Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενα αποδημητικό πουλί διαβάζει ποίηση
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ενα αποδημητικό πουλί διαβάζει ποίηση

  • A-
  • A+

Αλήθεια, με ποιους στίχους θα απαντούσαμε σε κάποιον (ξερόλα;) που θα μας ζητούσε να πούμε ένα ποίημα του Καβάφη; Σίγουρα πάντως (θέλω να πιστεύω) δεν θα αναρωτιόμασταν ποιος είναι αυτός. Ε;

Το πρώτο, λοιπόν, που θα σκεφτόμασταν ίσως να ήταν «το μεγάλο ναι και το μεγάλο όχι», και όχι ολόκληρο το ποίημα, αλλά μόνο την προαναφερόμενη φράση. Ισως πάλι να γνωρίζαμε κάτι από τα «Τείχη», κάτι ελάχιστο από τους «Βαρβάρους» και ιδίως την τελευταία στροφή: «Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις...». Τα προαναφερόμενα τα ακούμε ή τα διαβάζουμε συχνά αφού είναι τα αγαπημένα αποσπάσματα ομιλητών και γραφιάδων – και δεν είναι κακό. Αντιθέτως η επανάληψή τους γίνεται μάθηση-ρίζωμα.

Και αν είμαστε μεγάλοι, ηλικιακά στην προκειμένη, σπουδαίοι γενικώς μιλώντας, μπορεί να γνωρίζουμε και δυο-τρεις στροφές από τον «Γέρο»: «Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνεια/ σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια...

Για εκείνο, όμως, που στοιχηματίζω πως δεν θα ξέραμε ούτε στίχο ούτε στροφή, και αν το ακούγαμε μόνο τον Καβάφη δεν θα σκεφτόμασταν, είναι η «Δέηση». Μήπως έχασα το στοίχημα; Μακάρι.

Κι ήρθε ένας νεαρός από τα «Αποδημητικά Πουλιά», το εφημεριδάκι που κυκλοφορεί με την «Εφημερίδα των Συντακτών» μια φορά τον μήνα, να επιβεβαιώσει αυτό που γνωρίζαμε: ότι από την ποίηση (και όχι μόνο) ο κάθε αναγνώστης κρατάει αυτό που τον εκφράζει και αναζητάει αυτό που του λείπει. Και είναι αυτό που αυτόματα ανακαλεί πότε για να γειάνει τον πόνο της ψυχής του, πότε για να πει λόγια αγάπης και υπαρξιακής αναζήτησης, πότε για να τραγουδήσει τη χαρά του... Πάντως όχι για να κάνει φιγούρα γνώσεων, όπως πολύ συχνά (έως κουραστικά) συμβαίνει στο βήμα της Βουλής.

Ο Ιχτισάμ Χαν, το προσφυγάκι που το παλεύει (και) με τα γράμματα, έγραψε ένα άρθρο γι’ αυτό που αγαπάει περισσότερο: την ποίηση. Μεταξύ λοιπόν των «δικών» του ποιητών (Ραχμάν Μπάμπα, Ικμπάλ, Ρουμί) ανέφερε και τον Καβάφη και πως το αγαπημένο του ποίημα από τον Αλεξανδρινό είναι η «Δέησις»: «Η θάλασσα στα βάθη της πήρ’ έναν ναύτη./ Η μάνα του, ανήξερη, πηγαίνει κι ανάφτει/ στην Παναγία μπροστά ένα υψηλό κερί/ για να επιστρέψει γρήγορα και να ’ν’ καλοί καιροί...».

Ναι, αυτό ήξερε και ξεχώριζε ο Ιχτισάμ. Αυτό που μιλούσε για τη μάνα που περιμένει, μπορεί τη δική του μάνα, που της πήρε η θάλασσα τον γιο. Μετανάστη; Πρόσφυγα; Τι σημασία έχουν οι εννοιολογικές (;) διαφορές στις λέξεις, μπροστά στη βιωματική αλήθεια: το παιδί έφυγε αναζητώντας καλύτερη ζωή...

Και κάνει δέηση, παράκληση, σε κάθε γλώσσα, σε κάθε θρησκεία, σε κάθε δύναμη. Ανάφτει κερί στην Παναγιά, «ανάφτει» το είναι της στο προσκυνητάρι των παρακλήσεων...

Αυτό το ποίημα αρέσει στον Ιχτισάμ γιατί βολοδέρνεται, αποδημητικό πουλί, μέχρι να βρει τόπο να φτιάξει τη φωλιά του.

«Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,

ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν».

ΑΠΟΨΕΙΣ
Πέφτει η νύχτα στο Μιλάνο
Στο Μιλάνο, κανονικά αυτή την ώρα, οι άνθρωποι θα περπάταγαν δίπλα στο κανάλι του Navigli και τα παιδιά θα τράβαγαν τους γονείς τους για μια βόλτα με το καραβάκι που πάει βόλτα μέσα στο κανάλι.
Πέφτει η νύχτα στο Μιλάνο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μια οδυνηρή πραγματικότητα
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης υπάρχουν 3.790 ασυνόδευτοι ανήλικοι, πολίτες χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης, συνήθως αιτούντες διεθνή προστασία με 1.000 άνευ...
Μια οδυνηρή πραγματικότητα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δέκα δράσεις-ασπίδα για όλα τα παιδιά
Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού πρέπει να υπενθυμίζει σε όλους μας ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να αφήσουμε να περάσει έστω κι ένα 24ωρο χωρίς τα παιδιά να βρίσκονται στο επίκεντρο. Εμείς...
Δέκα δράσεις-ασπίδα για όλα τα παιδιά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα παιδιά του Παραδείσου
Το τελευταίο ναυάγιο των προσφύγων δεν θα είναι το τελευταίο. Ούτε ήταν το πρώτο, για να ριγήσουμε σύγκορμοι από τον θάνατο τόσων ανθρώπων, από τον χαμό παιδιών. Στα ορμητικά νερά του Εβρου και στα βαθιά νερά...
Τα παιδιά του Παραδείσου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα παιδιά μάς δείχνουν τον δρόμο
Η καταγραφή της φοίτησης των παιδιών των προσφύγων σε 120 σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της Ανατολικής Θεσσαλονίκης δείχνει ως κυρίαρχη εικόνα ότι υπάρχει αποδοχή και στήριξη των παιδιών των...
Τα παιδιά μάς δείχνουν τον δρόμο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ασυνόδευτα ανήλικα και πρόσφυγες με αναπηρία
Τα ασυνόδευτα ανήλικα σίγουρα αποτελούν την πιο ευαίσθητη ομάδα ευάλωτων προσφύγων. Και για αυτό δικαιολογημένα συγκεντρώνουν τα φώτα της δημοσιότητας. Η πολυπληθέστερη όμως ομάδα είναι άλλη. Πρόκειται για...
Ασυνόδευτα ανήλικα και πρόσφυγες με αναπηρία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας