Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μετά τον νεοφιλελευθερισμό τι;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μετά τον νεοφιλελευθερισμό τι;

  • A-
  • A+

Η αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού απαίτησε την επείγουσα ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ξεκινούσε την υλοποίηση πρωτοβουλιών ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών υγείας. Το ίδιο έχει συμβεί σε όλη την Ευρώπη και ειδικότερα στη Νότια Ευρώπη, όπου οι υπηρεσίες αυτές είχαν πληγεί σοβαρά από πολιτικές λιτότητας.

Παράλληλα, και πριν ξεκινήσει η πανδημία, είχε φανεί στην Ελλάδα ότι η πίστη στην αγορά, η μείωση των φόρων και το άθροισμα των εξυπηρετήσεων σε ημετέρους δεν έχουν τα αναμενόμενα «αναπτυξιακά» αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα ο νεοφιλελευθερισμός απαξιώνεται μπροστά στα μάτια μας και η μόνη ελπίδα των υποστηρικτών του είναι να επιστρατεύσουν πολιτικά μια Ακρα Δεξιά αντικοινωνική, ρατσιστική, οπαδό της πιο φτηνής ιδιοτέλειας.

Μπροστά στα επαναλαμβανόμενα και συσσωρευόμενα συμβάντα μιας οικουμενικής και πολυδιάστατης κρίσης δεν αρκεί η αναπόληση των αναπτυξιακών οραμάτων του '60, η πίστη σε μια «κανονικότητα» που όπου να 'ναι εγκαθιδρύεται. Οι διάφορες εκδηλώσεις της κρίσης θέτουν ζητήματα που είναι ταυτοχρόνως επείγοντα και στρατηγικά. Δεν είναι μόνο η επάρκεια της δημόσιας υγείας απέναντι στη σημερινή απειλή, αλλά και απέναντι στις μελλοντικές παρόμοιες απειλές (που προβλέπει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας).

Η αναγκαία μείωση της απασχόλησης και της οικονομικής δραστηριότητας, όπως κατά την τρέχουσα κρίση, χρειάζεται διαδικασίες προστατευμένης ευελιξίας της εργασίας, αλλά και εργαλεία στρατηγικών ή και συγκυριακών αναδιαρθρώσεων της οικονομίας. Επίσης, το τέλος του λιγνίτη πρέπει να συνοδευτεί από τη δημιουργία αντίστοιχων θέσεων εργασίας σε άλλες δραστηριότητες.

Η πτώση του τουρισμού πρέπει να οδηγήσει σε μεταφορά απασχόλησης σε τοπικές αγροτικές ή μεταποιητικές παραγωγές. Αναμενόμενες τοπικές καταστροφές, όπως στη Μάνδρα και το Μάτι, πρέπει να αντιμετωπίζονται με ολοκληρωμένα σχέδια ανάταξης. Σε συνθήκες τραπεζικών κρίσεων είναι αναγκαίες τοπικές συνεταιριστικές τράπεζες και συμπληρωματικά νομίσματα για να είναι δυνατή η επιβίωση των τοπικών οικονομιών.

Οι παρεμβάσεις αυτού του τύπου μπορούν να σημαδέψουν ριζικά τον τρόπο άσκησης οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής πολιτικής στην Ελλάδα, να επιτρέψουν την οικοδόμηση ενός αναπτυξιακού μοντέλου, που αποτελεί μια πραγματική εναλλακτική απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό, και να ενισχύσουν τις παραγωγικές δυνατότητες και την πολιτική βαρύτητα των λαϊκών τάξεων.

Ολες οι παραπάνω προσεγγίσεις της πολιτικής μπορούν να οικοδομήσουν γερές συμμαχίες μεταξύ των μισθωτών, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών επιχειρήσεων και των αγροτών, συμμαχίες που θα διαμορφωθούν γύρω από τις ανασυγκροτήσεις σε τοπικό επίπεδο των δημόσιων πολιτικών, των αναπτυξιακών σχεδίων και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων.

Οι συμμαχίες αυτές, σε όποιο τοπικό ή τομεακό επίπεδο, θα δώσουν τη δυνατότητα να αμφισβητηθεί η κυριαρχία της συμμαχίας κεφαλαίου (τραπεζικού και επιχειρηματικού) με το πολιτικό προσωπικό της Δεξιάς και να οικοδομηθεί ένας νέος πολιτικός συσχετισμός δυνάμεων προς όφελος των λαϊκών τάξεων.

Το νέο μοντέλο ανάπτυξης για την αντιμετώπιση των πολλαπλών στρατηγικών προκλήσεων δεν είναι ήδη διαθέσιμο, τόσο σε ό,τι αφορά τις μεθόδους του όσο και σε ό,τι αφορά τους συγκεκριμένους στόχους που πρέπει να υπηρετήσει. Πρέπει να οικοδομηθεί μέσω του συνδυασμού κινηματικών πρωτοβουλιών και θεσμικών καινοτομιών, ικανών να σχεδιάσουν το μέλλον, από την άποψη της προστασίας των πληθυσμών και των αναπαραγωγικών δυνατοτήτων των κοινωνιών.

Οι αναγκαίες αλλαγές είναι τόσο ριζικές και πολύπλευρες, που θα χρειαστεί επίσης να υπάρχουν διαδικασίες νομιμοποίησης στα μάτια των εργαζομένων και των πολιτών των νέων και των συνδυασμένων επιλογών που πρέπει να πραγματοποιηθούν, μέσω της εμβάθυνσης και επέκτασης των δημοκρατικών διαδικασιών, σε τοπικό και τομεακό επίπεδο.

Οι δυνάμεις της Αριστεράς που κατανοούν την ανάγκη ενός τέτοιου προσανατολισμού πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες για να πάψει να περιορίζεται ο αριστερός λόγος σε ένα σύνολο αξιακών τοποθετήσεων ή γενικών στόχων. Και να ληφθούν οι κατάλληλες οργανωτικές πρωτοβουλίες, ώστε να είναι, αντίθετα, ο αριστερός λόγος το άθροισμα εξειδικευμένων προγραμματικών προτάσεων, που μπορούν να υποστηριχτούν σε ό,τι αφορά τις λεπτομέρειές τους μπροστά στους άμεσα ενδιαφερόμενους.

Το επιστημονικό δυναμικό της χώρας μπορεί να συγκροτήσει τέτοιες πρωτοβουλίες, που πρέπει να ξεκινήσουν από το κέντρο και στη συνέχεια να επεκταθούν σε όλες τις περιφέρειες, για να αποτελέσουν, σε συνεργασία με τα πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα, τα κέντρα του σχεδιασμού των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων και αναδιαρθρώσεων και της διάδοσης των αναγκαίων γνώσεων στον ενδιαφερόμενο πληθυσμό. Μια τέτοια προσέγγιση θα αποτελούσε μια αναγκαία γιγάντια επιχείρηση αναγέννησης της Αριστεράς, για να ανταποκριθεί στις προφανείς προκλήσεις και να επιτύχει την επανασύνδεσή της με την επιστημονική σκέψη και τις λαϊκές δυνάμεις.

* οικονομολόγος

ΑΠΟΨΕΙΣ
Από τον Γκράμσι στον Κυριάκο...
Δεν πρόλαβαν να επιβεβαιωθούν οι κάθε λογής προφήτες, οι οποίοι προέβλεπαν ότι ο κόσμος μετά την πανδημία δεν θα είχε καμία σχέση με αυτόν που προϋπήρξε της επέλασης του κορονοϊού, και η ανθρωπότητα βρίσκεται...
Από τον Γκράμσι στον Κυριάκο...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μεταξύ άλλων, ο νεοφιλελευθερισμός;
O καπιταλισμός, ιδίως ως νεοφιλελευθερισμός, παύει να αποτελεί τον κύριο πόλο έναντι του οποίου αγωνίζεται και αποκτά τον λόγο ύπαρξής της η Αριστερά, και θεωρείται, στη χειρότερη περίπτωση, ως η φυσιολογική...
Μεταξύ άλλων, ο νεοφιλελευθερισμός;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο διπολισμός, αποτέλεσμα των νέων προκλήσεων
Η πληθυντική Αριστερά δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζει το παρόν και το μέλλον με τις πολιτικές οπτικές, τις αναλύσεις και τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Εχουν αλλάξει πολλά και άλλα δεν...
Ο διπολισμός, αποτέλεσμα των νέων προκλήσεων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ανάγκη αντικατάστασης των πολιτικών που επιδεινώνουν τη κρίση
Αυτή την περίοδο, παρά την επικοινωνιακή μονομέρεια στήριξης της Ν.Δ., πολλαπλά κέντρα συστημικών δυνάμεων, «επιτρέπουν» αρθρογραφίες -όχι τυχαία- που σχετίζονται με την ανάγκη «συναινέσεων» που θα γίνουν...
Η ανάγκη αντικατάστασης των πολιτικών που επιδεινώνουν τη κρίση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι ορφανές μεγάλες αφηγήσεις
Με την πανδημία, η αφήγηση της παγκοσμιοποίησης αμφισβητήθηκε τόσο από τους ωφελημένους όσο και από τους ηττημένους. Η πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου 2020 θα μείνει στην ιστορία ως φρένο στον τροχό της...
Οι ορφανές μεγάλες αφηγήσεις
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εμείς θα είμαστε στο ραντεβού;
Επιτέλους ήρθε η στιγμή που επιχειρείται η πρώτη έξοδος από τoν κατ’ οίκον περιορισμό. Η κοινωνία μουδιασμένη και προβληματισμένη ετοιμάζεται να ανιχνεύσει τη νέα πραγματικότητα. Φόβος και ανασφάλεια για την...
Εμείς θα είμαστε στο ραντεβού;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας