Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ανοίγεις το παράθυρο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ανοίγεις το παράθυρο

  • A-
  • A+

Το παράθυρο έχει μια ξεχωριστή θέση στη ζωή μας, στον πολιτισμό και στην κοινωνική ζωή. Αποκαλύπτει αλλά και κρύβει. Είναι αυτό που χωρίζει τις πάλλουσες ερωτευμένες καρδιές. Αυτό που συμμετέχει στον τραγουδισμένο πόθο του νέου, όταν διατρανώνει τον πυρέσσοντα έρωτά του. Κάποιες φορές στάθηκε άγρυπνος φρουρός και εγγυητής της απόφασης των ερωτευμένων να δραπετεύσουν από τα δεσμά της καθημερινότητας.

Το παράθυρο προστατεύει τα μυστικά, ένοχα και ιδιωτικά. Είναι αυτό που διεγείρει τη φαντασία αν κάποιος το αντικρίζει απ’ έξω. Εξάπτει τη φαντασία, κι αυτό θρέφει τον μύθο και τη διάθεση να πλαστούν ιστορίες που αποκτούν τη μορφή φημών ή και βεβαιοτήτων. Είναι όλα αυτά που τροφοδοτούν την ψυχική ανάγκη για αφηγηματική κατάποση του γείτονα. Κι έτσι το παράθυρο και όσα συμβαίνουν στην εσωτερική κι εξωτερική πλευρά του γίνονται το ζυμάρι της λογοτεχνίας ή εξελίσσονται σ’ έναν ανάλαφρο σχολιασμό.

Το παράθυρο είναι ένα σύμβολο που μιλάει για τους πολιτισμούς. Παλαιότερα, όταν οι Ελληνες άρχισαν να ανακαλύπτουν τα ταξίδια στο εξωτερικό, αυτό που τους εντυπωσίαζε ήταν τα παράθυρα χωρίς παντζούρια. Μετά μία μακρά περίοδο εμπειριών από ξένους τόπους, οι ιστορικές εμπειρίες μάς οδήγησαν να κλειδαμπαρώσουμε τα παράθυρα. Κι έτσι οι νέες εικόνες με τα γυμνά παράθυρα ήταν και μια γροθιά στο στομάχι των βεβαιοτήτων για τη δική μας ανωτερότητα.

Το παράθυρο μπορεί να γίνει και μια φυλακή. Ολα τα φιλοσοφικά κινήματα είναι το άνοιγμα των παραθυρόφυλλων σ’ όσα ταλανίζουν τη σκέψη αιώνες τώρα. Η ουτοπία είναι η επιθυμία του ανθρώπου να κρατήσει την ελπίδα ζωντανή, ακόμη κι όταν όλα φαίνεται να σκοτεινιάζουν. Ακόμη και τότε που οι επαναστάσεις-παράθυρα χάνουν την ορμή τους όταν ενδύονται την εξουσία.

Το παράθυρο, όμως, εμπνέει την τέχνη. Παίρνει τη θέση του συμβόλου μιας πάλης. Για έξοδο από την εσωστρέφεια. Τότε, Ανοίγεις το παράθυρο, όπως έπραξε και η Καίτη Παυλή με την ομότιτλη ποιητική της συλλογή (εκδόσεις ΑΩ). Η ποιήτρια ανοίγει το δικό της παράθυρο και μαζί τα δικά μας που σε καιρούς χαλεπούς παραμένουν ερμητικά κλειστά. Από τον φόβο ενός κόσμου άφιλου. Από όσα μας ταράσσουν και μας τρομοκρατούν στους ημερήσιους βομβαρδισμούς των δελτίων ειδήσεων. Από τη διαπίστωση πως ο Σίσυφος επανέρχεται. Από όσα λέγονται για την ακύρωση των προσδοκιών.

Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει, έλεγε ο Χατζιδάκις πυροδοτώντας τη στιχουργική διαφωνία του Ρασούλη. Οι σύρτες στα παράθυρα είναι από τη μέσα μεριά. Αυτό που ακινητοποιεί το χέρι είναι ο φυτεμένος φόβος για το καινούργιο. Και η συνήθεια. Συνηθίζεις τη ματαίωση, τη διάψευση. Το σκοτάδι, την απουσία προοπτικής.

Οσο να ’ρθει η αντίδραση. Το άνοιγμα του σύρτη και το πέταγμα στους αιθέρες.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο τοίχος της καλοσύνης
Ο δρόμος είχε τη δική ιστορία. Το τραγούδι έδωσε ψυχή στα πράγματα που δεν δίναμε σημασία, κι ας ήτανε ο μικροτόπος του κόσμου της γειτονιάς. Κάθε ήχος κι ένας άνθρωπος.
Ο τοίχος της καλοσύνης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κάθαρση
Ισως είναι η πιο οξυδερκής παρατήρηση που έκανε ο Αριστοτέλης στον γνωστό ορισμό του για την τραγωδία... Δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν. Προτείνει ο σπουδαίος αυτός...
Κάθαρση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα Χριστούγεννα της Ελευθερίας
Η Ελευθερία ήταν αναστατωμένη. Οσο πλησίαζαν οι γιορτές άλλαζε η διάθεσή της. Της το ξέκοψαν τα παιδιά της. Δεν χωράς μάνα. Θα κάνουμε μόνοι μας γιορτές. Με δυο τρεις φίλους. Επεσε του θανατά η Ελευθερία. Ασε...
Τα Χριστούγεννα της Ελευθερίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αριστούλα
Κάθε φορά που ακούω ειδήσεις για αρίστους με άριστες επιδόσεις στο σούφρωμα, θυμάμαι την Αριστούλα. Νέα γυναίκα. Φωτεινό πρόσωπο, που το χαμόγελό της μου θυμίζει την ηρωίδα του παραμυθιού. Κάθε χαμόγελο κι ένα...
Αριστούλα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μέσα στον φόβο πέρασε η ζωή μου
O φόβος χρειάζεται τον τρόμο. Για να γίνει κυρίαρχο συναίσθημα. Που θα καθηλώνει το μυαλό. Και θα εξουδετερώνει τη βούληση. Φάνηκε τελευταία στην περίπτωση του Ζακ. Ο φόβος μπρος στη διαφορετικότητα. Και μετά...
Μέσα στον φόβο πέρασε η ζωή μου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το δικαίωμα στη μελαγχολία και την αγκαλιά
Ζούμε σε ένα κομμάτι του κόσμου όπου δεν υπάρχει θέση για τίποτε άλλο έξω από την ευτυχία, τα νιάτα, την ομορφιά και την υγεία. Δεν μας επιτρέπεται να γεράσουμε, να παχύνουμε, να έχουμε τις μαύρες μας.
Το δικαίωμα στη μελαγχολία και την αγκαλιά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας