Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Καλεσμένος στο σπίτι των γονιών…
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Καλεσμένος στο σπίτι των γονιών…

  • A-
  • A+

Δεν το ήθελα αλλά να, ήταν στο διπλανό τραπέζι κι έτσι τους παρατήρησα. Τρεις άνθρωποι. Γονείς κι ο γιος. Ο γιος μόλις είχε έρθει από την Αμερική. «Ηνωμένες Πολιτείες» το έλεγαν μεταξύ τους κι ήταν πιο σικ. Σπούδαζε ο νεαρός σε διάσημο πανεπιστήμιο. Μη λέμε ονόματα τώρα. Δεν είναι αυτό το θέμα μας. Ο πατέρας, με τη βοήθεια της συζύγου, παρήγγειλε ένα επικών διαστάσεων μενού. Τα γκαρσόνια ήταν σε κατάσταση προσοχής δίπλα του. Ούτε αυτό είναι όμως το θέμα μας. Λες, εντάξει, έρχεται ο μονάκριβος από τα ξένα, να μην τον περιποιηθεί; Θα μου πείτε και ποιο είναι τελικά το θέμα μας… Το θέμα μας είναι η απόσταση. Και δεν εννοώ την απόσταση ανάμεσα στην παραλιακή ταβέρνα της Αττικής και τις ΗΠΑ. Εννοώ την απόσταση που χώριζε τις τρεις καρέκλες.

Ηταν σαν δυο άνθρωποι να είχαν έναν ξένο, έναν επίτιμο καλεσμένο. Κανείς δεν άγγιξε κανέναν. Τουλάχιστον όση ώρα καθόμουν δίπλα τους. Το τραπέζι ήταν τέλειο. Δεν γέλασαν σπαρταριστά, δεν τσακώθηκαν, δεν χάιδεψαν ένα χέρι. Ηταν τέλειοι. Αυτή είναι η νέα ελληνική οικογένεια; αναρωτήθηκα και το μυαλό μου σχημάτισε άλλες εικόνες. Σόγια ολόκληρα να υποδέχονται τον ξενιτεμένο, μάνες να δίνουν ευχές και κανακέματα και πατεράδες να δίνουν αμήχανες αγκαλιές. Αλλά αγκαλιές οπωσδήποτε. Αγία ελληνική οικογένεια, που τόσα σου καταμαρτυρούν! Ναι, έχεις πολλά άλυτα προβλήματα αλλά… ποιος μας έμαθε να νοιαζόμαστε για τον άλλον; Ποιος μας έμαθε να πονάμε όταν ένας δικός μας πονάει; Ποιος έγινε πάπλωμα στα όνειρά μας; Ποιος μας έμαθε να λογαριάζουμε τον τόπο μας σαν σώμα δικό μας; Νομίζω μόνο αυτή, η περίφημη ελληνική οικογένεια! Τώρα τα παιδιά μας ξενιτεύονται, μα ξενιτεύονται αλλιώς. Ο χρόνος περνά δίχως νοσταλγία. Κακό είναι αυτό; θα μπορούσε να ρωτήσει ο αναλυτής της εποχής.

Οχι, δεν είναι κακό. Θυμάμαι όμως εκείνο που μας λέγανε παλιά: «Τι σε κρατάει στο έδαφος όταν οι ρίζες είναι ξερές; Τι σου δίνει οξυγόνο όταν τα φύλλα σου είναι καμένα; Η οικογένειά σου», λέγαμε και τρέχαμε στην αγκαλιά της μάνας μας που περίμενε έξω από το σχολείο. Βλέπω παιδιά σαν αυτό στο διπλανό τραπέζι. Βλέπω παιδιά φίλων και γνωστών. Καλεσμένοι στο σπίτι των γονιών τους. Και δεν ξέρω αν μ’ αρέσει τελικά. Τώρα που τα σπίτια των ανθρώπων της ηλικίας μου έχουν γεμίσει μόνο με πορτρέτα, που όταν η κορνίζα τους σπάσει «στον τοίχο εμφανίζεται τετράγωνος ο λεκές της απουσίας».

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η σερβάντα
Πάνω στη σερβάντα, πολλές οικογενειακές φωτογραφίες. Ο χρόνος έτρεχε πάνω στον δρύινο μπουφέ πέρα δώθε. Τα παιδιά άφηναν τα πόδια των γονιών, για να φορέσουν στολή, νυφικό, να διαλέξουν συντρόφους από τον...
Η σερβάντα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μόνιμη επισκέπτρια
Τέτοιες μέρες ήταν που ήρθε να μείνει μαζί τους η θεία Τασία. Ηταν δευτεροξαδέρφη της μάνας του. Γυναίκα ήσυχη και ευγενική, που η κακοτυχία δεν την άφηνε να γελάσει λίγο το χειλάκι της. Σιγά σιγά, συνήθισαν...
Μόνιμη επισκέπτρια
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Φοβάμαι μη το πρωινό αεράκι χάσω»
Το πλατύ χαμόγελο στο κουρασμένο σώμα μιας σημαντικής ποιήτριας έσβησε. Ηταν το χαμόγελο της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ. Αισθανόταν άραγε το τέλος να έρχεται όταν στις 15/10/2019 άφηνε το τελευταίο της...
«Φοβάμαι μη το πρωινό αεράκι χάσω»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η λίμνη της συνήθειας
Νιώθω πια πως όσο περισσότερες είναι οι συνήθειές μας τόσο λιγότερη είναι η ελευθερία μας. Παρόλα αυτά τα πόδια μου με οδηγούν στο καφέ που πίνω συνήθως καφέ.
Η λίμνη της συνήθειας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ας μην καούμε μεταξύ μας
«Τα τρία από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης τα μοιράζονται όλα τα πλάσματα, αλλά η φωτιά ήταν δώρο που έγινε μόνο στον άνθρωπο. Το κάπνισμα του τσιγάρου είναι ο μεγαλύτερος βαθμός οικειότητας που μπορούμε να...
Ας μην καούμε μεταξύ μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ιδανικός κι ανάξιος και σήμερα…
Εξήντα χρόνων άνθρωπος κάνει σαν μαθητούδι. Οσο μεγαλώνεις τόσο πιο δύσκολο φαίνεται. Αναλογίστηκε τον εαυτό του στα σαράντα, τότε που έπαιζε στα δάχτυλα τέτοια θέματα.
Ιδανικός κι ανάξιος και σήμερα…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας