Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αριστερά που ενσωματώνεται στο κράτος
Φωτογραφία Αρχείου Eurokinissi
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αριστερά που ενσωματώνεται στο κράτος

  • A-
  • A+
Το λεγόμενο Μακεδονικό ανέκαθεν για μένα ήταν λυδία λίθος για την Αριστερά στην Ελλάδα, όπως αντίστοιχα το Κουρδικό στην Τουρκία.

Πατριωτισμός και Αριστερά είναι μια συζήτηση που δεν θα κλείσει μάλλον ποτέ στην Ελλάδα – και όχι μόνο. Οι αναφορές στο ΕΑΜ ή στον Τσε και απόψεις τύπου «η Αριστερά στην Ελλάδα μεγάλωνε μόνο όταν ήταν πατριωτική» δεν θα λείψουν για αρκετά χρόνια. Δεν θα λυθεί λοιπόν το ζήτημα μέσα σ’ ένα άρθρο, εδώ απλώς θα σταθώ στα φαινόμενα και δεν πάω σε βάθος.

Ως άνθρωπος που ουδέποτε υπήρξα πατριώτης, και πάντοτε πίστευα πως έχει δίκιο ο σοφός λαός που λέει «όποιος κοιμάται πατριώτης, ξυπνάει εθνικιστής», νομίζω πως δυστυχώς δικαιώθηκα αρκετές φορές με την κατρακύλα κάποιων που βρίσκονταν στην Αριστερά τα τελευταία χρόνια: από συνεργασίες με δικτάτορες και δολοφόνους στ’ όνομα της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», μέχρι την παρουσία στα κανάλια φασιστών ή ακόμα και σε εθνικιστικές διαδηλώσεις για τη «Μακεδονία μας».

Τα χρόνια της κρίσης, στο όνομα της «ενότητας» στη δράση της Αριστεράς, υποτιμήθηκε αυτή η συζήτηση και –ευτυχώς– ήρθε το λεγόμενο Μακεδονικό για να μας θυμίσει ποιοι πραγματικά είναι μαζί μας και ποιοι στην αντίπερα όχθη.

Το λεγόμενο Μακεδονικό ανέκαθεν για μένα ήταν λυδία λίθος για την Αριστερά στην Ελλάδα, όπως αντίστοιχα το Κουρδικό στην Τουρκία. Οπως δεν θα συνέχιζα την κουβέντα μ’ έναν «αριστερό» γείτονα που αρνείται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του κουρδικού λαού ή δεν στηρίζει χωρίς αυταπάτες τα αιτήματα των Κούρδων, έτσι σταματώ την κουβέντα με αριστεροεθνικιστές που αρνούνται να αναγνωρίσουν την ύπαρξη του σύγχρονου μακεδονικού λαού και της γλώσσας του, αλλά και μακεδονικής (και τουρκικής) μειονότητας στην Ελλάδα.

Ωστόσο, μετά από έναν τσακωμό μ’ έναν «πατριώτη Αριστερό» φίλο, μπήκα στον πειρασμό να συγκρίνω τα αριστερά κόμματα της Τουρκίας με τα αντίστοιχα δικά μας. Δυστυχώς, είδα πως τα πράγματα στη χώρα μας είναι πολύ πιο τραγικά.

Στη Τουρκία σχεδόν όλα τα μαζικά αριστερά κόμματα προέρχονται από τη σταλινική ή τη μαοϊκή παράδοση και αυτομάτως είναι πατριωτικά. Στην ίδρυση του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP), με κορμό το κουρδικό κίνημα, συμμετείχαν από τροτσκιστικά κόμματα και οργανώσεις, όπως το Επαναστατικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (DSİP) ή το Kaldıraç, ώς το μαοϊκό-πατριωτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Καταπιεσμένων (ESP), το πατριωτικό-σταλινικό Κόμμα του Μόχθου (ΕΜΕΡ), το πατριωτικό-γκεβαρικό Κόμμα Σοσιαλιστικής Επανίδρυσης (SYKP) του –γνωστού στην Ελλάδα ως Καπετάν Κεμάλ– Μιχρί Μπελί, και ακόμη η μαοϊκή-πατριωτική Πρωτοβουλία της Γενιάς του ’78, η μαοϊκή-πατριωτική Παρτιζάν και άλλες σταλινομαοϊκές οργανώσεις.

Δηλαδή, ακόμα και τα κόμματα και οι οργανώσεις που επικαλούνται συχνά την «πατρίδα», επιμένοντας ότι πραγματικοί πατριώτες είναι οι ίδιοι και όχι οι δεξιοί, θαρραλέα κι επαναστατικά πήραν ανοιχτά θέση δίπλα στον κουρδικό λαό, κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή με διώξεις και φυλακίσεις.

Δεν συμμετείχε σύσσωμη η Αριστερά, βέβαια, στην υπεράσπιση του κουρδικού λαού. Το Κ.Κ. Τουρκίας (ΤΚΡ) έβγαλε απ’ το πρόγραμμά του το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των εθνών με τη δικαιολογία πως «αν ιδρυθεί ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, θα αυξηθούν οι εθνικισμοί και στις δυο πλευρές». Οπως κι ένα κομμάτι της Αριστεράς (παλιό ÖDP - Κόμμα Ελευθεριών και Αλληλεγγύης) κράτησε θέση ουδέτερη.

Υστερα θυμήθηκα τον Μιχρί Μπελί, που τον πατριωτισμό τον είχε κάνει σημαία και είχε πρωτοστατήσει στη διάσπαση του πρώτου νόμιμου αριστερού κόμματος (Εργατικό Κόμμα Τουρκίας - TİP) με τη θεωρία της «Εθνικής Δημοκρατικής Επανάστασης». Ο ίδιος Μπελί τα πέτρινα χρόνια της δεκαετίας του ’90, όταν είχε φτάσει στο αποκορύφωμα η έχθρα προς τους Κούρδους λόγω των συγκρούσεων στα βουνά με το ΡΚΚ, κι ενώ γίνονταν καμπάνιες τύπου «Πατριώτη μη ψωνίζεις από Κούρδο μπακάλη», είχε κατέβει υποψήφιος με το κουρδικό κόμμα.

Οι τρεις νεολαίοι της πατριωτικής Επαναστατικής Νεολαίας (Dev-Genç) που κρεμάστηκαν από τη χούντα το ’72, προτού δολοφονηθούν βροντοφώναξαν «Ζήτω η αδερφοσύνη του τουρκικού και κουρδικού λαού!»

Μπορώ να πολλαπλασιάσω τα παραδείγματα και να φτάσω μέχρι την τεράστια πορεία αλληλεγγύης προς τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο το 2010, ή τη λαοθάλασσα που φώναζε «Είμαστε όλοι Αρμένιοι» στην πορεία μετά τη δολοφονία του Αρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ. Αλλά νομίζω δεν χρειάζεται.

Απλώς ήθελα να υπογραμμίσω σε αυτό το άρθρο πως κάποιοι στην Αριστερά στη χώρα μας, στο όνομα του πατριωτισμού, στα λεγόμενα εθνικά θέματα ταυτίζονται με το ανέκαθεν δεξιό κράτος. Και τους ανθρώπους που έχουν την ίδια «γραμμή» με το κράτος σε τέτοια θέματα, στο χωριό μου δεν τους λέμε πατριώτες αλλά εθνικιστές. Και γελάμε πολύ μαζί τους όταν δηλώνουν Αριστεροί.

* δημοσιογράφος στο Tiken.net, ποιητής, μεταφραστής και μέλος της Τ.Ε. Ροδόπης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ
Πράξεις πίστης στον καιρό της «επικοινωνίας»
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κλείνει τον πρώτο κύκλο της κρίσης. Αποτελεί τον επίλογό του. Στον νέο κύκλο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα χρειαστεί μια βαθιά προγραμματική και ιδεολογική ανανέωση. Μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των κοινωνικών...
Πράξεις πίστης στον καιρό της «επικοινωνίας»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Νυν υπέρ πάντων ο (κομματικός) αγών;
Προσωπικά, δεν έχω κανένα πρόβλημα να συγχαρώ τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή έλυσε το Μακεδονικό, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν ευθύνεται για πολλά και διάφορα άλλα. Οπως επίσης δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ το...
Νυν υπέρ πάντων ο (κομματικός) αγών;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η πρόκληση Μπαμπατζάν
Την ώρα που ο Ερντογάν βρισκόταν στις Βρυξέλλες, ο πρώην τσάρος της Οικονομίας της Τουρκίας, Αλί Μπαμπατζάν, κατέθετε και τυπικά την αίτηση για δημιουργία νέου κόμματος.
Η πρόκληση Μπαμπατζάν
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πραγματισμός στην αντιμετώπιση της Τουρκίας
Πώς πιστεύουν οι Ελληνες και οι Ελληνίδες πως πρέπει να διαχειριστούμε την όλο και περισσότερο δύσκολη γείτονα; Τι συνέπειες έχει η συνεχώς ενισχυόμενη αίσθηση της απειλής που βιώνουμε από την Τουρκία στον...
Πραγματισμός στην αντιμετώπιση της Τουρκίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αρχηγισμός, η παιδική αρρώστια του ΣΥΡΙΖΑ
Η έννοια του «αρχηγικού κόμματος» ή του «αρχηγισμού», όπως ισχύει και με την έννοια της «πασοκοποίησης», ποτέ δεν αναφέρεται ρητά βέβαια. Ο «αρχηγισμός» πάντοτε φέρει αρνητικό πρόσημο, κανείς δεν τάσσεται...
Αρχηγισμός, η παιδική αρρώστια του ΣΥΡΙΖΑ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Καταιγιστικές αλλαγές και υπερβάσεις
Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 κατόρθωσε να εκφράσει μια αγανάκτηση που αν δεν εξέφραζε ο ριζοσπαστισμός της Αριστεράς θα αναζητούσε τον ριζοσπαστισμό της άκρας Δεξιάς. Εκτοτε οι συνθήκες άλλαξαν. Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ σύνδρομο...
Καταιγιστικές αλλαγές και υπερβάσεις

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας