Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μαθήματα από τις ΗΠΑ
AP Photos
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μαθήματα από τις ΗΠΑ

  • A-
  • A+

Τα γεγονότα που γεννούν ιστορίες, οι λαϊκές εξεγέρσεις για παράδειγμα, σαγηνεύουν τους ανθρώπους διότι χαρακτηρίζονται από την αντίθεση και την αμφισβήτηση στους ισχυρούς και στις βουλές τους. Οι ιστορίες που ξεπηδούν από αυτά, συνήθως καλλωπίζονται με προσδιορισμούς που τους προσφέρουν ένα χρώμα μεγαλοπρεπούς θάρρους, αυτοθυσίας, αποκοτιάς, παλικαριάς, αλτρουισμού, θυσίας... Αυτός είναι ο λόγος που στις περισσότερες από αυτές συχνά εμφανίζονται οι λέξεις: απροσδόκητος, απρόβλεπτος, μεγαλειώδης, μνημειώδης, αποκοτιά... Λέξεις για μύθους και ήρωες.

Για κάποιους το ενδιαφέρον δεν εστιάζεται στα γεγονότα και στις πράξεις αλλά στις αιτίες που τα προκάλεσαν και στις επιπτώσεις που έπονται. Υπάρχει όμως και μία πτυχή των ιστοριών αυτών που ο εξωραϊσμός του μύθου απαιτεί να την προσπερνούμε -ενίοτε και να την αγνοούμε- καθώς είναι ιδιαίτερα επώδυνη αλλά και διδακτική συνάμα, για όσους προσπαθούν να αντλήσουν διδάγματα και να πάρουν μαθήματα. Σε όλες τις μεγάλες στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας υπάρχει και μία αποκαλυπτική διάσταση που αφορά την υποκρισία και -ακόμα χειρότερα- την καπηλεία που χαρακτηρίζει τη στάση των «ισχυρών».

Οι χιλιάδες άνθρωποι που βγήκαν στους δρόμους των πόλεων στις ΗΠΑ έσπρωξαν για να ανέβουν πάλι στο δημόσιο βήμα έννοιες και λέξεις όπως: κοινωνικός αποκλεισμός, ρατσισμός, ανισότητα, κοινωνική προστασία, δικαιώματα... Το εξωφρενικό είναι ότι σε αυτή τη διαδικασία «ανέλκυσης» του ουμανισμού πρωτοστατούν πολιτικοί οι οποίοι με τη δράση και τις επιλογές τους έχουν συμβάλει όσο και οι πολιτικοί «αντίπαλοί» τους στον εξοβελισμό αυτών των αξιών από την πολιτική διαχείριση. Πρόκειται για μια υπόθεση εξόφθαλμης και ξεδιάντροπης καπηλείας με μοναδικό κίνητρο τη μικροπολιτική κερδοσκοπία.

Η πρώτη αντίδραση στις βαθυστόχαστες παρόλες και στις εμβριθείς δηλώσεις των καπηλευτών είναι η θυμηδία. Σε όσους όμως έχουν υποστεί τις συνέπειες των επιλογών τους, π.χ. το γκλοπ στην πλάτη, την περικοπή του μισθού και της σύνταξης, το κλείσιμο της βιομηχανίας κ.λπ., γοργά η θυμηδία παραχωρεί τη θέση της στην οργή, την αγανάκτηση και τη σιχαμάρα.

Στην «αμερικανική εξέγερση», μόλις οι διαδηλωτές, άσπροι και μαύροι, παρέμειναν στα πεζοδρόμια των αμερικανικών πόλεων για πάνω από τρεις νύχτες, άρχισαν να ξεμυτίζουν δειλά στην αρχή και με κλιμακούμενη θρασύτητα στη συνέχεια, οι... καπηλευτές. Πολιτικοί και διανοούμενοι που στο παρελθόν με λόγια και έργα διατήρησαν, συντήρησαν και διεύρυναν τις ανισότητες, τους διαχωρισμούς και τους αποκλεισμούς, άρχισαν έξαφνα να κουνάνε το δάχτυλο και να προειδοποιούν για τις ολέθριες συνέπειες που έχουν οι πολιτικές που δεν εξασφαλίζουν μια κοινωνία δίκαιη, χωρίς διαχωρισμούς και αποκλεισμούς. Πολιτικές όμως που πρώτοι οι ίδιοι αγνόησαν.

Το δίχως άλλο είναι εξοργιστικό να διαβάζεις για πολιτικούς που δεν αντέδρασαν, στην άγρια καταστολή στο Φέργκιουσον του Μιζούρι, να μιλούν τώρα για ρατσισμό. Είναι προκλητικό να ακούς πολιτικούς που αδιαφόρησαν για τα αποκλεισμένα παρισινά προάστια, να καταγγέλλουν τώρα διαχωρισμούς και αποκλεισμούς. Είναι ύβρις να παρακολουθείς πολιτικούς που εφάρμοσαν κατά γράμμα τις εξοντωτικές πολιτικές λιτότητας και μνημονίων να κατακρίνουν τους διαδόχους τους για ακραίο νεοφιλελευθερισμό.

Είναι υποτιμητικό να ακούς πολιτικούς που δεν αντέδρασαν στους πλειστηριασμούς, να μιλούν τώρα για κύματα αστέγων. Είναι αφόρητο να ακούς πολιτικούς να ξελαρυγγιάζονται για την κλιματική αλλαγή και να έχουν εφαρμόσει πολιτικές καταστροφής του περιβάλλοντος. Είναι εφιαλτικό να παρακολουθείς τους αφορισμούς κατά της καταστολής από εκείνους που παράγγελναν καραβιές χημικών και δακρυγόνων. Είναι...

Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες μας η υποκρισία των ισχυρών έχει αρχίσει να προσλαμβάνει δυναμική πανδημίας. Οχι σαν και αυτή του κορονοϊού των 370.000 νεκρών αλλά σαν της ισπανικής γρίπης των δεκάδων εκατομμυρίων. Σ' αυτή τη συστηματική και απροκάλυπτη καπηλεία όμως βρίσκονται οι απαντήσεις στην κρίση αξιοπιστίας που αντιμετωπίζει το πολιτικό σύστημα. Γιατί δεν είναι δυνατόν ένας πολιτικός ως διεκδικητής να αναγνωρίζει την αδικία και ως κυβερνήτης να τη μετονομάζει σε ρεαλισμό. Προφανώς, η αλαζονεία που έχει κυριαρχήσει δεν τους επιτρέπει να κατανοήσουν ότι το εφεύρημα «μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται» έχει πλέον σαπίσει.

Υπό το πρίσμα αυτό είναι ενδεικτικές οι απεγνωσμένες προσπάθειες του προέδρου Τραμπ να φορτώσει σε κάποιους την ευθύνη της εξέγερσης. Και επειδή το συστημικό πολιτικό σύστημα κατάφερε με τις συνεχείς καπηλείες του να αυτοαπαξιωθεί, στράφηκε στην antifa και σε μια ανύπαρκτη αμερικανική Ακροαριστερά. Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ δεν είναι μόνο μια έκρηξη οργής των αδικημένων, αλλά και μια μαζική απόρριψη του πολιτικού συστήματος το οποίο είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για τα δεινά.

*Δημοσιογράφος, συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Στον εθνικισμό ΔΕΝ απαντάς με εθνικισμό
Το έναυσμα μου δόθηκε, και πάλι, από τις διεθνείς πολιτικές εξελίξεις. Αδιαμφισβήτητα η είδηση η οποία κυριαρχεί στην επικαιρότητα είναι η επικύρωση από το Συμβούλιο της Επικρατείας της Τουρκίας της προεδρικής...
Στον εθνικισμό ΔΕΝ απαντάς με εθνικισμό
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σταθερή πλειοψηφία
Η σιωπή της ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά και του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης αποτελεί μια ξεκάθαρη ομολογία. Οι οπαδοί του απόλυτου κοσμικού μοντέλου στην Τουρκία ήσαν πάντοτε μειοψηφία με...
Σταθερή πλειοψηφία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο κλέψας τον ρότσον θα φάει κλώτσον
Δυο χρόνια το μυαλό πηγαινοερχόταν στη Λευκωσία, σ’ έναν παράδρομο της οδού Λήδρας, εκεί που αναπνέει η μνήμη της Λευκωσίας
Ο κλέψας τον ρότσον θα φάει κλώτσον
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στο κάμπινγκ
Τα τζιτζίκια τραγουδούν εκκωφαντικά μες στο καταμεσήμερο, αδιαφορώντας για τις ιδιαιτερότητες της εποχής. Οι σκηνές της παρέας στήνονται στη σειρά, μια τεράστια αιώρα κρεμιέται ανάμεσα σε δυο γερά κλαδιά και...
Στο κάμπινγκ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αριστερά, συνέπεια και ρεαλισμός
Ως γνωστόν, οι θέσεις της Αριστεράς παραδοσιακά στηρίζονται στον ιστορικό υλισμό. Τούτος ο υλισμός δεν είναι ούτε μια δογματική πεποίθηση για την αιώνια πρωτοκαθεδρία της οικονομίας γενικώς και αορίστως, ούτε...
Αριστερά, συνέπεια και ρεαλισμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Φύση και φύλο - Η διαλεκτική τους σχέση
Η έμφυλη τάξη είναι συνεπώς κοινωνική τάξη. Το πόσο απόλυτα και βίαια απαιτεί η κοινωνία από τα άτομα να «φέρονται» σύμφωνα με το φύλο με το οποίο έχουν ταυτοποιηθεί, είναι «κοινωνική υπόθεση».
Φύση και φύλο - Η διαλεκτική τους σχέση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας