Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αμερικανικό αδιέξοδο;
AP Photo / Darron Cummings
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αμερικανικό αδιέξοδο;

  • A-
  • A+

Πέντε μήνες πριν από την προεδρική εκλογή του Νοεμβρίου, το αμερικανικό πολιτικό σύστημα βρίσκεται στην γκρίζα ζώνη μεταξύ της κρίσης αντιπροσώπευσης και του μη ανατάξιμου βραχυκυκλώματος. Η εξεγερσιακή διαμαρτυρία που πυροδότησε η αστυνομική βία στη Μινεάπολη παραπέμπει στις μεγάλες διαμαρτυρίες κατά των φυλετικών διακρίσεων της δεκαετίας του ‘60, με τη διαφορά όμως αυτή τη φορά του αυξημένου ποσοστού συμμετοχής λευκών.

Την ίδια στιγμή καταγράφεται επίσημα η υπέρβαση των 100.000 νεκρών από την πανδημία, μια ζοφερή πραγματικότητα που ανακαλεί στη συλλογική μνήμη την πανδημία της ισπανικής γρίπης του 1918, που έπληξε σκληρά τις ΗΠΑ.

Ταυτόχρονα με τα παραπάνω γίνεται γνωστό ότι τις τελευταίες δέκα βδομάδες 40 εκατομμύρια εργαζόμενοι καταγράφηκαν επισήμως ως άνεργοι. Μια εκτίναξη της ανεργίας που παραπέμπει στην κρίση του 1929 και τη Μεγάλη Υφεση που επακολούθησε μέχρι και την εκλογή του Ρούζβελτ το 1932.

Ολα τα παραπάνω δεν αντανακλώνται πουθενά στην αντιπαράθεση Τραμπ-Μπάιντεν. Ο ένοικος του Λευκού Οίκου δεν έχει να αντιμετωπίσει μια συνολική εναλλακτική πρόταση για την αποκατάσταση της συνοχής της αμερικανικής κοινωνίας, καθώς ο Μπάιντεν κυρίως τον εγκαλεί για την απόκλισή του από την πολιτική ορθότητα. Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι ο Σάντερς αποσύρθηκε νωρίς αλλά και ότι η εκρηκτική εσωτερική κοινωνική και οικονομική συγκυρία στις ΗΠΑ δεν έχει εκφραστεί σε μια τρίτη ανεξάρτητη υποψηφιότητα.

Με τα σημερινά δεδομένα, η δυσαρέσκεια, η απογοήτευση και η οργή είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσουν στη διόγκωση της αποχής. Η πανδημία βρήκε τις ΗΠΑ σε μια μακράς διάρκειας κρίση του πολιτικού τους συστήματος την οποία οδηγεί σε παροξυσμική κορύφωση. Το ποσοστό των κοινωνικά αποκλεισμένων, αυτών δηλαδή που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ήταν υψηλό μετά την επέλαση του Ρίγκαν και σταθεροποιήθηκε στα πρώτα χρόνια του νέου αιώνα στο 40%. Οι ΗΠΑ εδώ και τρεις δεκαετίες δίνουν την εικόνα μιας βαθιά διχασμένης και πολωμένης χώρας:

● Από τη μια η Ανατολική και η Δυτική ακτή με κύριο χαρακτηριστικό την πολυπολιτισμικότητα και την ανεκτικότητα.

● Από την άλλη η Βαθιά Αμερική, οι Μεσοδυτικές Πολιτείες και ο Νότος, περιχαρακωμένα σε κάθε μορφής ακραίο θρησκευτικό φανατισμό και με μηδενική ανοχή σε κάθε είδους διαφορετικότητα.

Την παραπάνω ακραία πόλωση είχε αποτυπώσει ανάγλυφα η μετεκλογική κρίση του 2000, όταν ο υποψήφιος των Δημοκρατικών Γκορ αμφισβήτησε για έναν και πλέον μήνα την εκλογική νίκη του Τζορτζ Μπους υιού.

Αλλωστε το πιο πρόσφατο και παροξυσμικό σύμπτωμα της κρίσης δεν είναι άλλο από την εκλογή του Τραμπ το 2016.

Το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ επέτρεψε τη στροφή του New Deal από τον Ρούζβελτ το 1932, μια πολιτική που συνέχισε όχι μόνον ο Τρούμαν αλλά και ο Ρεπουμπλικανός Αϊζενχάουερ. Τη σκυτάλη του κρατικού διορθωτικού παρεμβατισμού πήρε ο Τζόνσον, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το πρόγραμμα «Μεγάλη Κοινωνία» για την ενσωμάτωση των κοινωνικά αποκλεισμένων, αλλά και την επιβολή της κατάργησης των φυλετικών διακρίσεων στις Πολιτείες του Νότου.

Στις εκλογές του 2016 οι ψηφοφόροι του Ομπάμα που δεν ήθελαν να ψηφίσουν τη διαπλεκόμενη Κλίντον επέλεξαν την αποχή, η οποία ευνόησε τον Τραμπ.

Με ένα άχρωμο κεντρώο στίγμα, στο όνομα προφανώς της πολυσυλλεκτικότητας, ο Μπάιντεν εκ των πραγμάτων αφήνει ανοιχτό όχι μόνον το ενδεχόμενο επανεκλογής Τραμπ, αλλά κυρίως την εμβάθυνση του αδιεξόδου της συνολικής κρίσης του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι αμερικανικές εκλογές είναι ανούσιες
Η επιλογή Τραμπ ή Μπάιντεν δε θα οδηγήσει σε ουσιώδη αλλαγή την κατάσταση στην Αμερική με τους δύο υποψήφιους να έχουν δείξει την πολιτική που ακολουθούν και στα προηγούμενα χρόνια.
Οι αμερικανικές εκλογές είναι ανούσιες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κόμμα της εργατικής τάξης
Οι ψηφοφόροι της βιομηχανικής καρδιάς των ΗΠΑ δηλώνουν αποφασισμένοι να μη δώσουν δεύτερη τετραετία στον Τραμπ, χωρίς όμως να έχουν θετική προδιάθεση για τη πλατφόρμα των Δημοκρατικώ.
Το κόμμα της εργατικής τάξης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σταθερές και μεταβλητές
Η αβεβαιότητα για τις εξελίξεις στις ΗΠΑ είναι πιθανόν να παραταθεί και μετεκλογικά, μια εκδοχή των εξελίξεων που ήδη επιταχύνει την αποσταθεροποίηση στη διεθνή σκηνή.
Σταθερές και μεταβλητές
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το χειρότερο σενάριο...
Η αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος από τον Τραμπ, η θητεία του οποίου στον Λευκό Οίκο λήγει στα τέλη Ιανουαρίου, είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο για τη σταθερότητα στη διεθνή σκηνή.
Το χειρότερο σενάριο...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Με ή χωρίς τον Μπάιντεν
Αν συνεχιστεί η παλινδρόμηση των σχέσεων Ουάσινγκτον – Αγκυρας στην ένταση, τότε θα πρόκειται για μια ήδη εν εξελίξει δυναμική που δεν πρόκειται να επηρεαστεί από την έκβαση της μονομαχίας Τραμπ-Μπάιντεν.
Με ή χωρίς τον Μπάιντεν
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΗΠΑ: 1948 ή 2016;
Ακόμα και το καρναβαλικό υπερθέαμα-σαπουνόπερα της υγείας του Τραμπ δεν αρκεί από μόνο του για να κλειδώσει το σημερινό δημοσκοπικό προβάδισμα του Μπάιντεν.
ΗΠΑ: 1948 ή 2016;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας