Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λιβυκό: Οταν ο Μεγάλος Ευνούχος συνάντησε τον Επιτήδειο Ουδέτερο στο Βερολίνο
AP Photo / Tara Todras-Whitehill
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Λιβυκό: Οταν ο Μεγάλος Ευνούχος συνάντησε τον Επιτήδειο Ουδέτερο στο Βερολίνο

  • A-
  • A+

Τα πράγματα στη Λιβύη κυλούσαν σύμφωνα με το πρόγραμμα των βασικών παικτών που πρωταγωνίστησαν στην εξουδετέρωση του Καντάφι το 2011, αντικαθιστώντας, τότε, τον πολυετή κακοήθη ή κατ’ άλλους καλοπροαίρετο δεσποτισμό του με έναν κακόβουλο ή καλοπροαίρετο ιμπεριαλισμό. Οι πετρελαιοπηγές της Λιβύης λειτουργούσαν κανονικά και μάλιστα παρουσίαζαν αύξηση της παραγωγής, ανεξάρτητα από τον εμφύλιο που για εννέα χρόνια ταλανίζει τη χώρα.

Τα χρήματα από τα πετρέλαια που περίσσευαν από τις πολυεθνικές που τα εκμεταλλεύονταν και προορίζονταν για τους γηγενείς παράγοντες, ανακυκλώνονταν μέσω μιας διαδικασίας επανεπένδυσής τους από τους τελευταίους σε όπλα, έτσι ώστε να διατηρείται η ηγεμονία των στρατοκρατών/φυλάρχων και ο «αναγκαίος και πολύτιμος» γι’ αυτούς εμφύλιος πόλεμος. Το μοντέλο έχει ήδη δοκιμαστεί για χρόνια στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και έχει αποδειχθεί ότι είναι δυνατή η διατήρηση σε λειτουργία επιλεγμένων πλουτοπαραγωγικών μονάδων μιας χώρας (βλέπε: πετρελαιοπηγές και ορυχεία λιθίου), εξασφαλίζοντάς τες από απειλές και διατηρώντας τον λαό και όλη την υπόλοιπη χώρα σε κατάσταση εξαθλίωσης. (Το τελευταίο κατατίθεται και σαν προβληματισμός γι’ αυτούς που βαυκαλίζονται ότι ο EastMed θα ενισχύσει μονοσήμαντα, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα σε μεγάλο βαθμό, την ασφάλεια και την ευημερία του ελληνικού λαού και της χώρας μας).

Επανερχόμενοι στη Λιβύη και στις ξένες εμπλεκόμενες δυνάμεις, ήδη, πριν από το 2011, οι ΗΠΑ είχαν επενδύσει περισσότερο από ένα δισ. δολάρια στην εξόντωση του Καντάφι, ενώ τότε το ΝΑΤΟ είχε συρθεί ουσιαστικά στην εμπλοκή του από τη Γαλλία και την Ιταλία, για να ολοκληρώσει την επιχείρηση της ανατροπής του καθεστώτος. Οι δύο αυτές χώρες έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα στην περιοχή και αυτό αποδεικνύεται από τις διαφορετικές επιλογές που έχουν κάνει στην υποστήριξη των αντιμαχόμενων φυλάρχων/στρατοκρατών. Σε αντιστοιχία με τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις τους, συνεργούς, μεταξύ άλλων, έχουν και τα Αραβικά Εμιράτα που αποτελούν τον επιχειρησιακό βραχίονα της Σαουδικής Αραβίας, από τη μια πλευρά, και το Κατάρ με την Τουρκία, από την άλλη, και βέβαια τη Ρωσία.

Φυσικά η περιγραφόμενη στρατιωτική υποστήριξη από τις εμπλεκόμενες ξένες δυνάμεις δεν μπορούσε να παρέχεται εμφανώς προς τους αντιμαχόμενους Λίβυους, αλλά και τους δραστηριοποιούμενους κάθε λογής μισθοφόρους, καθότι από το 2011 υπάρχει απόφαση του ΟΗΕ για επιβολή εμπάργκο όπλων προς τη Λιβύη. Αυτή όμως δεν απέτρεψε τις ξένες δυνάμεις από το να συνεισφέρουν σε έναν εμφύλιο που αποτελεί υπόδειγμα πολέμου δι’ αντιπροσώπων.

Ομως η επιθυμητή για τους εμπλεκόμενους και καταστροφική για τον λαό της Λιβύης διατήρηση αυτής της ισορροπίας τρόμου ανετράπη από τον αυτοανακηρυσσόμενο στρατάρχη Χάφταρ, ο οποίος έφτασε στα περίχωρα της Τρίπολης απειλώντας την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση Σαράτζ. Τότε, προς έκπληξη όλων, η υποστηρίζουσα τον τελευταίο Τουρκία δήλωσε ότι θα συνεισφέρει στρατιωτικά στη διατήρηση της εξουσίας του, που βέβαια εκείνη τη στιγμή φαινόταν να είναι αυτή του δημάρχου της Τρίπολης ή έστω περιφερειάρχη. Η δήλωση αυτή ήταν απευθείας προσβολή της απόφασης του ΟΗΕ περί εμπάργκο όπλων και μάλιστα από τη χώρα για την οποία εκκρεμεί αντίστοιχη απόφασή του για απόσυρση των κατοχικών στρατευμάτων της από την Κύπρο.

Ετσι ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες μπροστά στον κίνδυνο ο οργανισμός να χαρακτηριστεί για άλλη μια φορά ως ο «Μεγάλος Ευνούχος», τίτλο που αποκτά περιοδικά για αρκετές δεκαετίες, κυρίως για την επιλεκτική εμπλοκή (και μη εμπλοκή του) σε θέματα που αφορούν την Αφρική, αλλά και αλλού (Κύπρος για παράδειγμα), ενεργοποίησε μια σύγχρονη επιτήδεια ουδέτερη, την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, σε ρόλο διαιτητή, για την ανάπτυξη μιας πυροσβεστικής διαδικασίας που οδήγησε στο συνέδριο του Βερολίνου. Στο συνέδριο αυτό συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι αναφερόμενες παραπάνω χώρες, ενώ κλήθηκαν να συμμετάσχουν και η Αφρικανική Ενωση και ο Αραβικός Σύνδεσμος, που είχαν κατά το παρελθόν τεθεί αρνητικά στην εμπλοκή του ΝΑΤΟ και των Δυτικών στην υπόθεση της Λιβύης.

Η χώρα μας δεν συμμετείχε, γιατί κατά τους Γερμανούς διοργανωτές δεν ανήκει στα κράτη εκείνα που επηρεάζουν τις εξελίξεις στη Λιβύη. Για να διασκεδάσουν όμως τυχόν αντιδράσεις και κυρίως για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, φαίνεται ότι, με τη βοήθεια των ΗΠΑ, ενθάρρυναν την ξαφνική έλευση του φύλαρχου/στρατοκράτη Χάφταρ στην Ελλάδα και τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό της χώρας, που διανθίστηκε με υψηλές προσδοκίες για την προώθηση των συμφερόντων της στη χάραξη των θαλασσίων ζωνών.

Η σύμπτωση είναι ότι εκατόν σαράντα δύο χρόνια πριν (1878) σε ένα ομώνυμο συνέδριο, υπό την προεδρία του καγκελάριου Βίσμαρκ, παραβρέθηκαν πολλές από τις νυν συμμετέχουσες χώρες (αλλά και η Ελλάδα) με τη διαφορά ότι μεταξύ των συμμετεχόντων τότε ήταν η Οθωμανική και η Ρωσική αυτοκρατορία. Οι αποφάσεις εκείνου του συνεδρίου είχαν άμεσες συνέπειες για το μέλλον της ευρωπαϊκής γεωπολιτικής. Παρ’ όλα αυτά δεν απέδωσαν τα προσδοκώμενα, καθότι το συνέδριο του 1878, όπως και αυτό του 2020, ήταν κυρίως ένα πεδίο διαμάχης μεταξύ υποτιθέμενων συμμάχων με αντικρουόμενους στόχους. Μερικά χρόνια αργότερα, οι εμπλεκόμενοι οδηγήθηκαν στην επίλυση των διαφορών τους, στον «μεγάλο πόλεμο», ή 1ο Παγκόσμιο πόλεμο, όπως είναι καλύτερα γνωστός.

Στις μέρες μας η «διαδικασία» (process) του Βερολίνου, έτσι όπως μετονομάστηκε πρόσφατα το συνέδριο (καθότι σε αυτό δεν παράχθηκε κάποιο νομικά δεσμευτικό κείμενο, όπως συνθήκη, ή έστω ένας κατάλογος ρητών αποφάσεων που να συνοδεύονται από τις αντίστοιχες κυρώσεις σε περίπτωση μη τήρησής τους), είχε ως προϊόν γενικόλογες αποφάσεις που συντάχθηκαν κυρίως από τους Γερμανούς και τον ΟΗΕ με την, στην καλύτερη περίπτωση, αδιάφορη στάση των υπόλοιπων συμμετεχόντων, που φρόντισαν να «εξαφανιστούν» ήδη πριν από την επίσημη παρουσίασή τους κατά την προγραμματισμένη ενημέρωση Τύπου.

Η παραγόμενη συμφωνία προορίζεται να υπογραφεί από τους Σαράτζ και Χάφταρ αυτήν την εβδομάδα. Σημειώνεται ότι τη συμφωνία αυτή καλούνται να υπογράψουν τα δύο μέρη που δεν είχαν και δεν επιθυμούσαν, πριν και κατά τη «διαδικασία», να έχουν οποιαδήποτε επαφή μεταξύ τους. Αυτή η συμφωνία περιλαμβάνει την κατάπαυση του πυρός μεταξύ των αντιμαχόμενων, την επιβεβαίωση της προηγούμενης απόφασης του 2011 του ΟΗΕ για επιβολή εμπάργκο όπλων προς τη Λιβύη και τη μη περαιτέρω ανάμειξη τρίτων χωρών στα εσωτερικά της. Το τελευταίο αφορούσε κυρίως την Τουρκία και τη Ρωσία. Οι Γερμανοί και σε αυτή την περίπτωση, όπως και πριν από 140 χρόνια, προσπάθησαν να φέρουν σε συνεννόηση τη Γαλλία με την Ιταλία, των οποίων οι στόχοι στη Λιβύη, όπως προαναφέρθηκε, αποκλίνουν. Ο Ερντογάν με τον Πούτιν, καθώς και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, πληροφορήθηκαν από τον Γκούτερες και τη Μέρκελ ότι οι κινήσεις τους για την ενίσχυση με οπλισμό των Σαράτζ και Χάφταρ είναι γνωστές και -σε περίπτωση μη τήρησης του εμπάργκο των όπλων- οι χώρες που παρανομούν θα κατονομαστούν στα διεθνή φόρα, με όποιες επιπτώσεις θα έχει αυτό (συνήθως καμία).

Βέβαια όλα τα παραπάνω περιλαμβάνονται σε προφορικές ανακοινώσεις και σε κείμενα χωρίς νομική αξία, καθότι επί του παρόντος η πρόβλεψη του φορέα, του χρονοδιαγράμματος, αλλά και των διαδικασιών επιβολής αυτών των αποφάσεων, έχει παραπεμφθεί για το μέλλον.

Από όλα τα παραπάνω εκτιμάται ότι το Συμβούλιο του Βερολίνου είχε ως στόχο περισσότερο τη λείανση της εικόνας των Ηνωμένων Εθνών και τη συμπερίληψη της Γερμανίας στον σκληρό πυρήνα των εμπλεκόμενων χωρών στη Λιβύη. Στο μεταξύ και μέχρι να δημιουργηθούν οι συνθήκες για την επιβολή των οποιωνδήποτε αποφάσεων, όπως αυτή για τον έλεγχο της τήρησης του εμπάργκο όπλων προς τη Λιβύη, οι μέχρι τώρα συντηρούντες την εμφύλια διαμάχη θα έχουν τον χρόνο να πάρουν τις κατάλληλες προφυλάξεις, έτσι ώστε να συνεχίσουν να τροφοδοτούν με όπλα την πολύχρονη εμφύλια σύρραξη, διατηρώντας απρόσκοπτη τη ροή του πετρελαίου, αλλά και του αίματος των θυμάτων της.

* Υποπτέραρχος (Ι) ε.α.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Από τη διάσταση στο διαζύγιο;
Βραχυπρόθεσμα η μείωση των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στη Γερμανία και η μεταφορά της Ευρωπαϊκής Διοίκησης του αμερικανικού στρατού στο Βέλγιο θέτουν το ερώτημα αν ο Τραμπ θα συνεχίσει την κλιμάκωση.
Από τη διάσταση στο διαζύγιο;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Με την ταχύτητα του σκοταδιού
«Οι Αιγύπτιοι γράφουν βιβλία, οι Λιβανέζοι τα πουλάνε και οι Ιρακινοί τα διαβάζουν», λέγανε κάποτε οι Ιρακινοί, ένας λαός που αγαπούσε την ανάγνωση. Τώρα η παροιμία πρέπει να συμπληρωθεί: «...και οι Λίβυοι τα...
Με την ταχύτητα του σκοταδιού
ΕΥΡΩΠΗ
«Διάσωση» μετά φόνου το δόγμα Μογκερίνι
Για την προτεραιότητα να σωθούν ζωές έκανε λόγο η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Φεντερίκα Μογκερίνι κατά την ομιλία της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ζητώντας νομική κάλυψη από το σώμα για την...
«Διάσωση» μετά φόνου το δόγμα Μογκερίνι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μεγάλη ανατροπή…
H πανδημία φαίνεται ότι θα φέρει σε σημείο παροξυσμού περιφερειακές αλλά και εσωτερικές εντάσεις που είχαν πυροδοτηθεί από τη δυναμική μιας ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης.
Μεγάλη ανατροπή…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αντικινεζική συμμαχία
Θα πραγματοποιηθεί και, αν ναι, πότε και με ποιους η σύνοδος κορυφής του G-7 με οικοδεσπότη τις ΗΠΑ που ασκούν την προεδρία της ομάδας για το 2020; Το Βερολίνο τοποθετήθηκε αρνητικά στην επιστροφή της Ρωσίας...
Αντικινεζική συμμαχία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο πόλεμος στη ρημαγμένη Λιβύη μετατρέπεται σε περιφερειακή σύρραξη
O πόλεμος για τον έλεγχο της Σύρτης και της Αλ Τζούφρα είναι προ των πυλών! Το εφιαλτικό ενδεχόμενο μετατροπής του πολέμου στη Λιβύη σε μια σύγκρουση περιφερειακής εμβέλειας, έρχεται πιο κοντά.
Ο πόλεμος στη ρημαγμένη Λιβύη μετατρέπεται σε περιφερειακή σύρραξη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας