Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αλλάζει κάτι στην Αμερική;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αλλάζει κάτι στην Αμερική;

  • A-
  • A+

Αλλάζει πράγματι; Από το 1960 έως το 2020 ο ρατσισμός διατηρήθηκε∙ αυξήθηκε. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 πήρε κάτι από τον πόλεμο «κατά της τρομοκρατίας». Στη δημόσια σφαίρα άκουσε κάτι για την «κουλτούρα εξάρτησης των Αφρο- και Λατινο-αμερικανών από τα επιδόματα του κράτους πρόνοιας». Η συγκρότηση της υπο-τάξης (κάτι κατώτερο από την εργατική τάξη και το πρεκαριάτο) ήταν εδώ για να τεστάρει τα αντανακλαστικά και τις ποιότητες της Δημοκρατίας στην Αμερική.

Οι στατιστικές πιθανότητες, σ’ όλες τις επιστημονικές εμπειρικές κοινωνικές έρευνες δίνουν συντριπτικά στοιχεία εις βάρος των Αφρο- και Λατινο-αμερικανών και των λοιπών μειονοτικών ομάδων ‒ που, αθροιστικά, υπερβαίνουν το μισό του πληθυσμού των ΗΠΑ: από το κύρος, την απασχόληση, την εκπαίδευση, την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας-περίθαλψης, τη στέγη, τις φυλακές και την εγκληματικότητα μέχρι την πρόσβαση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, τις αλληλεπιδράσεις κ.ά. Ακόμα και ο κορονοϊός, όπως και ο θάνατος, προτιμάει τους Αφρο-αμερικανούς με δυσανάλογα υψηλά ποσοστά.

Το 1950 και το 1960 το κίνημα κατά του ρατσισμού και υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων εκφράστηκε από δεκάδες χιλιάδες τολμηρούς Αφρο-αμερικανούς του Νότου, με ηγέτη έναν ιερέα της Εκκλησίας των Βαπτιστών, τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Ο καθοριστικός πρόσθετος παράγοντας ήταν η προσχώρηση πολλών ισχυρών λευκών. Πολιτικοί και δημοσιογράφοι προοδευτικών εφημερίδων του Βορρά έδρασαν ως πολίτες και όχι ως επαγγελματίες. Ενεπλάκησαν σε αυτόν τον αγώνα και αυτό άλλαξε την κατάσταση. Το πράγμα έκλεισε με έναν «χαρισματικό παρείσακτο», ένα σωτηριολογικό Νόμπελ Ειρήνης το 1964, μια δολοφονία στο Μέμφις το 1968, έναν εθνικό ήρωα και πολλά όνειρα.

Αυτό που γίνεται σήμερα –όπως το ’50 και το ’60– είναι ότι οι λευκοί αφουγκράζονται την κραυγή των μαύρων. Με το κίνημα Black Lives Matter συντάσσονται πολλοί μορφωμένοι εικοσάρηδες plus των μεσαίων τάξεων, αλλά και αστέρες του Χόλιγουντ, της μουσικής (ολιγοπωλιακές δισκογραφικές εταιρείες οργάνωσαν Black Out στις 2 Ιουνίου), του αθλητισμού (π.χ., οι Αντετοκούνμπο), της τηλεόρασης (η Όπρα σοκαρισμένη) , της πολιτικής (ισχυροί Ρεπουμπλικανοί, π.χ. οι αδελφοί Μπους δηλώνουν «τέλος με τον Τραμπ») κ.λπ.

Το ενδιαφέρον είναι ότι τεχνολογικοί κολοσσοί των παγκόσμιων μίντια και εταιρικοί γίγαντες, επίσης, αφουγκράζονται. Το Facebook και η Snap Inc. έγιναν οι τελευταίες παγκόσμιες εταιρείες που καταδίκασαν τον ρατσισμό, μαζί με τις Intel Corp., Netflix, Alphabet's Google, International Business Machines Corp. τη Nike Inc. κ.ά. Οι σελίδες Google και YouTube στις ΗΠΑ στήριξαν τη φυλετική ισότητα.

Το μεγάλο τσίρκο είναι οι δισεκατομμυριούχοι εξισωτιστές (!). Η Μελίντα Γκέιτς δήλωσε στο Twitter ότι «δεν είναι σίγουρη πώς να χρησιμοποιήσει τον πλούτο της για να τερματίσει τον συστημικό ρατσισμό». Ο ιδρυτής του Snapchat, ο Ίβαν Σπίγκελ, ήταν πιο ειλικρινής: «Η φιλανθρωπία –είπε‒ από μόνη της δεν μπορεί να καλύψει το βαθύ και μεγάλο χάσμα της αδικίας».

Ο εκπρόσωπος του Τζορτζ Σόρος εξέφρασε τη λύπη του στους New York Times «για τις ψευδείς φήμες ότι οι διαδηλωτές πληρώνονται από τον Σόρος…» Οι δισεκατομμυριούχοι είναι έτοιμοι να αρχίσουν τις φιλανθρωπίες… για να μην αλλάξει τίποτα.

Το κερασάκι μπήκε την περασμένη Παρασκευή με το βίντεο της Nike «For Once, Don't Do It» κατά του ρατσισμού. «Για μια φορά, μην το κάνεις. Μην προσποιείσαι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στην Αμερική. Μην γυρίζεις την πλάτη σου στον ρατσισμό». Το βίντεο το είδαν εκατομμύρια στον κόσμο. Το κοινοποίησαν στο Twitter πολλές διασημότητες, ακόμα και η αντίπαλη Adidas AG.

Τα ειρωνικά σχόλια από κάτω δεν περιγράφονται. Ένα αξίζει: «Ζούμε στην εποχή του άγρυπνου καπιταλισμού όπου οι εταιρείες προσποιούνται ότι λατρεύουν την κοινωνική δικαιοσύνη για να πουλήσουν τα προϊόντα τους σε ανθρώπους που προσποιούνται ότι μισούν τον καπιταλισμό».

Τι αλλάζει; Αλλάζουν πολλά και τίποτα. Ο Τραμπ είναι η κορυφή του παγόβουνου. Ο δύστυχος Φλόιντ έγινε ένας ακόμα λαϊκός ήρωας. Το μεγαλύτερο μέρος, η πολυπλοκότητα δεν φαίνεται. Η πανδημία οριοθέτησε τη γύμνια ενός συστήματος που πλήττει δυσανάλογα τους ευάλωτους. Ο αποκλεισμός και η αδικία γίνεται λίπασμα κοινωνικών εκρήξεων. Η Ευρώπη επιχαίρει∙ νομίζει ότι η Αμερική είναι μακριά. Πολλοί εδώ, όπως ο Τραμπ, είναι το ίδιο αρνητές της πραγματικότητας. Δεν βλέπουν.

Ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και η ανοησία τους κάνει κουφούς στη βοή που πλησιάζει χέρι χέρι με την πανδημία, τις ανισότητες, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την κλιματική αλλαγή και τα εκατομμύρια των μετακινούμενων «κατώτερων» και μετα-αποικιακών subalterns. Απλώς τους κοιτάνε με σιχαμάρα, τραβώντας άλλοτε θεωρίες εκσυγχρονισμών με σύγχρονα γκέτο, άλλοτε «πακέτα βοήθειας», άντε και καμιά «μεταρρύθμιση» στις λειτουργίες των Σωμάτων Ασφαλείας.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ρατσισμός ως «ομαλότητα»
Παρακολουθώντας τα γεγονότα μετά τη δολοφονία του 46χρονου Τζορτζ Φλόιντ, μπορούμε να επισημάνουμε ορισμένα σημεία.
Ο ρατσισμός ως «ομαλότητα»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Περίπτωση ρατσιστή μετανάστη
Η υπόθεση έχει σοβαρέψει. Δεν μπορούμε πλέον να γελάμε με τον Τραμπ και τις παλαβομάρες του. Είναι όπως το περιέγραψε ο Τζον Ολιβερ: «Ο Τραμπ είναι η κρεατοελιά στην πλάτη της Αμερικής. Πέρσι όλα ήταν καλά,...
Περίπτωση ρατσιστή μετανάστη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στην εποχή της μετα-αλήθειας
Δεν είναι πλέον η εγκυρότητα αυτή που δίνει στον δημόσιο λόγο την αποτελεσματικότητά του, αλλά η ευλογοφάνεια, η ικανότητα να κινητοποιεί μεγάλα ρεύματα του κοινού. Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία...
Στην εποχή της μετα-αλήθειας
ΑΠΟΨΕΙΣ
O tempora, o… Trump
Ο αριστερός και δεξιός λαϊκισμός έφτασε με εκκωφαντικό θόρυβο στις ΗΠΑ με την εκλογή ενός προέδρου που έχει επιδείξει περιφρόνηση για τις γυναίκες και τις μειονότητες, τους μετανάστες, τις πολιτικές...
O tempora, o… Trump
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για όσους συγχέουν την «απελευθέρωση του λόγου» με την «ελευθερία της έκφρασης»
Η ελευθερία της έκφρασης πρέπει να γίνεται αντιληπτή όχι ως το δικαίωμα της δημόσιας επιβεβαίωσης των απόψεών μας και του εκθειασμού των ιδεών μας, αλλά ως η υποχρέωση του σεβασμού της ελευθερίας της έκφρασης...
Για όσους συγχέουν την «απελευθέρωση του λόγου» με την «ελευθερία της έκφρασης»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ισλαμοφοβία: ο νέος δυτικός ρατσισμός
Οι ρίζες της ισλαμοφοβίας βρίσκονται στη μνήμη του μακρού αποικιακού παρελθόντος της Ευρώπης και, στη Γαλλία, του Πολέμου της Αλγερίας. Η αποικιοκρατία διαμόρφωσε μια πολιτική ανθρωπολογία βασισμένη στη...
Ισλαμοφοβία: ο νέος δυτικός ρατσισμός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας