Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κεφάλαιο δημιουργικής οικονομίας και ανάπτυξης
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κεφάλαιο δημιουργικής οικονομίας και ανάπτυξης

  • A-
  • A+
Εύλογα αναρωτιέται κάποιος αν η δημιουργική οικονομία μπορεί να σχεδιαστεί και να προκύψει από ένα υπουργείο που σπαταλάει πολύτιμο χρόνο σε αποσπασματικές και σπασμωδικές ενέργειες.

Τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών βρίσκονται τα τελευταία χρόνια στο προσκήνιο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Η αγωνία για την προστασία τους προκύπτει από τις τεχνολογικές αλλαγές, τις συνήθειες των χρηστών και τις νέες μεθόδους διαχείρισης αλλά, σε κάθε περίπτωση, αφορά τη συγκρότηση ενός σημαντικού πολιτιστικού κεφαλαίου, που συνδέεται με την ανάπτυξη της δημιουργικής οικονομίας κάθε χώρας.

Προκειμένου να φτάσουν οι ίδιοι οι δημιουργοί σε μια ικανοποιητική λύση διαχείρισης των δικαιωμάτων τους, πραγματοποιήθηκαν τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια ορισμένα δύσκολα βήματα, που ξεκίνησαν με τo αποφασιστικό πλήγμα στη χρονίως αμαρτωλή ΑΕΠΙ και συνεχίστηκαν με τη δημιουργία της ενδιάμεσης λύσης της Ειδικής Υπηρεσίας Εκτακτης Διαχείρισης (ΕΥΕΔ), την ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών οδηγιών, την αποτελεσματική λειτουργία και εποπτεία του ΟΠΙ, την ενθάρρυνση της δημιουργίας της ΕΔΕΜ. Πρόκειται για μια αλυσίδα μέτρων, καθένα από τα οποία μας έφερνε σταδιακά πιο κοντά στη λύση του προβλήματος, με το βλέμμα σταθερά στραμμένο στους ίδιους τους δημιουργούς, στη συνοχή τους και την κοινωνική αξία του έργου τους, καθώς επίσης στη σημασία τους ως εθνικού κεφαλαίου της δημιουργικής οικονομίας της χώρας. Ο στόχος της δίκαιης διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων υπέρ των δημιουργών αποτελεί υποχρέωση της δημόσιας πολιτικής και βασικό άξονα συγκρότησης του πολιτισμικού πεδίου προς όφελος του ευρύτερου δημοσίου συμφέροντος, που αφορά πρωτίστως τους καλλιτέχνες, το κοινό αλλά και τις διαδικασίες ανάπτυξης της χώρας, σε επίπεδο πολιτισμικό και οικονομικό.

Οι τελευταίες κινητοποιήσεις των δημιουργών για τις καθυστερήσεις της έγκρισης επί ένα εξάμηνο της ΕΔΕΜ, που συστάθηκε από τους ίδιους για να διαχειριστεί τα πνευματικά τους δικαιώματα, φέρνει στο προσκήνιο το άμεσο πρόβλημα της παρελκυστικής πολιτικής του υπουργείου Πολιτισμού που ευνοεί, όπως φαίνεται, την είσοδο ιδιωτικών συμφερόντων στον χώρο. Παράλληλα, προκαλεί μεγάλα ερωτήματα αναφορικά με τον τρόπο που το υπουργείο αντιλαμβάνεται το κυρίαρχο δόγμα που έχει υιοθετήσει («ο πολιτισμός ως οικονομικό εργαλείο»), καθώς και την πολλά υποσχόμενη ανάπτυξη, που επανειλημμένα έχει εξαγγελθεί. Διότι, στην προκειμένη περίπτωση και, αφήνοντας κατά μέρος τις εύλογες αντιρρήσεις για τη μονομέρεια των διατυπώσεων και τη νεοφιλελεύθερη αύρα τους, ένας οργανισμός συλλογικής διαχείρισης αποτελεί όντως ένα οικονομικό εργαλείο και λειτουργεί προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης. Τι είναι επομένως αυτό που ενοχλεί το υπουργείο ώστε να αναβάλλει σκανδαλωδώς την έγκρισή του; Το γεγονός ότι είναι συλλογικός και όχι ιδιωτικός, το ότι θα λειτουργεί ως αυτοδιαχειριζόμενος και άρα με διαφάνεια και δίκαιη διανομή; Το γεγονός ότι λόγω των παραπάνω θα προσφέρει πραγματικά στην ανάπτυξη, χωρίς να χρησιμοποιεί τις γνωστές μεθόδους που μηχανευόταν η ΑΕΠΙ επί χρόνια σε βάρος των δικαιούχων και του Δημοσίου; Αλλά και ποιο άραγε είναι το συνολικότερο σχέδιο για την ανάπτυξη που ονειρεύεται το υπουργείο στο πεδίο του σύγχρονου πολιτισμού, αν αυτό δεν περιλαμβάνει και δεν υποστηρίζει πρωτίστως τους ίδιους τους δημιουργούς και καλλιτέχνες; Πώς θα προκύψει η δημιουργική οικονομία, από ποιες επενδύσεις, με ποια δυναμική και σε ποιους κλάδους;

Είναι αλήθεια ότι η υπέρμετρη βερμπαλιστική ρητορική για την οικονομική ανάπτυξη υπήρξε έντονη κατά το πρώτο διάστημα της διακυβέρνησης της Ν.Δ., συμπεριλαμβανομένου του πολιτισμού. Εξι μήνες μετά, ωστόσο, δεν έχει διαφανεί κάποιος σχεδιασμός, στρατηγική προσέγγιση ή προγράμματα. Ετσι, έξι μήνες μετά, βλέπουμε αναβολές και μεταβολές προαναγγελθέντων έργων, όπως η περίπτωση του έργου ενοποίησης του Αρχαιολογικού Μουσείου με το Πολυτεχνείο και το Ακροπόλ, ή κατά φαντασίαν επίσπευση δρομολογημένων ήδη και με σταθερά χρονοδιαγράμματα έργων, όπως το ΕΜΣΤ, η Πινακοθήκη, η Αμφίπολη, το αναβατόριο της Ακρόπολης κ.λπ. Παράλληλα, οι καθυστερήσεις στη διευθέτηση πρακτικών ζητημάτων που θα διευκόλυναν τη θεσμική λειτουργία αποτελούν συνηθισμένο φαινόμενο, ξεκινώντας από τις αρμοδιότητες των γ. γραμματέων του υπουργείου και φτάνοντας στη διεύθυνση του Μεγάρου Μουσικής.

Εύλογα αναρωτιέται κάποιος αν μπορεί η ανάπτυξη στο πεδίο του πολιτισμού να έρθει ποτέ με αυτόν τον τρόπο, αν η δημιουργική οικονομία μπορεί να σχεδιαστεί και να προκύψει από ένα υπουργείο που σπαταλάει πολύτιμο χρόνο σε αποσπασματικές και σπασμωδικές ενέργειες. Χωρίς σχέδιο, χωρίς τη σύμπραξη και τη συμμετοχή των Ελλήνων δημιουργών, χωρίς την αξιοποίηση δημοσίων επενδύσεων προς όφελος του σύγχρονου πολιτισμού σε συνδυασμό με δομικής σημασίας χορηγίες που θα υποστηρίζουν δημόσιες προτεραιότητες, χωρίς περιφερειακή πολιτική, η ανάπτυξη μάλλον θα αργήσει να φανεί.

Ωστόσο, πάντοτε υπάρχει η δυνατότητα μιας θετικής ενέργειας κι αυτή στην προκειμένη περίπτωση είναι να καρποφορήσει η μαχητική πρωτοβουλία της ΕΔΕΜ των δημιουργών, προκειμένου μία από τις πιο δυναμικές ομάδες της χώρας να διαχειριστεί το έργο της και να συνεχίσει να παράγει προς όφελος του πολιτισμού. Θα μπορούσε να το εκλάβει κανείς και σαν ένα βήμα προς την ανάπτυξη, που προκύπτει από ένα δυναμικό κύτταρο της ελληνικής κοινωνίας, σε πείσμα των σημερινών εμποδίων αλλά σε συνέχεια και ολοκλήρωση ενός σχεδίου που οικοδομήθηκε σε στέρεη βάση τα προηγούμενα χρόνια.

*Τέως υπουργός Πολιτισμού

ΑΠΟΨΕΙΣ
Θα ζητήσει κανείς συγγνώμη στους Σύρους γονείς που έχασαν το παιδί τους;
Και τώρα ποια από τα κοράκια της ενημέρωσης θα ζητήσουν συγνώμη από τους Σύρους πρόσφυγες που όχι μόνο έχασαν το παιδί τους αλλά στήθηκαν στα έξι μέτρα του κανιβαλισμού των ΜΜΕ;
Θα ζητήσει κανείς συγγνώμη στους Σύρους γονείς που έχασαν το παιδί τους;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αδιέξοδες κορόνες
Το προσφυγικό/μεταναστευτικό, πέρα απ’ αυτά, είναι ευκαιρία για έναν συνολικό αναστοχασμό αναφορικά με τη σχέση μας με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Το επιβάλλουν εκείνοι που περιμένουν στα τουρκικά παράλια.
Αδιέξοδες κορόνες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χειραφέτηση και ολοκλήρωση
Για πολλοστή φορά, στη Διάσκεψη Ασφάλειας του Μονάχου διαπιστώθηκε το αυτονόητο: Δεν πρόκειται να υπάρξει χειραφέτηση της Ευρώπης σε θέματα ασφάλειας και άμυνας χωρίς μια συνολική επανεκκίνηση της δυναμικής...
Χειραφέτηση και ολοκλήρωση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ιδεολογία
Η σημερινή συζήτηση, εν όψει «ανασυγκρότησης», βρίσκεται, προφανώς, στον αντίποδα των ιδεολογικών κεκτημένων εκείνου του κόμματος. Από αυτή την άποψη, δεν έχουμε να κάνουμε με μια υποχώρηση, «κατακριτέα» ή όχι.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ιδεολογία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πολιτικές ταυτότητας και κυβερνητικός αυταρχισμός
Η κυβερνητική στρατηγική της εντεινόμενης αυταρχικότητας μπορεί να ανακοπεί από την ανάπτυξη κοινωνικών δυνάμεων που θα αναδείξουν πάλι την οικονομία ως το πρωταρχικό πεδίο πολιτικού ανταγωνισμού.
Πολιτικές ταυτότητας και κυβερνητικός αυταρχισμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο «δεύτερος γύρος»
Ο λόγος της κυβέρνησης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «αγνοεί το ίδιο το Σύνταγμα» θα μπορούσε να αγνοηθεί ως αναπόδεικτος, αβάσιμος και υποκριτικός, αν θελήσουμε να κρίνουμε τη συνταγματική συμπεριφορά της Ν.Δ.
Ο «δεύτερος γύρος»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας