Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο γιος μου ο μετανάστης
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο γιος μου ο μετανάστης

  • A-
  • A+

Ο εγκλεισμός μας στο σπίτι, το προηγούμενο διάστημα, μας επέτρεψε να ασχοληθούμε με θέματα και ασχολίες που όλο αναβάλαμε στο παρελθόν. Κάποιοι ανασκαλέψαμε παλιά χαρτιά, αρχεία, γραφτά, σημειώσεις· ξεχασμένα σε ράφια, σε κούτες κι αλλού. Μέσα στα οικογενειακά έγγραφα που ταξινόμησα βρήκα το παλαιότερο έγγραφο μέλους της οικογένειας. Ηταν του προπάππου μου Νικολάκη, που έφυγε το 1833 από το Ναύπλιο, ως μετανάστης, να βρει τη μοίρα του.

Το έγγραφο είναι ο τύπος διαβατηρίου της εποχής και υπογράφεται από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη ως υπουργό των Εξωτερικών. Γνωρίζοντας ότι τον Ιανουάριο του 1833 συνέβη η σφαγή του Αργους, αναρωτιέμαι αν συμμετείχε κι ο πρόγονός μου ως στρατιώτης· και με ποιους ήταν; Με τους συνταγματικούς ή με τους βασιλικούς; Γιατί δεν συνέχισε στον στρατό, ή ακολουθώντας την πάγια τακτική ήταν μέσα σ’ αυτούς που τον ώθησαν στη μετανάστευση ως αντιφρονούντα;

Διαβάζω στο έγγραφο: «Προσκαλούμεν όλους τους Αξιωματικούς του Βασιλείου της Ελλάδος, πολιτικούς και στρατιωτικούς, και παρακαλούμεν τους των φίλων Δυνάμεων να αφήσωσιν ελευθέραν την δίοδον εις τον κύριον Νικόλαον Γονατάν στρατιώτην επερχόμενον εις Κυδωνίας διά ιδιαιτέρας υποθέσεως χωρίς να εμποδισθή ή ενοχληθή παρ’ ουδενός, μάλιστα να χορηγηθή προς αυτόν πάσα ευκολία και υπεράσπισις».

Ετσι βρέθηκε στις Κυδωνίες, το Αϊβαλί. Γιατί η πόλη αυτή της Μικράς Ασίας δεχόταν, λόγω ειδικών σουλτανικών προνομίων, πάρα πολλούς Ελληνες. Δούλεψε εκεί, παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια. Κράτησε τους δεσμούς του με το Ναύπλιο κι όταν γεννήθηκε ο γιος του τον έγραψε στο δημοτολόγιο Ναυπλίου, για να είναι Ελληνας πολίτης και ελεύθερος.

Κύλησαν τα χρόνια, άλλαξε ο αιώνας, οι πρόγονοί μας έγιναν πρόσφυγες, έχασαν την πατρογονική γη. Πέρασαν ξανά τα χρόνια και στον εικοστό πρώτο αιώνα ο γιος μου, τώρα, βρέθηκε σε άλλη ξένη γη. Πήγε προσώρας στη Γερμανία, λίγο πριν αρχίσουν οι περιορισμοί στις μετακινήσεις, για ανεύρεση εργασίας. Εκλεισαν τα σύνορα, σταμάτησαν οι μετακινήσεις και εγκλωβίστηκε.

Εκών άκων έγινε μετανάστης και μάλιστα άνεργος. Ούτε ως πτυχιούχος μπόρεσε να εργαστεί ούτε και ως εργάτης σε φάμπρικα. Καταθέτει βιογραφικά, υποβάλλει αιτήσεις, αναζητά γνωστούς φίλων, συμπατριώτες, παλιούς συμφοιτητές. Στο σπίτι όπου μένει ο ιδιοκτήτης είναι Ιταλός και για φαγητό πηγαίνουν στο μαγαζί ενός Τούρκου!

Ο διεθνισμός με την πρακτική έννοια. Στο άκουσμα της καταγωγής του, «είμαι από τη Λέσβο», οι συνδαιτυμόνες χαίρονται. Μιλούν με τα καλύτερα λόγια για το νησί μας· που υποστήριξε τόσο πολύ ξένους ανθρώπους τα προηγούμενα χρόνια, όσο κανένα μέρος του κόσμου. Κάτι που διαφεύγει από πολλούς εδώ, ότι το δόσιμο ανθρωπιάς κάποτε επιστρέφει.

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Δεν αρμόζουν στη χώρα μας καταστάσεις εξαίρεσης
Οι συνθήκες εγκλωβισμού και συνωστισμού και η συνακόλουθη αδυναμία επαρκούς εξατομικευμένης προσέγγισης και μέριμνας σε άτομα που έχουν ήδη βιώσει τραυματικές εμπειρίες παραβιάζουν βάναυσα τα δικαιώματά τους.
Δεν αρμόζουν στη χώρα μας καταστάσεις εξαίρεσης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μετανάστες πριν από 780.000 χρόνια!
Τα απολιθωμένα δένδρα της δυτικής Λέσβου έχουν ηλικία είκοσι εκατομμυρίων ετών και το Αιγαίο πέλαγος σχηματίστηκε με την καταβύθιση της χερσαίας έκτασης της «Αιγηίδος» πριν από τρία εκατομμύρια χρόνια, ενώ...
Μετανάστες πριν από 780.000 χρόνια!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μνήμες καλοκαιριού
Το καλοκαίρι του 2015 ήταν πολύ δύσκολο για τη Λέσβο. Το νησί δέχτηκε μεγάλο αριθμό προσφύγων και μεταναστών –οικονομικών ή όχι– αποδιωγμένων από τις πατρίδες τους λόγω πολέμου και άλλων δύσκολων συνθηκών.
Μνήμες καλοκαιριού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η φάμπρικα δεν σταματά
Μετά τις δραματικές σκηνές βίας που παρακολουθήσαμε στη Μυτιλήνη προχθές, όπου «200 ακροδεξιοί, αφού έδειραν και απείλησαν μετανάστες, έφυγαν σαν κύριοι», δεν μπορώ πάρα να μη σκεφτώ πως στη θέση τους θα...
Η φάμπρικα δεν σταματά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο δρόμος των ανθρώπων
Το 1915 Ελληνες πρόσφυγες βρέθηκαν στη Λέσβο. Εκατό χρόνια μετά, ο μεγάλος αριθμός προσφύγων και μεταναστών στα νησιά κάνει προβληματική τη διαμονή και τη διαβίωσή τους. Η μακροχρόνια παραμονή και ο...
Ο δρόμος των ανθρώπων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ιστορία του δρόμου
Τι σου είναι η ιστορία, η διαδρομή και το αποτύπωμά της στον χρόνο. Πρωί Σαββάτου περπατώ στον παραλιακό δρόμο της Επάνω Σκάλας, στη Μυτιλήνη. Κάποιοι, πρόσφυγες, μετανάστες, με τα καλάμια του ψαρέματος...
Η ιστορία του δρόμου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας