Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το πράσινο χρυσάφι
EUROKINISSI/ΛΥΔΙΑ ΒΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το πράσινο χρυσάφι

  • A-
  • A+

Δίψαγε για κουβέντα. Σε λίγο επιστρέφω στο Τορόντο. Εξι μήνες στην Ελλάδα. Βρεθήκαμε πατριώτες κι η γλώσσα λύθηκε. Από τα μέλη της διασποράς που καζάντισαν. Κι επειδή μια συζήτηση που σέβεται τον εαυτό της βουτάει σ’ όλα τα θέματα, καταλήξαμε στο μάζεμα της ελιάς.

Κοινές οι εμπειρίες. Η εικόνα της μάνας και των άλλων γυναικών στον ελαιώνα που δεν ξεχώριζαν μπονόρα, κάθε φθινόπωρο και χειμώνα, από τα τζορμάνια, που έπεφταν, με εφ’ όπλου λόγχη, πάνω στα λιόδεντρα. Οι γυναίκες με τις μαύρες μπέρτες και το φακιόλι στο κεφάλι, μόνο το χρώμα του καλαθιού άλλαζε τον τόνο σ’ αυτό το αθόρυβο γυναικομελίσσι.

Ο συνομιλητής απάντησε με τη δική του εμπειρία. Ο ξένος τόπος που έγινε απάγκιο κι ελπίδα να ισιώσει το κορμί του. Το εστιατόριο που γεννοβόλησε κι άλλα. Η συνεργασία με τα πάτρια και το λάδι από τους μικρούς παραγωγούς, που κρατούσαν στον ιστό της την αξιοπρέπεια της χώρας. Το πράσινο χρυσάφι έγινε ο πρεσβευτής μιας Ελλάδας που δεν βολεύεται με τον εξυπνακισμό και την απάτη.

Οι άνθρωποι ξένεψαν από τη γη. Απέκτησαν τα φτερά του καταναλωτισμού, γαλουχήθηκαν με τη νοοτροπία του Ικαρου. Νόμισαν πως ο τουρισμός και οι υπηρεσίες μπορούσαν να γίνουν τα φτερά τους. Να γίνουν αετοί. Γινήκαν όμως χρυσαλλίδες, που σαν ξεπετάχτηκαν από το κουκούλι τους τα φτερά μαδήθηκαν.

Χρυσαλλίδα η ελληνική οικονομία τις τελευταίες δεκαετίες. Της ψαλίδισαν τα φτερά. Χρυσαλλίδα που λογιάστηκε για αετός. Η σχέση με τη γη χάθηκε. Κόπηκε ο ομφάλιος λώρος που έδινε ζωή. Που γέννησε τη λαϊκή θυμοσοφία. Αυτά αράχνισαν στη μνήμη των μεγαλύτερων. Θεωρήθηκαν βαρίδια. Οι ελιές στη Λευκάδα σαπίζουν στη γη. Ξιπάστηκαν οι άνθρωποι.

Γεια στο στόμα του Νάνου Βαλαωρίτη. Η υπεροψία είναι ασθένεια των αδύναμων και των άδειων. Είπε. Κι έτσι, καβαλήσαμε όλοι τα λόγια του και βρεθήκαμε σε ξέρα στην κρίσιμη ώρα. Η γη απαξιώθηκε. Τα χωράφια στέρεψαν. Εκεί που η νέα παραγωγή μάζευε τον κόσμο και γεννιόνταν οι καινούργιες ελπίδες, φυτεύτηκαν οι αποζημιώσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τα κάτοπτρα για την ηλιακή ενέργεια. Η χώρα, στη μεγάλη της πλειονότητα, έκανε σημαία το ρηθέν υπό του Φωτόπουλου. «Θα κάθομαι» ανέκραξε κάποτε κι έκτοτε η φράση του έγινε το λάβαρο μιας χώρας που έχασε την ψυχή της.

Τα τελευταία χρόνια, φαίνεται, κάτι αλλάζει. Στη νοοτροπία. Θες η ανάγκη, θες η αλλαγή στον τρόπο σκέψης, θες κάτι άλλο, είναι πολλοί εκείνοι που θυμήθηκαν την ελιά. Οχι μόνο εκείνοι που έχουν πολλά λιόδεντρα. Κι αν το υλικό όφελος δεν είναι μεγάλο. Τρεις-τέσσερις τενεκέδες λάδι κι ο κόσμος όλος. Η έγνοια για τη γη, η συνομιλία μαζί της θα δώσει καρπούς.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι προσθέσαμε στον αγροτικό χώρο
Παρά τις γενικευμένες απαιτήσεις -από την πρώτη κιόλας μέρα που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας- διόρθωσης των πάντων στον αγροτικό χώρο, δώσαμε ένα σαφές δείγμα προθέσεων και πράξεων.
Τι προσθέσαμε στον αγροτικό χώρο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Νέο παραγωγικό μοντέλο για τους Ελληνες αγρότες
Ιεραρχώντας τα προβλήματα του αγροτικού χώρου διαπιστώνουμε ότι τα πιο σημαντικά αφορούν το υψηλό κόστος παραγωγής στην άρδευση, στην έλλειψη ισχυρών συνεργατικών σχημάτων και κυρίως στην έλλειψη ρευστότητας...
Νέο παραγωγικό μοντέλο για τους Ελληνες αγρότες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αποκεφαλισμοί
Στο στόχαστρο βρίσκεται η ελευθερία του λόγου, που αποτελεί τη σπονδυλική στήλη του ευρωπαϊκού –και όχι μόνον– πολιτισμού. Υπεράσπιση λοιπόν των ανθρώπινων δικαιωμάτων από τον σκοταδισμό. Που στόχος του είναι...
Αποκεφαλισμοί
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κούρλου του π(α)τούλιου
Τα χρόνια πέρασαν και ήρθε η ώρα να αποδοθεί δικαιοσύνη. Υβρις και τίσις. Προηγήθηκε η ατέλειωτη ανοιχτή προσβολή προς ό,τι συγκροτεί τον ελληνικό πολιτισμό. Και μετά ήρθε η ώρα της τιμωρίας.
Κούρλου του π(α)τούλιου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ώρα της δικαιοσύνης
Στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Κυκλοφόρησαν λίστες με υπογραφές από διάφορες κοινωνικές ομάδες. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τόσοι/ες πολλοί φόρεσαν στη φωτογραφία τους το σύνθημα-αίτημα «δεν είναι αθώοι», «είναι...
Η ώρα της δικαιοσύνης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κόκκινο της ασφάλτου
Μέσα σ’ όλα αυτά ένα διαφορετικό κόκκινο τρυπώνει στην ειδησεογραφία. Είναι το κόκκινο που βάφει την άσφαλτο στους δρόμους της χώρας. Η Κρήτη συνεχίζει να πληρώνει βαρύ τον φόρο αίματος στον Μινώταυρο της...
Το κόκκινο της ασφάλτου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας