Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το τέλος των ψευδαισθήσεων
ΦΩΤ.: ΑΡΧΕΙΟΥ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το τέλος των ψευδαισθήσεων

  • A-
  • A+

Η κυβέρνηση, πριν κλείσει έναν χρόνο διακυβέρνησης, βρίσκεται αντιμέτωπη με το χειρότερο σενάριο για την οικονομία που θα μπορούσε να φανταστεί. Από το τέλος της προηγούμενης χρονιάς, η ανάπτυξη άρχισε να σκοντάφτει. Δυστυχώς, η αρνητική αυτή δυναμική δεν φαίνεται να ανακόπτεται τουλάχιστον μέχρι το τέλος του α΄ εξαμήνου 2020. Δεν θα πρέπει να μάλιστα να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η ελληνική οικονομία να επιστρέψει στη δίνη του υφεσιακού κύκλου. Μια τέτοια εξέλιξη θα έχει άμεσες επιπτώσεις στην εκτέλεση του προϋπολογισμού, οι παραδοχές του οποίου ανατρέπονται. Με δεδομένες τις μεγάλες δαπάνες που απαιτεί η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, αλλά και τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, η προοπτική των «χειρότερων ημερών» δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ευτυχώς για την κυβέρνηση υπάρχει το «μαξιλάρι» που της είχαν αφήσει οι προηγούμενοι, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα, αλλά μέχρι πότε, αφού τα λεφτά κάποια στιγμή τελειώνουν.

Θα ήταν δίκαιο να αποδοθούν ευθύνες στην κυβέρνηση; Φυσικά, όχι. Τόσο το προσφυγικό - μεταναστευτικό όσο και ο κορονοϊός είναι απρόβλεπτοι παράγοντες, που οι επιπτώσεις τους θα ταρακουνήσουν κάθε οικονομία και πολύ περισσότερο τη δική μας, η οποία είναι πλήρως εξαρτημένη από τις τουριστικές ροές και τις εξαγωγές.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης ξεκινούν από εδώ και πέρα και αφορούν τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει μια ενδεχόμενη κρίση. Ηδη, για να κερδίσει στις εκλογές, υποσχέθηκε στους πάντες τα πάντα: δουλειές, λιγότερους φόρους, ανάπτυξη, επενδύσεις. Με δεδομένο ότι τα οικονομικά περιθώρια περιορίζονται, θα κληθεί πολύ σύντομα να αποφασίσει σε ποιους θα στείλει τον λογαριασμό. Απ' όσα έχει πει και νομοθετήσει, είναι φανερό ότι η προτεραιότητα για τον κ. Μητσοτάκη είναι οι «επενδυτές». Αλλωστε, από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου, προσπάθησε να τους καλοπιάσει και να τους προσφέρει τα πάντα: παροχές, χαμηλό κόστος εργασίας, απαλλαγές και διευκολύνσεις. Ανάμεσα στις πρώτες συναντήσεις που έκανε ο πρωθυπουργός ήταν αυτές με μεγαλοεπιχειρηματίες που έχουν δεσπόζουσα θέση στην οικονομία. Μέχρι στιγμής, η επίθεση φιλίας στους «επενδυτές» δεν έχει αποδώσει. Θα επιμείνει; Και τι άλλο ακόμα είναι διατεθειμένη η κυβέρνηση να τους προσφέρει, ώστε να τους πείσει να μας... διαλέξουν: Ακόμα πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας; Περισσότερες και μεγαλύτερες διευκολύνσεις; Περισσότερα σπίτια στο σφυρί; Περισσότερα φιλέτα από τη δημόσια περιουσία και σε χαμηλότερες αποτιμήσεις;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για τους «επενδυτές» η έννοια «φιλία» είναι μετρήσιμη με ευρώ. Κάθε ευρώ, όμως, που θα δίνει η κυβέρνηση για να εξαγοράσει τη «φιλία» τους, θα κληθεί να το εξοικονομήσει από κάπου αλλού: από τους φόρους που πληρώνουν οι πολλοί, από τις ισχνές πλέον κοινωνικές δαπάνες που απευθύνονται στις πιο ευάλωτες ομάδες, από τις δημόσιες επενδύσεις, από τη μεσαία τάξη.

Αλλά ακόμα και να καταφέρει να τους «πείσει», τα προβλήματα δεν πρόκειται να λυθούν. Εχει μιλήσει κανείς για το ενδεχόμενο η παγκόσμια αγορά κεφαλαίων να «νοσήσει» από τον κορονοϊό; Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην παγκόσμια ρευστότητα; Τι θα συμβεί αν οι τοποθετήσεις κεφαλαίων γίνουν πιο επιλεκτικές και προσεκτικές ως προς την αξιολόγηση του κινδύνου; Πώς θα επηρεαστούν οικονομίες σαν την ελληνική, που προσπαθούν να ισορροπήσουν σε τεντωμένο σχοινί; Πλέον τα πράγματα είναι «κουκιά λογαριαστά», καθώς η κυβέρνηση είναι εγκλωβισμένη ανάμεσα στην πραγματικότητα και στις προσδοκίες που κατασκεύασε την εποχή που ήταν στην αντιπολίτευση και τους μύθους που με τόση ευκολία αφηγήθηκε στους Ελληνες.

Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του έχουν ήδη πάρει τις αποφάσεις τους για το πώς θα αντιμετωπίσουν μια ραγδαία επιδείνωση του οικονομικού περιβάλλοντος. Παραμένει όμως αδιευκρίνιστος ο τρόπος που θα επιλέξει για να επιβάλει τις επιλογές της. Υποθέτουμε ότι αρχικά θα επικαλεστεί λόγους «ανωτέρας βίας» και «εθνικού συμφέροντος». Τι θα κάνει όμως στη συνέχεια, όταν: άνθρωποι θα χάνουν τα σπίτια τους στους πλειστηριασμούς, οι άνεργοι θα πολλαπλασιάζονται, τα ληξιπρόθεσμα θα αυξάνονται; Θα ακολουθήσει τον δρόμο της μετριοπάθειας ή της επιβολής; Θα κατασκευάσει «εχθρούς» ή θα αναζητήσει συναινέσεις; Θα επιδοθεί σε κυνήγι «μαγισσών» με κλιμακούμενες δόσεις αυταρχισμού στο πλαίσιο του δόγματος «νόμος και τάξη» ή θα αναθεωρήσει τις απόψεις της, ακολουθώντας τον δρόμο της μετριοπάθειας;

Η ελληνική οικονομία με το υπέρογκο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος δεν έχει την πολυτέλεια πειραματισμών και «εκλεκτικών συγγενειών» που θα θέτουν σε κίνδυνο την ήδη ασταθή κοινωνική και οικονομική ισορροπία. Πλέον, σε κάθε στραβοπάτημα παραμονεύει ο κίνδυνος μιας νέας δανειακής σύμβασης ή μιας ακόμα πιο σκληρής επιτήρησης από τους δανειστές. Οι ευθύνες της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι τεράστιες, αφού σε σχέση με τις μνημονιακές κυβερνήσεις το περιβάλλον μέσα στο οποίο κλήθηκε να κυβερνήσει ήταν σαφώς καλύτερο. Μέχρι στιγμής, έχει αποδείξει ότι δεν το εκτίμησε. Κέρδισε τις εκλογές, υποσχόμενη 4% ανάπτυξη, χωρίς να λέει πώς θα το πετύχει. Οι ντελάληδές της έλεγαν διάφορα για μπουλντόζες και για επενδυτές που περιμένουν στην ουρά, και ακόμα περιμένουμε. Οι μόνες «επενδύσεις» που έχουν γίνει είναι καφέ, μεζεδοπωλεία, ξενοδοχεία, επιδοτούμενες ανεμογεννήτριες που βεβηλώνουν το περιβάλλον και, κάπου στο βάθος του ορίζοντα, καζίνα. Και, δυστυχώς, απροσδόκητα προέκυψε ο κορονοϊός, για να σκάσει την πολιτική φούσκα και να μας επαναφέρει όλους στην πραγματικότητα.

*Δημοσιογράφος, συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ώρα των στατιστικών
Στους μήνες που έρχονται, η κυβέρνηση, όλο και πιο συχνά, θα προσπαθεί να συγκαλύψει την πραγματικότητα με στατιστικές. Ηδη η επιχείρηση αυτή έχει ξεκινήσει με την... ανάπτυξη. Στη συνέχεια τη σκυτάλη θα πάρει...
Η ώρα των στατιστικών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μεροληψία δεν ήταν ποτέ δική μας σημαία
Η Ν.Δ. κέρδισε τις εκλογές γιατί κέρδισε στο πεδίο της προοπτικής. Μιας προοπτικής fake, ψεύτικης όπως πια αποδεικνύεται, αλλά κέρδισε. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε στο πεδίο της προοπτικής επειδή δεν πρόβαλε μια εξίσου...
Η μεροληψία δεν ήταν ποτέ δική μας σημαία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Προσδοκίες, εμπιστοσύνη και οικονομική πραγματικότητα
Είναι απολύτως λογικό και θεμιτό η νέα κυβέρνηση να θέλει να χτίσει κλίμα εμπιστοσύνης. Οταν, όμως, παρασύρεται από τη μέθη της εκλογικής νίκης και καλλιεργεί υπερβολικές προσδοκίες, τότε κινδυνεύει να...
Προσδοκίες, εμπιστοσύνη και οικονομική πραγματικότητα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δεν κάνει παζάρια το «Αφεντικό»
Δεν πρόκειται να υπάρξει «έκπτωση» αναφορικά με το χρέος επειδή άλλαξε η κυβέρνηση στην Ελλάδα, είπε η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ στη θερινή της συνέντευξη Τύπου την Παρασκευή το πρωί στο Βερολίνο.
Δεν κάνει παζάρια το «Αφεντικό»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Απολείπειν ο Θεός Μνημόνιον
Η επιλογή της Ν.Δ. να παραχαράξει τον Καβάφη δεν στερούνταν μονάχα γνώσης ή έστω στοιχειώδους σεβασμού. Διότι, εντάξει, Καβάφη μπορεί να μην έχουν διαβάσει όλοι στη Ν.Δ. Αλλά όταν ανέτρεχαν στα άπαντά του για...
Απολείπειν ο Θεός Μνημόνιον
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μακρύς ο «δρόμος» για την επάνοδο της οικονομίας στο 2009
Στο τέλος του προηγούμενου άρθρου μας στην «Εφ.Συν.» αναφέραμε ότι «η αναμενόμενη ανάκαμψη της οικονομίας το 2018, αν πραγματοποιηθεί, δεν δικαιολογεί κανέναν πανηγυρισμό και, με δημόσιο χρέος ίσο με το 179,8%...
Μακρύς ο «δρόμος» για την επάνοδο της οικονομίας στο 2009

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας