Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η αυτοκριτική του ΣΥΡΙΖΑ και το τίμημα της προσαρμογής
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αυτοκριτική του ΣΥΡΙΖΑ και το τίμημα της προσαρμογής

  • A-
  • A+

Προ ολίγων ημερών δημοσιεύτηκε ένα κείμενο-απόφαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ στο οποίο γίνεται ένας απολογισμός-αυτοκριτική της επταετίας ΣΥΡΙΖΑ (2012-2019).

Εκεί, μεταξύ άλλων, παρατίθενται τα σφάλματα και οι λάθος υποθέσεις που έκανε η κυβέρνησή του. Ετσι διαβάζουμε ότι:

● Δεν υπολόγισαν σωστά τον συσχετισμό των δυνάμεων στο ευρωπαϊκό επίπεδο.

● Η απειλή πιστωτικού γεγονότος στους δανειστές ήταν άσφαιρη, αφού η Ε.Ε. είχε ήδη θωρακιστεί για μια τέτοια εξέλιξη.

● Αργησαν να καταλάβουν ότι ο Σόιμπλε δεν μπλόφαρε, αλλά πράγματι το Grexit ήταν πρώτη του επιλογή.

● Δεν έλαβαν υπόψη τους ότι χώρες της ευρωζώνης ήταν δανειστές της Ελλάδας, αλλά την ίδια στιγμή είχαν κι αυτές υψηλό χρέος. Ετσι δεν προσπάθησαν να οικοδομήσουν συμμαχίες μ’ αυτές για τη συνολική αντιμετώπιση του χρέους.

● Δεν είχαν επαρκή γνώση των δημοσιονομικών της χώρας.

● Δεν έλαβαν επαρκώς υπόψη τους την επιρροή των ΜΜΕ.

● Μερίδες του κόμματος και της κυβέρνησης προωθούσαν την υιοθέτηση πολιτικών χωρών της Λατινικής Αμερικής με ανάλογα προβλήματα. Δεν έλαβαν υπόψη τους ότι εκεί επικρατούν διαφορετικές συνθήκες και διεθνείς υποχρεώσεις σε σχέση με αυτές της Ελλάδας.

● Υπήρχαν αυταπάτες ότι θα μας δανείσουν η Ρωσία και η Κίνα.

Οταν τα διαβάζει κανείς αυτά, αβίαστα έρχεται στον νου η απορία: Προέβλεψαν τουλάχιστον την ημερομηνία των Χριστουγέννων;

Πέραν όμως από τις επώδυνες διαψεύσεις, οι οποίες δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στην κοινωνία, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, το κείμενο αυτό προσφέρεται για έναν γενικότερο στοχασμό.

Αναδύεται ένας περίκλειστος αυτοαναφορικός κόσμος, σίγουρος για την «αλήθεια» του, ναρκισσιστικός, βολονταριστικός με νεφελώδες ταξικό μίσος που συνήθως απαντά στη μικροαστική διανόηση. Την ίδια στιγμή δείχνουν παχυλή άγνοια της κοινωνικής πραγματικότητας και ενδιαφέρονται για ζητήματα που αγγίζουν μικρό μέρος της κοινωνίας (π.χ. δικαιωματικός ακτιβισμός, συμπάθεια σε περιθωριακές κοινωνικές ομάδες, διεθνισμός κ.λπ.).

Αυτές οι αντιλήψεις μπορεί να είναι χρήσιμες ως αντίβαρο σε αυταρχικές συμπεριφορές κοινωνικών ομάδων και πολιτικών φορέων. Ποτέ όμως δεν αποτελούν κεντρικό διακύβευμα της κοινωνίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο κείμενο ομολογείται ολιγωρία κατανόησης, τι σημαίνει μεσαία τάξη στην Ελλάδα! Μια χώρα που στην κυριολεξία ορίζεται από τη δομή και συμπεριφορά αυτών των μεσαίων-μικρομεσαίων στρωμάτων.

Δηλαδή, ομολογούν ότι δεν γνωρίζουν τη χώρα! Σειρά σημαντικών Ελλήνων διανοουμένων, οι περισσότεροι των οποίων πρόσκεινται στην Αριστερά (Τσουκαλάς, Μουζέλης, Διαμαντούρος, Φίλιας κ.ά.) έχουν γράψει εν εκτάσει για το θέμα αυτό. Δεν μπήκαν στον κόπο να τους μελετήσουν. Αντιθέτως, παραδομένοι στην ευκολία, φόρεσαν τις στολές των ιπποτών της Αποκαλύψεως και αποδύθηκαν στο κυνήγι κυριολεκτικά των «εκπροσώπων του παλιού σάπιου πολιτικού συστήματος». Κύριος στόχος τους, το πολιτικό προσωπικό του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο σήμερα ρίχνουν «γέφυρες» για την «οικοδόμηση της νέας προοδευτικής παράταξης».

Το πολυσέλιδο απολογιστικό κείμενο ουδεμία μνεία αυτής της συμπεριφοράς κάνει. Φυσικά την ίδια στιγμή ανέπτυξαν στενή συμμαχία με την ακραιφνή δεξιά των ΑΝ.ΕΛΛ. και τον Κ. Καραμανλή, ο οποίος αν και έχει τεράστια ευθύνη για τη χρεοκοπία, τον άφησαν εντελώς εκτός κριτικής, ώστε να εξυπηρετηθεί το αφήγημα περί ουρανοκατέβατων μνημονίων που επέβαλε το ΠΑΣΟΚ. Στο κείμενο απλώς δειλά ομολογείται ότι η «συγκατοίκηση με τους ΑΝ.ΕΛΛ. έπρεπε να είχε τερματιστεί νωρίτερα». Ολα αυτά δεν ήταν αναγκαίες τακτικές υποχωρήσεις, οι οποίες συντάσσονταν σ’ ένα αρθρωμένο στρατηγικό σχέδιο.

Ηταν λίθοι, κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι, γι’ αυτό και προδιαγεγραμμένες οι εξελίξεις: Τρίτο Μνημόνιο, εκλογική ήττα.

Ολα αυτά δεν έχουν απλώς ιστορικό χαρακτήρα, ο οποίος σε κάθε περίπτωση είναι χρήσιμος. Το σημαντικότερο είναι ότι στοιχειώνουν τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ και τη μετεξέλιξή του. Το ερώτημα που φαίνεται να τους ενοχλεί ιδιαίτερα, αν γίνουν δηλαδή το νέο ΠΑΣΟΚ ή όχι, είναι στην πραγματικότητα ψευτοδίλημμα. Το μεγάλο δίλημμα, το οποίο θα αντιμετωπίσουν, είναι αν θα προσαρμοστούν στις ιδεολογικές επιταγές των πολυποίκιλων μεσοστρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας ή όχι. Αν το πράξουν, έχουν πιθανότητες να επανέλθουν στην κυβέρνηση· εάν όχι, καμία.

Στην πρώτη περίπτωση, όμως, το τίμημα θα είναι η απώλεια της «ψυχής της ριζοσπαστικής Αριστεράς». Δεν συμβιβάζονται και τα δυο μαζί. Είτε πολιτικό περιθώριο ή mainstream. Ηγεμονική πλειοψηφική πολιτική με τη «ριζοσπαστική-δικαιωματική Αριστερά» στο κέντρο της δεν γίνεται. Είναι αυτά τα διλήμματα που πρέπει να απαντήσει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αντί να εκστομίζει πομφόλυγες του τύπου «την επόμενη φορά θα ελέγχουμε όλους τους αρμούς του κράτους». Πρώτα πρέπει να μάθουν καλά τον πολτό που ονομάζεται ελληνική κοινωνία. Τραγική ειρωνεία είναι ότι φορείς της mainstream προσαρμογής είναι ο εσμός των πολιτικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ που έχουν προσχωρήσει εκεί.

*πολιτικός επιστήμονας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενα νέο τοπίο στο πολιτικό σύστημα
Είναι ώρα να γίνει επιτέλους μια πιο σοβαρή συζήτηση για τις σχέσεις Κεντροαριστεράς και Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Μέχρι τώρα το πεδίο αυτό σημαδεύτηκε κυρίως από εχθροπάθεια.
Ενα νέο τοπίο στο πολιτικό σύστημα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Να ανοίξει ο διάλογος
Το ΠΑΣΟΚ δεν βρέθηκε στα χαμηλά πατώματα γιατί ηττήθηκαν η Κεντροαριστερά και η Σοσιαλδημοκρατία, αλλά γιατί ο πολίτης θεώρησε το άλλοτε ριζοσπαστικό και ανατρεπτικό ΠΑΣΟΚ ακολούθημα της Ν.Δ. Τώρα χρειάζεται...
Να ανοίξει ο διάλογος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Περί συμμαχιών πάλι ο λόγος
Στη συζήτηση που άνοιξε παρέμβαση μέλους της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ για τις προοπτικές δημιουργίας συμμαχικού σχήματος της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, ως την εκδοχή στα καθ’ ημάς της...
Περί συμμαχιών πάλι ο λόγος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πρώτη φορά Αριστερά
Το ζητούμενο δεν είναι να πούμε πότε είχαμε κυβέρνηση της Αριστεράς στη χώρα μας, αλλά πότε στην ουσία ασκήθηκαν αριστερές πολιτικές που υπηρέτησαν τους πολίτες και την κοινωνία.
Πρώτη φορά Αριστερά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ΣΥΡΙΖΑ στη λαβίδα της πασοκοποίησης
Ο «πατριωτικός»-ελληνορθόδοξος αυριανισμός αφενός και ο πασοκικός «εκσυγχρονισμός» αφετέρου, που βλέπουμε στις μέρες μας να αναπαράγονται στο εσωτερικό πλέον του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι παρά τα δύο σκέλη μιας...
Ο ΣΥΡΙΖΑ στη λαβίδα της πασοκοποίησης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μήπως το πρόβλημα είναι η λύση του;
Ολα τα κόμματα πιστεύουν πως όταν κερδίζουν, δίκαια κερδίζουν· και όταν χάνουν, άδικα χάνουν. Αυτό επιτάσσει η επικοινωνιακή πολιτική.
Μήπως το πρόβλημα είναι η λύση του;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας