίκτυο, η οποία πέρασε στα ψιλά. Αφορούσε σημειώματα εργαζομένων, που βρέθηκαν από καταναλωτές μέσα στις τσέπες ενδυμάτων της διάσημης αλυσίδας Zara, στην...
Ατομική συνείδηση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Επαναστάτης του οχτάωρου
Τα αφεντικα επιθυμούν στρατιώτες διαθέσιμους ολόκληρο το εικοσιτετράωρο, με ανοιχτά τηλέφωνα διαρκώς και πρόθυμους να παρατήσουνε ελεύθερο χρόνο, παιδιά και σύντροφο, για να τεθούνε στη διάθεση της εταιρείας,...
Επαναστάτης του οχτάωρου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι χαμηλοί μισθοί δεν αποτελούν λύση
Εργασιακά και ασφαλιστικό είναι δύο τομείς όπου έχουν κολλήσει οι διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους θεσμούς, με τους τελευταίους να απαιτούν την εκ νέου μεταρρύθμισή τους. Οι θεσμοί πιστεύουν ότι η...
Οι χαμηλοί μισθοί δεν αποτελούν λύση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας