Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενα μέλλον, μα τι μέλλον;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ενα μέλλον, μα τι μέλλον;

  • A-
  • A+

Είτε ήταν πρωί τριγύρω, είτε στο πρώτο σούρουπο, είτε στη βαθιά νύχτα, ένα πράγμα είναι στο μυαλό του αυτές τις μέρες της καραντίνας που η ζωή πάτησε pause στις ζωές όλων. Σκέφτεται συνεχώς την ατμόσφαιρα ενός δυστοπικού πίνακα που είχε δει κάποτε στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης.

Το έργο ήταν «Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων» του Ιερώνυμου Μπος. Ο ζωγράφος φαντάστηκε τη δημιουργία του κόσμου και τη συνέχεια αυτού μέσα από ένα δραματικό τρίπτυχο. Από τον βιβλικό Παράδεισο οδηγούμαστε λόγω των επίγειων αμαρτιών σε μια τερατώδη Κόλαση, τα ανθρωπόμορφα πλάσματα ξεπερνούν και την πιο άρρωστη φαντασία.

Τότε είχε τόσο εντυπωσιαστεί από τον παράξενο κήπο του Μπος που έμαθε τα πάντα γι' αυτόν. Οι ιστορικοί τέχνης του 20ού αιώνα δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλήξουν αν το κεντρικό θέμα αποτελεί ηθική προειδοποίηση ή μια αποτύπωση του απολεσθέντος Παραδείσου. Ο Αμερικανός συγγραφέας Πίτερ Σ. Μπιγκλ περιγράφει τον πίνακα ως «ερωτική διαταραχή που μας μετατρέπει σε ηδονοβλεψίες, ένα μέρος γεμάτο με τον μεθυστικό αέρα της τέλειας ελευθερίας».

Διαβάζει συνεχώς άρθρα που με αφορμή την τελευταία πανδημία απευθύνουν δριμύ «κατηγορώ» στον σύγχρονο άνθρωπο, στα αμφιλεγόμενα «επιτεύγματά» του. Νιώθει πως πρέπει να τον υπερασπιστεί. Σαν να πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό του, κι ας μην είχε πειράξει ποτέ ούτε μυρμήγκι.

Οχι, η κόλαση του Μπος δεν αξίζει ούτε σ' αυτόν ούτε σε όσους ξέρει. Ανάμεσά τους βέβαια δεν είναι ένας ηγέτης που καθορίζει τις τύχες των άλλων. Ομως η Β., που είναι παιδίατρος, βλέπει ανασφάλιστα παιδιά, πάντα διαθέσιμη στους γονείς που ανησυχούν. Και ο Σ. σταματά πάντα μπροστά σ' έναν άστεγο.

Μιλάνε λίγο, αν έχει κάτι στην τσέπη το δίνει. Η Γ. κάνει μαθήματα αγγλικών δωρεάν στα παιδιά που ξέρει καλά πως οι γονείς τους δεν έχουν να πληρώσουν. Η Λ. όταν πάει σπίτι της δεν σταματά να είναι διευθύντρια του σχολείου, προσπαθεί σε αντίξοες συνθήκες να δώσει λύσεις στα προβλήματα.

Και ο Μ. -όχι τώρα που είναι η κρίση- πάντοτε εξυπηρετούσε όταν κάποιος ηλικιωμένος από τη γειτονιά είχε ανάγκη. Και φυσικά ο Σ., λογιστής, που μέσα στην κρίση ανέλαβε δωρεάν τα φορολογικά όλων των άνεργων φίλων. Και είναι κι άλλοι πολλοί. Που πάντα νοιάζονται για τον άλλον.

Οχι, δεν έχουν θέση σ’ αυτόν τον ζοφερό πίνακα του Μπος, ούτε στον ζοφερό πίνακα οποιουδήποτε «ζωγραφίζει» ένα τέτοιο μέλλον. Σκέφτεται πως η αλλαγή που ζούμε τώρα στην καθημερινότητα είναι μια διαδικασία με την οποία το μέλλον εισβάλλει στις ζωές μας. Ενα μέλλον, μα τι μέλλον; Ας είναι ένα μέλλον χωρίς φόβο, εύχεται και ανάβει το φως για παρέα κι ας είναι μέρα μεσημέρι.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενα εσπρεσάκι, παρακαλώ…
Ολο το Σαββατοκύριακο σκούπιζαν, καθάριζαν, έπλεναν καρέκλες, τραπέζια, πεζοδρόμια. Βλέπω χαρούμενα νέα παιδιά -σερβιτόρους, σερβιτόρες- να δουλεύουν με κέφι, να πειράζονται και να πειράζουν τους συναδέλφους...
Ενα εσπρεσάκι, παρακαλώ…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο άνθρωπος με τη μάσκα
Ο γείτονάς μου, μου εκμυστηρεύεται πως τον ακολουθεί ένας Πακιστανός που σίγουρα θέλει να τον ληστέψει και ότι η μάσκα που φορά δεν είναι για να προστατευτεί από τον ιό, αλλά για να μη φαίνονται τα...
Ο άνθρωπος με τη μάσκα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το πικρό κοκτέιλ του φόβου
Οι λέξεις ελευθερία και επιστροφή πλανιούνται παντού στον αέρα. Οι μέρες της καραντίνας -που άλλοι τις μετρούν μία μία και άλλοι χάνουν το μέτρημα- τελειώνουν. Αλλά ο φόβος δεν φεύγει.
Το πικρό κοκτέιλ του φόβου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εμείς οι φυλακισμένοι του χαρτιού
«Δεν υπάρχει φυλακή που δεν μπορείς να δραπετεύσεις. Δεν υπάρχει σκλαβιά που να εμποδίζει την ελευθερία σου. Ολα είναι στο κεφάλι σου. Σπάσ' το και πέτα...».
Εμείς οι φυλακισμένοι του χαρτιού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Νικώντας τον θηρευτή
Μπορεί κάποτε κάποιοι σοφοί που «εκ των μελλόντων τα προσερχόμενα αντιλαμβάνονται και την μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων βλέπουν» να πείσουν τους ανθρώπους πως τότε και τώρα και πάντοτε είμαστε όλοι...
Νικώντας τον θηρευτή
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Γιατί μένεις σπίτι;»
Γιατί μένεις σπίτι; Ρωτάω τον εαυτό μου το πρωί που η συνήθεια με οδηγεί στην εξώπορτα και θέλει να κάνω ό,τι έκανα κάθε πρωί. Ο,τι έκανα και δεν πρέπει να κάνω αυτές τις μέρες της μεγάλης δοκιμασίας. Γιατί...
«Γιατί μένεις σπίτι;»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας