Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Την Αρτα και τα Γιάννενα
EUROKINISSI/ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Την Αρτα και τα Γιάννενα

  • A-
  • A+

Κατά καιρούς έχουν ειπωθεί ουκ ολίγα για τη σχέση του πολιτισμού με το φως. Ειδικότερα, έχει χυθεί άπειρο μελάνι κι έχουν γραφτεί φιλοσοφικά πονήματα και ποιήματα που υμνούν το φως. Από τον Ομηρο ώς τον Ελύτη. Η ακτίς ηελίοιο (ήλιου) είναι η ελπίδα για έξοδο από την άγνοια και το σκοτάδι γίνεται συνώνυμο με τον θάνατο. Είναι ο χώρος των ψευδαισθήσεων και της ελλιπούς αντίληψης για τη ζωή. Το φως είναι λυτρωτικό όταν έρχεται στη ζωή των ανθρώπων, αλλά και αφορμή για μια βασανιστική πορεία αυτογνωσίας και διεύρυνσης των ορίων του.

Αυτός ο αγώνας είναι διαρκής. Εχει διοχετευθεί σε ιστορίες που επιχείρησαν να δώσουν απάντηση στα αιώνια οντολογικά ζητήματα, που αποτέλεσαν τον σπόρο και της φιλοσοφίας αλλά και της τέχνης. Τέτοιες ιστορίες είναι οι σχετικές με τους καλικάντζαρους, οι οποίοι αμφισβητούν όλο τον χρόνο τη συμπαντική τάξη ιδρώνοντας να κόψουν το δέντρο πάνω και γύρω από το οποίο οργανώθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός. Κι εκεί που κοντεύουν να πετύχουν τον στόχο τους συμπεριφέρονται ακατανόητα. Εγκαταλείπουν το κόψιμο του δέντρου κι ανεβαίνουν πάνω στη γη.

Τα μικρά αυτά δαιμόνια που αναρριπίζουν την παιδική μνήμη και τη νοσταλγική διάθεση των ενηλίκων δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Τις ίδιες αγωνίες έχουν όλοι οι λαοί, που δίνουν σχήμα στην ατελεύτητη πάλη της ζωής με τον θάνατο.

Κι αυτός ο αγώνας αποκτά σαφές περίγραμμα στο Δωδεκάμερο, στις μέρες που οριοθετούνται από τη χειμωνιάτικη νίκη του φωτός απέναντι στο σκότος, καθώς η συνεχής συρρίκνωση της ημέρας ανακόπτεται με την αντίστροφη πορεία. Πρόκειται για έναν θρίαμβο της ζωής, που υμνήθηκε από όλους τους πολιτισμούς, πέρα από θρησκεία.

Το φως, συνεπώς, είναι σύμφυτο με το Δωδεκάμερο και κάθε γιορτή. Συνυπάρχουν αντιλήψεις άλλων θρησκειών με τον χριστιανισμό. Το φως αυτό φωτίζει τις πλάνες των σύγχρονων ανθρώπων να ομνύουν στην καθαρότητα των πίστεων που οργανώνουν τη ζωή μας.

Ωστόσο, είναι αυτό το φως που φωτίζει τις πολιτισμικές αστοχίες των συγχρόνων και την αλαζονεία των προυχόντων. Ο στολισμός και ο φωτισμός των πόλεων, με την ευκαιρία των γιορτών του Δωδεκάμερου, άγεται και σύρεται από την απουσία της βασικής αρχής του πολιτισμού, που είναι το παν μέτρον άριστον. Από τη μια μεριά η διάθεση να φανούμε σύγχρονοι υιοθετώντας αφαιρετικές προτάσεις, οι οποίες αποσυνδέουν τον πολίτη από τα οντολογικά ερωτήματα.

Από τη μεταφυσική αγωνία των ημερών αλλά και τις προσδοκίες μας και την πολιτισμική κληρονομιά. Από την άλλη οι πόλεις και ο δημόσιος χώρος κακοποιούνται ικανοποιώντας την αλαζονεία ορισμένων δημάρχων, που μετατρέπουν την πόλη τους σε βαρυφορτωμένο και αντιαισθητικό σώμα. Που ό,τι βρίσκουν πρόχειρο στην ντουλάπα το κρεμάνε στους δρόμους.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο Ιλισός και η γειτονιά του
Τα ποτάμια ασκούν μια ξεχωριστή μαγεία. Ημερώνουν το τοπίο και μαλακώνουν τις διαθέσεις των πολιτών. Ξέχωρα που τροφοδοτούν την έμπνευση των λογοτεχνών, των εικαστικών και των συνθετών τραγουδιών.
Ο Ιλισός και η γειτονιά του
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λέλε στιάουα
Η Πίνδος δικαιώνει όσους την είπαν «ουρανογείτονα». Κάθε επίσκεψη είναι και μια συνομιλία με έναν άλλο κόσμο. Που για να τον αφουγκραστείς χρειάζεται να ανοίξεις την ψυχή σου σε γλώσσες αλλιώτικες.
Λέλε στιάουα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Λελούδω κι ο Μπουκάλας
Η αξιοσύνη του Μπουκάλα διασταυρώθηκε με το κλίμα της εποχής. Στα μνημονιακά χρόνια δοκιμάστηκαν πολλά. Υποδόρια ξαναθυμηθήκαμε τα πολιτισμικά μας ασημικά που καταχωνιάστηκαν στις αποθήκες της συλλογικής μας...
Η Λελούδω κι ο Μπουκάλας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα Χριστούγεννα της Ελευθερίας
Η Ελευθερία ήταν αναστατωμένη. Οσο πλησίαζαν οι γιορτές άλλαζε η διάθεσή της. Της το ξέκοψαν τα παιδιά της. Δεν χωράς μάνα. Θα κάνουμε μόνοι μας γιορτές. Με δυο τρεις φίλους. Επεσε του θανατά η Ελευθερία. Ασε...
Τα Χριστούγεννα της Ελευθερίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανοιχτοί ουρανοί…
Ενας άντρας κοιτά με προσήλωση το μεγάλο συρμάτινο δέντρο που μόλις άναψε. Τριγύρω του οι περαστικοί σταματούν για μια φωτογραφία και ύστερα φεύγουν χαμογελώντας. Εκείνος παραμένει. Σκέφτεται πως στην πατρίδα...
Ανοιχτοί ουρανοί…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χορεύοντας με τον θάνατο
Ο Φλεβάρης μπορεί να μη γεμίζει το μάτι, να του βρήκαν διάφορα σουσούμια, όμως τη ζημιά την έκανε ο φετινός μήνας. «Σπίτι μείναμε μόνο δυο: ο Αγιος Φεβρουάριος κι εγώ», κατά πώς έγραφε ο ποιητής.
Χορεύοντας με τον θάνατο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας