Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η κυβέρνηση και η εξουσία
AP Photo/Petros Giannakouris
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η κυβέρνηση και η εξουσία

  • A-
  • A+

Δεν χρειάζεται να γίνει κανείς αναρχικός για να αντιληφθεί ότι η κυβέρνηση είναι μια μορφή εξουσίας. Και σε δημοκρατικά καθεστώτα την εξουσία αυτή δικαιούται να την ασκεί το κόμμα που διαθέτει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με το Σύνταγμα όμως, υπάρχουν και άλλες εξουσίες, όπως η νομοθετική και η δικαστική, οι οποίες με βάση την αρχή της διάκρισης των εξουσιών δεν υπόκεινται στον κυβερνητικό έλεγχο. Είναι δηλαδή ανεξάρτητες. Αυτό το γνωρίζουν οι πρωτοετείς της Νομικής.

Δεν πρέπει, λοιπόν, να μας εκπλήσσουν οι αντιδράσεις στην επιεικώς ατυχή δήλωση του Αλέξη Τσίπρα ότι την επόμενη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ «θα ελέγξει τους κρίσιμους αρμούς της εξουσίας», χωρίς να διευκρινίσει, όπως ειπώθηκε εκ των υστέρων, ότι αναφερόταν στην εκτελεστική εξουσία (αν θέλουμε το πιστεύουμε). Στον επικοινωνιακό πόλεμο που μαίνεται τέτοια κοτσάνα δεν θα πέρναγε ανεκμετάλλευτη. Φανταστείτε τι θα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ αν το είχε πει ο Γεωργιάδης ή ο Βορίδης. Αλλά θυμηθείτε επίσης ότι στο παρελθόν η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ δεν σεβάστηκαν ιδιαίτερα τη διάκριση των εξουσιών, υπέρ της οποίας κόπτονται σήμερα.

Επιπλέον μπορώ να σκεφτώ κάμποσες περιπτώσεις κυβερνήσεων εκτός Ελλάδας που κέρδισαν τις εκλογές με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, αλλά στην προσπάθειά τους να το υλοποιήσουν σκόνταψαν σε οργανωμένα συμφέροντα και στον κρατικό μηχανισμό –επίσης δεν χρειάζεται να γίνει κανείς αναρχικός για να αναγνωρίσει την ύπαρξή τους– που είχε συγκροτηθεί σε βάθος χρόνου από τους πολιτικούς αντιπάλους τους.

Τούτου δεδομένου, νομίζω ότι η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να έχει κάποια βάση. Ταυτόχρονα όμως πιστεύω ότι πρέπει να διαβαστεί σε συνάρτηση με το κείμενο όπου κατονομάζονται οι «αυταπάτες» του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί η μνεία των αρμών της εξουσίας, οι οποίοι παρέμειναν στα χέρια των εχθρών του, δημιουργεί μια αίσθηση που έμμεσα απαλύνει τα λάθη, ενώ παράλληλα είναι ένας εύσχημος τρόπος να αποποιηθούν τις ευθύνες τους εκείνοι που τα έκαναν.

Για να γίνω σαφέστερος, ποιες υποχθόνιες δυνάμεις ανάγκασαν τον ΣΥΡΙΖΑ να υποσχεθεί ότι τα μνημόνια θα σκιστούν αυθωρεί και παραχρήμα και θα 'ναι μέρα μεσημέρι; Ποια σκοτεινά συμφέροντα υποχρέωσαν τον ΣΥΡΙΖΑ να συγκυβερνήσει με τους Ανεξάρτητους Ελληνες του Καμμένου; Ποιοι νεοφιλελεύθεροι επέβαλαν τον Βαρουφάκη και τον άφησαν επί εφτά μήνες να αλωνίζει υποδεικνύοντας στον υπόλοιπο κόσμο πώς θα λυθούν τα οικονομικά του προβλήματα και τι θα φορεθεί φέτος;

Ποιοι ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης πίεσαν τον Αλέξη Τσίπρα να κάνει δημοψήφισμα και εν ριπή οφθαλμού να ανατρέψει το αποτέλεσμα και να αποδεχτεί αυτά που είχε καταλογίσει στους ταγματασφαλίτες και τους γερμανοτσολιάδες; Ποιο βαθύ κράτος έβαλε με το στανιό τον ΣΥΡΙΖΑ να μοιράζει λεφτά στους απελπισμένους παραμονές των εκλογών;

Εικάζω ότι ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και στο ίδιο το κόμμα υπάρχουν άνθρωποι που επικρότησαν την προσπάθεια να βγουν τα άπλυτα στη φόρα και να συζητηθούν. Ταυτόχρονα όμως έχω κάθε λόγο να πιστεύω ότι στον μικρό πυρήνα γύρω από την ηγεσία τα περί λαθών δεν εντάσσονται στο πλαίσιο μιας υγιούς κριτικής αυτογνωσίας αλλά ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει διότι η σιωπή, ενώ ο κόσμος το 'χε τούμπανο, ζημίωνε περισσότερο από την ομολογία ενοχής. Αγγλιστί, damage limitation.

Κι αυτό φαίνεται καθαρά από την προσπάθεια να μην αποδοθούν συγκεκριμένες ευθύνες σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Στο κείμενο των 80 σελίδων, κομμάτια μόνο του οποίου έχω διαβάσει, κυριαρχεί το πρώτο πληθυντικό: είχαμε αυταπάτες, υπερτιμήσαμε, δεν υπολογίσαμε σωστά κ.ο.κ. Σε ένα κόμμα όμως που τείνει να γίνει αρχηγικό –να μια πτυχή της πασοκοποίησης που δεν της αποδίδεται η δέουσα σημασία– υπάρχει και η τελική ευθύνη. Πώς είναι δυνατόν να τα βάζουμε μόνο με τον Βαρουφάκη και όχι με εκείνον που τον διόρισε; Ποιος αποφάσισε να γίνει δημοψήφισμα και μετά να ανατραπεί το αποτέλεσμά του; Οι αποφάσεις ήταν σίγουρα συλλογικές. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης όταν κάτι πάει στραβά πέφτει στον αρχηγό αντί να διαχέεται παντού για να μην καταλήξει πουθενά.

Με όλα αυτά μού ήρθε στον νου μια παλιά ιστορία που την έχω μνημονεύσει στο παρελθόν αλλά θα την επαναλάβω: Πριν από χρόνια μια ομάδα της Αθήνας ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη για να παίξει με τον Αρη. Στο γήπεδο «Χαριλάου» τους υποδέχτηκαν με καταιγισμό από πέτρες και επειδή υπήρξαν τραυματίες έγινε θέμα, το οποίο φυσικά κάλυψαν τα κανάλια. Εμφανίστηκε λοιπόν ο πρόεδρος του Σωματείου Φίλων του Αρη, αν θυμάμαι καλά, καταδίκασε τη βία και στη συνέχεια έδωσε τη δική του εκδοχή για τα έκτροπα: Ηρθαν όλοι μαζί με τα πούλμαν, η συμπεριφορά τους ήταν προκλητική και φώναζαν υβριστικά συνθήματα. Τότε, είπε, «φύγανε κάτι πέτρες...». Φύγανε από μόνες τους;

ΑΠΟΨΕΙΣ
Υπεκφυγή ή αυτοκριτική;
Ο τοκετός της μεγάλης προοδευτικής παράταξης θα είναι, και δεν μπορεί παρά να είναι μια πράξη επώδυνης αυτογνωσίας για τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι άλλη μια έξυπνη κίνηση στη σκακιέρα της πολιτικής προς ίδιον όφελος,...
Υπεκφυγή ή αυτοκριτική;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Αριστερά και η εξουσία
Παρά τα όσα κατά καιρούς λέγονται για το τέλος των ιδεολογιών στη μεταμοντέρνα εποχή μας νομίζω ότι η διάκριση Δεξιάς και Αριστεράς εξακολουθεί να ισχύει· επιπλέον, θα έλεγα ότι μεταμορφώνεται συνεχώς μέσα σε...
Η Αριστερά και η εξουσία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ποια ήταν η καλύτερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης;
Η εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ καθαρή, όσο και απρόσμενη σε έκταση. Τα αίτια πολλά, με κυριότερα την εγγενή στο Μνημόνιο λιτότητα, κάποια λάθη τακτικής και ορισμένα απαράδεκτα ολισθήματα στο ήθος και ύφος της...
Ποια ήταν η καλύτερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανοιχτή επιστολή στον Αλέξη Τσίπρα
Αγαπητέ Αλέξη! Σε προσφωνώ με το μικρό σου όνομα γιατί έχεις την ηλικία του γιου μου. Εδώ και καιρό θέλω μέσω του Τύπου να εκφράσω την άποψή μου για τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης της χώρας. Παρότι ήσουν νέος...
Ανοιχτή επιστολή στον Αλέξη Τσίπρα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μια μικρή δήλωση με τεράστια σημασία
Μια μικρή είδηση τράβηξε την προσοχή μου: «ο Αλέξης Τσίπρας ενθάρρυνε τον επικεφαλής του SPD, Μάρτιν Σουλτς, να επιστρέψει στη συζήτηση για σχηματισμό κυβέρνησης με την κ. Μέρκελ». Αυτή η είδηση προέρχεται από...
Μια μικρή δήλωση με τεράστια σημασία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για μια κινηματική απάντηση στην εκκένωση των καταλήψεων
Οσο η κυρίαρχη εξουσία, αντί για κανονικές κατοικίες, πλήρη δικαιώματα και σύνορα ανοιχτά, επιφυλάσσει στους πρόσφυγες και στους μετανάστες μόνο καταυλισμούς και στρατοπεδικό εγκλεισμό, τόσο πιο πολύ το κίνημα...
Για μια κινηματική απάντηση στην εκκένωση των καταλήψεων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας