Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το πάθη ενός ατέλειωτου Μεγαλοβδόμαδου
ΕΦ.ΣΥΝ. / Γιώργος Τσιάρας

Το πάθη ενός ατέλειωτου Μεγαλοβδόμαδου

  • A-
  • A+

Μεγάλη Τρίτη, η δεύτερη μεγαλοβδομαδιάτικη μέρα. Της Κασσιανής που όρθωσε το ανάστημά της στην αυταρχική εξουσία. Είναι πολλές ακόμα οι γυναίκες που νιώθουν βαρύ το χέρι της αυταρχικής αρσενικότητας.

Σαν αυτή τη δόλια την έγκυο στις ακριές της χώρας, που δοκίμασε την άλογη βία στο κορμί της. Σαν την ανώνυμη γυναίκα που σφίγγει τα χείλη της να αντέξει τα βασανιστήρια. Αυτή τη βία, τη λεκτική, και την ασέβεια προς ό,τι εκπροσωπεί που βυσσοδόμησε στο ηλεκτρονικό σώμα της πρώτης αρχόντισσας του πολιτεύματός μας. Γιατί τόλμησε να αποχαιρετήσει έναν σπουδαίο άνθρωπο. Εναν ασυμβίβαστο.

Μνήμη Περικλή Κοροβέση αλλά και τιμή σ’ όλους όσοι αντιστέκονται στην ισοπέδωση της ανθρωπιάς. Σ’ αυτούς που κρατάνε αναμμένο το καντήλι της παράδοσης και των αξιών που τη συνοδεύουν. Σ’ αυτούς που δεν βολεύονται με την έκπτωση. Που βάζουν πλάτη στην αλληλεγγύη. Σ’ αυτούς που σέβονται όσους ανάστησαν οικογένειες και έπλασαν χαρακτήρες, με ζυμάρι την αγάπη για τον συνάνθρωπο και την ανησυχία για όσους πάσχουν.

Σ’ αυτό το ατέλειωτο φετινό Μεγαλοβδόμαδο ζυγίζεται στην παλάντζα ο πολιτισμός μας και βρίσκεται λιποβαρής. Ο κορόνας ήταν η αφορμή, που αφαίρεσε το περιτύλιγμα κι έτσι φάνηκαν στον ήλιο οι πληγές μας. Κάθε χρονιά κι ένα καρφί στο σώμα του ανθρωπισμού, που μεγάλωσε την απογοήτευση αλλά και την απόσταση ανάμεσα στους ανθρώπους.

Η μεγάλη πληγή της εποχής μας αναδύεται μέσα από την αφόρητη αλαζονεία της. Πίστεψε πως είναι άτρωτη, συνοδευόμενη από συνεχή νεότητα. Νόμισε πως βαπτίστηκε στα νερά της Στυγός κι έγινε άτρωτος σαν τον Αχιλλέα. Ηταν αργά όταν η Θέτις, η μάνα του, που η αλαζονεία της υποχώρησε, συνειδητοποίησε πως ουδείς είναι άτρωτος. Ολοι έχουν την αχίλλειο πτέρνα τους.

Το δημοτικό τραγούδι έκανε τραγούδι τη συνειδητοποίηση πως όλοι φθείρονται κι αυτό γίνεται συχνά με τραγικό τρόπο. Με γέλασαν τα πουλιά, της άνοιξης τ' αηδόνια κι έφτιασα το σπιτάκι μου ψηλότερ' από τ' άλλα, άδει το δημοτικό άσμα. Ενα τραγούδι που ταιριάζει απόλυτα στην αλαζονική εποχή μας, η οποία γελάστηκε από την τεχνολογική της δύναμη, πως τάχα μου η ανθρωπότητα πέρασε στην περίοδο της συνεχούς νεότητας.

Κι έτσι εκάς οι βέβηλοι, αυτοί που δεν είναι συμβατοί με την υγεία, το χαμόγελο, το αρυτίδωτο. Από τη μια μεριά χαλκεύονται μέτρα για παράταση του εργασιακού βίου κι από την άλλη όσοι είναι συνταξιούχοι ή έχουν διαβεί το κατώφλι του εξηκοστού πέμπτου έτους εξωθούνται στον χώρο του ανεπιθύμητου. Γίνονται βάρος για μια κοινωνία που νεάζει, αρνούμενη να ωριμάσει.

Κι έτσι έχουμε τις εκατόμβες, προσφορά στον κορόνα. Στη Σκοτία, στην Ισπανία, ο δυτικός πολιτισμός έχει παρακμάσει. Τα σημεία της πολιτισμικής παρακμής είναι ευδιάκριτα και στην Ελλάδα.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Του Δημάκη και της εκπαίδευσης
Ο Δημάκης τιμωρείται για όσα έπραξε εκτός φυλακής. Το σχολείο όμως είναι ναός, δεν είναι φυλακή. Οσοι συμπεριφέρονται τιμωρητικά, θα έπρεπε να καθίσουν στο ίδιο θρανίο. Να μάθουν ό,τι ξέχασαν.
Του Δημάκη και της εκπαίδευσης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο Ιλισός και η γειτονιά του
Τα ποτάμια ασκούν μια ξεχωριστή μαγεία. Ημερώνουν το τοπίο και μαλακώνουν τις διαθέσεις των πολιτών. Ξέχωρα που τροφοδοτούν την έμπνευση των λογοτεχνών, των εικαστικών και των συνθετών τραγουδιών.
Ο Ιλισός και η γειτονιά του
ΑΠΟΨΕΙΣ
Την Αρτα και τα Γιάννενα
Οι πόλεις και ο δημόσιος χώρος κακοποιούνται ικανοποιώντας την αλαζονεία ορισμένων δημάρχων, που μετατρέπουν την πόλη τους σε βαρυφορτωμένο και αντιαισθητικό σώμα. Που ό,τι βρίσκουν πρόχειρο στην ντουλάπα το...
Την Αρτα και τα Γιάννενα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λέλε στιάουα
Η Πίνδος δικαιώνει όσους την είπαν «ουρανογείτονα». Κάθε επίσκεψη είναι και μια συνομιλία με έναν άλλο κόσμο. Που για να τον αφουγκραστείς χρειάζεται να ανοίξεις την ψυχή σου σε γλώσσες αλλιώτικες.
Λέλε στιάουα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σαΐτες της Διακαινησίμου
Απόπασχα. Αφήνει η γιορτή της Ανάστασης και των πέριξ μια γλυκιά γεύση στους περισσότερους. Εξόν από τους μοναχικούς. Μια αίσθηση που διαπερνάει όλο το κορμί. Που απλώνεται σε κάθε κύτταρο. Σ’ όλα τα...
Σαΐτες της Διακαινησίμου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Λελούδω κι ο Μπουκάλας
Η αξιοσύνη του Μπουκάλα διασταυρώθηκε με το κλίμα της εποχής. Στα μνημονιακά χρόνια δοκιμάστηκαν πολλά. Υποδόρια ξαναθυμηθήκαμε τα πολιτισμικά μας ασημικά που καταχωνιάστηκαν στις αποθήκες της συλλογικής μας...
Η Λελούδω κι ο Μπουκάλας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας