Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Καταιγιστικές αλλαγές και υπερβάσεις
EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Καταιγιστικές αλλαγές και υπερβάσεις

  • A-
  • A+

Ο ΣΥΡΙΖΑ για να επιβιώσει χρειάζεται καταιγιστικές αλλαγές στο πρόγραμμα και στη φυσιογνωμία του. Xωρίς προοπτική εξουσίας, το 32% δεν μπορεί να θεωρηθεί εξασφαλισμένο. Το 2015 κατόρθωσε να εκφράσει μια αγανάκτηση που αν δεν εξέφραζε ο ριζοσπαστισμός της Αριστεράς θα αναζητούσε τον ριζοσπαστισμό της άκρας Δεξιάς. Εκτοτε οι συνθήκες άλλαξαν.

Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ σύνδρομο υπερκάλυψε την αντι-μνημονιακή κληρονομιά. Κυβερνάει ένας κοινωνικός συνασπισμός εξουσίας με ευρύ φάσμα υποστήριξης από το φιλελεύθερο Κέντρο ώς την εθνολαϊκιστική Δεξιά. Δεν είναι δεδομένο ότι την κοινωνική δυσαρέσκεια θα την εισπράξει η Αριστερά. Αντι-ηγεμονική στρατηγική δεν οικοδομείται με περιχαράκωση, αλλά με ένα πρόγραμμα ρηξικέλευθο, υπερβάσεων. Που δεν περιορίζεται στους ηττημένους των αγορών και της παγκοσμιοποίησης, αλλά είναι ικανό να τραβήξει ό,τι πιο δυναμικό διαθέτει η κοινωνία.

Οι πάντες, σε όλο τον κόσμο, ομολογούν τη γιγάντωση των παγκόσμιων ανισοτήτων. Δεν πρόκειται μόνο για διαφορές πλούτου. Οι ανισότητες τέμνουν και διαρρηγνύουν την κοινωνία σε όλες τις εκφράσεις της. Στην Υγεία, στην Παιδεία, στο περιβάλλον, στον πολιτισμό, στη διαδρομή ζωής. Χωρίζουν τις φτωχές και μολυσμένες γειτονιές από τις πλούσιες, τις καθηλωμένες περιοχές από τις αναπτυγμένες, τις πλούσιες χώρες από τις πάμπτωχες. Η ανέχεια, μαζί με τη βία και την έλλειψη οποιασδήποτε προοπτικής, σπρώχνει στην προσφυγιά και τη μετανάστευση. Η απελπισία των πολλών και η αδιαφορία των λίγων εξαπλώνονται στον κόσμο. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, υπεύθυνες για την αύξηση των ανισοτήτων, αμφισβητούνται, αλλά συνεχίζουν να εφαρμόζονται.

Οι πάντες προειδοποιούν για την κλιματική καταστροφή. Τη βλέπουμε μπρος στα μάτια μας. Εχουμε υποστεί και θα συνεχίζουμε να υφιστάμεθα τις συνέπειές της εμείς, οι διπλανοί μας. Θα τις υποστούν ακόμη πιο έντονα τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Ωστόσο αδιαφορούμε. Καμιά συνείδηση του κλιματικού κινδύνου δεν έχει περάσει στις αποφάσεις και στις πολιτικές που εφαρμόζουμε ως κοινωνία, ως κράτος, ως Τοπική Αυτοδιοίκηση. Οι πάντες καταγγέλλουν την απειλητική επανεμφάνιση του εθνικισμού στη διεθνή πολιτική και στις διακρατικές σχέσεις. Πολλές περιοχές, ανάμεσα στις οποίες και η ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας, έχουν μετατραπεί σε ζώνες πολέμου. Οι συνέπειες για τους πληθυσμούς είναι μεγάλες και καταστροφικές. Μεγάλο μέρος του εθνικού εισοδήματος στρέφεται από τις κοινωνικές δαπάνες στους εξοπλισμούς. Και όταν τα κράτη είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη, το θερμό επεισόδιο δεν θα αργήσει να συμβεί.

Οι πάντες διαπιστώνουν την κρίση της δημοκρατίας και τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, των κομμάτων, ακόμη και των κυβερνήσεων από τη μονοπώληση των μέσων πληροφόρησης και επικοινωνίας στο νέο τεχνολογικό σύμπαν. Στην Ελλάδα, εδώ και δεκαετίες, οι ισχυροί όμιλοι των ΜΜΕ αποτελούν κηδεμόνες του πολιτικού συστήματος.

Ποια απάντηση υπάρχει όμως σε αυτές τις πανθομολογούμενες διαπιστώσεις; Καμία. Οι μεν δεν θέλουν, οι δε δεν μπορούν. Η Ελλάδα, μετά την κρίση, βρίσκεται στο κατώφλι μιας νέας αλλά άγνωστης εποχής, με εμφανή αμηχανία και απορία.

Ποιο θα είναι το καινούργιο παραγωγικό μοντέλο της χώρας; Το προηγούμενο κατέρρευσε. Τι θα το αντικαταστήσει; Οι υποσχέσεις επενδύσεων εξανεμίστηκαν. Η όποια ανάπτυξη αναμένεται πάλι από την οικοδομή και τα ακίνητα, σαν να βρισκόμαστε ακριβώς στα χρόνια πριν από την κρίση. Η κυβέρνηση δεν έχει σχέδια πέρα από την εκποίηση του δημόσιου πλούτου και των δημόσιων υπηρεσιών. Ιδίως στην Υγεία και την Παιδεία. Δεν έχει σχέδια πέρα από τον εξευτελισμό των αμοιβών και οποιασδήποτε προστασίας. Πώς θα μπορούσε η χώρα να προσαρμοστεί στην 4η βιομηχανική επανάσταση και πώς θα μπορούσε να συσχετιστεί με τις ελληνικές παραγωγικές δυνατότητες; Πώς θα αντιμετωπίσει τη διαρθρωτική ανεργία;

Η χώρα ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, δύο αιώνες ιστορίας της. Αναζητά μια νέα εθνική συνείδηση, μια αντίληψη του εαυτού της που θα τη συνοδέψει στον 21ο αιώνα. Ποιος θα καθορίσει το περιεχόμενο της νέας εθνικής ταυτότητας; Θα αποκτήσουμε μια επιθετική εθνοθρησκευτική ταυτότητα, μια ταυτότητα αστικού εφησυχασμού του επιτυχημένου έθνους, ή τι άλλο;

Ο πληθυσμός μειώνεται και γηράσκει. Πώς θα αντιμετωπιστεί αυτή η βαθιά δημογραφική τάση; Συζητήσεις οργανωτικής περιχαράκωσης και πρωτοκόλλου δεν απαντούν σ’ αυτά τα ερωτήματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία πρέπει να ανοιχτεί τολμηρά στην κοινωνία, μιλώντας μια νέα γλώσσα. Οχι την αργκό των πολιτικών γραφείων. Θέτοντας καινούργια ερωτήματα, ικανά να αγγίξουν ακόμη και τους πιο αδιάφορους στην πολιτική. Θα ισχυριστώ ακόμη ότι στόχος μας δεν πρέπει να είναι η πολεμική αντιπαράθεση στη Νέα Δημοκρατία. Αυτή αναπόδραστα θα προκύψει αν στόχος μας είναι ούτε λίγο ούτε πολύ το μέλλον της κοινωνίας και της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Ούτε σπιθαμή λιγότερο.

Για τον λόγο αυτό χρειάζεται ένα κόμμα σε ανοιχτή δικτύωση και συνεχή ανταλλαγή ύλης και ιδεών με την κοινωνία. Οχι κλειστό σωματείο. Μια παράταξη που θα γίνει συνείδηση μιας νέας Ελλάδας. Διαφορετικά, φοβάμαι ότι το μέλλον της Αριστεράς στην Ελλάδα το δείχνει η συρρίκνωση της Αριστεράς στην υπόλοιπη Ευρώπη.

* ιστορικός

ΑΠΟΨΕΙΣ
Κερδίζοντας την παρτίδα στον «Τιτανικό»
Η κρίση αποδείχτηκε ότι ήταν ο Μινώταυρος των πολιτικών κομμάτων. Επομένως δεν είναι έκπληξη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε με αυτή τη διαφορά, αν και δεν την ανέμενε.
Κερδίζοντας την παρτίδα στον «Τιτανικό»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αρχηγισμός, η παιδική αρρώστια του ΣΥΡΙΖΑ
Η έννοια του «αρχηγικού κόμματος» ή του «αρχηγισμού», όπως ισχύει και με την έννοια της «πασοκοποίησης», ποτέ δεν αναφέρεται ρητά βέβαια. Ο «αρχηγισμός» πάντοτε φέρει αρνητικό πρόσημο, κανείς δεν τάσσεται...
Αρχηγισμός, η παιδική αρρώστια του ΣΥΡΙΖΑ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πες κάτι (κεντρο-)αριστερό, σύντροφε
Οι διαδοχικές απόπειρες ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς περιορίστηκαν συχνά σε μια συζήτηση ανάμεσα σε κύκλους και προσωπικότητες παρά σε πραγματικούς κοινωνικούς χώρους.
Πες κάτι (κεντρο-)αριστερό, σύντροφε
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τέλος εποχής;
Οταν τα τρία μεγαλύτερα κόμματα στην Ελλάδα συγκεντρώνουν άνω του 80% των ψήφων, αποδεχόμενα τη μνημονιακή «διευθέτηση», η συστημική σταθεροποίηση έχει, εν πολλοίς, επιτευχθεί, η νέα «κανονικότητα» είναι ήδη...
Τέλος εποχής;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αναζητώντας το πρόσωπο του νέου δημοκρατικού πόλου
Χρειαζόμαστε όχι αυτοκριτική, αλλά αναστοχασμό πάνω στα πεπραγμένα όλων μας, με προοπτική τη σύνθεση. Εχουμε μια καινούργια εποχή, με καινούργια προβλήματα και έναν αδίσταχτο και αδηφάγο εχθρό.
Αναζητώντας το πρόσωπο του νέου δημοκρατικού πόλου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μπορεί να δαμαστεί ο Μινώταυρος;
Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε αναμφίβολα λάθη, είχε ανεπάρκειες, αλλά έγιναν πολύ σημαντικά πράγματα και για τη διεθνή αναβάθμιση της χώρας και για το ξεκίνημα της οικονομικής δραστηριότητας με πολύ χαμηλότερα επιτόκια,...
Μπορεί να δαμαστεί ο Μινώταυρος;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας